Showing posts with label Amolak Singh. Show all posts
Showing posts with label Amolak Singh. Show all posts

Monday, April 13, 2026

ਕੁੱਝ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਤਾਜ਼ਾ ਹਵਾ

 Amolak Singh on Monday 13th April 2026 at 11:01 AM Regarding Jallianwala Bagh 

13 ਅਪ੍ਰੈਲ ਖ਼ੂਨੀ ਦਿਹਾੜੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ //- ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ 

13 ਅਪ੍ਰੈਲ 1919 ਦਾ ਦਿਹਾੜਾ, ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਫ਼ੇ ਤੇ ਖ਼ੂਨੀ ਵਿਸਾਖੀ ਦਾ ਦਿਹਾੜਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।  ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਨਿਹੱਥੇ ਬੇਦੋਸ਼ੇ ਲੋਕਾਂ ਉਪਰ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹੇ ਵਾਹ ਵਾਛੜ ਕਰ ਕੇ  ਬਾਗ਼ ਅਤੇ ਬਾਗ਼ ਅੰਦਰਲੇ ਖੂਹ ਨੂੰ ਲੋਥਾਂ ਨਾਲ਼ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। 

ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਸਫ਼ਾ ਬਣ ਗਿਆ ਕਿ ਇਥੋਂ ਗ਼ਦਰੀ,ਬਬਰ ਅਕਾਲੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਭਾਰਤ ਸਭਾ  ਊਧਮ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਇਨਕਲਾਬੀ ਲੋਕ ਲਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਇਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਬਾਗ਼ ਚਾਨਣ ਮੁਨਾਰਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹ ਅੱਜ ਵੀ ਸਾਮਰਾਜਵਾਦ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੇਵਾਦਾਰਾਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਜੂਝਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਰਾਸਤ ਹੈ।

ਬੀਤੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਅੰਦਰ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕੌਮੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਹੁਲੀਆ ਵਿਗਾੜ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਸੈਰਗਾਹ ਬਣਾ ਧਰਨ ਦੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਘੜੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਪੰਜਾਬ ਨੇ ਅੱਖ ਉਘਾੜੀ।  ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸ਼ਹਿਰ ਅੰਦਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਮਾਰਚ ਹੋਇਆ। ਬਾਗ਼ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦੁਆਰ ਅੱਗੇ ਧਰਨੇ ਅਤੇ ਵਿਖਾਵੇ ਹੋਏ। ਜਨਤਕ ਆਵਾਜ਼ ਕਾਰਨ  ਵਕਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਬਾਗ਼  ਅੰਦਰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਦਾਖ਼ਲੇ ਲਈ ਟਿਕਟ ਖਿੜਕੀਆਂ ਉਪਰ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਲਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਜਾਗਦੀ ਲੋਕਾਈ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਾਰਨ ਰੋਕਣਾ ਪਿਆ। ਜਾਗਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲ਼ੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਖ਼ਬਰਦਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕੌਮਾ ਹੀ ਹੈ ਫ਼ੁੱਲ ਸਟਾਪ ਨਹੀਂ। ਲਗਾਤਾਰ ਚੌਕੰਨੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਅੰਦਰ ਇਹ ਬੋਲ ਫਿਰ ਸੱਚ ਸਾਬਤ ਹੋਏ।

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਗਏ ਹੋ? ਜੇ ਨਹੀਂ ਗਏ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ। ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਿਬੂਬ ਸ਼ਹੀਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾ ਰਹੇ ਨੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੋਂ। ਲਹੂ ਰੱਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿਚ ਸਾਂਭ ਸਾਂਭ ਰੱਖਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ਼ ਆਪਣੇ ਦਰਦ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨਾ ਲੋਚਦਾ ਹੈ। 

ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਿਕਵਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਾਗ਼ ਨੂੰ ਕੁਝ ਤਾਂ ਭੁੱਲ ਭੁਲਾ ਹੀ ਗਏ। ਕੁਝ ਰਸਮੀ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਕੁਝ ਲਾਗੇ ਤਾਗੇ ਆ ਕੇ ਐਨ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।

ਬਾਰਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅੱਲ੍ਹੜ ਨੌਜਵਾਨ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਤਾਂ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ ਦੀ ਲ਼ਹੂ ਭਿੱਜੀ ਮਿੱਟੀ ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਵਿਚ ਅਦਬ ਨਾਲ ਮਸਤਕ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀਆਂ ਪਾਪੜ ਬੜੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹੋ! ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਭੁਲ ਭੁਲਾ ਗਿਆ ?

ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਰਿਹੈ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼। ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾ ਕੇ ਆਓ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੂਹ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਈਕੋ ਆਵਾਜ਼ ਮੁੜ ਘਰ ਆਇਆਂ ਨੂੰ ਸੌਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗੀ। ਬਾਗ਼ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ, ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਤੰਗ ਗਲ਼ੀ, ਮਸ਼ੀਨ ਗੰਨ ਬੀੜਨ ਵਾਲੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬੱਧ ਕੀਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਥਾਂ, ਲੋਥਾਂ ਨਾਲ਼ ਭਰਿਆ ਖੂਹ, ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ  ਬੋਲਦੇ ਗੋਲੀਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਯਾਦਗਾਰੀ ਬਣੀਆਂ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀਆਂ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ, ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਰਿਕਾਰਡ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਚਣ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ਼ ਛੇੜ ਛਾੜ ਕਰ ਰਿਹੈ। ਇਸਦੀ ਮੌਲਿਕਤਾ ਕਿਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ। ਕਿਉਂ ਕੋਈ ਇਸਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਤਰਲੋ ਮੱਛੀ ਹੋ ਰਿਹੈ। ਅਜੇਹੀ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਵਿਥਿਆ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹੋਂ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਕਣ ਕਣ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। ਇਸਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ਼ ਦਰਦ ਕਹਾਣੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਗੈਲਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀਆਂ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਕਿੱਥੇ ਗਈਆਂ? ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਲ਼ਹੂ ਨਾਲ਼ ਲੱਥ ਪੱਥ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਨੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜੇਬਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਕਰੰਸੀ ਸਿੱਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਸਨ ਉਹ ਬਾਗ਼ ਦੀਆਂ ਗੈਲਰੀਆਂ ਵਿਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਧਰੋਹਰ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਗੈਲਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਣਾ ਵਡੇਰੇ ਸੁਆਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਿੰਦੂਆਂ, ਸਿੱਖਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ 13 ਅਪ੍ਰੈਲ 1919 ਨੂੰ ਖ਼ੂਨੀ ਵਿਸਾਖੀ ਮੌਕੇ ਸਾਂਝੀ ਗਲਵੱਕੜੀ ਪਾ ਕੇ ਸ਼ਹੀਦੀ ਜਾਮ ਪੀ ਜਾਣਾ, ਸਾਡੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮ ਦੀ ਸਾਂਝੀ, ਅਮੁੱਲੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਰਾਸਤ ਹੈ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਉਂਗਲ਼ ਫੜਕੇ ਅਤੀਤ, ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ਼ ਨਾਲ਼ ਕਦਮ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ਤੇ ਤੁਰਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕ ਕੌਣ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਾਂਝ  ਨਾਲ਼ ਨਫ਼ਰਤ ਹੈ। ਜੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਕਿੱਥੇ ਗਈ? 

ਖ਼ੂਨੀ ਕਾਂਡ ਦੇ ਇੱਕ ਜਾਣੇ ਪਹਿਚਾਣੇ ਮੁਜ਼ਰਿਮ ਮਾਈਕਲ ਓਡ ਵਾਇਰ ਖਿਲਾਫ਼ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ਼ ਡਟਕੇ ਖੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਵਕੀਲ ਚੇਤੁਰ ਸੰਕਰਨ ਨਾਇਰ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਤਖ਼ਤੀ ਅਤੇ ਤਸਵੀਰ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਗੈਲਰੀ ਨੰਬਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਸੀ ਹੁਣ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਣਾ ਬੇਹੱਦ ਅਫ਼ਸੋਸ਼ਨਾਕ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਸਮੂਹ ਲੋਕ ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਵਾਰਸ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ/ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲ਼ ਕੇ ਗੈਲਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਸਤਾਂ/ਹਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਾਂਭ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਗੈਲਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਰੱਖਣ ਦੀ ਜਾਮਨੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮੰਗ ਪੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵਫ਼ਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਜਵਾਬ ਮੰਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਿਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਮੰਗ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੌਮੀ ਯਾਦਗਾਰੀ ਇਬਾਦਤ ਗਾਹ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਵੀ ਨਿੱਜੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਏ। ਜਾਣੇ-ਪਹਿਚਾਣੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਹਕੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਲਾਮਤ ਰੱਖਣਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਏ।

ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਸਹਿਜੇ ਸਹਿਜੇ ਸੈਰਗਾਹ 'ਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕਈ ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖਦਸ਼ੇ ਪ੍ਰਗਟਾਏ ਸਨ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਖਦਸੇ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਜਾਮਨੀ ਕੀਤੀ ਜਾਏ।

ਲਾਈਟ ਐਂਡ ਸਾਊਂਡ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਮੁਲਕ ਦੇ ਨਾਮਵਰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ, ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ਼ ਜੁੜੀਆਂ ਯਾਦਗਾਰਾਂ ਸਬੰਧੀ ਨਾਮਵਰ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਏ।

ਇਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਧਰੋਹਰ ਨਾਲ਼ ਛੇੜ ਛਾੜ ਕਰਨ ਦੀ ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪਾਰਖੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੌਮੀ ਮੰਚ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋੜ ਕੇ

ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਾਕੋਰੀ ਕਾਂਡ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂਪੁਰ (ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼) ਬੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ, ਦਿੱਲੀ ਅੰਦਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਖਾਵੇ ਵਿੱਚੋਂ ਭਗਤ ਸਿੰਘ, ਰਾਜਗੁਰੂ ਅਤੇ ਸੁਖਦੇਵ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਖੋਹਣਾ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਦਾ ਮੁਹਾਂਦਰਾ ਬਦਲਣ ਦੇ ਕਦਮ ਅਣਦੱਸੇ ਚੁੱਕਣਾ, ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਮਰਾਜੀਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੋਕ ਰੋਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਲਾਂਭੇ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਹੈ।

ਸਾਮਰਾਜੀ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖਿੜੇ ਮੱਥੇ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਪੰਜਾਬ ਸਮੇਤ ਦੇਸ ਦੇ ਬੂਹੇ ਸਪਾਟ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਇਸ ਵਰਤਾਰੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਊਰਜਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਸਤ ਤੋਂ। ਇਹੋ ਕੰਮ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਖਟਕੜ ਕਲਾਂ ਵਿਰਾਸਤੀ ਯਾਦਗਾਰ ਤੇ ਵੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹਾਈਵੇਅ ਤੋਂ ਯਾਦਗਾਰ ਦੇ ਐਨ ਮੁੱਖੜੇ ਤੇ ਲੱਗਾ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਬੁੱਤ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਦੇਣਾ ,ਦਾਣਾ ਪਾਣੀ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਥਾਂ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੋਂ ਓਹਲੇ ਓਹਲੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚਾਰ ਦੀਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਇਸਨੂੰ ਪਾਰਦਰਸ਼ਤ ਨਾ ਕਰਨਾ ਅਨੇਕਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੰਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਮਹਿਬੂਬ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਪੱਗਾਂ, ਟੋਪੀਆਂ, ਬੰਬ, ਬੰਦੂਕਾਂ ਵਿਚ ਪਲਟ ਦੇਣ ਅਤੇ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕਤਾ ਅਤੇ ਇਬਾਦਤ ਗਾਹ ਵਾਲੀ ਭਾਵਨਾ ਹੌਲ਼ੀ ਹੌਲ਼ੀ ਮਨਫੀ ਕਰਨਾ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਨੂੰ ਡਾਢਿਆਂ ਦੀ ਮਨਪਸੰਦੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਹਵਾ ਦਾ ਰੁਖ਼ ਬਦਲਣ ਦੀ ਸੈਨਤ ਹੈ। ਇਹ 'ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ'  ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਮੁਲਕ, ਸਾਮਰਾਜੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਸੀ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਘਰਾਣਿਆਂ ਕੋਲ਼ ਗਹਿਣੇ ਧਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਅੰਦਰ ਖਰੀ ਦੇਸ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਸ਼ਾਲ ਬਣ ਜਗਦਾ ਹੈ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ। ਅਜੇਹੀ ਚੇਤਨਾ,ਸੂਝ ਬੂਝ ਦੇ ਮੂਲ਼ ਸਰੋਤ ਦੇ ਚਿਰਾਗ਼ ਬੁਝਾ ਦੇਣ ਲਈ ਰੱਸੇ ਪੈੜੇ ਵੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਾਮਰਾਜ ਭਗਤੀ ਪਿੱਛੇ ਛੁਪੇ ਮੰਤਵ ਸਮਝਣਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਕੁਝ ਅਜੇਹਾ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਤਾਜ਼ਾ ਹਵਾ। ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਇਕਾਈ ਵੱਲੋਂ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਹੋਰਨਾਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਵੀ ਇਸ ਪਾਸੇ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ।

    ਸੰਪਰਕ: 98778  68710

Saturday, October 05, 2024

ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਦੀ ਜੀਵਨ ਸਾਥਣ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਵਿਦਾਇਗੀ ਅੱਜ 11 ਵਜੇ

 Saturday: 5th October 2024 at 07:00 AM 

ਜਲਦੀ ਹੀ ਹੋਣਗੇ ਸ੍ਰੀ ਮਤੀ ਕੈਲਾਸ਼ ਕੌਰ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮਾਗਮ 


ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ: 5 ਅਕਤੂਬਰ 2024: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਡੈਸਕ)::

ਜਦੋਂ ਇੰਟਰਨੈਟ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੁੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਵੀ ਅਜੇ ਅਣਦਿੱਸਦੇ ਜਾਦੂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਚਿੱਠੀਆਂ ਦੀ ਸੈਂਸਰਸ਼ਿਪ ਵੀ ਜ਼ੋਰਾਂ ਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਲੋਕ ਆਗੂਆਂ ਦਾ ਪਿਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਖੁਫੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਦਾ ਨੈਟਵਰਕ ਵੀ ਮਜਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਉਦੋਂ ਵੀ ਸਾਡੇ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਲੋਕ ਆਗੂ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਸੰਗਰਾਮੀ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਹਰ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਦਾ ਪਤਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਅੱਜ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਹਰ ਸੁਖ  ਖਬਰ ਸਾਡੇ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਹੁਰਾਂ ਦੇ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਅਤੇ ਸਹੂਲਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ  ਖਬਰ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।  

ਉਹਨਾਂ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਦਸਿਆ ਹੈ: ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਦੁਖਦਾਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਨੇਕਾਂ ਧੀਆਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤ ਮਾਂ, ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥਣ ਸ੍ਰੀ ਮਤੀ ਕੈਲਾਸ਼ ਕੌਰ ਸਦੀਵੀ ਵਿਛੋੜਾ ਦੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਯਾਦ ਕਰਾਇਆ ਕਿ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ ਖੂਬਸੂਰਤ ਰੰਗ ਭਰਨ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਮਿੱਟ ਦੇਣ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਮੁਥਾਜ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। 

ਅੱਜ ਮਤਲਬ ਪੰਜ ਅਕਤੂਬਰ 2024 ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਦਿਨੇ 11 ਵਜੇ ਦੇ ਕਰੀਬ ਦਿੱਤੀ ਜਾਏਗੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਭਰੀ ਅੰਤਿਮ ਵਿਦਾਇਗੀ।  ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵੀ ਉਲੀਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। 

ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਜੀਵਨ ਸਬੰਧੀ ਸਮਾਗਮ ਬਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਏਗਾ।

ਪੰਜਾਬ ਲੋਕ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮੰਚ (ਪਲਸ ਮੰਚ) ਅਤੇ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿੰਘ ਲੋਕ ਕਲਾ ਸਲਾਮ ਕਾਫ਼ਲਾ ਸਮੇਤ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ ਲੋਕ-ਪੱਖੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਸਾਕ ਸਬੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਵਿਦਾਇਗੀ ਵੇਲੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਣਮੱਤੇ ਜੀਵਨ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਲੋਕ ਪੱਖੀ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਿਜਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ  ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਉਸ ਦੌਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਪੰਜਾਬ ਇੱਕ ਸੰਤਾਪ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਵੀ ਇਸ ਸੰਗਰਾਮੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਨੇ ਬਹੁਤ ਯਾਦਗਾਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ। 

ਗੁਜ਼ਰੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਹਨੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਖਤਰੇ ਉਠਾ ਕੇ ਚਾਨਣ ਵੰਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਸ਼ਾਲਾਂ ਜਗਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਕੈਲਾਸ਼ ਕੌਰ ਨੇ ਨੇ ਬੜੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਵਾਲਾ ਰੋਲ ਨਿਭਾਇਆ ਸੀ। ਗੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਬੰਬ ਧਮਾਕਿਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਰੰਗਮੰਚ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। 

ਚੇਤੇ ਰਹੇ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਸਟੇਜ ਤੇ ਖੇਡਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਨਾਟਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਹੱਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੀ ਜੰਗ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਇਸ ਬਹਾਦਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਬੜੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਸੀ। ਸਿਰਫ ਖੁਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੜਿਆ ਬਲਕਿ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਕਈ ਹੋਰ ਬਹਾਦਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਸਨ। 

ਇਸ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਸਿਰਫ ਫਿਰਕਾਪ੍ਰਸਤੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ ਬਲਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਜਬਰ ਨੂੰ ਵੀ ਬੜੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਬੇਨਕਾਬ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਦੌਰ ਦੀ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ  ਸਦਾ ਸਭਨਾਂ ਦਾ ਇਖਲਾਕੀ ਫਰਜ਼ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। 

Saturday, January 20, 2024

ਗਦਰ ਲਹਿਰ: ਮੌਜੂਦਾ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਇਆ ਖਰੜ ਵਾਲੇ ਸੈਮੀਨਾਰ ਨੇ

ਡਾ. ਦੀਪ, ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮਾੜੀਮੇਘਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹਲੂਣਾ 


ਖਰੜ
(ਮੋਹਾਲੀ): 20 ਜਨਵਰੀ 2024: (*ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਟੀਮ)::

ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਰਾਂਗਲੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀਕਲਾ ਲਈ ਜਿਹਨਾਂ ਗਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜਿੰਦੜੀਆਂ ਵਾਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਅਕ੍ਰਿਤਘਣਾਂ ਵਾਂਗ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਕੌਣ ਸਨ ਗਦਰੀ ਬਾਬੇ? ਇਸ ਸੁਆਲ ਦਾ ਜੁਆਬ ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ ਦੀ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ। ਇਹਨਾਂ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਕਾਮਰੇਡ ਰਾਜਬੰਸ ਖੰਨਾ ਨੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣਾਈ ਸੀ ਜੀਵਨ ਸੰਗਰਾਮ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਇਕ ਸ਼ਸ਼ੀ ਕਪੂਰ ਸੀ। ਫਿਲਮ  ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸੰਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਆਮ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਸੰਗਰਾਮ ਨਾਲ ਜਿਦਣ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚਲਾ ਡਰ ਕੱਢਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਡਰ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਲਮ ਗਜ਼ਬ ਦੀ ਸੀ। ਗੀਤ ਸੰਗੀਤ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਮਾਲ ਦਾ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਚੱਲੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੀ ਪਰ ਅਸੀਂ ਲੋਕ ਇਸ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕੇ। ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਫਿਲਮ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਿੰਟ ਲੱਭ ਜਾਵੇ। 

ਇਸ ਫਿਲਮ ਵਾਂਗ ਹੀ ਅਸੀਂ ਗਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਿਕ ਵਾਰਸਾਂ ਦੀ ਵੀ ਬਹੁਤੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਅੱਜ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਗਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਦੋ ਪਰਿਵਾਰਿਕ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਗਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰਸੇ ਦੀ ਸਾਂਭ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਹਾਲ ਵਾਲੀ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਅੱਗੇ ਆਏ ਹੋਏ ਪਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਪਰਾਲੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੀਮਤਾਈਆਂ ਵੀ ਹਨ।  ਅਤੀਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਦੌਰ ਤੱਕ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਅੱਜ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀ ਗਈ।  ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਜ ਖਰੜ ਵਿਚਲੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਰਵਿਦਾਸ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਮਾਹੌਲ ਵਿਚ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਜਨਤਾ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਹਾਲਾਤ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਹੋਈ।  

ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਚਿੰਤਕ ਡਾਕਟਰ ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਜਿਥੇ ਗਦਰ ਲਹਿਰ ਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸਰੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀ ਉੱਥੇ ਇਹ ਵੀ ਚੇਤੇ ਕਰਾਇਆ ਕਿ ਗਦਰ ਲਹਿਰ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਅਕ ਅਦਾਰੇ ਕਿਹੜੇ ਅਨਸਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਧਮਕੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਜ਼ਤੇ ਬਾਹਰ ਵੀ। ਅੱਜ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਮਾਜ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਧਮਕੀਆਂ ਵਾਲਾ ਮਾਹੌਲ ਹੈ। ਅਸਲ ਯਿਨਦਗੀ ਵਿਚ ਵੀ ਅਤੇ ਅਤੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਵਾਲੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਵੀ। ਧਮਕੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੁਣ ਵੀ ਸੰਵਾਦ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਸਭ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਣੇ ਪਛਾਣੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਦਰ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਵੇਰਵੇ ਕਿਸੇ ਫਿਲਮ ਵਾਂਗ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੇ। ਉਹਨਾਂ ਯਾਦ ਕਰਾਇਆ ਕਿ ਗਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਅਜੇ ਵੀ ਅਧੂਰੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਗਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਨੇ ਅਪਣੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਅੱਜ ਵੀ ਅਧੂਰੇ ਹਨ। 

ਇਸ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਸਥਿਤੀ ਦੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਹੋਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਰਦਿਆਂ ਕਾਵਿਕ ਬੋਲਾਂ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਵਿਤਾ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਆਗੂ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਾਈਆਂ ਪਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਤਰਾਂ:

ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਸਾਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਮਰ ਜਾਣਾ। 

ਕਾਮਰੇਡ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਸੰਘੀ ਲਗਾਤਾਰ ਆਏ ਦਿਨ ਘੁੱਟੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦਸਿਆ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਹਾਲ ਦਿਆਂਅਪਣੀਆਂ ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਸਾਧਨ ਬੇਹੱਦ ਸੀਮਿਤ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਸਰਮਾਏਦਾਰ ਕੋਲੋਂ ਫ਼ੰਡ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੇ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਆਗੂ ਕੋਲੋਂ ਕਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਵਰਗੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਾ  ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮਾਇਕ ਲਾਹਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਫਾਇਦੇ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਰਾਡਾਰ ਹੇਠ ਆ ਗਏ ਹਾਂ। ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਹਾਲ ਦਾ ਕੰਮਕਾਜ ਚਲਾ ਰਹੇ ਸਟਾਫ ਦੀ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ ਲਈ ਕੁਝ ਸਰਕਾਰੀ ਬੰਦੇ ਆਏ ਅਤੇ ਨਾਮ, ਪਤੇ ਵਰਗੇ ਪੂਰੇ ਵੇਰਵੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਸਮੇਤ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ  ਗਏ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਡੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਲਈ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੈਮਰੇ ਵੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਹਰ ਪਲ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਹਲੂਣਾ ਦੇਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 

ਉਹਨਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਰਉਂ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਕਿ ਮਨੀਪੁਰ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਜਬਰਜਨਾਹ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਵੀ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਕੀ? ਫਲਸਤੀਨ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਹੋਏ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਨੰ ਦੇਖ ਕੇ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਜਲਦ ਇਹੀ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਚੇਤੇ ਕਰਾਇਆ ਕਿ ਕਿਸਾਨ ਮੋਰਚੇ ਵੇਲੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ, ਇੱਕੋ ਪੰਡਾਲ ਵਿੱਚ 70 ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਬੈਠਣਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮਿਸਾਲ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਸਾਰੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸੁੱਟਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। 

ਇਸ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਿਥੀਪਾਲ ਸਿੰਘ ਮਾੜੀਮੇਘਾ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਸੈਮੀਨਾਰ ਰਾਹੀਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਵਿਰਸੇ ਦਾ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਵੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿਚ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਂਦਾਂ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਗਦਰ ਲਹਿਰ ਸਮੇਤ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਉਚੇਚ ਨਾਲ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਕਿਸਾਨ ਮੋਰਚੇ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਵੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅੱਜ ਦੇ ਦੌਰ ਦੀਆਂ ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਿਆਤਾਂ ਅਤੇ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਚੇਤੇ ਕਰਾਇਆ।  

ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ ਸੀਨੀਅਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਬਲਵਿੰਦਰ ਜੰਮੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਜਾਇਜ਼ਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਵੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਕਿਸਾਨ ਮੋਰਚੇ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਵੱਲੋਂ ਨਿਭਾਈ ਪ੍ਰਸੰਸਾਯੋਗ ਭੂਮਿਕਾ ਦਾ ਚੇਤਾ ਕਰਾਉਂਦਿਆਂ ਸਵਰਾਜਬੀਰ ਦੇ ਅਸਤੀਫੇ ਦਾ ਵੀ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਇਹ ਦੱਸਦਿਆਂ ਯਾਦ ਕਰਾਇਆ ਕਿ ਮੀਡੀਆ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਲੰਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਐਨ ਡੀ ਟੀ ਵੀ ਬਚਿਆ ਸੀ ਉਹ ਵੀ ਹੁਣ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਉਸਾਰੂ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਬੁਲਾਰੇ ਦਾ ਭਾਸ਼ਣ ਖਤਮ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੁਆਲ ਜੁਆਬ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਵੀ ਨਾਲੋਂ ਨਾਲੋਂ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂਕਿ ਅਜਿਹੇ ਆਯੋਜਨਾਂ ਦਾ ਮਕਸਦ ਵਧੇਰੇ ਸਫਲ ਹੋ ਸਕੇ।  

ਇਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਆਯੋਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਡੱਲਾ, ਪੱਤਰਕਾਰ ਸਵਰਨ ਸਿੰਘ ਭੰਗੂ, ਪੱਤਰਕਾਰ ਸਰਬਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੱਟੀ, ਲੇਖਕ ਸੰਤ ਵੀਰ, ਫ਼ਿਲਮਸਾਜ਼ ਤਰਸੇਮ ਬਸ਼ਰ ਅਤੇ ਕੁਝ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵੀ ਸਗਰਮ ਨਜ਼ਰ ਆਏ। 

*ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ//ਕਾਰਤਿਕਾ ਕਲਿਆਣੀ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਲਿੰਕ ਰਵਿੰਦਰ 

ਸਮਾਜਿਕ ਚੇਤਨਾ ਅਤੇ ਜਨ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ  ਹੋਏ ਬਲਾਗ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗੀ ਬਣੋ। ਜੋ ਵੀ ਰਕਮ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹਰ ਹਫਤੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਲਈ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹੋ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕੱਢੋ। ਹੇਠਲੇ ਬਟਨ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।

Tuesday, July 26, 2022

ਪਲਸ ਮੰਚ ਨੇ ਵੀ ਸੁਰਜੀਤ ਗੱਗ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਹਥੀਂ ਲਿਆ

 ਸਿੱਖ ਬਨਾਮ ਕਾਮਰੇਡ ਦਾ ਕਰੁੱਤਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਛੇੜਨ ਦਾ ਕੰਮ ਨਿਖੇਧੀਯੋਗ 

ਜਲੰਧਰ//ਜਗਰਾਓਂ:  26 ਜੁਲਾਈ 2022: (ਕਾਮਰੇਡ ਸਕਰੀਨ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ)::

ਪਲਸ ਮੰਚ ਦੇ ਆਗੂ ਵੀ ਸੁਰਜੀਤ ਗੱਗ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਅੱਗੇ ਆਏ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਗੱਗ ਵੱਲੋਂ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ ਫੋਟੋ ਨੂੰ ਇਤਰਾਜਯਪਗ ਦੱਸਦਿਆਂ ਇਸਦੀ ਨਿਖੇਧੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਕੰਵਲਜੀਤ ਖੰਨਾ ਅਤੇ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ 
ਕਾਮਰੇਡ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਹੁਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਕਾਮਰੇਡ ਕੰਵਲਜੀਤ ਖੰਨਾ ਹੁਰਾਂ ਦਾ ਬਿਆਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਹੈ
: ਇਸ ਬਿਆਨ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁਰਜੀਤ ਗੱਗ ਦੀ ਪਲਸ ਮੰਚ ਸੀ ਤਿੱਖੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। 
ਪੰਜਾਬ ਲੋਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੰਚ (ਪਲਸ ਮੰਚ ) ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਕੰਵਲਜੀਤ ਖੰਨਾ ਨੇ ਲਿਖਤੀ ਪ੍ਰੈਸ ਬਿਆਨ 'ਚ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁਰਜੀਤ ਗੱਗ ਵੱਲੋਂ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਮਨਮਾਨੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਠੋਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੇਣ ਦੇ ਪਾ ਕੇ ਬੇਲੋੜੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ, ਭੜਕਾਹਟ ਨੂੰ ਜਨਮ ਅਤੇ ਬੜਾਵਾ ਦੇਣ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਸਿਰਜਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹਰ ਸੁਹਿਰਦ ਲੇਖਕ, ਕਵੀ, ਸਾਹਿਤਕਾਰ, ਚਿਤਰਕਾਰ,ਆਲੋਚਕ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।
ਪਲਸ ਮੰਚ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਆਰ ਐਸ ਐਸ, ਮੋਦੀ ਅਮਿਤ ਸ਼ਾਹ ਜੋੜੀ ਦੀ ਭਾਜਪਾ ਹਕੂਮਤ ਹਰ ਕੋਝਾ ਹੱਥਕੰਡਾ ਅਪਣਾ ਕੇ ਸਮਾਜ ਅੰਦਰ ਧਰਮ, ਫ਼ਿਰਕੇ, ਇਲਾਕੇ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਂਅ ਤੇ ਵੰਡੀਆਂ ਪਾਉਣ, ਫਿਰਕੂ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਦੇ ਭਾਂਬੜ ਬਾਲਣ ਲਈ ਥਾਂ ਥਾਂ ਤੇਲ ਛਿੜਕਣ ਅਤੇ ਤੀਲੀਆਂ ਸੁੱਟਣ ਦੇ ਕਾਰੇ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਜਿਹੇ ਮੌਕੇ ਗੱਗ, ਅਜਿਹੀ ਹੋਛੀ ਕਲਮ ਘਸਾਈ ਕਰਕੇ ਆਖ਼ਰ ਕੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ,ਇਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕੀ ਸੰਵਰਦਾ ਹੈ ਇਹ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਉਸ ਅੱਗੇ ਤਿੱਖਾ ਸੁਆਲ ਹੈ।
ਮੰਚ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ, ਕਵੀਆਂ, ਲੇਖਕਾਂ, ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਉਪਰ ਮੋਦੀ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਵਹਿਸ਼ੀ ਪੰਜੇ ਝਪਟ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਵਿਵੱਸਥਾ ਦੀ ਚਾਕਰੀ ਕਰਦੇ ਆਪੇ ਸਜੇ ਮਹਾਂ ਵਿਦਵਾਨ, ਸੁਹਿਰਦ ਸੰਪਾਦਕਾਂ, ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ, ਲੋਕ ਪੱਖੀ ਕਾਮਿਆਂ ਉਪਰ ਤਿੱਖੇ ਹਮਲੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ , ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਮੱਥੇ ਟੱਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਗੱਗ, ਫੋਕੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਭੁੱਖ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿਚ ਹਾਬੜਿਆ ਆਪਣੇ ਦੱਬੇ ਕੁਚਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਕਿਨਾਰਾ ਕਸ਼ੀ ਕਰਕੇ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਫਿਰਕੂ ਟੋਲਿਆਂ ਦੇ ਹੀ ਢਿੱਡ ਲੱਡੂ ਫੁੱਟਦੇ ਹਨ।
ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੰਗਲ,ਜਲ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸਿੱਖਿਆ, ਸਿਹਤ, ਬਿਜਲੀ, ਮਹਿਗਾਈ, ਸਾਮਰਾਜੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਬੈਂਕ, ਵਿਸ਼ਵ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਚੌਤਰਫੇ ਹੱਲੇ, ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਵਜਾਹ ਸੀਖਾਂ ਪਿੱਛੇ ਡੱਕਿਆ, ਮਾਰਿਆ, ਸਾੜਿਆ ਅਤੇ ਤਿਲ਼ ਤਿਲ਼ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਦੇ ਜਬਾੜਿਆਂ ਚ ਧੱਕਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਗੱਗ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਕਲਮ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਜੋ ਸਿੱਖ ਬਨਾਮ ਕਾਮਰੇਡ ਦਾ ਕਰੁੱਤਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਛੇੜਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦ ਕਿ ਲੋੜ ਵੱਖ ਵੱਖ ਧਰਮਾਂ, ਫਿਰਕਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਨਤਕ ਲਹਿਰ ਉਸਾਰਨ ਦੀ ਹੈ।

Wednesday, December 15, 2021

ਇਹ ਦਿੱਲੀ ਅਵੇਸਲਾ ਕਰਕੇ ਪਿੱਛਿਓਂ ਵਾਰ ਕਰਦੀ ਆਈ ਏ...!

 ਅਭੀ ਤੋਂ ਯਿਹ ਅੰਗੜਾਈ ਹੈ! ਆਗੇ ਔਰ ਲੜਾਈ ਹੈ!

ਸਲਾਮ ਦਿੱਲੀ ਮੋਰਚੇ ਨੂੰ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਲੜਾਗੇ ਲੜ ਕੇ ਮਰ ਚੁੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੰਦਾ ਰੱਖਣ ਲਈ

ਲੁਧਿਆਣਾ//ਖਰੜ: 15 ਦਸੰਬਰ 2021: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਡੈਸਕ ਅਤੇ ਲੋਕ ਮੀਡੀਆ ਮੰਚ)::

ਕੋਈ ਵੇਲਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਖੱਬੀਆਂ ਧਿਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਗਰਮ ਸਨ। ਇਪਟਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗੀਤ ਸੰਗੀਤ ਅਹਿਮ ਰਹਿੰਦਾ। ਮਾਰਕਸੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦਮਾ ਦਮ ਮਸਤ ਕਲੰਦਰ ਤੱਕ ਦੇ ਗੀਤ ਗੂੰਜਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਉਦੋਂ ਪੰਥਕ ਹਲਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਾਮਰੇਡਾਂ ਦੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਗੀਤ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰੇ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਗੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਮਰਜੀਤ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰੀ ਹੁਰਾਂ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ-ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਸਤਰਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਯਾਦ ਹਨ-ਇਪਟਾ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਸਭ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਏਨੀ ਵਧੀਆ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਆ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। 

ਮੁੜਿਆ ਲਾਮਾਂ ਤੋਂ--

ਸਾਡੇ ਘਰੀਂ ਬੜਾ ਰੁਜ਼ਗਾਰ! 

ਕਣਕਾਂ ਨਿੱਸਰ ਪਈਆਂ!

ਘਰ ਆ ਕੇ ਝਾਤੀ ਮਾਰ!

ਮੁੜਿਆ ਲਾਮਾਂ ਤੋਂ.......

ਇਸ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਏ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਰੋਜ਼ਗਾਰਾਂ ਪਿਛੇ ਬਸਰੇ ਡੀਐਮ ਲੰਮਾਂ ਨਾ ਲੜਦੇ ਫਿਰਨ। ਹੁਣ ਘਰ ਦੀ ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਥੇਰੀ ਕਣਕ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਦੋ ਵੇਲਿਆਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਲਈ ਜੰਗ ਦੇ ਖਤਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਠਾਉਣਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦਾ ਨਸੀਬ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਗੀਤ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਆਵਾਜ਼ ਦਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਸਨ--

ਮੁੜਿਆ ਲਾਮਾਂ ਤੋਂ--

ਸਾਡੇ ਘਰੀਂ ਬੜਾ ਰੁਜ਼ਗਾਰ! 

ਕਣਕਾਂ ਨਿੱਸਰ ਪਈਆਂ!

ਘਰ ਆ ਕੇ ਝਾਤੀ ਮਾਰ!

ਮੁੜਿਆ ਲਾਮਾਂ ਤੋਂ.......

ਪਰ ਉਹ ਬਾਰਡਰ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹ ਬਾਰਡਰ ਬੇਗਾਨੇ ਸਨ। ਉਹ ਜੰਗਾਂ ਵੀ ਬੇਗਾਨੀਆਂ ਸਨ। ਲੜਨਾ ਇੱਕ ਮਜਬੂਰੀ ਸੀ। ਤਨਖਾਹ ਪਿਛੇ ਲੜਨਾ ਸੀ। ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਮਾਰੀ ਜੰਗ ਸੀ ਉਹ। ਬੇਰੋਜ਼ਗਾਰੀ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੋਏ ਜਵਾਨ ਸਨ। 

ਐਤਕੀਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਾਰਡਰਾਂ ਤੇ ਜੰਗ ਵਰਗੇ ਖਤਰੇ ਉਠਾਏ ਹਨ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੇ ਸੜਕਾਂ ਪੁੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਸੜਕਾਂ ਨੂੰ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਕਿਲ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੌਛਾਰਾਂ ਆਮ ਗੱਲ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਪਾਣੀ ਵੀ ਸੀਵਰੇਜ ਵਾਲਾ ਬੋਛਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਏਧਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ। ਅਫਸਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਡਾਂਗਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਪਾੜਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ। ਇਹਨਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ  ਗੱਡੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਮੰਦਭਾਗੀਆਂ ਖਬਰਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਪਰ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਡੋਲੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਪੈਣ ਦਿੱਤਾ। ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ। ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦਾ ਹੌਂਸਲਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਗਏ। ਸਿਰਫ ਏਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਇਹ ਇਸਤਰੀਆਂ ਖੁਦ ਵੀ ਦਿੱਲੀ ਵਾਲੇ ਬਾਰਡਰਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾ ਡਟੀਆਂ। ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਖੁਦ ਵੀ ਮੋਰਚੇ ਜਾ ਮੱਲੇ। ਘਰੋਂ ਪਿੰਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜੀਰੀਆਂ ਵੀ ਬਣਾ ਬਣਾ ਭੇਜੀਆਂ। ਇਹ ਇੱਕ ਅੰਦਾਜ਼ ਸੀ ਕਾਰਪੋਰੇਟਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਹੇਠ ਆਏ ਲੀਡਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਰੋਟੀ ਪਿਛੇ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਪੂਰੇ ਕਿਰਤੀ ਵਰਗ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਲੜਨ ਵਾਸਤੇ ਆਏ ਹਾਂ। 

ਇਸ ਵਾਰ ਗੀਤ ਵੀ ਹੋਰ ਸਨ। ਐਤਕੀਂ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਗਾਇਆ

-ਅਸੀਂ ਜਿੱਤਾਂਗੇ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਰੀ ਜੰਗ ਰੱਖਿਓ!

ਜੰਗ ਸਾਲ ਭਰ ਲੰਮੇ ਮੋਰਚੇ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਜਾਰੀ ਵੀ ਰਹੀ। ਅਜੇ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਦਿੱਲੀ ਵਾਲਾ ਮੋਰਚਾ ਖਾਲੀ ਕਰਕੇ ਪੈਂਤੜਾ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਵੱਜੋਂ ਜੰਗ ਜਿੱਤੀ ਵੀ ਗਈ। ਹੋਰ ਪੜਾਅ ਅਜੇ ਬਾਕੀ ਹਨ।

ਵਾਪਿਸੀ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਰਤੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ:

ਅਭੀ ਤੋਂ ਯਿਹ ਅੰਗੜਾਈ ਹੈ!

ਆਗੇ ਔਰ ਲੜਾਈ ਹੈ!

ਵਿਸ਼ਵ ਬੈਂਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਪਾਰ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਦਾਬਿਆਂ ਹੇਠੋਂ ਨਿਕਲਣ ਤੱਕ ਇਹ ਜੰਗ ਰੂਪ ਬਦਲ ਬਦਲ ਕੇ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗੀ। ਇਸ ਕਾਰ ਜਿੱਤ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਪੜ੍ਹਾਅ ਤੇ ਜਦੋਂ ਕਿਸਾਨ ਮੋਰਚਾ ਖਾਲੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਤਾਂ ਵੀ ਕਿਆਸਰਾਈਆਂ ਬਹੁਤ ਸਨ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਸਨ। ਇਸ ਵਾਪਿਸੀ ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਬੜੇ ਸੁਆਲ ਬੜੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਉੱਠੇ। 

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਜਵੰਦਾ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੇ ਹਨ:


ਇੱਕ ਗੋਰਾ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ..ਹੁਣ ਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਸਟਿੱਕਰ ਲਾਹ ਦੇਵੋਗੇ..ਮੋਰਚਾ ਤਾਂ ਫਤਹਿ ਹੋ ਗਿਆ?

ਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਅਜੇ ਹੋਰ ਖੁਸ਼ੀਂ ਮਨਾਉਣੀ ਏ..ਅਰਸੇ ਬਾਅਦ ਜੂ ਮਿਲੀ ਏ..!

ਫੇਰ ਡਾਂਗ ਵਰਾਉਂਦਾ ਡਿਪਟੀ ਵੇਖ ਲਿਆ..ਨਵੀਂ ਪੀੜੀ ਕਿੰਤੂ ਪ੍ਰੰਤੂ ਕਰਦੀ..ਤਿੰਨ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲੋਂ ਘੋਟਣੇ,ਚਰਖੜੀਆਂ,ਚੜ੍ਹੇ  ਪਾੜ,ਪੁੱਠਾ ਟੰਗਣਾ,ਉਨੀਂਦਰੇ,ਬਾਲਟੀ ਡੋਬੂ ਤਸੀਹੇ,ਚੂਹਾ ਕੁੜੀੱਕੀ..ਕਰੰਟ,ਨਹੁੰ-ਪੁੱਟਣੇ..ਖਾਕੀ ਭਲਾ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿੱਦਾਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਏ..ਬੱਸ ਵਧਾ ਚੜਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਏ!

ਆਖਿਆ ਸੈੱਲ ਫੋਨ ਦੇ ਇਸ ਜਮਾਨੇ ਵਿਚ ਵੀ ਵੇਖ ਕਿੱਦਾਂ ਬੇਖੌਫ ਕੁੱਟ ਰਿਹਾ ਏ..ਸਾਡੇ ਵੇਲੇ ਸ਼ਰੀਕ ਦਾ ਡੰਗਰ ਵੀ ਖੇਤ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਵੀ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਸਨ ਕੁੱਟਦੇ..!

ਜਨੂੰਨ,ਖਿਝ,ਪਾਗਲਪਨ,ਹੈਵਾਨੀਅਤ,ਜਾਨਵਰ ਬਿਰਤੀ..ਜੋ ਮਰਜੀ ਆਖ ਲਵੋ..ਬੀਕੋ,ਮਾਲ ਮੰਡੀ,ਬੀ ਆਰ ਮਾਡਰਨ ਸਕੂਲ,ਅਲਗੋਂ ਕੋਠੀ,ਦੁੱਗਰੀ ਕੈਂਪ..ਪਤਾ ਨੀ ਬੰਦ ਹਨੇਰੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿਚ ਐਸੀ ਕਿਹੜੀ ਕੁੱਟ ਚਾੜਦੇ ਸਨ ਕੇ ਉਹ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਭਗੌੜੇ ਹੋ ਜਾਇਆ ਕਰਦੇ ਜਿਹਨਾਂ ਕਦੇ ਕੀੜੀ ਤੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਾਰੀ ਹੁੰਦੀ..!

ਸਿੰਘੁ ਬਾਡਰ ਪਾਵੇ ਨਾਲ ਬੱਝਾ ਇੱਕ ਕਤੂਰਾ..ਹੈਰਾਨ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ..ਬੋਲ ਨੀ ਸਕਦਾ ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰੀ ਡਰੀ ਜਾਂਦਾ..ਕਿਧਰੇ ਇਥੇ ਹੀ ਨਾ ਛੱਡ ਜਾਵਣ..!

ਫੇਰ ਅਵਾਰਾ ਢੱਗੇ ਨੂੰ ਰੋਟੀਆਂ ਖਵਾਉਂਦਾ ਸਿੰਘ..ਤਨੋਂ ਮਨੋਂ ਹੋ ਕੇ ਲਾਡ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਕਿੰਨੇ ਸਾਰੇ ਕੁਤੇ ਬਿੱਲੀਆਂ..ਇੱਕ ਆਖਦਾ ਇਹ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਣਗੇ..!

ਗੱਲ ਗੱਲ ਤੇ ਰੋ ਪੈਂਦੀ ਇੱਕ ਬੀਬੀ..ਅਖ਼ੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਨੇ ਜੋ ਜੀ ਕਰਦਾ ਘਰੇ ਲੈ ਜਾ..ਕੂਲਰ ਗੱਦੇ ਭਾਂਡੇ ਚਾਦਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ..ਅਸਾਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨੀ ਖੜਨਾ..ਏਨੀ ਇੱਜਤ ਪਿਆਰ ਮਾਣ ਸਤਿਕਾਰ..ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਣ..ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਤੇ ਕਦੀ ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸ਼ਾਇਦ ਦੋਬਾਰਾ ਕਦੇ ਮਿਲੇ..!

ਇੱਕ ਆਖਦਾ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦੁਰ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਕਰਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ..ਇੱਕਠੇ ਹੋਏ ਮਾਲ ਦੀ ਮੌਕੇ ਤੇ ਹੀ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਵੰਡਾਈ..!

ਗੋਡੀ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਮੂਲੀਆਂ ਗਾਜਰਾਂਂ..ਬਹੁਕਰ ਫੇਰਦੇ ਬਾਬੇ ਤਾਕੀਦ ਕਰਦੇ..ਪਾਣੀ ਕਦੋਂ ਲਾਉਣਾ ਤੇ ਪੁੱਟਣੀਆਂ ਕਦੋਂ ਨੇ..!

ਕਾਫਲੇ ਵਾਪਿਸ ਤੁਰੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਪਰ ਇੱਕ ਬਾਬੇ ਹੂਰੀ ਉਚੀ ਥਾਂ ਖਲੋਤੇ ਬੱਸ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੇ..!

ਇੱਕ ਪੁੱਛਦਾ ਵਾਪਿਸ ਨੀ ਜਾਣਾ?

ਅੱਗੋਂ ਆਖਦੇ ਪੁੱਤਰੋ ਇਹ ਦਿੱਲੀ ਅਵੇਸਲਾ ਕਰਕੇ ਪਿੱਛਿਓਂ ਵਾਰ ਕਰਦੀ ਆਈ ਏ..ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅੱਪੜ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ ਮੈਂ ਇਥੋਂ ਨਹੀਂ ਹਿੱਲਦਾ!

ਭਗਤੇ ਭਾਈ ਕੇ ਦਾ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਭੱਠਲ..ਛੇ ਤਰੀਕ ਤੜਕੇ..ਟੈਂਕਾਂ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਡਿਓਢੀ ਤੇ ਹੀ ਬੰਬ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ..ਅੰਦਰ ਦੋਵੇਂ ਪਿਓ ਪੁੱਤ..ਇੰਝ ਲੱਗੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਸਾਰੀ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਣੀ..ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਚੁੱਕ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਦੇ ਮਗਰ ਬਣੇ ਇੱਕ ਚੁਬਾਰੇ ਤੇ ਆਣ ਬੈਠੇ..ਬਾਪੂ ਸਾਬਕ ਫੌਜੀ ਆਖਣ ਲੱਗਾ ਪੁੱਤਰੋ ਤੁਸੀਂ ਨਿੱਕਲ ਜਾਵੋ..ਪਿੰਡ ਡੰਗਰ ਵੱਛਾ ਭੁੱਖਾ ਹੋਣਾ..ਮੈਂ ਬੈਠਦਾ ਇਥੇ ਮੋਰਚੇ ਤੇ..!

ਘੰਟੇ ਕੂ ਮਗਰੋਂ ਫੜੇ ਗਏ..ਫੇਰ ਬਹਾਨੇ ਜਿਹੇ ਨਾਲ ਏਧਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ..ਓਥੇ ਨਾ ਤੇ ਉਹ ਚੁਬਾਰਾ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਬਾਪੂ ਜੀ..ਆਖਰੀ ਮੌਕੇ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਗੁੱਟ ਤੋਂ ਲਾਹ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਘੜੀ ਵੀ ਫੌਜੀਆਂ ਨੇ ਖੋਹ ਲਈ..ਖਹਿੜੇ ਪੈ ਗਿਆ..ਭਾਵੇਂ ਮਾਰ ਦਿਓ ਪਰ ਮੇਰੇ ਬਾਪੂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੋੜ ਦਿਓ..!

ਪ੍ਰਤੱਖ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿੰਨੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਚਾਹੀਦੇ..ਬਾਪੂ ਤਾਂ ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਹੀ ਇੰਝ ਰਾਖੀਆਂ ਕਰਦੇ ਆਏ ਨੇ..!

ਹਰਿਆਣਵੀ ਵੀਰ ਜੱਫੀਆਂ ਪਾਈ ਜਾਂਦਾ..ਸੁਣਿਆਂ ਸੀ ਕੇ ਦਸਤਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਏਦਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਪਰ ਵੇਖਿਆ ਪਹਿਲੀ ਵੇਰ..ਏਡੇ ਹਠੀ ਅਤੇ ਧੁੰਨ ਦੀ ਪੱਕੇ..ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਸੇ ਵਿਚ ਅਟੁੱਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼..!

ਰੋਹਤਕ ਤੋਂ ਆਇਆ ਇੱਕ ਜਾਟ..ਅਖ਼ੇ ਤੀਰ ਵਾਲੇ ਬਾਬੇ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਪਤਾ ਲੱਗੀ..ਇਸੇ ਨਾਇਨਸਾਫੀ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਹੀ ਤਾਂ ਲੜਿਆ ਸੀ ਉਹ..!

ਗੋਲਡਨ ਹੱਟ ਵਾਲਾ ਵੀਰ ਰਾਣਾ..ਢਾਬੇ ਦਾ ਰਾਹ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਕੈਮਰੇ ਅੱਗੇ ਰੋ ਪਿਆ ਸੀ..ਮੈਂ ਵੀ ਦੂਰ ਬੈਠਾ ਰੋ ਪਿਆ..ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਉਸਨੂੰ ਜਰੂਰ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਵਾਸ ਦਿਓ..ਆਖੋ ਜਹਾਜ਼ੋਂ ਉੱਤਰਿਆ ਹਰ ਪੰਜਾਬੀ ਤੇਰੇ ਢਾਬੇ ਤੇ ਰੋਟੀ ਵੀ ਖਾਊ ਤੇ ਇਥੇ ਨਤਮਸਤਕ ਵੀ ਹੋਊ..ਅੱਜ ਕੈਮਰੇ ਸਾਮਣੇ ਬਾਗੋ ਬਾਗ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ..ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨੇ ਇੱਜ਼ਤ ਰੱਖ ਲਈ..ਰਾਣੇ ਵੀਰ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਾਂਙ ਲੈਅ ਜਿਹੀ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਜੈਕਾਰਾ ਛੱਡਣਾ ਵੀ ਆ ਗਿਆ..ਓਹੀ ਜੈਕਾਰਾ ਜਿਸਤੋਂ ਕਈ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸੂਲ ਪੈਂਦਾ..ਅਖ਼ੇ ਜੈਕਾਰਾ ਨੀ ਛੱਡ ਹੋਣਾ..ਨਾਹਰੇ ਜਿੰਨੇ ਮਰਜੀ ਲੁਆ ਲਵੋ!

ਕਿਸੇ ਪੁੱਛਿਆ ਰਾਣਾ ਜੀ ਕਿੰਨਾ ਖਰਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁਣ ਤੱਕ..ਅੱਗਿਓਂ ਹੱਸ ਕੇ ਟਾਲ ਦਿੰਦਾ..ਫੇਰ ਜ਼ੋਰ ਪੈਣ ਤੇ ਸਹਿ ਸੁਭਾ ਆਖ ਦਿੰਦਾ..ਕੋਈ ਅਠਾਰਾਂ ਵੀਹ ਕਰੋੜ..ਨਾਲ ਹੀ ਆਖਦਾ..ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ ਏ..ਕਾਸ਼ ਅਡਾਣੀਆਂ,ਅੰਬਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਏਨੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇ..ਕਿੰਨੇ ਜਿਗਰੇ ਆ..ਅਜੋਕੇ ਸ਼ੇਰ ਮੁਹੰਮਦ..ਨੂਰੇ ਮਾਹੀ..ਟੋਡਰ ਮੱਲ..ਪੀਰ ਬੁੱਧੂ ਸ਼ਾਹ..ਬੇਸ਼ਕ ਕਿੰਨੇ ਸਾਰੇ ਦੀਵਾਨ ਸੁੱਚਾ ਨੰਦ,ਗੰਗੂ ਅਤੇ ਚੰਦੂ ਵੀ ਕੋਲ ਹੀ ਫਿਰਦੇ ਨੇ..ਸੂਹਾਂ ਟੋਹਾ ਲੈਂਦੇ..!

ਖੈਰ ਗੱਲ ਲੰਮੀ ਹੋ ਜਾਣੀ ਏ..ਸ਼ਾਲਾ ਸਦੀਵੀਂ ਜਿਉਂਦੇ ਵੱਸਦੇ ਰਹਿਣ..ਪੰਥ ਗ੍ਰੰਥ ਅਤੇ ਨੌਜੁਆਨੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਮੇਰੀ ਕੌਂਮ ਦੇ ਬਾਬੇ!

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਜਵੰਦਾ


Sunday, July 28, 2019

ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੋਟੀ ਜ਼ਰੂਰੀ: ਡਾ: ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ

ਸੁਰਿੰਦਰ ਹੇਮ ਜਯੋਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਸੂਬਾਈ ਸਾਹਿਤਿਕ ਸਮਾਗਮ ਵੀ ਹੋਇਆ 
ਲੁਧਿਆਣਾ: 28 ਜੁਲਾਈ 2019: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):: 
ਸੱਤਰਿਵਆਂ ਦੇ ਦੌਰ ਅੰਦਰ ਫਾਸ਼ੀ ਹੱਲੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸਾਹਿਤਿਕ ਪਿੜ ਅੰਦਰ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ਛੋਹਣ ਵਾਲੇ ' ਹੇਮ ਜਯੋਤੀ ' ਮਾਸਿਕ ਪੱਤਰ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਸੁਰਿੰਦਰ ਹੇਮ ਜਯੋਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ  ਹੋਏ ਸੂਬਾਈ ਸਾਲਾਨਾ ਸਾਹਿੱਤਕ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਬੁਂਧੀਜੀਵੀਆਂ ਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਮੁਲਕ ਅੰਦਰ ਫੈਲਦੇ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਦੇ ਖੂੰਖਾਰ ਪੰਜਿਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੋਕ ਲਹਿਰ ਉਸਾਰਨ ਦਾ ਅਹਿਦ ਲਿਆ। 
ਪੰਜਾਬ ਲੋਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਮੰਚ (ਪਲਸ ਮੰਚ )ਵੱਲੋਂ ਹੋਏ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਦਾ ਆਗਾਜ਼ ਸੁਰਿੰਦਰ ਹੇਮ ਜਯੋਤੀ ਦੇ ਸੰਗਰਾਮੀ ਜੀਵਨ ਸਫਰ ਬਾਰੇ ਉੱਘੇ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਅਤਰਜੀਤ ਵੱਲੋਂ ਕਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰੋ: ਜਗਮੋਹਣ ਸਿੰਘ ,ਪ੍ਰੋ: ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ, ਨਾਮਵਰ ਰੰਗ ਕਰਮੀ ਮਨਜੀਤ ਕੌਰ ਔਲਖ, ਨਾਮਵਰ ਸੰਗਰਾਮਣ ਸੁਰਿੰਦਰ  ਕੁਮਾਰੀ ਕੋਛੜ, ਅਤਰਜੀਤ ਅਤੇ ਪਲਸ ਮੰਚ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਹੇਠ, ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਕੰਵਲਜੀਤ ਖੰਨਾ ਦੀ ਮੰਚ ਸੰਚਾਲਨਾ ਹੇਠ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਮਾਗਮ 'ਚ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੁਰਿੰਦਰ ਹੇਮ ਜਯੋਤੀ, ਪਿਰਥੀਪਾਲ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ, ਮਹਿੰਦਰ ਕੌਰ, ਸ਼ਹੀਦ ਊਧਮ ਸਿੰਘ , ਅਵਤਾਰ ਢੁੱਡੀਕੇ  ਨੂੰ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਭਾਵ ਭਿੰਨੀ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਸਮਾਗਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਬੁਲਾਰੇ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਿਸਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਜਾਣੇ ਪਛਾਣੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤੇ ਰੰਗ ਕਰਮੀ ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ ਨੇ "ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਦੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੂਮਿਕਾ"ਬਾਰੇ  ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੋਲਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੁਲਕ ਭਰ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਰੰਗ ਕਰਮੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕੋ  ਰਾਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਨੂੰ ਲੱਕ ਤੋੜਵੀਂ ਹਾਰ ਦੇਣ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ਸ਼ੀਲ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੋਟੀ ਪਾ ਕੇ ਜਨਤਕ ਟਾਕਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋਕ ਲਹਿਰ ਦਾ ਮਜਬੂਤ ਕਿਲ੍ਹਾ ਉਸਾਿਰਆ ਜਾਏ।
ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ  ਕਿ ਜੋ ਸਮਾਜਿਕ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਪਰਨਾਈਆਂ ਇਨਕਲਾਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਏਜੰਡਾ ਨਵਾਂ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਣਾ  ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਅਸਲ  ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਭਟਕਾ  ਫਿਰਕੂ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਸਿਰਜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਡਾਕਟਰ ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ ਨੇਿਕ ਪ੍ਰਤੀਬੱਧ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਸਿਰਫ  ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਦਿਖਾਉਣ ਦਾ ਹੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਸਦੀਆਂ ਕਲਾ, ਕਿਰਤਾਂ, ਸਮਾਜ  ਨਵਾਲੋਕ ਪੱਖੀ ਮੁਹਾਂਦਰਾ ਦੇਣ ਦਾ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਨਾਂ  ਕਿਹਾ  ਕਿ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਖਿਲਾਫ਼ ਜੂਝਦੇ ਕਾਫਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੰਜਿਲ  ਪਾਉਣ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਕੀਕੀ ਰਾਜਨੀਤਕ, ਆਰਿਥਕ, ਸਮਾਿਜਕ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮੁੱਦਿਆਂ  ਉੱਪਰ ਲੰਮੀ ਜੱਦੋਜਹਿਦ  ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। 
ਪ੍ਰੋ: ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ  ਕਿ ਸ਼ਹੀਦ ਊਧਮ ਸਿੰਘ ਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੁਹੰਮਦ ਸਿੰਘ ਆਜ਼ਾਦ ਲਿਖਣਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੇਹੋ ਜਿਹਾ ਭਵਿੱਖ ਸਿਰਜਣਾ ਹੈ। ਅਖੀਰ 'ਚ ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚਲੇ ਚੱਲੋ  ਦਿਲ ਮੇਂ ਘਾਵ ਲੇ ਕੇ ਭੀ ਚਲੇ ਅਜਿਹੇ ਅੰਦਾਜ਼ 'ਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ  ਕਿ ਖਚਾਖਚ ਭਰੇ ਹਾਲ 'ਚ ਬੈਠੇ ਸਰੋਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਜਗਮੋਹਣ  ਸਿੰਘ ਨੇ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਮੰਡਲ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਬੋਲਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੀਕ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਵਾਨਤ ਮੁਹਾਵਰਾ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਪਲਸ ਮੰਚ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ  ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਮੁਲਕ ਅੰਦਰ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਗਾਉਣ ਦਾ ਹਰ ਹੀਲਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦੌਰ ਅੰਦਰ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਚਿਰਾਗ ਵੀ ਤਾਂ ਜਗਦੇ ਨੇ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਸ ਕਾਲੇ ਦੌਰ ਤੇ ਲੋਕ ਅਵੱਸ਼ ਹੀ ਫਤਹਿ ਪਾਉਣਗੇ।
ਉੱਘੇ ਕਵੀ ਹਰਮੀਤ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੇ ਸਮਾਗਮ ਚ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਦਾ ਮੰਚ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਿਦਆਂ ਪ੍ਰੋ: ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ, ਪ੍ਰੋ: ਗੁਰਭਜਨ ਗਿੱਲ , ਪ੍ਰੋ: ਸੁਰਜੀਤ ਜੱਜ, ਮਹਿੰਦਰ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਮੰਡਲ 'ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੋਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। 
ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਚਨ ਲੋਚੀ, ਕਾਰਿਤਕਾ ਸਿੰਘ, ਹਾਕਮ ਰੂੜੇਕੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਸ਼ੁਕਲਾ, ਹਰਬੰਸ ਮਾਲਵਾ, ਗੁਰਦਿਆਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਅਨਿਲ ਆਦਮ, ਪਾਲੀ ਖ਼ਾਦਿਮ, ਸੁਰਜੀਤ ਜੱਜ, ਪ੍ਰੋ: ਗੁਰਭਜਨ ਗਿੱਲ ਪ੍ਰੋ:ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ, ਮਹਿੰਦਰ ਸਾਥੀ, ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ ਅਤੇ ਹਰਮੀਤ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੇ ਅਜੇਹੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ , ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਰੰਗ ਛੇੜਿਆ ਜੋ ਲੋਕ ਮਨਾਂ ਤੇ ਅਮਿੱਟ ਛਾਪ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਹਰ ਕਵਿਤਾ ਅੱਜ ਦੇ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ੀ ਮਾਹੌਲ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਉਤਾਰਦੀ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰਪੇਸ਼ ਚੁਣੌਤੀਆਂ  ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਸਿਰਫ ਗੱਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਬਲਕਿ ਇਹਨਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵੀ ਦੇਂਦੀ ਸੀ। 
ਡਾਕਟਰ ਬੀਨਆਰ ਅੰਬੇਦਕਰ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਫਲਸਫੇ ਬਾਰੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਅੰਦਾਜ਼ ਚ ਲਿਖੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਰਾਏ ਸੰਵਾਦ ਕੱਟ ਮਰਨ,ਮੁਲਕ ਦੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਨੂੰ  ਸੀਖਾਂ ਪਿੱਛੇ  ਡੱਕਣ , ਜੱਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਬਾਗ ਦੀ ਇਿਤਹਾਸਕ ਦਿੱਖ ਮਿਟਾ ਕੇ ਸੈਰ ਗਾਹ ਬਣਾਉਣ, ਫਿਰਕੂ ਜ਼ਹਿਰ ਘੋਲਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ  ਕਰਨ, ਭੀੜਤੰਤਰ  ਨੂੰ ਥਾਪੜਾ ਦੇ ਕੇ ਮੁਲਕ 'ਚ ਮਾਰਧਾੜ ਕਰਨ ਦੇ ਜੋ ਕੋਝੇ ਮਨਸ਼ੇ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੇ ਮਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਜਰੀਨ ਨੇ ਹੱਥ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਕੇ ਪਾਸ ਕੀਤਾ।
ਸਮਾਗਮ 'ਚ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜਵੰਦਾ, ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਗੁਰਮੀਤ ਕੜਿਆਲਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿੱਤ ਅਕਾਡਮੀ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਮਨਜਿੰਦਰ ਧਨੋਆ ਤੇ ਡਾ: ਗੁਰਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ, ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ਸ਼ੇਰਪੁਰ, ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਤਿਲਕ, ਅਮਨਦੀਪ ਟੱਲੇਵਾਲੀਆ, ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸਨੇਹ ਬਰਨਾਲਾ, ਹੰਸਾ ਸਿੰਘ ਨਾਟਕਕਾਰ, ਹਰਵਿੰਦਰ ਦੀਵਾਨਾ, ਡਾ: ਸੁਰਜੀਤ ਬਰਾੜ ਘੋਲੀਆ, ਹਰਕੇਸ਼ ਚੌਧਰੀ, ਲਾਲ, ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਪੰਧੇਰ, ਸੁਭਾਸ਼ ਬਿੱਟੂ ਮਾਨਸਾ, ਮਾਸਟਰ ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਸਰਾਭਾ, ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਡਾ: ਜੋਗਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਡਾ: ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪਟਿਆਲਾ,ਪ੍ਰੋ: ਏ ਕੇ ਮਲੇਰੀ, ਮਾਸਟਰ ਹਰੀਸ਼ ਪੱਖੋਵਾਲ, ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ, ਪਲਵਿੰਦਰ ਢੁੱਡੀਕੇ, ਹਰਬੰਸ ਸਿੰਘ ਗਰੇਵਾਲ, ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ , ਮਾਸਟਰ ਕੁਲਵੰਤ ਸਿੰਘ ਤਰਕ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਫ਼ ਪਸੰਦ, ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ, ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ।

Wednesday, March 27, 2019

ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਹਾਲ ’ਚ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਵਿਸ਼ਵ ਰੰਗਮੰਚ ਦਿਹਾੜਾ

Mar 27, 2019, 6:45 PM
ਯਾਦਗਾਰੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨਾਲ ਖੇਡੇ ਗਏ ‘ਸ਼ਿਲਪਕਾਰ’ ਅਤੇ ‘ਪਰਖ’ ਨਾਟਕ
ਜਲੰਧਰ: 27 ਮਾਰਚ 2019: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):: 
ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵ ਰੰਗਮੰਚ ਦਿਹਾੜਾ ਬੜੇ ਜੋਸ਼ੋ ਖਰੋਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਰੰਗ ਮੰਚ ਦਿਹਾੜਾ ਮਾਰਚ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਮਹਾਨ ਦੇਸ਼ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਹਾਲ ’ਚ ਮਨਾਏ ਵਿਸ਼ਵ ਰੰਗ ਮੰਚ ਦਿਵਸ ਸਮਾਗਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮਾਰਚ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਅਤੇ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲਾ ਬਾਗ਼ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਪਰਸੰਗਕਤਾ ਉਪਰ ਚਾਨਣਾ ਪਾਇਆ।
ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿੰਗ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ ਅਤੇ ਮੰਚ ਸੰਚਾਲਕ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੰਗ ਮੰਚ ਦਿਹਾੜੇ ਕੁੱਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰੰਗਕਰਮੀਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਂਅ ਕਿਊਬਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋ. ਕਾਰਲੋਸ ਸੈਲਦਰਾਂ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ’ਚ ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਰੰਗਮੰਚੀ ਰਵਾਇਤਾਂ ਕਦੇ ਮਿਟਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਨੇ ਰੰਗ ਕਰਮੀ ਸਫ਼ਦਰ ਹਾਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਲੋਕ-ਕਲਾ ਮੰਚ ਮਾਨਸਾ ਦੇ ਅਦਾਕਾਰ ਸੁਹਜਦੀਪ ਦੇ ਰੰਗ ਮੰਚ ਤੋਂ ਸਦੀਵੀ ਵਿਛੋੜੇ ਬਾਰੇ ਭਾਵਪੂਰਤ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਹਾਜ਼ਰੀਨ ਨੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਰਧਾਂਜ਼ਲੀ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾ ਦੀ ਗਲਵੱਕੜੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਦਾ ਅਹਿਦ ਲਿਆ।
ਸਟਾਈਲ ਆਰਟਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਰਾਜੇਸ਼ ਕੌਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ’ਤੇ ਅਧਾਰਤ ‘ਸ਼ਿਲਪਕਾਰ’ ਨਾਟਕ ਨੀਰਜ ਕੌਸ਼ਿਕ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨਾ ’ਚ ਖੇਡਿਆ ਗਿਆ। ਨਾਟਕ ਨੇ ਕਿ੍ਰਤ, ਕਲਾ ਦੀ ਸਮਾਜ ਅੰਦਰ ਭੂਮਿਕਾ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਮੰਚਣ ਕੀਤਾ।
ਨਾਟ ਕਲਾ ਕੇਂਦਰ, ਜਲੰਧਰ ਵੱਲੋਂ ਪਿ੍ਰਤਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨਾ ’ਚ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਨਾਟਕ ‘ਪਰਖ’ ਖੇਡਿਆ ਗਿਆ।
ਸਮਾਗਮ ’ਚ ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੋਚ ਬਾਰੇ ਕਵਿਤਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ। ਸਮਾਗਮ ’ਚ ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰ ਚਰੰਜੀ ਲਾਲ ਕੰਗਣੀਵਾਲ, ਸੀਤਲ ਸਿੰਘ ਸੰਘਾ, ਦੇਵ ਰਾਜ ਨਯੀਅਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਵਿਤਾ ਤਿਵਾੜੀ, ਪ੍ਰੋ. ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਟਵਾਲ, ਪ੍ਰੋ. ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਸੰਘਾ, ਸੁਮਲ ਲਤਾ, ਪ੍ਰੋ. ਗੋਪਾਲ ਬੁੱਟਰ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਢੱਡਾ ਨੇ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰੰਗ ਮੰਚ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ।

  

Saturday, September 23, 2017

ਲੁਧਿਆਣਾ ਇੰਮਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਦੇ "ਐਕਸ਼ਨ" ਵਿਰੁੱਧ ਤਿੱਖਾ ਲੋਕ ਰੋਹ

18 ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਆਈਆਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ:ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਐਤਵਾਰ 
ਲੁਧਿਆਣਾ: 23 ਸਤੰਬਰ 2017: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਟੀਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸਤੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ):: 
ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਰੂ ਰੁਝਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਝੁਲਾ ਰਹੇ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰੂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਭੂ ਮਾਫੀਆ। ਅਫਸੋਸ ਹੈ ਕਿ ਭੂ ਮਾਫੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਦੂਰ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਦਾਰੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਓਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖਰਚੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਫ਼ੰਡ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਨਮਾਨੀਆਂ ਇਹ ਲੋਕ ਆਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਉਹ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਚਹੇਤੇ ਵਿਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਅਜਿਹੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਹੀ ਵਾਪਰਦੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਪਿੰਡ ਸੁਨੇਤ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਸ਼ਹੀਦ ਗ਼ਦਰੀ ਬਾਬਾ ਭਾਨ ਸਿੰਘ ਹੁਰਾਂ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਨਾਲ। ਜਿਸ ਯਾਦਗਾਰ ਨੂੰ ਗਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਤ ਕਮਾਈ ਚੋਂ  ਕੱਢੇ ਫ਼ੰਡ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਪੈ ਗਈ ਹੈ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੰਪਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਦੀ। ਇਸ ਅਦਾਰੇ ਨੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸ਼ਾਮਲਾਟ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਬਣੀ ਇਸ ਯਾਦਗਾਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਭਰੇ ਐਕਸ਼ਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰੰਗ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਇਥੇ ਬਣੀ ਪੱਕੀ ਸਟੇਜ ਨੂੰ ਢਾਅ ਕੇ। ਇਸ ਥਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਲਿਕੀ ਵਾਲੇ ਸਬੂਤ ਕੋਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਟਰਸਟ ਨੇ ਇਸ ਥਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਦੀ ਇਕ ਨਾ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸਟੇਜ ਨੂੰ ਢਾਅ ਕੇ ਹੀ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੋਹ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਮਲਬਾ ਵੀ ਫਟਾਫਟ ਚੁਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹੀ 18 ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਇਕੱਤਰ ਹੋਏ ਅਤੇ ਇਸ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਉਲੀਕੀ ਜਿਸਦਾ ਐਲਾਨ ਕੱਲ੍ਹ ਐਤਵਾਰ 23 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਜਾਏਗਾ। 
More Pics on Facebook Please
ਗਦਰੀ ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਭਾਨ ਸਿੰਘ ਸੁਨੇਤ ( ਲੁਧਿਆਣਾ) ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਉਸਾਰਣ ਅਤੇ ਪਾਰਕ ਆਦਿ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਾਂਝੀ ਜਮੀਨ ਮਹਾਂ ਸਭਾ ਲੁਧਿਆਣਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਇੰਪਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਲੋਂ ਨਜ਼ਾਇਜ਼ ਕਬਜਾ ਕਰਕੇ ਉਸਾਰੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵੇਰ ਇੰਪਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਈ ਸਾਰਥਿਕ ਗੱਲ ਕਰਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਭਾਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਯਾਦ''ਚ ਉਸਾਰੀ ਪੱਕੀ ਸਟੇਜ ਢਾਹ ਕੇ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਨਜ਼ਾਇਜ਼ ਕਬਜਾ ਕਰਣ ਲਈ ਜੇ. ਸੀ.ਬੀ ਮਸ਼ੀਨ ਨਾਲ ਕਾਫੀ ਏਰੀਏ ਵਿੱਚ ਪੁਟਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਇੰਪਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਦੀ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਤਕਰੀਬਨ ਡੇਢ ਦਰਜਨ ਜਨਤਕ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਕੁੰਨਾਂ ਵਲੋਂ ਜਬਰਦਸਤ ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ ਇੰਪਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਦੇ ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਕਬਜ਼ੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਪਾਰਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤਹਿ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
 More Pics on Facebook Please
    ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ ਸਭਾ ਲੁਧਿਆਣਾ, ਲੋਕ ਮੋਰਚਾ ਪੰਜਾਬ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ, ਇਨਕਲਾਬੀ ਕੇਂਦਰ ਪੰਜਾਬ, ਜਮਹੂਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਸਭਾ ਪੰਜਾਬ, ਪੰਜਾਬ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਯੂਨੀਅਨ, ਇਨਕਲਾਬੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਮੰਚ, ਪੀਪਲਜ਼ ਮੀਡੀਆ ਲਿੰਕ, ਨੌਜਵਾਨ ਸਭਾ, ਬਿਗੁਲ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦਸਤਾ, ਐਕਸ ਸਰਵਿਸ ਮੈਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਮੋਲਡਰ ਐਂਡ ਸਟੀਲ ਵਰਕਰਜ਼ ਯੂਨੀਅਨ, ਪੰਜਾਬ ਸਿਹਥ ਵਿਭਾਗ ਪੈਨਸ਼ਨਰਜ਼ ਵੈਲਫੇਅਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਕਰਨਲ ਜੇ ਐਸ ਬਰਾੜ, ਜਸਵੰਤ ਜੀਰਖ, ਗੁਰਮੇਲ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ, ਕਸਤੂਰੀ ਲਾਲ, ਹਿੰਮਤ ਸਿੰਘ, ਸਤੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ, ਧਰਮ ਪਾਲ ਸਿੰਘ, ਮਾਸਟਰ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ, ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਅਰੁਣ ਕੁਮਾਰ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀਰਖ, ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ, ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਡਾਕਟਰ ਸੰਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ, ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਸਾਹਨੀ, ਕਾਮਰੇਡ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਡਾਕਟਰ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ, ਕਰਨਲ ਐਸ ਐਸ ਸੋਹੀ, ਕਰਨਲ ਹਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਕੁੰਨ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ।


Sunday, August 20, 2017

ਹਿੰਦੂਤਵੀ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋ. ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ

ਵੰਦੇ ਮਾਤਰਮ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲੇ ਗਏ ਝੂਠਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ 
ਲੁਧਿਆਣਾ: 20 ਅਗਸਤ 2017: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਟੀਮ)::
''ਹਿੰਦੂਤਵੀ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਦਾ ਅੰਧਕਾਰ ਇਸ ਲਈ ਦਨਦਨਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਸਮਾਜ ਵਿਰੋਧੀ ਵਰਤਾਰੇ ਉੱਪਰ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਉਠਾ ਰਹੇ।''
Click to See More Pics on Facebook
ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅੱਜ ਇਥੇ ਜਮਹੂਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਸਭਾ ਪੰਜਾਬ ਵਲੋਂ ਅੱਜ ਸਥਾਨਕ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਤ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ਯਾਦਗਾਰੀ ਲੈਕਚਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਹਿੰਦੂਤਵੀ ਫ਼ਾਸ਼ੀਵਾਦ ਅਤੇ ਜਮਹੂਰੀ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਅੱਗੇ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਪਰ ਬੋਲਦਿਆਂ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ. ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਰੰਗਕਰਮੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ। ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਮੁੱਖ ਵਕਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਜਗਮੋਹਣ ਸਿੰਘ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਏ.ਕੇ.ਮਲੇਰੀ, ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬੱਗਾ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਔਲਖ ਦੀਆਂ ਬੇਟੀਆਂ ਸੁਪਨਦੀਪ ਕੌਰ ਅਤੇ ਅਜਮੀਤ ਕੌਰ ਸ਼ੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸਨ। 
ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਔਲੱਖ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਮੁੱਖ ਵਕਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਕਮਾਂਡਰ-ਇਨ-ਚੀਫ਼ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਤਾਨਾਸ਼ਾਹਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿਦਕਵਾਨ ਲੋਕ ਨਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਟੇਟ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਬੇਖ਼ੌਫ਼ ਜੂਝਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਔਲਖ ਆਪਣੇ ਕੰਮ, ਆਪਣੇ ਨਾਟਕਾਂ ਜ਼ਰੀਏ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹਿਣਗੇ। ਮੁਲਕ ਦੇ ਅੱਜ ਦੇ ਹਾਲਾਤ 'ਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੱਤਾ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੇ ਜਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗਾਂ ਜ਼ਰੀਏ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਅੱਜ ਸੱਤਾ ਉੱਪਰ ਕਾਬਜ਼ ਸੰਘ ਪਰਿਵਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਿੰਦੂਤਵੀ ਕੈਂਪ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਅਤੇ ਤਿਰੰਗੇ ਝੰਡੇ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਦੌਰ ਵਿਚ ਜਿਸ ਹਿੰਦੂ ਮਹਾਂ ਸਭਾ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਤਿਰੰਗਾ ਲਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਪਰ ਹਮਲੇ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਉਹੀ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹੀ ਅੱਜ ਤਰੰਗੇ ਦੇ ਨਾਂ ਹੇਠ ਸੱਚੇ ਦੇਸ਼ਭਗਤਾਂ, ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਸਹਿਮਤ ਚਿੰਤਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹਨ। ਠੋਸ ਮਿਸਾਲ ਦਿੰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸ਼ਿਆਮਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਮੁਖਰਜੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਘ ਪਰਿਵਾਰ ਵਲੋਂ ਮਾਡਲ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਬਣਾਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਜਦੋਂ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਰਾਜ ਵਿਚ ਬੰਗਾਲ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਦਾ ਡਿਪਟੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ 'ਭਾਰਤ ਛੱਡੋ ਅੰਦੋਲਨ' ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਦਾ ਜ਼ਿੰਮਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਸੱਤਾ ਬਦਲੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭਾਰਤੀ ਹੁਕਮਰਾਨ ਜਮਾਤ ਸੰਵਿਧਾਨ ਅਤੇ ਧਰਮਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੀ ਹਾਮੀ ਭਰਦੇ ਸਨ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ, ਦਲਿਤਾਂ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਹੋਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਗਿਣਤੀ, ਉੱਚ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਹੋਰ। ਇਸੇ ਲਈ ਅੱਜ ਤਕ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ ਤੇ ਦਲਿਤਾਂ ਦੇ ਕਤਲੇਆਮਾਂ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਸੂਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਸੂਰਵਾਰ ਜ਼ਮਾਨਤ 'ਤੇ ਬਾਹਰ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਈ 2014 ਵਿਚ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਸਹਿਮਤ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉੱਪਰ ਹਮਲਿਆਂ ਵਿਚ ਬੇਤਹਾਸ਼ਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦਲਿਤਾਂ ਉੱਪਰ ਅੱਤਿਆਚਾਰ 300 ਫ਼ੀਸਦੀ ਵਧੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਹਿੰਦੂ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੰਘ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤਾਂ ਟੈਂਕ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ, ਰਾਮ ਮੰਦਰ, ਗਊ ਹੱਤਿਆ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਆਦਿ ਹਿੰਦੂਤਵੀ ਏਜੰਡੇ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮਸਲੇ ਬਣਾਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਨਹੀਂ। ਸੱਚਾਈ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਗ਼ਰੀਬੀ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿਚ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਇਸ ਕਰਕੇ ਆਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੁਰਅਤ ਨਾਲ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਲੋਕ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੇ। ਸਿਰਫ਼ ਗੋਲਵਾਲਕਰ ਦੇ ਇਕ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸੱਚ ਮੰਨ ਲਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਈਸਾਈਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਹੀ ਗਊ ਹੱਤਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। 
ਉਨ੍ਹਾਂ ਡਾ. ਅੰਬੇਡਕਰ ਦੀ ਖੋਜ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਗਊ ਮਾਸ ਖਾਣ ਉੱਪਰ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਸਗੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚ ਉਚੇਚੇ ਤਰੀਕੇ ਸੁਝਾਏ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਗਊ ਮਾਸ ਨੂੰ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਾਇਕੇਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 'ਬੰਦੇ ਮਾਤਰਮ' ਨਾਅਰੇ ਦੇ ਮੂਲ ਸਰੋਤ ਨਾਵਲ ਆਨੰਦ ਮੱਠ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਨਾਵਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਮੁਸਲਿਮ ਫ਼ਿਰਕੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਫ਼ਰਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਰਤਾਨਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਲਹਿਰ ਨੇ ਇਕ ਨਾਅਰੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਨਾ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗੀਤ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਕਮਰਾਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁੰਮਰਾਹ ਕਰਕੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ। ਸਾਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਆਕੇ ਹਿੰਦੂਤਵੀ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦੀਆਂ ਵਲੋਂ ਫੈਲਾਏ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖ਼ੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਿੰਦੂਤਵੀ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦੀਆਂ ਵਲੋਂ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ, ਦਲਿਤਾਂ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟਾਂ ਸਮੇਤ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਿੱਸੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਇਜ਼ਾਫ਼ੇ, ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਰਹਿਤ ਵਿਕਾਸ, ਦਿਨੋਦਿਨ ਵਧ ਰਹੀ ਸਮਾਜੀ ਬੇਚੈਨੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਨਾਕਾਮੀ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਨਾ ਉਠਾ ਸਕਣ ਇਸ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਦਾ ਅੰਧਕਾਰ ਫੈਲਾਉਣਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। 
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਰ.ਐੱਸ.ਐੱਸ. ਦੀ ਯੁੱਧਨੀਤਕ ਗੇਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੇ ਧਰਮਬਦਲੀ ਰਾਹੀਂ ਦਲਿਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਬਰਾਬਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜੋ ਮਨੂ ਸਮਰਿਤੀ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਗਿਜ਼ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ 15 ਅਗਸਤ ਉੱਪਰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਜ਼ਾਕ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੋਰਖਪੁਰ ਵਿਚ ਪੰਜ ਦਰਜਨ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਆਕਸੀਜਨ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਮ ਤੋੜਿਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੁਸ਼ਾਕ ਨਾਲ ਬਣ -ਠਣਕੇ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਦਮਗੱਜੇ ਮਾਰੇ। 
ਇਸ ਮੌਕੇ ਸਭਾ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਜਗਮੋਹਣ ਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਲੋਕ ਨਾਟਕਕਰ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਔਲਖ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਹਿਸਾਸਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਾਨ ਦੇਕੇ ਸੰਵਾਦ ਰਚਾਇਆ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਨਾਟਕ ਕਰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ। ਅੱਜ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿਚ ਜਮਹੂਰੀ ਹੱਕਾਂ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਬਹੁਤ ਅਹਿਮ ਚੀਜ਼ ਹੈ। ਇਹ ਚੇਤਨਾ ਫੈਲਾਉਣਾ ਹੀ ਲੋਕ ਨਾਟਕਕਾਰ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਮਸ਼ਾਲ ਨੂੰ ਬੁਲੰਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਮਲੇਰੀ ਵਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਮਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਉੱਪਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚਿੰਤਕਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦੀ ਮਾਹੌਲ ਉੱਪਰ ਚਿੰਤਾ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਵਿਰੋਧ ਨਾਲ ਇਕਮੁੱਠਤਾ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਗਈ। ਗੋਰਖਪੁਰ ਵਿਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਉੱਪਰ ਦੁੱਖ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀਕਰਨ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਕ ਹੋਰ ਮਤੇ ਰਾਹੀਂ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੈਕੇ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਨੋਟਿਸਾਂ ਨੂੰ ਜਮਹੂਰੀ ਹੱਕ ਉੱਪਰ ਹਮਲਾ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਅਹਿਮ ਮਤੇ ਵੀ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਹਰਬੰਸ ਸੋਨੂ, ਸੁਰਜੀਤ ਭੱਠਲ, ਵਿਜੈ ਨਰਾਇਣ ਵਲੋਂ ਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ ਵਲੋਂ ਵੀ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਹਾਜ਼ਰੀਨ ਵਲੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਸਟੇਜ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਸਵੰਤ ਜੀਰਖ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਇਸ ਮੌਕੇ ਜਮਹੂਰੀ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ, ਕਰਨਲ ਜੇਐੱਸ ਬਰਾੜ, ਡਾ. ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ, ਡਾ. ਸੁਖਪਾਲ ਸਿੰਘ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਆਰ.ਪੀ.ਸਭਰਵਾਲ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਪੀ.ਐੱਸ. ਯੂ. ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੌਜਵਾਨ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਪਲਸ ਮੰਚ ਦੀ ਸੂਬਾਈ ਟੀਮ, ਸੀਨੀਅਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਰਾਜੀਵ ਖੰਨਾ (ਕੈਚ ਨਿਊਜ਼) ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਇੰਦਰ ਸਿੰਘ (ਸੰਪਾਦਕ ਸੂਹੀ ਸਵੇਰ), ਐਡਵੋਕੇਟ ਨਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਐਡਵੋਕੇਟ ਗੁਰਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਐਡਵੋਕੇਟ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਭਾ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸੂਬਾ ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਇਕਾਈਆਂ ਦੇ ਸਰਗਰਮ ਆਗੂ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।

Saturday, May 20, 2017

ਪ੍ਰੋ. ਔਲਖ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਕਮੇਟੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਅੰਗ-ਸੰਗ

Sat, May 20, 2017 at 4:49 PM
ਫੌਰਟਿਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਹੋਣ ’ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ
ਜਲੰਧਰ: 20 ਮਈ 2017: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ)::
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ਪ੍ਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਥਾਹ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾਖਿਲ ਹੋਣ ਦੀ ਖਬਰ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪੱਖੀ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋ. ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ਦਾ ਫੌਰਟਿਸ ਹਸਪਤਾਲ ਮੋਹਾਲੀ ਵਿਖੇ ਸਫ਼ਲ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਿਹਤਯਾਬੀ ਦੀ ਖਬਰ ਆਈ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ। 
ਪਰ ਇਸ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਚੇਤ ਰਹੀ ਕਿ ਅਜੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਖਰਚੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਔਲਖ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਇੱਕਲਿਆਂ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਕਰੇ ਇਸ ਲਈ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਅਹਿਮ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਮੌਕੇ ਔਲਖ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਂ। 
ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਮੰਨੇ ਪ੍ਰਮੰਨੇ ਪ੍ਰਤੀਬੱਧਤ ਨਾਟਕਕਾਰ ਪ੍ਰੋ. ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ਦੀ ਜਲਦੀ ਸਿਹਤਯਾਬੀ ਲਈ ਸ਼ੁੱਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਪ੍ਰੋ. ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ਦੇ ਵਡੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਅੰਗ ਹੁੰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਰ ਸੰਭਵ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦਾ ਅਹਿਦ ਲਿਆ ਹੈ। 
ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕਾਮਰੇਡ ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਢੱਡਾ, ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਕਾਮਰੇਡ ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿੰਗ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ ਪੀੜਿਤ ਅਤੇ ਅਸਹਿ ਪੀੜਾ ਝਲਦੇ ਆ ਰਹੇ ਪ੍ਰੋ. ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ਦਾ ਫੌਰਟਿਸ ਹਸਪਤਾਲ ਮੋਹਾਲੀ ਵਿਖੇ ਸਫ਼ਲ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਹੋਣ ’ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਅਜੇ ਆਪ ਸਾਰਾ ਖਰਚਾ ਕਰਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਦਿਖਾਈ ਸੂਝ ਬੂਝ ਅਤੇ ਸਮਰਪਨ ’ਤੇ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਿਆਂ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਦੁਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਕਮੇਟੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਰ ਸੰਭਵ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਸਮਝੇਗੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰੋ. ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ’ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਵੱਡੇ ਖ਼ਰਚਿਆਂ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੱਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਰਥਿਕ ਮਦਦ ਲਈ ਲੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਗਾ ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਹੋਰਨਾਂ ਲੋਕ-ਪੱਖੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਡਟਵੀਂ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਅਦਾ ਕਰੇਗੀ। ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਇਹ ਐਲਾਨ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਪੱਖੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਮਨੋਬਲ ਨੂੰ ਵਧਾਵੇਗਾ ਉੱਥੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵੀ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲੋਕ ਪੱਖੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਦੀ ਸਾਂਭ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਾਲੇ ਫ਼ੰਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਾ ਆਉਣ ਦੇਈਏ। 

Monday, May 01, 2017

ਲੋਕ-ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਮਾਣਮੱਤਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂ ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ

ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ ਸਾਡਾ ਹੈ-ਭਾਈ ਲਾਲੋਆਂ ਦਾ ਹੈ
ਬਹੁ-ਪੱਖੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ; ਸਾਹਿਤਕਾਰ, ਨਾਵਲਕਾਰ, ਕਹਾਣੀਕਾਰ, ਨਾਟਕਕਾਰ, ਲੇਖਕ ਗੱਲ ਕੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਬਹੁ-ਵੰਨਗੀ ਵਿਧਾਵਾਂ ਉਪਰ ਨਿਠਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਪਸੰਦ, ਹੱਕ, ਸੱਚ, ਇਨਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੰਗ ਆਵਾਜ਼ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਨਿਧੜਕ ਕਲਮਕਾਰ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ। 
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਅਸਾਡੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਭਰੇ ਸਾਗਰ ਦੀਆਂ ਛੱਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੰਚਮ ਸੁਰ ’ਚ ਨਵਾਂ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਾ ਰਹੀਆਂ ਨੇ। ਉਸ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੋਹ ਭਿੱਜੇ ਮਿੱਠੜੇ ਬੋਲ ਸਮੋਏ ਨੇ ਕਿ ਇਸ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀ ਉਪਾਧੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੈ, ਬਾਈ ਬਲਦੇਵ ਦੀ। ਉਹ ਇਹ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਨਿੱਘੀ ਬੁੱਕਲ ਖੋਲ੍ਹਕੇ, ਲੋਕ ਰੰਗ ਮੰਚ ਦੇ ਚਬੂਤਰੇ ਅਤੇ ਸੰਗਰਾਮਾਂ ਦੇ ਪਿੜ ਅੰਦਰ ਹਿੱਕ ਠੋਕਕੇ, ਮਾਣ-ਮੱਤੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ ਸਾਡਾ ਹੈ। ਭਾਈ ਲਾਲੋਆਂ ਦਾ ਹੈ।
ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰ ਤੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਤੈਅ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ ਨੇ, ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਸਾਈਨ ਬੋਰਡ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹੇ ਸਗੋਂ ਤਜਾਰਤੀ ਹਵਸ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਟਾਇਰਾਂ ਹੇਠ ਦਰੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਲੋਕਾਈ ਦੀ ਦਰਦ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੋਇਆ ਹੈ।
ਬਲਦੇਵ ਬਾਈ ਨੇ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਗੱਡੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਉਂਦੇ ਹਾਰਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇ ਸਗੋਂ ਸੜਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਕੋਠਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਸਮ ਵੇਚਦੀਆਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੀ ਵੇਦਨਾ ਅਤੇ ਘੁੰਗਰੂਆਂ ਦੀ ਦਰਦ-ਭਿੱਜੀ ਛਣਕਾਰ ਗਹੁ ਨਾਲ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਦਰਸ਼ਨ, ਇਤਿਹਾਸ, ਰਾਜਨੀਤੀ, ਸਮਾਜ, ਸਾਹਿਤ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ, ਰੰਗ ਮੰਚ ਬਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਕੋਨ ਤੋਂ ਵੇਖਣ, ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ, ਸਦਾ ਸਫ਼ਰ ’ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਅਣਥੱਕ ਮੁਸਾਫ਼ਰ ਹੈ।
ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ, ਚਲਦਾ ਫਿਰਦਾ ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਹੈ। ਉਹਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਕਦੋਂ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹ ਜਾਏ, ਕਦੋਂ ਰਾਤ ਪੈ ਜਾਏ। 
ਬਲਦੇਵ ਦਾ ਜਨਮ 11 ਦਸੰਬਰ 1942 ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਚੰਦ ਨਵਾਂ (ਮੋਗਾ) ਵਿਖੇ ਮਾਂ ਬਚਿੰਤ ਕੌਰ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਹਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਕੁਲਜੀਤ ਕੌਰ 1963 ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਸਾਥਣ ਬਣੀ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ 1968 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤੇ ਆਪਣੀ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਖੁਦ ਟਰੱਕ ਚਲਾਇਆ। ਟਰੱਕ ਚਲਾਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਕਲਮ ਚਲਾਉਣ ਵੱਲ ਗੇਅਰ ਬਦਲੀ ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਈ, ਇਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਕੀ, ਬਲਦੇਵ ਬਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰਾ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਪੈ ਰਿਹਾ।
ਨਿੱਕੜੀ ਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ‘ਨਾਗਮਣੀ’ ਵਿੱਚ ਛਪਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਕਲਮੀ ਸਫ਼ਰ, ਸੜਕਾਂ ਦੇ ਲੰਮੇ ਸਫ਼ਰ ਤੋਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਲੰਮਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੁਲਕ ਅੰਦਰ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤੀ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪਰਨਾਏ ਰਾਜਨੀਤੀਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਗਾਈਆਂ ਤੱਤੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਉਹ 1985 ਵਿੱਚ ਮੋਗੇ ਆ ਗਏ। ਮੋਗੇ ਆ ਕੇ ਵੀ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 
ਸਮਾਜ ਅੰਦਰ ਧੁਖ਼ਦੇ ਬਲ਼ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਸੁਆਲਾਂ ਨੇ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਟਰੱਕ ਦਾ ਸਟੇਰਿੰਗ ਫੜਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਹੋਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਕਲਮ ਫੜਨ ਲਈ ਵੰਗਾਰਿਆ। ਬਲਦੇਵ ਬਾਈ ਨੇ ਇਹ ਵੰਗਾਰ ਐਸੀ ਕਬੂਲ ਕੀਤੀ ਕਿ ਸਮਾਜ ਅੰਦਰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਡਰਾਈਵਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਬਾਰੇ ਬਣੇ ਬਿੰਬਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਨਤੀ, ਵਿਗਿਆਨਕ, ਸੰਜੀਦਾ, ਜ਼ਿਮੇਦਾਰਾਨਾ ਅਤੇ ਸੂਖ਼ਮ ਕਲਮ ਨੇ ਭੰਨ ਸੁੱਟਿਆ। ਨਵੇਂ ਬਿੰਬ ਸਿਰਜੇ। ਸਹਿਜ ਮਤੇ ਵਾਲੇ ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ’ਚ ਗੱਡੀ ਸ਼ਾਇਦ ਧੀਮੀ ਗਤੀ ਚਲਾਈ ਹੋਵੇ ਪਰ ਸਹਿਜਤਾ ਉਪਰ ਪੂਰੀ ਪਕੜ ਰੱਖਦਿਆਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਮ ਟਾਪ ਗੇਅਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਮੋੜਾਂ, ਘੋੜਾਂ, ਸਾਹਿਤਕ ਸਫ਼ਰ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖਕੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਅਤੇ ਦਲੇਰੀ ਨਾਲ ਚਲਾਈ ਹੈ।
ਉਹਨਾਂ ਦੇ 20 ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, 21 ਨਾਵਲ, ਦਰਜਣ ਦੇ ਕਰੀਬ ਨਾਟਕ, ਅੱਧੀ ਦਰਜਣ ਸਫ਼ਰਨਾਮੇ, ਦੋ ਸਾਹਿਤਕ ਜੀਵਨੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਝੋਲੀ 6 ਪੁਸਤਕਾਂ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ 3 ਪੁਸਤਕਾਂ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ ਅਤੇ 4 ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਣ, ਨਿੱਜੀਕਰਣ, ਉਦਾਰੀਕਰਣ, ਕਦੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਦੀ ਧੁੰਦ ਫੈਲਾ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਉਪਰ ਕਾਠੀ ਪਾਉਣ ਦੇ ਖ਼ਤਰਿਆਂ/ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਬਲਦੇਵ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ‘ਦੂਸਰਾ ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾ’ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖ਼ਬਰਦਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ‘ਕੱਲਰੀ ਧਰਤੀ’, ‘ਕੱਚੀਆਂ ਕੰਧਾਂ’ ਆਦਿ ਚਿਰਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਰਜ਼ੇ, ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ, ਤੰਗੀਆਂ ਦੀ ਭੰਨੀ ਕਿਸਾਨੀ ਦਾ ਦਰਦ ਦਰਸਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
‘ਪੰਜਵਾਂ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ’, ‘ਮਹਾਂਬਲੀ ਸੂਰਾ’, ‘ਸਤਲੁਜ ਵਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ’, ‘ਢਾਹਾਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਕਿੰਗਰੇ’, ‘ਕਾਲੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੁੱਚਾ ਮੋਤੀ’, ‘ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ’ ਵਰਗੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕੋਈ ਅੱਤਕਥਨੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਬਲਦੇਵ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪਾਠਕ ਹੱਥੋਂ ਹੱਥੀਂ ਇਉਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਛਪਾਰ ਦੇ ਮੇਲੇ ਤੋਂ ਮਠਿਆਈਆਂ।
ਗ਼ਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ’ਚ ਜਦੋਂ ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ ਦੇ ਨਾਵਲ ‘ਲਾਲ ਬੱਤੀ’ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਨਾਟਕ ਦਾ ਕੇਵਲ ਧਾਲੀਵਾਲ ਨੇ ਮੰਚਣ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਇਹ ਮਾਣ ਨਾਲ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਜੇਹੀ ਖੂਬਸੂਰਤ, ਅਰਥ-ਭਰਪੂਰ, ਕਲਾ ਕਿਰਤ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਸਦਕਾ, ਗ਼ਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਨੇ ਉਚੇਰੀ ਪਰਵਾਜ਼ ਭਰੀ ਹੈ।
ਪਲਸ ਮੰਚ ਦੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ’ਚ ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਸੰਗ-ਸਾਥ ਵੀ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦਾ ਮੰਚਣ ਵੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਟਕ ‘ਮਿੱਟੀ ਰੁਦਨ ਕਰੇ’ ਪਲਸ ਮੰਚ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ, ਹੋਰਨਾਂ ਟੀਮਾਂ, ਕਾਲਜਾਂ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਦੇ ਨਾਟ-ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਐਨਾ ਮਕਬੂਲ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੂੰਹ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਦੇ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਵਾਂਗ ਹੁਣ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਟਕ ਯਾਦ ਹੈ। ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ ਦੀਆਂ ਤਾਜ਼ਾ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਤੋਂ ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾ ਸਕਣਾ ਨਾ-ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਡਰਾਈਵਰੀ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਸਫ਼ਰ ਦੀਆਂ 74 ਬਸੰਤ ਰੁੱਤਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਉਹ ਲੋਕ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪਰਨਾਏ ਸੁਹਿਰਦ ਕਲਮਕਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਗਰਾਮਾਂ ਦੇ ਵੀ ਸੰਗੀ ਸਾਥੀ ਹਨ। ਅਗਨ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਦੌਰ ਅੰਦਰ ਜਦੋਂ ਪਲਸ ਮੰਚ ਦੇ ਬਾਨੀ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਹੇਠ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਗਰੀਨ ਹੰਟ ਵਿਰੋਧੀ ਜਮਹੂਰੀ ਫਰੰਟ ਪੰਜਾਬ, ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵਰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਤਬਕਿਆਂ ਦੀ ਜੋਟੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਆਇਆ ਤਾਂ ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੋਰਨਾਂ ਸੰਗੀ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਜੋੜਕੇ, ਫਰੰਟ ਦੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੋਢਾ ਲਾਇਆ।
ਪਲਸ ਮੰਚ ਵੱਲੋਂ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦਿਹਾੜੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਬੀਤੇ 35 ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਨਿਰੰਤਰ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਨਾਟਕਾਂ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਭਰੀ ਰਾਤ, ਇਸ ਵਾਰ ਰੂਸੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਇਨਕਲਾਬ ਦੀ 100ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਅਜੇਹੇ ਮਹਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਨਾਟਕਾਂ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਭਰੀ ਰਾਤ ਮੌਕੇ ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਵਿਲੱਖਣ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਬਲਰਾਜ ਸਾਹਨੀ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੰਗ ਮੰਚ ਤੇ ਜੁੜੇ ਭਰੇ ਪੰਡਾਲ ਵੱਲੋਂ ਬਲਦੇਵ ਸੜਕਨਾਮਾ ਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸਨਮਾਨ ਉਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਕਲਮਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸਨਮਾਨ ਹੈ ਜਿਹੜੀਆਂ ਲੋਕ-ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀਬੱਧਤ ਹਨ।

ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ
ਪ੍ਰਧਾਨ, ਪੰਜਾਬ ਲੋਕ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮੰਚ
ਸੰਪਰਕ: 94170 76735
            9814078799

Thursday, September 15, 2016

ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਲਈ ਇੱਕਜੁਟ ਹੋਣਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ: ਰਾਹੁਲ ਥੋਰਾਤ

Thu, Sep 15, 2016 at 3:57 PM
ਮਰਾਠੀ ਪਰਚੇ ਅਨਿਸ ਵਾਰਤਾ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਰਾਹੁਲ ਥੋਰਾਤ ਪੰਜਾਬ ਦੌਰੇ ਤੇ 
ਜਲੰਧਰ: 15 ਸਤੰਬਰ 2016:: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):
ਸਮਾਜਿਕ ਚੇਤਨਾ,ਬਰਾਬਰੀ ਤੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਲਈ ਇੱਕਜੁਟ ਹੋਣਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਇਹੋ ਹੀ ਡਾ. ਨਰੇਂਦਰ ਦਾਭੋਲਕਰ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਦੇਸ਼ ਭਗਤਾਂ ਤੇ ਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਰਾਠੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਅਨਿਸ ਵਾਰਤਾ ਪੱਤਰ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਰਾਹੁਲ ਥੋਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਜਾਬ ਦੌਰੇ ਦੌਰਾਨ ਸਥਾਨਕ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਹਾਲ ਵਿਖੇ ਜੁੜੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰਾਂ, ਮੈਂਬਰਾਂ ਤੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲਾਂ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕੀਤਾ। 
ਉਹਨਾਂ ਆਖਿਆ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਉਠਾ ਰਹੀਆਂ ਫਿਰਕੂ ਤਾਕਤਾਂ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਪਾਸਾਰ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਖਤਰਾ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਜਨ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਖਿਲਾਫ਼ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਚ ਚੱਲ ਰਹੇ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ ਕਿ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ’ਚ ਡਾ. ਦਾਭੋਲਕਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਤੇ ਅਗਵਾਈ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿਰੋਧੀ ਕਾਨੂੰਨ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਭਰਮ-ਭੁਲੇਖਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਖੌਤੀ ਬਾਬਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਣ ਲਈ ਹਰ ਰਾਜ ਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। 
ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਡਾ. ਰਘਬੀਰ ਕੌਰ ਨੇ ਰਾਹੁਲ ਥੋਰਾਤ ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ ਨੂੰ ਆਖਦਿਆਂ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਰਦਿਆਂ ਦੇਸ਼ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਉਚੇਰੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। 
ਇਸ ਇਕੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿੰਗ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਛੱਟਾ ਦੇਣ ਲਈ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਕੋਈ ਚੇਤਨਾ ਕੈਂਪ ਜਾਂ ਸਮਾਗਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਕਲਾ ਵੰਨਗੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿੰਗ ਆਪਣੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਦਾ ਕਰਕੇ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਗਾ।
ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਸਬੰਧੀ ਸਿਲਸਿਲੇਵਾਰ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਬਾਰੇ ਜਾਣਗਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਹੁਲ ਨੇ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਸਾਂਭਣ ’ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਾਣ ਪਹਿਚਾਣੇ ਆਗੂ ਮਾਸਟਰ ਰਾਜਿੰਦਰ ਭਦੌੜ, ਰਾਮ ਸਵਰਨ ਲੱਖੇਵਾਲੀ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਉਪਰ ਚਾਨਣਾ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੇ ਹੁੰਗਾਰੇ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਮੌਕੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਡਾ. ਰਘਬੀਰ ਕੌਰ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿੰਗ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ, ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ ਗੁਰਮੀਤ, ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰ ਮੰਗਤ ਰਾਮ ਪਾਸਲਾ, ਪ੍ਰਿਥੀਪਾਲ ਮਾੜੀਮੇਘਾ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।
ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੇ ਰਾਜਿੰਦਰ ਭਦੌੜ, ਰਾਮ ਸਵਰਨ ਲੱਖੇਵਾਲੀ, ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਬਾਗ਼ਪੁਰ, ਪਾਲ ਅਤੇ ਜਿੰਦ ਬਾਗਪੁਰ, ਸੁਖਦੇਵ ਫਗਵਾੜਾ, ਬਿੱਟੂ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿੱਤਰ ਬੰਮੀ ਅਤੇ ਪਰਮਜੀਤ ਆਦਿ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।
ਮਰਾਠੀ ਪਤਿ੍ਰਕਾ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਰਾਹੁਲ ਥੋਰਾਤ ਨੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਗ਼ਦਰੀ ਸੂਰਬੀਰਾਂ, ਇਨਕਲਾਬੀ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮ ਦੇ ਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਜਦਾ ਕੀਤਾ।

Saturday, September 03, 2016

ਲੋਕ ਲੜਦੇ ਰਹਿਣਗੇ ਉਦਾਸ ਮੌਸਮ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ-ਡਾ. ਨਿਵੇਦਤਾ ਮੈਨਨ

ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਦੇ ਨਾਂਅ ‘ਤੇ ਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿਰੋਧੀ ਨੀਤੀਆਂ ਮੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ
ਜਲੰਧਰ: 3 ਸਤੰਬਰ 2016: (ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ):
ਮੁਲਕ ਅੰਦਰ ਮਘੇ ਅੰਧ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉਪਰ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ, ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੀ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਮੌਕੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦਰਬਾਰਾ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ, ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਡਾ. ਰਘਬੀਰ ਕੌਰ, ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰ ਡਾ. ਪਰਮਿੰਦਰ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿੰਗ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਮੰਚ ‘ਤੇ ਸਸ਼ੋਭਿਤ ਸਨ।
ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰ ਡਾ. ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਡਾ. ਨਿਵੇਦਤਾ ਮੈਨਨ ਅਤੇ ਚਰਚਿਤ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਡਾ. ਰਘਬੀਰ ਕੌਰ ਨੇ ਜੀ ਆਇਆਂ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਉਪਰ ਚਰਚਾ ਕਰਾਏ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਅੱਜ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵਕਤਾ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਮੰਨੀ ਪਰਮੰਨੀ ਵਿਦਵਾਨ ਡਾ. ਨਿਵੇਦਤਾ ਮੈਨਨ ਨੇ ਅੱਜ ਸਥਾਨਕ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਹਾਲ ਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਗਣੇਸ਼ ਪਿੰਗਲੇ ਹਾਲ ਅੰਦਰ ‘‘ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਬਨਾਮ ਜਨਵਾਦ: ‘ਉਦਾਸ ਮੌਸਮ‘ ਮੇਂ ਏਕ ਪੁਨਰ-ਵਿਚਾਰ‘‘ ਵਿਸ਼ੇ ਉਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਕਰੀਰ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਡੇ ਮੁਲਕ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਮਾਹੌਲ ਅੰਦਰ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਬਨਾਮ ਜਨਵਾਦ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉਪਰ ਗੰਭੀਰ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਕਰਨਾ ਵੀ ਸਥਾਪਤੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ‘ਚ ਅਪਰਾਧ ਬਣਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਦੇ ਨਾਂਅ ‘ਤੇ ਹੀ ਸਾਡੇ ਵਤਨ ਅੰਦਰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿਰੋਧੀ ਨੀਤੀਆਂ ਮੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਅਮਨ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਉੱਚੇ ਰਾਗ ਵੀ ਅਲਾਪੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ 15 ਅਗਸਤ, 26 ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਪਰੇਡ ਮੌਕੇ ਅਤੀ ਆਧੁਨਿਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਦੀ ਧੁੰਦ ਅੰਦਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਬੇਗਾਨੇ ਬਣਾ ਧਰਿਆ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਗਾਲੈਂਡ ਅਸਾਡਾ ਹੈ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਸਾਡਾ ਹੈ ਪਰ ਕੀ ਨਾਗਾਲੈਂਡ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕ ਅਸਾਡੇ ਨਹੀਂ? ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਬੇਗਾਨਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸਲੂਕ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਲੋਕ ਹੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਅੰਗ ਬਣਾਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ‘ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਅਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਨੇ‘ ਕਹਿਣ ‘ਤੇ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਧਰੋਹ ਦੇ ਕੇਸ ਮੜ੍ਹੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਡਾ. ਨਿਵੇਦਤਾ ਨੇ ਠੋਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੱਥਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਬਾਰੇ ਦੋ ਰਾਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਅਟੁੱਟ ਅੰਗ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਜਾਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਲੱਖਾਂ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਸੜਕਾਂ ‘ਤੇ ਆ ਕੇ ਕੁੱਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਨੇ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਜਾਏ, ਨਾ ਕਿ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ ਜਾਏ।
ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸੁਆਲ ਨੂੰ ਇਉਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਏ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਆੜ ਹੇਠ ਫੌਜੀ, ਨੀਮ ਫੌਜੀ ਦਸਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਖੇਡਣ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਨੇ ਸਾਡੇ ਮੁਲਕ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਖਿੱਤਿਆਂ ਅੰਦਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜੀਣਾ ਦੁੱਭਰ ਬਣਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਡਾ. ਨਿਵੇਦਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਰੰਤ ਫੌਜਾਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ, ਜਮਹੂਰੀ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਬਹਾਲੀ, ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਲੋਕਾਂ ਉਪਰ ਜ਼ਬਰ ਢਾਹੁਣਾ ਬੰਦ ਕਰਨ ਵਰਗੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਉਪਰ ਸਭਨਾਂ ਜਮਹੂਰੀ ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ਼ਪਸੰਦ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਕੇ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਸਾਰਥਕ ਹੱਲ, ਦਲਿਤ ਸਮੱਸਿਆ, ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਸਮੇਤ ਮੁਲਕ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਿੱਤਿਆਂ ਅੰਦਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਉਪਰ ਛਾਪੇ ਮਾਰਨ, ਜਾਤ ਅਤੇ ਜਮਾਤ ਦੇ ਸੁਆਲ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਸੁਆਲ ਉਠਾਏ। ਗੰਭੀਰ ਸੰਵਾਦ ਹੋਇਆ। ਡਾ. ਨਿਵੇਦਤਾ ਮੈਨਨ ਨੇ ਆਏ ਸੁਆਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤੇ।
ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦਰਬਾਰਾ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਨੇ ਧੰਨਵਾਦ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਮਹੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਬੈਠਣ ਅਤੇ ਸਾਂਝੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਉਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫੇਰ ਹੀ ਅਸੀਂ ਚੰਗਾ ਮਾਹੌਲ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਇਸ ਮੌਕੇ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੀਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ, ਸੀਨੀਅਰ ਟਰੱਸਟੀ ਕਾ. ਗੰਧਰਵ ਸੇਨ ਕੋਛੜ, ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰੀ ਕੋਛੜ, ਬਲਬੀਰ ਕੌਰ ਬੁੰਡਾਲਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਮੰਗਤ ਰਾਮ ਪਾਸਲਾ, ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਢੱਡਾ, ਹਰਵਿੰਦਰ ਭੰਡਾਲ ਅਤੇ ਦੇਵ ਰਾਜ ਨਈਅਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੁਆਬਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਸਿਖਿਆਰਥੀ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਗਰਲਜ਼ ਕਾਲਜ ਬੰਗਾ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਡਾ. ਕੰਵਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਛੀਨਾ, ਡਾ. ਸੇਵਾ ਸਿੰਘ, ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਜੱਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।
ਸਮਾਗਮ ‘ਚ ਮੰਚ ਸੰਚਾਲਕ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿੰਗ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।

*ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ  ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿੰਗ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ,ਹਨ। 
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੰਪਰਕ ਨੰਬਰ ਹੈ: 94170 76735

Sunday, July 17, 2016

"ਜੰਗ ਅਤੇ ਠੁਕਾਈ" ਦੇ "ਉਪਾਸ਼ਕਾਂ" ਦਾ ਮੂੰਹਤੋੜ ਜਵਾਬ ਬਣਿਆ "ਪਲਸ ਮੰਚ"

31 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਏਗਾ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹੋਕਾ 
ਲੁਧਿਆਣਾ: 16 ਜੁਲਾਈ 2016: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):
ਵੱਟਸਐਪ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੀਂ ਇੱਕ ਪੋਸਟ 
31 ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵਕਤਾ 
ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜੰਗ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਫਿਰ ਭੜਕਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ "ਠੁਕਾਈ" ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਆਏ ਦਿਨ ਬੋਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।  ਸਕਿਓਰਿਟੀ ਦੇ "ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ" ਨੂੰ ਖੋਹਲਣ ਦੀਆਂ ਵੰਗਾਰਾਂ ਜਾਰੀ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਟਾਕਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਹਲਣ ਲਈ "ਪਲਸ ਮੰਚ" ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੱਬੇਪੱਖੀ ਸੰਗਠਨ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਖੁੱਲ ਕੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਨਿੱਤਰੇ ਹਨ ਬਿਲਕੁਲ ਓਸੇ ਤਰਾਂ ਜਿਵੈਂ ਉਹ ਅੱਸੀਵਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਸਨ ਜਦੋਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਨਿੱਤ ਸਕੋਰ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸਕੋਰ ਗਿਣੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਿਰਕੂ ਜਨੂੰਨ ਨੂੰ ਲਾਂਬੂ ਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। 
ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਮਸਲਾ ਫਿਰ ਭਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੈਂਸਰਸ਼ਿਪ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ।  ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਬੰਦ ਹੈ।  ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਵੀ ਬੰਦ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿਸੇ ਨ ਕਿਸੇ ਤਰਾਂ ਲੋਕ ਲਗਾਤਾਰ ਕੁਝ ਨ ਕੁਝ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਪੋਸਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਪੋਸਟਾਂ ਫੌਜ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਫੌਜ ਦੇ ਖਿਲਾਫ। ਇਹਨਾਂ ਪੋਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਬੜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ---ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ ਦਾਲ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਚਾਰ ਸੋ  ਰੁਪਏ ਕਿੱਲੋ  ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਖਾ ਲਵਾਂਗੇ ਪਰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਾਹੀਂ ਠੁਕਾਈ  ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੁਛੇ ਕਿ ਕੀ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਮਤਲਬ ਵੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਲੋਕ? ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀਤਰਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਮਚਲੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮਸਾਂ ਮਸਾਂ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੇ ਬੁਰੇ  ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਉਣ ਅਤੇ ਅੱਛੇ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਊਂਠ ਦੇ ਬੁਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਆਪਣਾ ਚੋਣ ਮੁੱਦਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ। 
ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਜਨਾਬ ਸਾਹਿਰ ਲੁਧਿਆਣਵੀ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਚਨਾ ਲਿਖੀ ਸੀ-ਪਰਛਾਈਆਂ- ਜੋ ਬਹੁਤ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰੀ ਹੋਈ। ਕੋਈ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਹੜਾ ਉਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਹਲੂਣਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਜੰਗ ਦੇ ਤਾਜਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਤਾਂ ਚਾਰ ਸੋ ਰੁਪਏ ਕਿੱਲੋ ਦਾਲ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਜੰਗ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਿਆਂ ਸਾਹਿਰ ਸਾਹਿਬ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ- 
ਧੂਲ ਉੜਨੇ ਲਗੀ ਬਾਜ਼ਾਰੋਂ ਮੈਂ, ਭੂਖ ਉਗਨੇ ਲਗੀ ਖਲਿਯਾਨੋ ਮੈਂ 
ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੁਕਾਨੋਂ ਸੇ ਉੱਠ ਕਰ ਰੂਪੋਸ਼ ਹੁਈ ਤਹਿਖਾਨੋਂ ਮੈਂ। 

ਬਦਹਾਲ ਘਰੋਂ ਕੀ ਬਦਹਾਲੀ, ਬੜ੍ਹਤੇ ਬੜ੍ਹਤੇ ਜੰਜਾਲ ਬਣੀ,
ਮਹਿੰਗਾਈ ਬੜ੍ਹ ਕਰ ਕਾਲ ਬਣੀ, ਸਾਰੀ ਬਸਤੀ ਕੰਗਾਲ ਬਣੀ।   

ਚਰਵਾਹੀਆਂ ਰਸਤਾ ਭੂਲ ਗਈਂ, ਪਨਿਹਾਰੀਆਂ ਪਨਘਟ ਛੋੜ ਗਈਂ ,
 ਕਿਤਨੀ ਹੀ ਕੰਵਾਰੀ ਅਬਲਾਏਂ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਕੀ ਚੌਖਟ ਛੋੜ ਗਈਂ।  

ਇਫਲਾਸ ਜ਼ਦਾ ਦਹਿਕਾਨੋਂ ਕੇ ਹਲ ਬੈਲ ਬਿਕੇ, ਖਲਿਆਨ ਬਿਕੇ,
ਜੀਨੇ ਕਿ ਤਮੰਨਾ ਕੇ ਹਾਥੋਂ, ਜੀਨੇ ਕੇ ਹੀ ਸਬ ਸਮਾਨ ਬਿਕੇ। 

 ਕੁਛ ਭੀ ਨ ਰਹਾ ਜਬ ਬਿਕਨੇ ਕੋ, ਜਿਸਮੋਂ ਕੀ ਤਿਜਾਰਤ ਹੋਨੇ ਲਗੀ,
ਖ਼ਲਵਤ ਮੈਂ ਭੀ ਜੋ ਮਮਨੂਅ ਥੀ ਵੋ, ਜਲਵਤ ਮੈਂ ਜਿਸਾਰਤ ਹੋਨੇ ਲਗੀ। 

ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਿਆਸਤ ਚਮਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਇਦ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਅੱਗ ਜਦੋਂ ਭੜਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਸ ਕਿਸ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।  ਉਸਦੀ ਤਬਾਹੀ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅੱਸੀਵਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਜਿਹੇ ਖਤਰਨਾਕ ਤਜਰਬੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਖਤਰਨਾਕ ਨਤੀਜੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਰਹੇ ਹਨ। 
ਨੇੜ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਇਰ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਫਿਰ ਨਾ ਦੁਹਰਾਉਣੀ ਪਵੇ--
ਅਬ ਆਗ ਸੇ ਕਿਉਂ ਘਬਰਾਤੇ ਹੋ?
ਸ਼ੋਅਲੋਂ ਕੋ ਹਵਾ ਦੇਨੇ ਵਾਲੋ। 
ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਫੇਰ ਬਾਰਡਰ ਤੇ ਠੁਕਾਈ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਇਨਸਾਨੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਮਾੜੀ ਮੋਟੀ ਵੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ। ਜੰਗ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਿਆਸੀ ਖੇਡ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਾਹਿਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਉੱਸੇ ਲੰਮੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਕੁ ਸਤਰਾਂ ਹੋਰ--
ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਮੁਝੇ ਮਾਲੂਮ ਹੂਆ, ਜਬ ਭਾਈ ਜੰਗ ਮੈਂ ਕਾਮ ਆਏ,
ਸਰਮਾਏ ਕੇ ਕਹਿਬਰਖਾਨੇ ਮੈਂ ਬਹਿਨੋਂ ਕੀ ਜਵਾਨੀ ਬਿਕਤੀ ਹੈ। 

ਸੂਰਜ ਕੇ ਲਹੂ ਮੈਂ ਲਿਥੜੀ ਹੁਈ ਵੋਹ ਸ਼ਾਮ ਹੈ ਅਬ ਤੱਕ ਯਾਦ ਮੁਝੇ; 
ਚਾਹਤ ਕੇ ਸੁਨਹਿਰੇ ਖ਼ਾਬੋਂ ਕਾ ਅੰਜਾਮ ਹੈ ਅਬ ਤੱਕ ਯਾਦ ਮੁਝੇ। 

ਪੰਜਾਬ ਲੋਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੰਚ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ 31 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮਾਗਮ ਸੁਰਿੰਦਰ ਹੇਮਜਿਓਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੁਲਾਈ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ- ਸ਼ਹੀਦ ਊਧਮ ਸਿੰਘ, ਸ਼ਹੀਦ ਪ੍ਰਿਥੀ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦੇਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਖਿਲਾਫ ਢਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਈ ਜਾਏਗੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਉਣ ਦਾ ਹੋਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਏਗਾ। ਡਾਕਟਰ ਹਰਬੰਸ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਪਲਸ ਮੰਚ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਰਨਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਸੰਦ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਰਹੇਗੀ।  ਇਸ ਮੌਕੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਖਾਸ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ ਮੁੱਖ ਵਕਤ ਹੋਣਗੇ Subhash Gatarhe ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰਤ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਣਗੇ।
ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਹਿਲੂ ਬਾਰੇ ਵੱਖਰੀ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇਗੀ। 

Sunday, April 10, 2016

ਫਿਰ ਹੋਇਆ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ

ਪਲਸ ਮੰਚ ਦੀ ਨਵੀਂ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਧਾਨ
ਲੁਧਿਆਣਾ, 10 ਅਪ੍ਰੈਲ 2016; (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):

ਕਲਾ ਨੂੰ ਲੋਕ ਭਲੇ ਦੀ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਹਥਿਆਰ ਵਾਂਗ ਵਰਤਣਾ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਅੱਜ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਸਾਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦਾ ਜਾਪਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਪੰਜਾਬ ਲੋਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੰਚ ਪੁਲਾਂਘਾਂ ਪੁੱਟਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਫਿਰਕੂ ਅਤੇ ਫ਼ਾਸ਼ੀ ਹਨੇਰੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਲਸ ਮੰਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਿਰ ਬਣ ਕੇ ਆ ਡਟਿਆ। ਹਿੰਦੂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਬਹਿਸ ਦੌਰਾਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੋਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਕਾਇਮੀ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਦੋਹਰਾਇਆ ਗਿਆ। ਦੀਵਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਗੀਆਂ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਟੂਕਾਂ ਇਸ ਆਯੋਜਨ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤੀ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਖੂਨ ਖਰਾਬੇ ਨੂੰ ਹੱਡੀਂ ਹੰਢਾਉਣ ਵਾਲੀ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ, ਕੰਵਲਜੀਤ ਖੰਨਾ ਅਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਲਾਲ ਦੀ ਟੀਮ ਅੱਜ ਉਮਰ ਵਧਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪੁਰਾਣੇ ਜੋਸ਼ੋ ਖਰੋਸ਼ ਨਾਲ ਕਾਇਮ ਸੀ। ਪਲਸ ਮੰਚ ਦਾ ਸੂਬਾਈ ਇਜਲਾਸ ਅੱਜ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਵਿਖੇ ਸਫ਼ਲਤਾਪੂਰਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨੇਪਰੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਵਧੀਕੀਆਂ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ ਸੰਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਗਾਥਾ ਵੀ ਲਗਾਤਾਰ ਨਿੱਤ ਨਵੀਂ ਤੋਂ ਨਵੀਂ ਹੁੰਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਸੱਤਰਵਿਆਂ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਵੇਲੇ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਅੱਸੀਵਿਆਂ ਦੇ ਖੂਨੀ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਵੀ। ਇਹਨਾਂ ਸੰਗ੍ਰਾਮਾਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰਨ ਲਈ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅੱਗੇ ਆਏ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਦਾ ਨਾਮ ਮੋਹਰਲੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਡਰ ਜਾਂ ਲਾਲਚਾਂ ਕਾਰਣ ਮਚਲੇ ਬਣ ਗਏ ਸਨ ਉਦੋਂ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ। ਨੁੱਕੜ ਨਾਟਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹਲੂਣਾ ਦੇਂਦੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੁਰ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਵੀ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲਾ ਰਹੀ ਹੈ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਪਲਸ ਮੰਚ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਪਲਸ ਮੰਚ ਦੇ ਸੂਬਾਈ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾਣ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆਤਾਂਕਿ ਚੰਗੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸਾਕਾਰ ਹੋ ਸਕੇ। 
ਇਸ ਅਜਲਾਸ ਦੌਰਾਨ ਸੂਬਾ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਬੀਤੇ ਸੈਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਵਾਲੀ ਮੂਲਾਂਕਣ ਰਿਪੋਰਟ 'ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਸਾਰਥਕ ਚਰਚਾ ਹੋਈ।  ਇਜਲਾਸ ਨੇ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ 'ਚ ਸੰਭਾਲਣ, ਊਣਤਾਈਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣ ਦੀ ਬਾਰੀਕੀ ਅਤੇ ਸੰਵੇਦਨਾ ਭਰੀ ਪਹੁੰਚ ਅਪਣਾਉਂਦਿਆਂ ਅਗਲੇ ਸ਼ੈਸਨ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਜ ਹੱਥ ਲੈਣ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਲਿਆ ਹੈ।ਇਸ ਮੌਕੇ ਇਜਲਾਸ ਦੌਰਾਨ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਗਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਵੀ ਸੰਸਥਾਗਤ ਰੂਪ 'ਚ ਮੰਚ ਦਾ ਹਰ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਜਥੇਬੰਦਕ ਢਾਂਚਾ ਉਸਾਰਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕਾਮਿਆਂ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਤੀਬੱਧਤਾ, ਨਿਸ਼ਚਾ ਤੇ ਲੋਕ ਸੰਗਰਾਮ ਨਾਲ ਰੰਗ-ਮੰਚ ਦੀ ਧੜਕਣ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਦੇ ਅਹਿਮ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦਾ ਅਹਿਦ ਲਿਆ।  ਇਸ ਮੌਕੇ ਵਿੱਤ ਸਕੱਤਰ ਕਸਤੂਰੀ ਲਾਲ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੀ ਵਿੱਤ ਰਿਪੋਰਟ ਵੀ ਪਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਕੁਝ ਮਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਜਲਾਸ ਵਿਚ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਜਲਾਸ ਵਿਚ ਬੀਤੇ ਅਰਸੇ ਦਾ ਲੇਖਾਜੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਹਿਸ ਦੌਰਾਨ ਮੰਚ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ, ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਕਮਲਜੀਤ ਖੰਨਾ ਤੇ ਖ਼ਜਾਨਚੀ ਕਸਤੂਰੀ ਲਾਲ ਨੇ ਵਿਸਥਾਰਪੂਰਕ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਅਗਲੇ ਸੈਸ਼ਨ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਤੋਂ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮੰਚ ਦਾ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਕਮਲਜੀਤ ਖੰਨਾ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ, ਹੰਸਾ ਮੀਤ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਮਾਸਟਰ ਰਾਮ ਕੁਮਾਰ ਸੰਯੁਕਤ ਸਕੱਤਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਲਾਲ ਵਿੱਤ ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ, ਹਰਵਿੰਦਰ ਦਿਵਾਨਾ ਸੂਬਾ ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰ ਚੁਣੇ ਗਏ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬ ਭਰ ਦੀਆਂ ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਮੰਡਲੀਆਂ 'ਚੋਂ 22 ਮੈਂਬਰੀ ਜਨਰਲ ਬਾਡੀ ਚੁਣੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿਚ 6-6 ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰੂਪ ਰੇਖਾ ਉਲੀਕੀ ਜਾਇਆ ਕਰੇਗੀ। ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਹ ਇੱਕ ਸਫਲ ਅਜਲਾਸ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਵੀ ਜਗਾਈਆਂ ਹਨ।  

Sunday, February 07, 2016

ਇਨਕਲਾਬੀ ਨਾਅਰਿਆਂ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ ਪ੍ਰੋ ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ

ਥਾਂ ਥਾਂ ਹੋਏ ਸਵਾਗਤ ਨੇ ਕਰਾਇਆ ਕਾਮਰੇਡ ਯੋਧੇ ਦੀ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ 
ਹੁਸੈਨੀਵਾਲਾ: (ਫਿਰੋਜਪੁਰ): 7  ਫਰਵਰੀ 2016: (ਹਰਮੀਤ ਵਿਦਿਆਰਥੀ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ):
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਅਸਥਿਆਂ ਜਲ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਰੇ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਸੋਗ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਜੋਸ਼ ਵੀ ਸੀ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ ਹੁਰਾਂ ਦੀ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਅੱਜ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਰਚ ਕੇ ਨਾਅਰੇ ਬਣ ਬਣ ਬਾਹਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਬੂਤ ਸੀ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜੀਵ੍ਨ੍ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕਦੇ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।  ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਚ ਕੇ ਫਿਰ ਨਵਾਂ ਕਾਫਲਾ ਸਿਰਜਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਹੋਇਆ ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ। 
ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਚਿੰਤਕ ਪ੍ਰੋ.ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ,ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਆਪਣੀ ਸੰਸਾਰਕ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਗਏ ਸਨ , ਦੀਆਂ ਅਸਥੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ ਹੁਸੈਨੀ ਵਾਲਾ ਵਿਖੇ ਸਤਲੁਜ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਜਲ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸਥੀਆਂ ਦਾ ਕਾਫ਼ਲਾ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਚੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਪੁੱਜਾ ਜਿੱਥੇ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਦੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ, ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਰਗਰਮ ਸਾਹਿਤਕ ਸੰਸਥਾ ਕਲਾਪੀਠ ਨੇ ਇਸ ਕਾਫ਼ਲੇ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ।
ਕਲਾਪੀਠ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰੋ.ਜਸਪਾਲ ਘਈ ਨੇ ਪ੍ਰੋ.ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਨਵ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉੱਘੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਰਾਕੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਪ੍ਰੋ.ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਦੀ ਬੁਲੰਦ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਹਾ । ਸ਼ਾਇਰ ਹਰਮੀਤ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਅਨਿਲ ਆਦਮ ਨੇ ਪ੍ਰੋ.ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਨਿਧੜਕ ਚਿੰਤਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਬੇਖ਼ੌਫ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਡਾ.ਜਗਵਿੰਦਰ ਜੋਧਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪ੍ਰੋ.ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਇਹੋ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਮੀਰ ਚਿੰਤਨ ਪਰੰਪਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੇ ਜੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਡਾ.ਪਰਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਕਵੀ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੂਖ਼ਮ ਭਾਵੀ ਮਨੁੱਖ ਕਿਹਾ।
ਇਸ ਕਾਫ਼ਲੇ ਵਿੱਚ ਅਮੋਲਕ ਸਿੰਘ, ਕੰਵਲਜੀਤ ਖੰਨਾ, ਗੁਰਮੀਤ,ਸੁਖਦਰਸ਼ਨ ਨੱਤ, ਜਸਵੀਰ ਨੱਤ,ਅਮਰਜੀਤ ਬਾਈ ,ਪ੍ਰੋ.ਕੁਲਦੀਪ,ਸੁਖਜਿੰਦਰ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ,ਰਾਜੀਵ ਖ਼ਯਾਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪ੍ਰੋ.ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀਆੰ ਦੋਵੇਂ ਬੇਟੀਆਂ ਪ੍ਰੀਆਲੀਨ ਕੌਰ,ਸ਼ਿਮਰੀਤ ਕੌਰ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਜੀ(ਭਾਈ ਮੰਨਾ ਸਿੰਘ)ਦੀਆਂ ਬੇਟੀਆਂ ਨਵਸ਼ਰਨ ਅਤੇ ਅਰੀਤ ਕੌਰ , ਦਾਮਾਦ ਅਤੁਲ ਸੂਦ, ਰਵਿੰਦਰਪਾਲ ਸ਼ਰਮਾ, ਕਾਮਰੇਡ ਜਗਰੂਪ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂ ਅਤੇ  ਕਾਰਕੁੰਨ ਸ਼ਾਮਲ  ਹੋਏ । ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ,ਰਾਜਗੁਰੂ ,ਸੁਖਦੇਵ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਸਮਾਧ ਉਪਰ ਨਮਨ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਇਨਕਲਾਬੀ ਨਾਅਰਿਆਂ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਸ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਦੀਆਂ ਅਸਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜਲਪ੍ਰਵਾਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸੋਚਣ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਰਦਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਪਾਉਂਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬੁਲੰਦ ਆਵਾਜ਼ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।