Showing posts with label Film World. Show all posts
Showing posts with label Film World. Show all posts

Sunday, March 12, 2023

ਸੱਤਿਆਕਾਮ//ਫਿਲਮ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਬਹਾਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਗੱਲ//ਤਰਸੇਮ ਬਸ਼ਰ

  Sunday 12th March 2023 at 10:44 AM

ਧਰਮਿੰਦਰ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਬੇਹਤਰੀਨ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ "ਸੱਤਿਆਕਾਮ" 


ਮੋਹਾਲੀ: 12 ਮਾਰਚ 2023: (ਤਰਸੇਮ ਬਸ਼ਰ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ):: 

ਕੁਝ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਕਦੋਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਫਲਾਪ ਹੋ ਕੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਇਸਦਾ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਪਰ ਕੁਝ ਜ਼ਹਿਨ ਵਿਚ ਉਤਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਸੀ "ਸੱਤਿਆਕਾਮ"। ਫਿਲਮ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਉਘੇ ਸ਼ਾਇਰ/ਲੇਖਕ ਤਰਸੇਮ ਬਸ਼ਰ।  

ਲੇਖਕ ਤਰਸੇਮ ਬਸ਼ਰ 
"ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ,ਸੱਚ ਕਹਿਣ ਵਾਸਤੇ ਵੀ ਬੜੇ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ,ਵੱਡੇ ਜਿਗਰ ਦੀ। ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਮੁਕਰਜੀ ਹੁਰਾਂ ਦੀ  ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਐਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਫਿਲਮ "ਸੱਤਿਆਕਾਮ"ਵਿੱਚ ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬੇਦੀ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਖੇ ਗਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸਾਲ ਦਾ ਫਿਲਮ ਫੇਅਰ ਐਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।   

ਸੱਚ ਨੂੰ ਕਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ ਬਲਕਿ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਸ਼ਟ ਮਿਲਦੇ ਹਨ...ਫਿਰ ਵੀ ਲੋਕ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ...ਚਲਦੇ ਰਹਿਣਗੇ  ....ਬੰਗਲਾ ਲੇਖਕ "ਨਾਰਾਇਨ ਸਾਨਿਆਲ "ਦੇ ਲਿਖੇ ਨਾਵਲ ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਬਣੀ ਫਿਲਮ ਸਤਿਆਕਾਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹੀ ਦੱਸਦੀ   ਹੈ  l  ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਦਾ ਸਬੰਧ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਹੈ ...ਆਤਮਕ ਜ਼ਰੂਰਤ   ..ਜਿਸ ਅੱਗੇ   ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕਸ਼ਟ ਜਾਂ ਨਿਆਮਤਾਂ  ਬਹੁਤ ਛੋਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ  l  

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਿੰਦਰ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਬਿਹਤਰੀਨ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਸੱਤਿਆਕਾਮ  ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰ "ਸੱਤਿਆਪਰਿਯ"ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਧਰਮਿੰਦਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਕ ਐਸਾ ਚਰਿੱਤਰ ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ (ਅਸ਼ੋਕ ਕੁਮਾਰ)ਕੋਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦਾਦਾ ਜੀ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਵੀ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਹਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ  ਮਹਾਤਮਾ ਵੀ ਹਨ। 

ਸੱਤਿਆ   ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਸੁੱਚਮ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਚ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਸੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹੈ ਨਰਿੰਦਰ ਸ਼ਰਮਾ  (ਸੰਜੀਵ ਕੁਮਾਰ) ਜਿਸਨੇ ਕਮਾਲ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ ਸੱਤਿਆ ਦੇ ਸੱਤਿਆਵਾਦੀ ਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੋਣ ਤੇ ਬਹੁਤਾ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਸੋਚਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਮੁਤਾਬਿਕ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਤਾਂ ਰੱਬ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। 

ਸੱਤਿਆ  ਆਪਣੇ ਕਿਰਦਾਰ ਤੇ ਅਡਿੱਗ ਹੈ। ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਇਸ ਵਖਰੇਵੇਂ ਨਾਲ ਵੀ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।  ਸੱਤਿਆ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਚਲਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਰੰਜਨਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਤਵਾਇਫ਼ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇਹ ਇੱਕ ਸੀ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਕਾਰਜ ਜੋ ਹਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰ ਸਕਦਾ। 

ਇਹ ਬੱਚਾ ਉਸ ਨਾਲ ਹੋਏ ਬਲਾਤਕਾਰ  ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।    

ਸੱਤਿਆ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ। ਗਰੀਬੀ ,ਤੰਗੀ ਤੁਰਸ਼ੀ ,ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ  ..ਸਿਤਮਜ਼ਰੀਫੀ ਇਹ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਂਸਰ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।   

ਫਿਲਮ ਦੀ ਅਗਲੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਦਿਆਂ  ....ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਮੁਖਰਜੀ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਖਲਨਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹਿਕ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਖਲਨਾਇਕ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਇਕ ਵੀ ਨ੍ਹਹੀ ਲੱਭਣਾ ਧਰਮਿੰਦਰ ਸੱਤਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰ ਹੈ। ਨਾਇਕ ਨਹੀਂ। ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਫਿਲਮ ਵਿਚ ਨਾਇਕ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੱਚ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਮੁਕਰਜੀ ਦੂਜੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਅੱਡ ਖੜ੍ਹੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਅਸਲੀ ਗੱਲ  ਸਮਝਣ ਲਈ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਸੱਤਿਆਕਾਮ  ਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਹੈ। 

ਸੱਤਿਆ ਨੂੰ ਕੈਂਸਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੀਵੀ ਰੰਜਨਾ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਫ਼ਿਕਰ ਹੈ। ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਫਿਲਮ ਦੇ ਇਸ ਮੋੜ ਉੱਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਯਥਾਰਥ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਤੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਤੁਰਦਿਆਂ ਸੱਤਿਆ ਨੇ ਅਨੇਕਾਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਸਹੀਆਂ ਸਨ ਪਰ ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਅਫ਼ਸੋਸ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਰੰਜਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵਾਸਤੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਚਾਇਆ।

ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਸਚਾਈ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਸੱਤਿਆ ਪਛਤਾਵੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ  ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਮੌਤ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ।  ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਨਾਲ ਗਿਲਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੱਚ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਪਾਈ...ਕੀ ਖੱਟਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਸੱਚ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ। ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੀਵੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਤੰਗੀਆਂ ਤੁਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣਗੇ  ....ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਤੇ ਚੱਲਣ ਕਾਰਨ ਮਿਲੇ ਕਸ਼ਟ ਉਸ ਤਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ ..ਬਲਕਿ.....। 

ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਾਗਜ਼ ਦੀ ਮਿੱਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਫਾਈਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਠੇਕੇਦਾਰ ਨੂੰ  ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਹੋਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਠੇਕੇਦਾਰ, ਸੱਤਿਆ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਫਾਈਲ ਪਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਬੀਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਕਾਫੀ ਰਾਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। 

ਇਸ ਮੋੜ ਤੇ ਆ ਕੇ ਸੱਤਿਆ ਦੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਜਵਾਬ ਦੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਾਮੀ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਾਈਲ ਉਪਰ ਸਾਈਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।  ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਬੀਵੀ ਰੰਜਨਾ ਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਉਹ ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਠੋਕਰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਈਨ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕਾਗਜ਼ ਵੀ ਪਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।  ਓਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਕਿ ਇਸ ਮਰਹਲੇ ਤੇ ਆ ਕੇ ਸੱਤਿਆ ਆਪਣੇ ਸਿਧਾਂਤ ਤੋਂ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ ....ਤੇ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਕਿ ਸੱਤਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰੇ।   

ਰੰਜਨਾ ਦੇ ਇਸ ਵਿਵਹਾਰ ਕਾਰਨ ਸੱਤਿਆ ਨੂੰ ਵੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੁਸਕੁਰਾਹਟ ਬਾਖ਼ੂਬੀ ਦੱਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੰਜਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤ ਤੋਂ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ ਹੈ  ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਆਤਮਕਥਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੈ। 

ਸੱਤਿਆ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ ..ਦਾਦਾ ਜੀ ਵੀ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖਫ਼ਾ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੋਤੇ ਨੇ ਇਕ ਤਵਾਇਫ਼ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਹੈ....ਉਸ ਨੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਰਸਮੋਂ ਰਿਵਾਜ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ ਹਨ ਅਤੇ  ਉਸ ਨੇ ਸਮਾਜਕ ਰਸਮਾਂ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੈਤਿਕ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਤੇ ਸੰਬੰਧ ਏਨੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦੇ।   

ਆਖਿਰ ਸੱਤਿਆ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 

ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਆਲਮ ਹੈ ਪਰ ਅੰਤਮ ਸਸਕਾਰ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਦਾਦਾ ਜੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ  ਤਵਾਇਫ਼ ਦਾ ਬੇਟਾ ਇਹ ਕਾਰਜ ਨਿਭਾਵੇ  ....ਇਸ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸਾਰਿਕਾ ਨੇ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। 

ਬੱਚਾ ਸ਼ਰ੍ਹੇਆਮ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ  ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ  ਸੱਤਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਸਮਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ l

ਮਹਾਤਮਾ ,ਬੱਚੇ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੰਨਾ ਕਠੋਰ ਸੱਚ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ  

"ਮਾਂ ਨੇ"

 ਦਾਦਾ ਜੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ  ਇਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਕਿਸੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਿਰਦਾਰ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ  ...ਸੱਤਿਆ ਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਰੰਜਨਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। 

ਫਿਲਮ ਵਿਚ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦੀ ਹੈ  ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨੂੰ ਬਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਇਆ.....ਪਰ ਲੇਖਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ  ਕਿ ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ  ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਿਰਦਾਰ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦਾ ਇਸ ਵਾਸਤੇ  ਵੱਡੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਹਸਤੀ ਦੀ।   

ਜਾਵੇਦ ਅਖ਼ਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਚ ਦੀ ਕੀਮਤਜਾਣਨੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸੱਤਿਅਕਾਮ ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਕਾਰਨ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਉੱਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ  ..ਪਰ ਲੇਖਕ ਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੀ ਕਲਾਤਮਕ ਸੂਝ ਬੂਝ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਤੁਸੀਂ  ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਰਥਰਕ  ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।  ਫਿਲਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕ ਸਿਨੇਮਾ ਹਾਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੱਤਾਿਆ  ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸ ਪਾਸ ਮੰਡਰਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। 

ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਇਸ ਸਾਲ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ......ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬੇਦੀ ਨੂੰ ਸੰਵਾਦਾਂ ਲਈ ਉਸ ਸਾਲ ਦਾ ਫ਼ਿਲਮਫੇਅਰ ਐਵਾਰਡ  l   ਫਿਲਮ ਦੇ ਗੀਤ ਕੈਫ਼ੀ ਆਜ਼ਮੀ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਲਿਖੇ ਸਨ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਲਕਸ਼ਮੀਕਾਂਤ ਪਿਆਰੇ ਲਾਲ ਦਾ ਹੈ। 

ਸੰਜੀਵ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਛੋਟੀ ਹੈ ਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਰੰਜਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਟੈਗੋਰ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਜਿੰਨਾ ਹੈ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੀ ਕਮਾਲ ਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਹਿ ਚੁੱਕਿਆ ਹਾਂ ਕਿ ਹੀਮੈਨ ਦੀ ਇਮੇਜ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ  (1975 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ) ਦੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮਿੰਦਰ ਦੀ ਐਕਟਿੰਗ ਲਾਜਵਾਬ ਸੀ। 

ਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਸੱਤਿਆ ਕਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਹਤਰੀਨ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। 

ਅਸਲੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤਿਆਕਾਮ ਵਰਗੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੀਮੇਕ ਦੀ ਲੋੜ ਜਿੰਨੀ ਅੱਜ ਹੈ ਓਨੀ ਸ਼ਾਇਦ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕੌਣ ਬਣੇਗਾ ਧਰਮਿੰਦਰ ਅਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਲਿਆਵਾਂਗੇ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਮੁਖਰਜੀ?

ਸਮਾਜਿਕ ਚੇਤਨਾ ਅਤੇ ਜਨ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ  ਹੋਏ ਬਲਾਗ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗੀ ਬਣੋ। ਜੋ ਵੀ ਰਕਮ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹਰ ਹਫਤੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਲਈ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹੋ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕੱਢੋ। ਹੇਠਲੇ ਬਟਨ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। 

Tuesday, July 12, 2022

ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਟੀ.ਵੀ. ਆਰਟਿਸਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਚੋਣ ਹੋਈ

12th July 2022 at 07:02 PM
 ਨਵੀਂ ਚੋਣ ਮਗਰੋਂ ਵਧਿਆ ਨਵੇਂ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ 

ਮੋਹਾਲੀ
: 12 ਜੁਲਾਈ 2022: (ਗੁਰਜੀਤ ਬਿੱਲਾ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਡੈਸਕ):: 
ਪੰਜਾਬ   ਫਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਨੇ ਜਿਹਨਾਂ ਕੁਝ ਫ਼ਿਲਮੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਉਸਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨੀ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਅਣਗੌਲੀ ਜਿਹੀ ਰਹੀ। ਦਾਰਾ ਸਟੂਡੀਓ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗੇ ਕਲਾਕਾਰ/ਗੀਤਕਾਰ/ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਹੰਭਲਾ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਿਆ। ਸੱਤਾ ਤੋਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਫਿਲਮ ਪਾਲਿਸੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸੁਧਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਸਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ  ਤਰਜੀਹੀ ਪਹਿਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਾਇਦ ਹੁਣ ਫਿਰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਹੰਭਲਾ ਮਾਰਨ। ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਅੱਜ ਹੋਏ ਚੋਣ ਅਜਲਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਥਾਂ ਪਏ ਹਨ ਅਜਿਹੇ ਮੁੱਦੇ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਪੂਰੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਹੈ। ਬਾਹਰਲੀਆਂ ਫਿਲਮ ਟੀਮਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਅਰਥਚਾਰਾ ਵੀ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਵੇਗਾ ਹੀ। ਹੁਣ ਜਦੋਂਕਿ ਮੀਡੀਆ ਸੁਆਲ ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਚੁੱਪ ਵੱਟਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ ਉਦੋਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸੁਆਲ ਉਠਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। 

ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਟੀ.ਵੀ. ਆਰਟਿਸਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ਰਜਿ.) ਦਾ ਆਮ ਇਜਲਾਸ ਅੱਜ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨੇਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਤਕਨੀਸ਼ੀਅਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕੀਤੀ। ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਘੁੱਗੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਹੇਠ ਹੋਏ ਇਸ ਇਜਲਾਸ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭਦੀਪ ਸਿੰਘ ਉਰਫ਼ ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਨੂੰ ਦੋ ਮਿੰਟ ਦਾ ਮੌਨ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀ ਗਈ।

ਇਸ ਮੌਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਘੁੱਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਿਨੇਮਾ ਨਾਲ ਜੁਡ਼ੇ ਹੀ ਸਾਡਾ ਅਸਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚੀਸ ਉੱਠਦੀ ਹੈ। ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਸ਼ੁਭਦੀਪ ਸਿੰਘ ਉਰਫ਼ ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦ ਇਨਸਾਫ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਆਲਮ ਖ਼ਤਮ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਸੁਖਾਵਾਂ ਮਾਹੌਲ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਅਦਾਕਾਰਾ ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਮੌਨ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀ।

ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਅਦਾਕਾਰਾ ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਮੌਨ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇਵਾਲਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀ।ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਸ਼ੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਮਲਕੀਤ ਰੌਣੀ ਨੇ ਪਿਛਲੀ ਟੀਮ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਬਾਰੇ ਰਿਪੋਰਟ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਹੱਥ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। 

ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੁੱਗੂ ਗਿੱਲ ਨੂੰ ਚੇਅਰਮੈਨ, ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤ, ਕਰਮਜੀਤ ਅਨਮੋਲ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਮਲਕੀਤ ਰੌਣੀ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ, ਭਾਰਤ ਭੂਸ਼ਨ ਵਰਮਾ ਕੈਸ਼ੀਅਰ, ਸ਼ਵਿੰਦਰ ਮਾਹਲ ਅਤੇ ਦੇਵ ਖਰੋੜ ਮੀਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣੇ ਗਏ। ਬਾਕੀ ਕਾਰਜਕਾਰਨੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਰਸੇਮ ਜੱਸਡ਼, ਰਣਜੀਤ ਬਾਵਾ, ਬੱਬਲ ਰਾਏ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ ਭੰਗੂ, ਰੁਪਿੰਦਰ ਰੂਪੀ, ਸੀਮਾ ਕੌਸ਼ਲ, ਰਾਜ ਧਾਲੀਵਾਲ, ਨਿਸ਼ਾ ਬਾਨੋ, ਤਨਵੀ ਨਾਗੀ, ਡਾ. ਰਣਜੀਤ ਸ਼ਰਮਾ, ਪਰਮਜੀਤ ਭੰਗੂ ਅਤੇ ਪਰਮਵੀਰ ਸਿੰਘ ਹਨ। 

ਇਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸਰਦਾਰ ਸੋਹੀ, ਸਵੈਰਾਜ ਸੰਧੂ, ਕਰਮਜੀਤ ਅਨਮੋਲ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਭੰਗੂ, ਪ੍ਰਾਣ ਸੱਭਰਵਾਲ, ਪੰਮੀ ਬਾਈ, ਜੱਸ ਗਰੇਵਾਲ ਅਤੇ ਦੀਪਕ ਚਨਾਰਥਲ ਨੇ ਵੀ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਹੋਰਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦਵਿੰਦਰ ਦਮਨ, ਜਗਦਰਸ਼ਨ ਸਮਰਾ, ਬੌਬ ਖਹਿਰਾ, ਨਰੇਸ਼ ਕਥੂਰੀਆ, ਪਿੰਕੀ ਸੱਗੂ, ਬਲਕਾਰ ਸਿੱਧੂ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭ ਗਰੇਵਾਲ ਅਤੇ ਸਾਨੀਆ ਪੰਨੂ ਆਦਿ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।

Monday, May 27, 2019

ਮੈਂਟਲ ਬੰਦੇ ਫਿਲਮਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਐਕਟਿੰਗ ਲਈ ਆਡੀਸ਼ਨ

May 27, 2019, 3:59 PM
ਬਿੰਨੀ ਬਰਨਾਲਵੀ ਅਤੇ ਪੈਰੀ ਛਾਬੜਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਆਡੀਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਦਮ 
ਲੁਧਿਆਣਾ: 28 ਮਈ 2019: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ)::
ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਦੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਆਏ ਦਿਨ ਕੋਈ ਨ ਕੋਈ ਈਵੈਂਟ ਆਯੋਜਿਤ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਇੱਕ ਆਡੀਸ਼ਨ ਹੋਈ ਹੈ ਬੀ ਆਰ ਐਸ ਨਗਰ ਵਿਖੇ। ਅੱਜ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਐਨਲਾਈਟਮੈਂਟ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਰਟ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂਟਲ ਬੰਦੇ ਫਿਲਮਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਐਕਟਿੰਗ ਦੇ ਆਡੀਸ਼ਨ ਲਏ ਗਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਲਾਕਿਆਂ ਚੋਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ। ਆਡੀਸ਼ਨ ਦੀ ਜੱਜਮੈਂਟ ਪਾਲੀਵੁੱਡ ਐਕਟਰ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਗੁਰਮੁੱਖ ਗਿੰਨੀ ,ਗਾਇਕਾ ਤੇ ਗੀਤ ਮਾਡਲ ਅਮਨ ਗਹੀਰ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਆਡੀਸ਼ਨ ਦਾ ਮਕਸਦ ਨਵੇਂ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲਘੂ ਫਿਲਮਾਂ, ਟੈਲੀ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਮੈਂਟਲ ਬੰਦੇ ਫਿਲਮਜ਼ ਦੇ ਸੀ.ਈ.ਓ. ਬਿੰਨੀ ਬਰਨਾਲਵੀ, ਐਗਜ਼ਿਕਿਊਟਿਵ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਪੈਰੀ ਛਾਬੜਾ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਮਨਦੀਪ ਬਰਨਾਲਾ, ਅਰਸ਼ਪ੍ਰੀਤ ਮਿੰਟੂ ਅਤੇ ਪਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਹਾਜ਼ਿਰ ਸਨ। ਪੈਰੀ ਛਾਬੜਾ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਆਯੋਜਨਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦਾ ਨਵਾਂ ਟੈਲੈਂਟ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉੱਥੇ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਛੋਟਾ ਛੋਟਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਈ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ  ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਉੱਦਮ ਉਪਰਾਲੇ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ੰਡ ਵੀ ਦੇਵੇ, ਥਾਂ ਵੀ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ। ਅਜਿਹੇ ਕਲਾਕਾਰ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਖਰਚਿਆ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਤੱਕ ਲਿਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। 

Friday, July 20, 2018

ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਫਿਲਮਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਮਾਧਿਅਮ

Thu, Jul 19, 2018 at 10:36 PM
ਧਰਮ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ/ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਸੰਜੀਵਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਲਿਖਤ 
ਮੋਹਾਲੀ: 19 ਜੁਲਾਈ 2018: (ਸੰਜੀਵਨ ਸਿੰਘ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ):: 
ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਫਿਲਮ ਜਾਂ ਨਾਟਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਵਿਧਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਠਿਨ ਵਿਧਾ ਹੈ ਪਰ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਫਿਲਮ ਜਾਂ ਨਾਟਕ ਲਿਖਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜੌਖ਼ਮ ਭਰਿਆ ਕਾਰਜ ਹੈ, ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ’ਤੇ ਤੁਰਨ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਓਂਕਿ ਮੈਂ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਬਾਰੇ ਨਾਟਕ “ਸਰਦਾਰ”, ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਬਾਰੇ ਨਾਟਕ “ਸਿਰ ਦੀਜੈ, ਕਾਣਿ ਨਾ ਕੀਜੈ” ਅਤੇ ਨਾਮਧਾਰੀ ਲਹਿਰ ਬਾਰੇ ਨਾਟਕ “ਮਸਤਾਨੇ” ਲਿਖੇ ਹਨ।
ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ “ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਜਹਾਜ਼ ਹੈ”, “ਨਾਨਕ ਦੁਖੀਆ ਸਭ ਸੰਸਾਰ”, “ਦੁੱਖ ਭੰਜਨ ਤੇਰਾ ਨਾਮ” ਆਦਿ ਧਾਰਮਿਕ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।ਪਰ ਜਿਨਾਂ ਵਿਵਾਦ “ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹ ਫਕੀਰ” ਫਿਲਮ ਬਾਰੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਧ ਘੱਟ ਹੀ ਪੜਣ-ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਗੁਰੁ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਉਨਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਕ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਪ੍ਰੀਵਾਰ ਨਾਲ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਇਰਧ-ਗਿਰਧ ਵਾਪਰਦੀ ਸੀ। “ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹ ਫਕੀਰ” ਅਤੇ “ਚਾਰ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ” ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਸਾਹਿਜਾਦਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤ ਕਰਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਹਨ।ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹਿਤ-ਮਰਿਆਦਾ ਮੁਤਾਬਿਕ ਗੁਰੂੁ ਸਾਹਿਬਾਨਾ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਫਿਲਮਾਂ ਜਾਂ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾ ਸਕਦਾ।“ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹ ਫਕੀਰ” ਫਿਲਮ ਵਿਚ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਦੀ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਭਾਵੇਂ ਐਨੀਮੈਟਿਡ ਵਿਧੀ ਰਾਹੀ ਫਿਲਮਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਅਸਲ ਦਾ ਝਾਉਲਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।“ਚਾਰ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ” ਫਿਲਮ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਰਲੀਜ਼ ਵੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਚਰਚਿੱਤ ਵੀ। ਕਾਰਣ ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਿਰਦਾਰ ਐਨੀਮੈਟਿਡ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਫਿਲਮਾਉਣਾਂ ਹੈ।
ਤਕਰੀਬਨ ਡੇਢ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਫਿਲਮ “ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹ ਫਕੀਰ” ਕੁੱਝ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰਲੀਜ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ੳਦੋਂ ਮੈਂ  ਇਹ ਫਿਲਮ ਵੇਖੀ ਸੀ। ਕੁੱਝ ਕਮੀਆਂ ਜੋ ਮੈਂ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਦੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮਹਿਤਾ ਕਾਲੂ ਅਤੇ ਭੈਣ ਬੇਬੇ ਨਾਨਕੀ ਆਦਿ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਕਲਾਕਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਦਾ ਕਰਨਾ ਮੈਂਨੂੰ ਅਟਪਟਾ ਲੱਗਿਆ ਸੀ।ਭਾਈ ਬਾਲਾ ਅਤੇ ਭਾਈ ਮਰਦਾਨਾ ਦੋਵੇਂ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਾਲ ਰਹੇ।ਇਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਦਾ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਫਿਲਮ ਵਿਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਵੱਡੀਆਂ ਕੁਤਾਹੀਆਂ ਕਹੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।ਅਜਿਹੀਆਂ ਕੁਤਾਹੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਧਾਰਿਮਕ ਜਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੱਖ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰ ਪਹਿਲੂ ਅਤੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਜਾਣੂੰ ਹੋਣਾਂ ਬੇਹੱਦ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਧਰਮ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਫਿਲਮਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਕਾਰਗਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਮਾਧਿਅਮ ਹਨ।ਪਰ ਜੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰਵਾਇਤਾਂ ਅਤੇ ਬੰਦਿਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।ਬਿਨਾਂ ਧਾਰਿਮਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰੇ ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਬਾਰੇ ਵਿਵਾਦ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਨਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੀ ਹੈ।ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਫਿਲਮਕਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਥੋੜੀ ਬਹੁਤ ਖੁੱਲ ਮਿਲਣੀ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।ਕਲਾ ਅਤੇ ਕਲਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਿੱਤੇ ਦੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ, ਪ੍ਰਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸੱਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਕਲਾ ਦੇ ਉਤਮ ਨਮੂਨੇ ਰਮਾਇਣ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਭਾਰਤ ਸੀਰੀਅਲ ਹਨ।ਇਨਾਂ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਨੇ ਇਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਧਿਰ ਲਈ ਸੱਤਾ ਦਾ ਰਾਹ ਮੋਕਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜ ਇਨਾਂ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਕੇ ਤਹਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਜੇ ਖੁਦਾ ਨਾ ਖਾਸਤਾ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੌਰਾਨ ਬਿਜਲੀ ਚੱਲੇ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਲੋਕ ਬਿਜਲੀ ਘਰਾਂ ਦਾ ਘਿਰਾਓ ਤੱਕ ਕਰਦੇ।ਕਈਆਂ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਤਾਂ ਨੌਬਤ ਤੋੜਫੋੜ ਤੱਕ ਵੀ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਨਾਂ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਦੀ ਮਕਬੂਲੀਅਤ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਿਥੇ ਫਿਲਮਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾਟਕਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਛੋਹਣ ਲੱਗੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਰਿਆਦਾਵਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।ਉਥੇ ਹੀ ਜੇ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਕੁੱਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਖੁੱਲਾਂ/ਛੋਟਾ ਦੇਣ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਹਰਜ਼ ਨਹੀਂ।ਬਸ਼ਰਤੇ ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਤੀਖਣ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਈ ਹੋਣ। 
ਪੇਸ਼ਕਸ਼: ਸੰਜੀਵਨ ਸਿੰਘ
 94174-60656
  

Thursday, January 26, 2017

ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਕਦੇ ਤਕਨੀਕ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ

Thu, Jan 26, 2017 at 4:44 PM
ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਅਖੀਰ 'ਚ ਲਾਲ ਝੰਡੇ ਵਾਲੀ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਕੋਸਦਾ ਵੀ ਹੈ
ਇਹ ਫਿਲਮ ਇੱਕ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਐਕਟੀਵਿਸਟ, ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ, ਜੋ ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਕਿੱਤਾ ਛੱਡ ਕੇ ਟਰੇਡ-ਯੂਨੀਅਨ ਐਕਟੀਵਿਸਟ ਦਾ ਕਿੱਤਾ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ।

ਫਿਲਮ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਦੀ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਕਾਫ਼ੀ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ ਹਾਸਿਲ ਵੀ ਹੈ। ਪਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਇਹ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਰੋਹ ਨੂੰ ਭਾਂਪਣ 'ਚ ਨਾਕਾਮ ਸਾਬਿਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਟਰੇਡਯੂਨੀਅਨਾਂ ਜੋ ਗੁੰਡੇ ਬਦਮਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਗੂ ਸਫ਼ਾਂ 'ਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ 'ਚ ਆਪਣਾ ਅਧਾਰ ਬਣਾਉਣ 'ਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਲਮ ਵਿਰੋਧੀ ਟਰੇਡ-ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰਾਂ ਨਹੀਂ ਚਿੱਤਰ ਸਕੀ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਫਿਲਮ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਹਿਤ 'ਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵੱਖਰੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਵਾਲੀ ਟਰੇਡਯੂਨੀਅਨ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਫ਼ਿਲਮ 'ਚ ਇਹ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਇਹ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ, ਫੈਕਟਰੀ ਮਾਲਕਾਂ ਨਾਲ਼ ਤਾਂ ਦਸਤ-ਪੰਜਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਕਿਸੇ ਸਿਆਸੀ ਮਸਲੇ 'ਤੇ ਉਸਨੇ ਦਖਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਇਸ ਲਈ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਦਿੱਕਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਫਿਲਮ 'ਚ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਇੱਕ ਬੁਰਜੁਆ ਆਗੂ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਰਕਾਰ 'ਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ। ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਨਾਲ਼ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹੀ ਨਜਿਠਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਸਮਸਿਆ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਅਵਿਵਹਾਰਕ ਜਿਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਅਸਲੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੁਰਜੁਆ ਰਾਜਨੀਤੀਵਾਨ ਤਾਂ ਕੰਮ ਹੀ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਕਿਸੇ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਤੋਂ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਕਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਉਂਝ ਜਿਸ ਦੌਰ 'ਚ ਇਹ ਫਿਲਮ ਬਣੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਆਰਥਿਕ ਰਿਆਇਤਾਂ ਦੇਣਾ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਮਝ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਆਟੋਮੇਸ਼ਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਵਰਗੇ ਐਕਟੀਵਿਸਟਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾਂ ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਲੈ ਲਏ।

ਉਂਝ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਅਤੇ ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਦੋਨੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਦੋ ਪਹਿਲੂ ਹਨ। ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਕਦੇ ਤਕਨੀਕ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਬਲਕਿ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਵੀਂ ਤਕਨੀਕ ਆਉਣ ਨਾਲ਼ ਸਮਾਜ 'ਚ ਵਿਦਰੋਅ ਦੀ ਨਵੀਂ ਜਮੀਨ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਤਾਲਿਨਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਇਹ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਕਿਵੇਂ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਵਿੱਚਕਾਰ ਸਹਿਯੋਗ ਕਾਇਮ ਰਹੇ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਚੋਲਗੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਸਨ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖ਼ੂਬ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਬਾਅਦ 'ਚ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਸਰੀਖਿਆਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ।

ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ 'ਚ ਦੋਨੋਂ ਹੀ ਧਿਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਦੀ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਵੱਧ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਦੀ ਹੈ ਇਹ ਸਵਾਲ ਬੇਮਾਨੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਦੀ ਯੂਨੀਅਨ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਫੌਰੀ ਰੋਹ ਨੂੰ ਜਾਣਨ 'ਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਦਾ ਗੁੱਟ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਹਿਮਾਇਤ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਡਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਇਹ ਬੇਹੂਦਾ ਤਰਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਬੋਨਸ ਵੱਧ ਜਾਵੇਗਾ ਤਾਂ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ 'ਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵੱਧ ਹੋਣ ਦਾ ਦਬਾਅ ਵੀ ਵੱਧ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਦੀ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਰੱਦ ਕਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਇਸ ਲਈ ਚਿਤੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਦੀ ਯੂਨੀਅਨ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ਵਾਦੀ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤਵਾਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਸਮਝਣ 'ਚ ਅਸਫਲ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਪਕ ਜਨਤਾ ਉਸਦੇ ਜਾਗਰਿਤ ਕਰਨ ਨਾਲ਼ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜੀਵਨ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਨਿਜ਼ਾਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫੌਰੀ ਤੌਰ ਉਸਨੂੰ ਜੋ ਉਸਦੀਆਂ ਜੀਵਨ ਹਾਲਤਾਂ 'ਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਉਸਦੀ ਹਿਮਾਇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਾਗਰਿਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਆਗੂ ਸਫ਼ਾਂ ਦਾ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਫ਼ਿਲਮ 'ਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਬ ਹੈ।

ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਇਹ ਸਮਝਣ 'ਚ ਵੀ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਮਤਭੇਦ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਹ ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਵਾਲੀ ਯੂਨੀਅਨ ਜੋ ਕਿ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਰੋਹ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਂਪਣ 'ਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੀ ਹੈ, ਨੇ ਜੇਕਰ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਮੰਗਾਂ ਉਠਾਈਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਿਮਾਇਤ ਕਰਨ 'ਚ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਦੀ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਦਾ। ਪਰ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਦਾ ਮਕਸਦ ਵੀ ਹੋਰ ਸਤਾਲਿਨਵਾਦੀ ਆਗੂਆਂ ਵਾਂਗ ਹਰ ਹਾਲਤ 'ਚ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ 'ਚ ਆਪਣੀ ਟਰੇਡ-ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਝੰਡਾ ਗੱਡੀ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਹੱਕ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲੜਨਾ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਿਮਾਇਤ ਕਰਨ ਨਾਲ਼ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਦੀ ਟਰੇਡਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਵੱਲ ਚੱਲੇ ਜਾਂਦੇ ਪਰ ਸਮੇਂ ਰਹਿੰਦੇ ਉਹ ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਦੀ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਬੇਨਕਾਬ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਟੋਮੇਸ਼ਨ ਨਾਲ਼ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਹੋਏ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਨਾ ਵਿੱਢਦਾ। ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਨੂੰ ਆਟੋਮੇਸ਼ਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਆਟੋਮੇਸ਼ਨ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਉਸ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਇਸ ਪੂਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿਰੁੱਧ ਸੇਧਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਫੈਕਟਰੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਦੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਆਟੋਮੇਸ਼ਨ ਨਾਲ਼ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਇਕਜੁਟ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਕਿ ਆਟੋਮੇਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ “ਇਨਕਲਾਬ” ਨੂੰ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਦੂਰ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਲੋੜ ਸਮਝੇ ਬਿਨਾ ਅੱਜ ਦੀ ਫੌਰੀ ਲੋੜ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਸੀ. ਜੋ ਕਿ ਇਕ ਇਨਕਲਾਬੀ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਦਾ ਕੰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦੋਨਾਂ ਧਿਰਾਂ 'ਚ ਜੋ ਬੁਨਿਆਦੀ ਫ਼ਰਕ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਫੌਰੀ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਲੜਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਰੁਸਤਮ ਪਟੇਲ ਅਖੀਰ 'ਚ ਲਾਲ ਝੰਡੇ ਵਾਲੀ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਕੋਸਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਹ ਕੋਈ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਵੱਖਰੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਵਾਲਾ ਆਗੂ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਕੋਈ ਸੱਜੇਪੱਖੀ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਵਾਦੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸਦੇ ਕਰਿਸ਼ਨਨ ਰਾਜੂ ਦਾ ਖੁਦ ਨੂੰ ਮਿਲੀਟੈਂਟ ਕਹਿਣਾ ਉਸਦੀ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਜੁਝਾਰੂ ਹੋਣ ਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੰਮ ਮਾਧਵ ਵਰਮਾ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮੁਲੰਮਾ ਚੜਾ ਕੇ।  

ਫਿਲਮ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸੱਜੀਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਖੱਬੇਪੱਖੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹੋਣ ਉਹ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਝੰਡਾ ਗੱਡਣ ਦੀ ਕਾਹਲੀ ਵਿੱਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਕਦੇ ਇੱਕਜੁਟ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕਜੁਟ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚਾਈ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ਼ ਕੁੱਤੇ-ਬਿੱਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਧਾਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਖੁੰਡਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿਆਪਕ ਹੋਣ ਦੇ ਬਜਾਏ ਕਾਰਖਾਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵਲਗਣਾਂ ਅੰਦਰ ਹੀ ਦਮ ਤੋੜਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ''ਕਚਰੇ ਦਾ ਢੇਰ'' ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਇਹਨਾਂ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਸਬਕ ਕੱਢਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ 'ਚ ਬਹੁਤ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਪ੍ਰਸੰਗਿਕ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪੁਸਟੀ ਇਸ ਤੱਥ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਕਤੁਬਰ ਇਨਕਲਾਬ 'ਚ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਪ੍ਰਤਿਕਿਰਿਆਵਾਦੀ ਰਹੀ। ਇਹ ਸੋਵੀਅਤਾਂ ਸਨ, ਜਿੰਨਾਂ 'ਚ ਜੁਝਾਰੂ ਅਤੇ ਲੜਾਕੂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਜਥੇਬੰਦ ਸਨ। ਅਕਤੂਬਰ 1917 ਮਗਰੋਂ ਮੈਨਸ਼ਵਿਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਇਹਨਾਂ ਟਰੇਡ-ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਜਿਸ 'ਚ ਲੈਨਿਨ ਅਤੇ ਤਰਾਤਸਕੀ ਨੂੰ  ਸਰਕਾਰ 'ਚ ਨਾ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਬਾਲਸ਼ਵਿਕ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਐਲਾਨਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕਈ ਵਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਸਾਥੀ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਦੀ ਬੋਗਿਸਿਟੀ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਨਤੀਜੇ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਜਿਸ ਨਤੀਜੇ ‘ਤੇ ਕਾਮਰਡੇ ਚਾਰੂ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ. ਕਾਮਰੇਡ ਚਾਰੂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਹੀ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਵਾਦ ਕਹਿ ਕੇ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਨਾਰਾ ਹੀ ਕਰ ਲਿਆ. ਜੋ ਕਿ ਮਜ਼ਦੂਰ ਲਹਿਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘਾਤਕ ਸਾਬਿਤ ਹੋਇਆ ਜਿਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਭੁਗਤ ਰਹੇ ਹਾਂ.

ਇਸ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਮਜ਼ਦੂਰ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਟਰੇਡ-ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਦੇ ਸੀਮਤ ਦਾਇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਅਜ ਲੋੜ ਨਵੀਂਆਂ ਟਰੇਡ-ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਜਥੇਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਹੈ. ਜਿਥੇ ਕਿਤੇ ਜੂਝਾਰੂ ਅੰਦੋਲਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮਜ਼ਦੂਰ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਸਾਹਮਣੇ “ਸੰਘਰਸ਼ ਸੰਮਤੀਆਂ” ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਮਤੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਖੁਦ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਚੁਣੇ ਗਏ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਦੂਰ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਸਕਣਗੇ. ਪਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਮਤੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕਤਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਰਹੇਗੀ ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਲੜਾਕੂ ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਣਗੇ. ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੁਝਾਰੂ ਹੋਣ ਨਾਲ਼ ਇਹਨਾਂ ਸੰਮਤੀਆਂ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਵੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੱਤਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੁੰਦਾ ਜਾਵੇਗਾ. ਇਸ ਤਰਾਂ ਇਹ ਸੰਮਤੀਆਂ ਸੱਤਾ ਨਾਲ਼ ਸਿੱਧਾ ਟਕਰਨ ਦਾ ਜੇਰਾ ਕਰਨਗੀਆਂ.   (26/01/2017)

Sunday, October 23, 2016

ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਮੇਡੀ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ

ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਮਾਊਂਟਆਬੂ ਵਿਖੇ ਬ੍ਰਹਮ ਕੁਮਾਰੀ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਲਏ ਆਖ਼ਿਰੀ ਸਾਹ 
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ: 22 ਅਕਤੂਬਰ 2016: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ): 
ਆਪਣੀ ਕਾਮੇਡੀ ਭਰੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਣ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਦਾਕਾਰ ਤੇ ਕਾਮੇਡੀ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ ਬਾਰੇ ਜੋ ਖ਼ਬਰ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲੀ ਝੂਠੀ ਨਿਕਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਸੱਚ ਹੋ ਗਈ। ਮਿਹਰ ਮਿੱਤਲ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਮਾਊਂਟਆਬੂ ਵਿਖੇ ਬ੍ਰਹਮ ਕੁਮਾਰੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜ਼ੇਰੇ ਇਲਾਜ ਸਨ। ਮਿੱਤਲ ਨੇ ਕਰੀਬ 100 ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਮਿਹਰ ਮਿੱਤਲ ਦਾ ਜਨਮ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਾਲਵਾ ਖ਼ਿੱਤੇ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਚੁੱਘੇ ਖ਼ੁਰਦ ਵਿਖੇ 20 ਸਤੰਬਰ, 1934 ਨੂੰ ਹੋਇਆ। ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 10ਵੀਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬੀ ਏ ਤੱਕ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਉਨ੍ਹਾ ਬਠਿੰਡਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ ਨੇ ਕੁੱਝ ਸਾਲ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਨੌਕਰੀ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ ਨੇ ਵਕਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸਮਤ ਅਜ਼ਮਾਈ। ਗੱਲ ਤੇ ਹਾਸੇ ਛਨਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ ਨਿਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਵੀ ਸਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਸੇਧ ਦੇਂਦੀ।  ਕਲਾ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਰਥਿਕ ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਹੰਢਾਇਆ ਵੀ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਵੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਮੀਡੀਆ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਕਸਰ ਜੁੱਤੀਆਂ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰੋਲ ਕਿਓਂ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਉਹਨਾਂ ਜੁਆਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਪੁੱਛਦੇ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਵੀ ਪਰ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਜੁੱਤੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ ਤਾਂ ਪੈਸੇ ਆਉਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ ਕੜਕੀ ਹੁੰਦਿਆਂ  ਹੀ ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਪਾਪਾ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੁੱਤੀਆਂ ਕਦੋਂ ਪੈਣੀਆਂ? ਕਲਾਕਾਰਾਂਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇਹ ਹਕੀਕਤ ਅੱਜ ਦੇ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਯੁਗ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵਿਅੰਗ ਵੀ ਸੀ। ਇਸ ਯੁਗ ਨੇ ਦੋ ਵਕਤ ਦੀ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਜਿਸ ਖੱਜਲ ਖੁਆਰੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ ਹੁਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਨੇੜਿਓਂ ਹੋ ਕੇ ਦੇਖਿਆ। ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਇਸ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨੇ ਕਲਾ ਨੂੰ ਕਲਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤਾ ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਵਪਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। 
ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਰਦਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਬੁੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਹਾਸੇ---ਜ਼ੁਬਾਨ ਉੱਤੇ ਲਤੀਫ਼ੇ---ਅਜਿਹੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ ਹੁਰਾਂ ਨੇ ਅਸਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਕਸਰ ਕਾਇਮ ਰੱਖੀ।  ਉਹਨਾਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗਿਲਾ ਸ਼ਿਕਵਾ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਖੱਟੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਚਲਦੀਆਂ  ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਭਾਣਾ ਬਣਾ ਕੇ ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ ਹੁਰਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੱਲ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਖਣਾ ਉਹ ਤਾਂ ਬੰਦਾ ਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਐਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁਲੇਖਾ ਲੱਗਿਆ ਹੋਣੈ। 
ਉਹਨਾਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਸਾਲ ਟੈਕਸ ਵਕੀਲ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾ ਦਾ ਅੰਦਰਲਾ ਕਲਾਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ ਨੇ 'ਵਲਾਇਤੀ ਬਾਬੂ', 'ਦੋ ਮਦਾਰੀ' ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਤੋਂ ਫ਼ਿਲਮੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾ 'ਯਾਰੀ ਜੱਟ ਦੀ', 'ਬਟਵਾਰਾ', 'ਜੱਟ ਸੂਰਮੇ', 'ਨਿੰਮੋ' ਤੇ 'ਜੱਟ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ' ਵਰਗੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਫ਼ਿਲਮ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਟੈਕਸ ਦੇ ਵਕੀਲ ਵੱਜੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਆਮਦਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ ਪਰ ਕਲਾ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। 
ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਮੀਡੀਆ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤੁਸੀਂ ਰੋਲ ਤਾਂ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹੋ ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁੜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਇਸਦਾ ਕੀ ਰਾਜ ਹੈ? ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਪਾਰ ਉਹ ਕੁਝ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੇ--ਸੱਚੀਂ ਦੱਸਾਂ? ਇਹ ਰੱਬ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਗੰਭੀਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਛੋਹ ਦੇ ਕੇ ਹਲਕੇ ਫੁਲਕੇ ਪਾਸੇ ਮੋੜ ਦੇਂਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇਗੀ। 

Sunday, August 14, 2016

ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਸਫਲ ਸੁਨੇਹਾ ਫਿਲਮ ਨੰਨ੍ਹਾ ਫਰਿਸ਼ਤਾ

 ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸਪੈਸ਼ਲ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਉਚੇਚੀ ਸ਼ਿਰਕਤ 
ਲੁਧਿਆਣਾ: 13 ਅਗਸਤ 2016: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):
ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੇ ਬੁਰਾਈਆਂ ਭਰੇ ਸਿਸਟਮ ਨਾਲ ਤਕਰੀਬਨ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮਨ ਅੰਦਰ ਸਿਰਫ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫ਼ਾ-ਬਸ ਇਹੀ ਭਾਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।  ਪੈਸਾ ਹੀ ਦੀਨ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਵਾਰਥਾਂ ਭਰੀ ਸੋਚ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਤਬਾਹੀਆਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ, ਪਿਆਰ, ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਤੇ, ਜਜ਼ਬਾਤ ਅਤੇ ਭਾਵੁਕਤਾ ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਘਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਟੁੱਟੇ। ਪਰਿਵਾਰ ਵੰਡੇ ਗਏ-ਸਮਾਜ ਵੰਡੇ ਗਏ। ਇਹਨਾਂ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦਾ ਦਰਦ ਹੋਰ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚਿਆ ਪਰ ਘਰਾਂ ਵਿਚਲੇ ਨੰਨ੍ਹੇਂ ਮੁੰਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਬੜੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨੇ ਹੀ ਕੀਤੀ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ  ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਚਮਤਕਾਰੀ ਪਹਿਲ।  ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਫਿਲਮ ਨੰਨ੍ਹਾ ਫਰਿਸ਼ਤਾ ਵਿੱਚ। 
ਇੱਕ ਨੰਨ੍ਹਾ ਫਰਿਸ਼ਤਾ ਫਿਲਮ ਆਈ ਸੀ ਸਨ 1969 ਵਿੱਚ  ਵਿੱਚ ਸੀ।  ਵਿਜੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਦੀ ਇਸ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਯਾਦਗਾਰੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ---ਪ੍ਰਾਣ, ਅਜੀਤ, ਅਨਵਰ ਹੁਸੈਨ, ਬਲਰਾਜ ਸਾਹਨੀ, ਜਾਨੀ ਵਾਕਰ, ਕੁਕਰੀ, ਪਦਮਿਨੀ, ਬੇਬੀ ਰਾਣੀ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ। ਉਸ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਿਹੜੇ ਸੁਨੇਹੇ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਹ ਵੀ ਸੀ। ਦਹਾਕਿਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈ ਇਹ ਫਿਲਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਭਲਾ ਗਈ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਨੇ ਜਿਹੜੀ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਝਗੜੇ ਅਤੇ ਵਖਰੇਵੇਂ ਵੱਧ ਗਏ। ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵੱਜੋਂ ਬਾਕੀ ਬਚਿਆ ਸਿਰਫ ਸਵਾਰਥ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਦਾ ਲਾਲਚ। ਹਰ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਹਰ ਜਜ਼ਬਾਤ, ਹਰ ਅਹਿਸਾਸ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਇਸ ਸਿਸਟਮ ਨੇ। ਇਹਨਾਂ ਨਵੇਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਖ ਰੱਖ ਕੇ ਹੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਨਵੀਂ ਫਿਲਮ ਨੰਨ੍ਹਾ ਫਰਿਸ਼ਤਾ। ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਮਨ ਸੈਣੀ ਅਤੇ ਪੂਨਮ ਸ਼ਰਮਾ ਦੀ ਇਸ ਫਿਲਮ ਦੇ ਡਾਇਲਾਗ, ਸਕਰੀਨ ਪਲੇ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਈ ਹੈ ਭਗਵੰਤ ਸਿੰਘ ਕੰਗ ਨੇ। ਕਹਾਣੀ ਲਿਖਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਪਲੇ ਬੈਕ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਹੈ ਅਸ਼ੋਕ ਧੀਰ ਨੇ। ਰੋਹਣ ਸੈਣੀ ਨੇ ਨੰਨ੍ਹੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਰੋਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ  ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਬਾਕੀ ਸਭਨਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾਨਦਾਰ। ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਜਨਾਬ ਦਰਸ਼ਨ ਅਰੋੜਾ ਹੁਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਸਿਟੀਜ਼ਨ ਕੌਂਸਿਲ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦਰਸਾ ਕੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਿਹਤਮੰਦ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੁਨੇਹਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਗਦੀਪ ਸੰਧੂ, ਸਾਨੀਆ ਸਿੰਘ, ਸਿਦਕਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਏ ਪੀ ਮਲਿਕ ਨੇ ਵੀ ਯਾਦਗਾਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਮੰਚ ਸੰਚਾਲਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਐਂਕਰ ਕਮਲੇਸ਼ ਗੁਪਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਣੇ ਪਛਾਣੇ ਸ਼ਾਇਰਾਨਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦਾ ਅਸਰ ਹਰ ਵਾਰ ਜਾਦੂਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  

Saturday, June 18, 2016

ਫਿਲਮ ਸਮੀਖਿਆ- ਉੜਤਾ ਪੰਜਾਬ

Sat, Jun 18, 2016 at 12:52 PM
ਕੀ ‘ਪੰਜਾਬ‘ ਸ਼ਬਦ ਹਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਟਾਈਟਲ ਵਿੱਚੋ?
ਲੁਧਿਆਣਾ: 18 ਜੂਨ 2016: (ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ):
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਤੋ ਬਾਅਦ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ ‘ਉੜਤਾ ਪੰਜਾਬ‘ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਿਨੇਮਾ ਘਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਹੀ ਗਈ ।ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਦੇ ਪ੍ਰੋਡਿਊਸਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਲਮ ਉੱਪਰ ਆਏ ਸਾਰੇ ਖਰਚੇ ਪੂਰੇ ਕਰਨਾ ।ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਹਰ ਤਰਾ੍ਹ ਦੀ ਪਬਲੀਸਿਟੀ ਜਾਂ ਮਸਾਲੇ ਨੰੂ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਤੋ ਗੁਰੇਜ਼ ਨਹੀ ਕਰਦਾ ।ਇਹੋ ਹਾਲ ਹੈ ਫਿਲਮ ਉਡਤਾ ਪੰਜਾਬ ਦਾ, ਜੇਕਰ ਅਸੀ ਫਿਲਮ ਰਿਲੀਜ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਜਾਣੀਏ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋ ਵੱਧ ਜਿਕਰ ਆਂੁਦਾ ਹੈ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੇਆਮ ਬਹੁਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਗਈ ਗੰਦੀ, ਭੱਦੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਲੀਲ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ।ਫਿਲਮ ਦਾ ਅਸਲੀ ਮਕਸਦ, ਕਹਾਣੀ ਜਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਰਤਮਾਨ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤਾ ਬਹੁਤ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।ਆਓ ਇੱਕ ਝਾਤ ਮਾਰੀਏ ਫਿਲਮ ‘ਉਡਤਾ ਪੰਜਾਬ‘ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਹਿਲੂਆਂ ਉੱਪਰ:
ਭੱਦੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਲੀਲ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦੀ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਵਰਤੋ:
ਫਿਲਮ ਦੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਿਸ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸੈਂਸਰ ਬੋਰਡ ਨੇ ਚਿੰਤਾ ਜਾਹਿਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦਿ੍ਰਸ਼ਾਂ ਨੰੂ ਕੱਟਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ ਉਹ ਹੈ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਗਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਭੱਦੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਲੀਲ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ।ਲਗਭਗ ਫਿਲਮ ਦੇ ਹਰ ਦਿ੍ਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਖੁੱਲ ਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ।ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸੈਂਸਰ ਬੋਰਡ ਦੀ ਇਸ ਚਿੰਤਾ ਨੰੂ ਹਾਸੋਹੀਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪ੍ਰੰਤੂ ਫਿਲਮ ਰਿਲੀਜ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਪੰਜਾਬੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਭੱਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਅੱਗੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਦਿੱਤੇ ।ਹਾਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਫਿਲਮ ਨੰੂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਦੇਖਣਾ ਤਾਂ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ੍ਹ ਨੋਜੁਆਨ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਝਿੱਜਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ।ਵੈਸੇ ਵੀ ਜੇਕਰ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਫਿਲਮ ਇਸ ਗਾਲੀ-ਗਲੋਚ ਤੋ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਸਕਦੀ ਸੀ ।ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਡਾਇਰੈਕਟਰ/ਪ੍ਰੋਡਿਊਸਰ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਮਸਾਲਾ ਭਰਦੇ ਹੋਏ ਅਸਲੀਅਤ ਜਾਨਣ/ਸਮਝਣ ਦਾ ਕਸ਼ਟ ਨਹੀ ਕਰ ਸਕੇ ।
ਤੱਥ ਵਿਹੂਣੀ ਫਿਲਮ:
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਨ ਵਿਸ਼ੇ‘ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕੋਈ ਵੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਜਿੰਦ-ਜਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤੱਥ ।ਤੱਥ ਭਾਵੇ ਗਿਣਤੀ-ਮਿਣਤੀ ਦੇ ਹੋਣ ਜਾ ਅਸਲੀਅਤ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਕੋਈ ਦਬਾਈ ਗਈ ਜਾਣਕਾਰੀ-ਬਿਆਨ ਜਾ ਕੋਈ ਸਖਸ਼ੀਅਤ ।ਪਰੰਤੂ ਫਿਲਮ ‘ਉਡਤਾ ਪੰਜਾਬ‘ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਵੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀ ਹੈ ।ਫਿਲਮ ਨਾ ਤਾ ਪੰਜਾਬ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੇ ਡਰੱਗ ਤਸਕਰੀ ਦੇ ਧੰਦੇ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਨਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਯੋਗ ਗੱਲ ਹੈ‘ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਕਿਸੇ ਮਾਣਯੋਗ ਸੰਸਥਾ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਰਵੇ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ।ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕਾ-ਦੁੱਕਾ ਸਮੇਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਬਣ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਪ੍ਰੰਤੂ ੇਹ ਡਰੱਗ ਤਸਕਰੀ ਬਾਰੇ ਦਿ੍ਰਸ਼ ਨੰੂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਨਾਕਾਫੀ ਹੈ ।ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਬਾਰਡਰ-ਪਾਰ ਤੋ ਨਸ਼ੇ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਦਿ੍ਰਸ਼ ਵੀ ਸਿਰਫ ਕੁਛ ਸੈਕਿੰਡਾ ਦਾ ਹੋ ਕੇ ਅਸਲ ਸਥਿੱਤੀ ਉੱਪਰ ਕੋਈ ਗਹਿਰੀ ਸੱਟ ਨਹੀ ਮਾਰ ਰਿਹਾ। 
ਸਿਸਟਮ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਸਿਰਫ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਚਰਚਾ:
ਫਿਲਮ ਉਡਤਾ ਪੰਜਾਬ ਨੇ ਜਿਸ ਗੱਲ ਤੋ ਸਭ ਤੋ ਵੱਧ ਚਰਚਾ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਸੀ ਕਿ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਸਿਆਸੀ ਧਿਰ ਉੱਪਰ ਸਿੱਧਾ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ।ਇਸ ਤੋ ਇਲਾਵਾ ਸਿਸਟਮ ਨੰੂ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਪੁਲਸ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਡਰੱਗ ਸਮੱਗਲਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀਭੁਗਤ ਨੰੂ ਜੱਗ ਜਾਹਿਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ।ਜਦੋਕਿ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਉਪਰੰਤ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਸਟਮ ਜਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਉੱਪਰ ਜਿੰਨ੍ਹਾ ਕੁ ਹਮਲਾ ਇਸ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਓਨਾਂ ਤਾਂ ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ।ਇਸ ਸਭ ਦੌਰਾਨ ਕੋਈ ਵੀ ਨਵੀ ਘਟਨਾ ਦਾ ਜਿਕਰ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀ ਆਂਦਾ ਹੈ ।ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਏ ਇੱਕਾ-ਦੁੱਕਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋ ਇੱਕ ਵੀ ਚਿਹਰਾ ਅਸਲੀਅਤ ਨਾਲ ਰੂਬਰੂ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਮਹਿਜ਼ ਕਾਲਪਨਿਕ ਚਰਿਤਰ ਹੀ ਹੋ ਨਿਬੜਦਾ ਹੈ ।ਇਸ ਸਭ ਦੌਰਾਨ ਸਿਸਟਮ ਨੰੂ ਨੰਗਾ ਕਰਕੇ ਡਰੱਗ ਮਾਫੀਏ ਲਈ ਸਮੱਸਿਆ ਖੜੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ੍ਹ ਸਿਰਫ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਚਰਚਾ ਹੀ ਹੋ ਨਿਬੜਦੀ ਹੈ ।
ਸਸਪੈਂਸ/ਰੋਮਾਂਚ ਦੀ ਕਮੀ:
ਜੇਕਰ ਗਾਲੀ-ਗਲੋਚ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਈਏ ਤਾਂ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਫਿਲਮ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਨੇਮਾ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ ਕੇ ਰੱਖਣ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਦਰਸ਼ਕ ਅੰਤ ਤੱਕ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਤਪਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਫਿਲਮ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਖਾਰਿਜ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਅਚਾਨਕ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।ਫਿਲਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੂਕ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੋ ਹੀ ਫਿਲਮ ਨੂੰ‘ਰੋਮਾਂਟਿਕ‘ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਜਗਹ ਇੱਕ ‘ਡਰੱਗ ਸਸਪੈਂਸਿਵ‘ ਫਿਲਮ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਫਿਲਮ ਦੀ ਟੀਮ ਵੱਲੋ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ।ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਸਸਪੈਂਸ ਦੀ ਕਮੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਆਲੀਆ ਭੱਟ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਮਹਿਜ਼ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਮੰਗ:
ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਬਾੱਲੀਵੁਡ ਦੀ ਲਾਡਲੀ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਹਰਮਨ-ਪਿਆਰੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਆਲੀਆ ਭੱਟ ਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਵਾਸਣ ਮਜਦੂਰ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ ।ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇ ਲਿਹਾਜ਼ ਤੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਇਆ ਆਲੀਆ ਨੇਂ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਸਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਵੱਲ ਝਾਤ ਮਾਰੀਏ ਤਾਂ ਉਹ ਅਸਲੀਅਤ ਨਾਲ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮੇਲ ਨਹੀ ਖਾਂਦੀ ।ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੰੂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਢੰਗ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਅਸਲ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ।ਸਰਹੱਦੀ ਖੇਤਰ‘ਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਗਰੀਬ ਪ੍ਰਵਾਸਣ ਮਜਦੂਰਾਂ ਨੰੂ ਦਰਪੇਸ਼ ਆਉਂਦੀਆ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੰੂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ।ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਹੋਕੇ ਆਲੀਆ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਸਿਰਫ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਮੰਗ ਹੋ ਨਿਬੜਦਾ ਹੈ।
ਗਾਇਕ ‘ਟੌਮੀ ਸਿੰਘ‘ ਦੇ ਰੂਪ‘ਚ ਸ਼ਾਹਿਦ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਪਹਿਲ:
ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਕਾਬਿਲ ਵੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕੀ ਲਗਾਤਾਰ ਲੱਚਰਤਾ, ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ, ਨਸ਼ੇ ਅਤੇ ਅਲੂਲ-ਜਲੂਲ ਰੰਗ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਣਿਆ ਦੇ ਬੋਲ ਵੀ ਲਗਾਤਾਰ ਮਿਆਰ ਗਵਾ ਰਹੇ ਹਨ ।ਇਸ ਸਭ ਦੌਰਾਨ ਕਦੇ ਕੋਈ ਵੀ ਚਿਹਰਾ/ਫਿਲਮ ਇਸ ਮੁੱਦੇ ‘ਤੇ ਨਹੀ ਬੋਲੀ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਫਿਲਮ ‘ਉਡਤਾ ਪੰਜਾਬ‘ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼ਾਹਿਦ ਕਪੂਰ ਨੇ ਜੀਅ ਜਾਨ ਨਾਲ ਗਾਇਕ ‘ਟੌਮੀ ਸਿੰਘ‘ ਦਾ ਰੋਲ ਬਾਖੂਬੀ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕੀ ਦੇ ਇਸ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਿਲੂ ‘ਤੇ ਕਰਾਰੀ ਚੋਟ ਮਾਰ ਕੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਨੁਰਾਗ ਕਸ਼ਅਪ ਨੇ ਸ਼ਲ਼ਾਂਘਾਯੋਗ ਪਹਿਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ।ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਫਿਲਮੀ ਕਿਰਦਾਰ ਦੇਖਣ ਨੰੂ ਮਿਲਣਗੇ ਜਿਸਨਾਲ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੰੂ ਠੱਲ ਪਏਗੀ ।ਇੱਥੇ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸ਼ਾਹਿਦ ਕਪੂਰ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਵਿੱਚ ਗਾਲੀ ਗਲੋਚ ਦੀ ਕਮੀ ਹੁੰਦੀ ਤਾ ਇਹ ਸੋਨੇ‘ਤੇ ਸੋਹਾਗਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੋਣੀ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਇਹ ਕਿਰਦਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਜਾਣਾ ਸੀ।
ਚੰਗਾ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ:
ਫਿਲਮ ਦੀ ਜੋ ਚੀਜ ਤਸੱਲੀਬਖਸ਼ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਫਿਲਮ ਦਾ ਚੰਗਾ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ।ਫਿਲਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਗੀਤ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਭਰਪੂਰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਭਾਵੇ ਉਹ ਪੋਪ ਅੰਦਾਜ ਹੋਏ, ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਜਾ ਗੁਣਗੁਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ।ਹਰ ਗੀਤ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਿੱਠਵਰਤੀ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ ਵਿੱਚ ਕਮਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ।
ਕੀ ਟਾਈਟਲ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਆਉਣਾ ਜਰੂਰੀ ਸੀ?
ਜੇਕਰ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਹੀ ਤੱਥਾਂ ਨੰੂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਏ ਤਾਂ ਫਿਲਮ ਦੇ ਦਿ੍ਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋ ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡਾ/ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੰੂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਇਸ ਫਿਲਮ ਦਾ ਵਾਹ-ਵਾਸਤਾ ਪੰਜਾਬ ਸੂਬੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ? ਯਕੀਨਨ ਜਵਾਬ ਨਾਹ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ ।ਕਿਉਂ ਜੋ ਫਿਲਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਖ ਤੋ ਪੰਜਾਬ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਮਜਬੂਤ ਆਧਾਰ ਨਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ।ਨਾ ਹੀ ਕਿਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਕਿਰਸਾਨੀ, ਜਨਜੀਵਨ ਜਾਂ ਸਰਹੱਦੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੰੂ ਦਿ੍ਰਸ਼ਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲੇਖ ਨਾਲ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਸਿਆਸੀ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਨਹੀ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ, ਕੇਵਲ ਇਹ ਨਿਜੀ ਵਿਚਾਰ ਹਨ ਜੋ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਉਪਰੰਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਹੈ।

Thursday, September 10, 2015

ਫਿਲਮ ਜਿੰਦਾ ਸੁੱਖਾ-ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਜੂਰੀ ਹੁਣ ਪਾਬੰਦੀ

ਸੈਂਸਰ ਬੋਰਡ ਜਾਂ ਥਾਲੀ ਦਾ ਬੈਂਗਣ?
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ: 9 ਸਤੰਬਰ 2015: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ): 
जानीमानी कलाकारा सुनीता धीर 
ਫਿਲਮ ਦੇ ਐਲਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਫਿਲਮ ਦਾ ਟਾਈਟਲ  ਰਜਿਸ੍ਟਰ੍ਡ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਈ ਹੋਰ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਫਿਲਮ ਦੇ ਰਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜ੍ਗੱਗ ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨ ਸਰਕਾਰਾਂ ਲਈ ਉਸਦਾ ਪਤਾ ਲਾਉਣਾ ਕੋਈ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਫਿਲਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਲਈ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਰਗ ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਫਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਔਲਾਦ ਵਾਂਗ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦਾ, ਲੇਖਕਾਂ ਦਾ, ਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦਾ, ਗਾਇਕਾਂ ਦਾ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਵੀ।  ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਲਈ ਫਿਲਮ ਉਸਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਫਿਲਮ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸ ਵਰਗ ਦਾ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਫਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵੱਲ ਕੇਂਦਰਿਤ  ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਫਿਲਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਫਿਲਮ ਦੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਵੱਲ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਆਖਿਰੀ ਦਮ ਤੱਕ ਮਿਲੀ ਮਨਜੂਰੀ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਰੱਦ ਕਰਕੇ ਪਾਬੰਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇਸ ਵਰਗ ਨੂੰ। ਕਲਾਕਾਰ ਵਰਗ ਦਾ ਦਿਲ ਹੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲੋ ਦਿਮਾਗ ਸਿਆਸੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ ਜਿੰਨਾ ਹੀ ਹਿਸਾਬ ਆਉਂਦਾ ਹੈ--ਦੋ ਤੇ ਦੋ ਚਾਰ। ਪਾਬੰਦੀ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹੀ ਕਲਾਕਾਰ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਭਰੂਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਫੇਰ ਵਾਢੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਫਸਲ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ 11 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਫਿਲਮ ਜਿੰਦਾ ਸੁੱਖਾ ਨਾਲ। ਇਸ ਫਿਲਮ ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸੈਂਸਰ ਬੋਰਡ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਨੂੰ ਮਨਜੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਪਰ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ 'ਤੇ ਇਸ ਉੱਪਰ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਮੰਤਰਾਲੇ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਫਿਲਮ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿਗੜ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਫਿਲਮ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਰੋਕ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪਾਬੰਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਏਨੀ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਵਿਚਾਰੇ ਸੈਂਸਰ ਬੋਰਡ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਫਿਲਮ ਕਿਸ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਸੀ, ਇਸਦੇ ਹੱਕ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਛ੍ਕ ਕੌਣ ਕੌਣ ਸਨ।, ਫਿਲਮ ਦਾ ਕੀ ਅਸਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੋਂ ਸੈਂਸਰ ਬੋਰਡ ਇਸਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਤਰਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ। ਕੀ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਸੈਂਸਰ ਬੋਰਡ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਹੁੰਦਾ?
 ਫਿਲਮ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੁਝ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੇ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕੁਝ ਨੇ ਵਿਰੋਧ।  ਦਲ ਖਾਲਸਾ ਨੇ ਇਸ ਪਾਬੰਦੀ ਦੀ ਨਿਖੇਧੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਦਲ ਖਾਲਸਾ ਨੇ ਇਸ ਪਾਬੰਦੀ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਸਿੱਖ ਵਿਰੋਧੀ ਕਦਮ ਦੱਸਿਆ। ਹੁਣ ਦੇਖਣਾ ਹੈ ਕਿ ਫਿਲਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ ਨਾਲ ਇਹ ਖਿਲਵਾੜ ਕਦੋਂ ਤੀਕ ਜਾਰੀ  ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਪਾਬੰਦੀ ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ--
ਪਾਸ ਮੰਜ਼ਿਲ ਕੇ ਮੌਤ ਆ ਗਈ 
ਜਬ ਸਿਰਫ ਦੋ ਕਦਮ ਰਹਿ ਗਏ। 

Sunday, September 06, 2015

11 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਸਿਨੇਮਿਆਂ ਦਾ ਸਿੰਗਾਰ ਬਣੇਗੀ ਰੁਪਿੰਦਰ ਗਾਂਧੀ ਦ ਗੈਂਗਸਟਰ

ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨੇਮਾ ਲਈ ਨਵੇਂ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹੇਗੀ ਇਹ ਫਿਲਮ: ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ
ਇਹ ਫਿਲਮ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੇਗੀ ਦਰਸਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਵਾਲ: ਤਰਨ ਮਾਨ
ਲੁਧਿਆਣਾ: 5 ਸਤੰਬਰ 2015: (ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ): 
ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਾਫਤ ਹਾਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਸ਼ਰਾਫਤ ਛੋੜ ਦੀ ਮੈਨੇ। ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਰਾਫਤ ਛੱਡ ਕੇ ਡੰਡਾ ਫੜਨਾ ਹੀ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਹੀਲੇ ਵਸੀਲਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਦਮਾਸ਼ੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਖੜਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਕਦੇ "ਭਾਈ" ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ "ਦਾਦਾ" ਅਤੇ "ਜੱਗਾ"। ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਕੋੜੀਆਂ ਹਕੀਕਤਾਂ ਦਾ ਚਿਤਰਣ ਬੜੀ ਵਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪਰ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ। ਐਲਾਨੀਆਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਹੈ ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਤਰਨ ਮਾਨ ਦੀ ਟੀਮ। ਫਿਲਮ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖੀ ਇਸ ਲਈ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ ਪਰ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਫਿਲਮ ਗੁੰਡਾਗਰਦੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ ਬਹਾਦਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਬੱਬੂ ਮਾਨ ਦੇ ਹਿੱਟ ਹੋਏ ਗੀਤ--ਚੱਕ ਲੋ ਰਿਵਾਲਵਰ ਰਫਲਾਂ ਕਿ ਬਦਲਾ ਲੈਣਾ ਏ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਰਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫਿਲਮ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਲਗਾਤਾਰ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਬੇਇਨਸਾਫੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਤੁਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਸਤਾ ਹੈ ਵੀ ਨਹੀਂ। 
ਇੱਕ ਕਾਂਗਰਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ 2 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਜਨਮੇ ਰੁਪਿੰਦਰ ਦਾ ਨਾਮ ਘਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਗਾਂਧੀ ਰੱਖਿਆ।  ਉਸ ਦਿਨ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ ਜੁ ਸੀ। "ਬਿਧ ਮਾਤਾ" ਨੇ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਛੱਡੀ ਹੋਣੀ ਹੈ-ਲੈ ਮੈਂ ਦੇਖਦੀ ਆਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੈ ਗਾਂਧੀ। ਹਾਲਾਤ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਨੇ ਇਸ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਹੱਥ ਕਦੋਂ ਬੰਦੂਕ ਫੜਾ ਦਿੱਤੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨ ਲੱਗਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਝਦਾ ਇਹ ਗਾਂਧੀ ਕਿਸੇ ਸਿਆਸੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਮਾਓਵਾਦੀ ਅਖਵਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ। ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਚੁੱਕੀ ਬੰਦੂਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ  ਗੈਂਗਸਟਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੱਗਾ ਡਾਕੂ ਵੀ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹਨਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਉਪਜ ਹੋਵੇਗਾ। ਰੁਪਿੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਬੜੀ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਯੂਨੀਅਨ ਬਣਾਈ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੁੰਦੀ ਚਲੀ ਗਈ।  ਗਾਂਧੀ ਗਰੁੱਪ ਆਫ਼ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਯੂਨੀਅਨ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। 
ਇੱਕ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਖਿਡਾਰੀ ਸਰਪੰਚ ਬਣਨ  ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬੰਦੂਕ ਕਿਓਂ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਇਸਦਾ ਜੁਆਬ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਉਸਦੀ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰਤਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਕਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਾਇਕ ਬਣਾਉਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕਤਲ ਹੋਣ ਤੋਂ 12 ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਖਸ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਊਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਪਰ ਫਿਲਮ ਬਣਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸੋਚਣਾ ਸਮਾਜ ਦੇ ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਨਾਇਕਾਂ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹਾਂ ਤਾਂ ਕਿਓਂ?  ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬੇਇਨਸਾਫੀਆਂ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣਗੀਆਂ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਅਜਿਹੇ ਨਾਇਕ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।  ਸਮਾਜ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਿਖੇਧੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ। 
11 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਸਿਨੇਮਿਆਂ ਦਾ ਸਿੰਗਾਰ ਬਨਣ ਜਾ ਰਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਰੁਪਿੰਦਰ ਗਾਂਧੀ-ਦ ਗੈਂਗਸਟਰ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਟੀਮ ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਰੂ-ਬ-ਰੂ ਹੋਈ ਨੌਜਵਾਨ ਨਿਰਦੇਸ.ਕ ਤਰਨ ਮਾਨ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ.ਨ ਹੇਠ ਬਣੀ ਇਸ ਫਿਲਮ ਦੇ ਪ੍ਰੋਡਿਊਸਰ ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬੋਲਾ, ਰਵਨੀਤ ਚਹਿਲ ਅਤੇ ਤਰਨਵੀਰ ਸਿੰਘ ਹਨ ਜਦਕਿ ਇਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਖੁਦ ਤਰਨ ਮਾਨ ਨੇ ਹੀ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਦੇਵ ਖਰੋੜ ਅਤੇ ਕੂਲ ਸਿੱਧੂ ਨੇ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।
ਫਿਲਮ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਿਆਂ ਤਰਨ ਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫਿਲਮ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸਪੱਸਟ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਫਿਲਮ ਦਰਸਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੇਗੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਫਿਲਮ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣਾ ਹੈ ਕਿ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਆਖਿਰ ਕੀ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਏ ਹਰ ਸੀਨ ਨੂੰ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਕਲਾ ਦਾ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਦਰਸਕ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਦੇਖ ਕੇ ਫਿਲਮ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਡਰੀਮ ਰਿਅਲਟੀ ਮੂਵੀਜ ਦੀ ਪ੍ਰੋਡਕਸਨ ਇਹ ਫਿਲਮ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਖੰਨਾ ਇਲਾਕੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਰਪੰਚ ਰੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਖਿਡਾਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਸਲੇ ਵਾਲਾ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਕਮਜੋਰ ਅਤੇ ਜਰੂਰਤਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ  ਵੀ ਤਿਆਗ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ ਨੈਗੇਟਿਵ ਅਤੇ ਪੌਜੇਟਿਵ ਪੱਖ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਦੇਖਣਾ ਹੈ ਕਿ ਫਿਲਮ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਲੋਕ ਰੁਪਿੰਦਰ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਇਸ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਾਹ ਲਭਦੇ ਹਨ? 

Thursday, September 03, 2015

ਇਤਰਾਜ਼ਯੋਗ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹਟਾਉਣ ਮਗਰੋਂ ਹੀ ਰਲੀਜ਼ ਹੋ ਸਕੇਗੀ ਸਿੰਘ ਇਸ ਬਲਿੰਗ

ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ 'ਚ ਇੱਕ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ ਜੱਥੇਦਾਰ ਮੱਕੜ ਨੇ ਦੋਹਰਾਈ ਚੇਤਾਵਨੀ 
ਭਾਈ ਜੈਤਾ ਜੀ ਯਾਤਰੀ ਨਿਵਾਸ ਦਾ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ: 3 ਸਤੰਬਰ 2015: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):
ਜਥੇਦਾਰ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਡੈਂਟਲ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰ ਅਕਸ਼ੈ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਫਿਲਮ ‘ਸਿੰਘ ਇਜ਼ ਬਲਿੰਗ’ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖੀ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਦਰਸਾਏ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਬਹੁਤ ਹੀ ਇਤਰਾਜ਼ਯੋਗ ਹਨ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਇਤਰਾਜ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।ਇਸ ਫਿਲਮ ਦੇ ਇਤਰਾਜਯੋਗ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਫਿਲਮ ‘ਚੋਂ ਹਟਾਉਣ ਉਪਰੰਤ ਹੀ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੜੇ ਉੱਪਰ ਬਾਣੀ ਲਿਖਣਾ, ਘੱਟ ਕੱਪੜਿਆਂ ‘ਚ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਫੋਟੋ ਛਾਪਣਾ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਸੱਚਖੰਡ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਤੀ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀਆਂ ਬੋਤਲਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣਾ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾਲ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਤਾਹਿਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਤੇ ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ ‘ਚ ਬੈਠੇ ਸਿੱਖ ਮਨਾ ਅੰਦਰ ਭਾਰੀ ਰੋਸ ਤੇ ਰੋਹ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਸਿਰਮੌਰ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜੋ ਅਜਿਹੀ ਹਰਕਤ ਬਿਲਕੁਲ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਅਕਸ਼ੈ ਕੁਮਾਰ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਘੋਖ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਇਹ ਫਿਲਮ ਦਿਖਾ ਕੇ ਇਸ ਫਿਲਮ ਵਿਚੋਂ ਸਿੱਖਾਂ ਸਬੰਧੀ ਸਾਰੇ ਇਤਰਾਜਯੋਗ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਹਟਾਏ, ਇਸ ਉਪਰੰਤ ਰੀਲੀਜ਼ ਕਰੇ। ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਕਰਨ ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਇਸ ਫਿਲਮ ਖਿਲਾਫ਼ ਸਖ਼ਤ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਸਿਰਮੌਰ ਸੰਸਥਾ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਹੀ ਅਧਿਕਾਰਿਤ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਫੈਂਸਲੇ ਕਰਨ ਦੇ ਹੱਕ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਈ ਸੁਲਤਾਨ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਖੰਡ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਗਤਾਂ ਦੇ ਸੁੱਖ ਸਹੂਲਤਾਂ ਲਈ ਚੌਂਕ ਬਾਬਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਸੀਸ ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਂਕ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਈ ਜੈਤਾ ਜੀ (ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਜੀਵਨ ਸਿੰਘ) ਯਾਤਰੀ ਨਿਵਾਸ ਦਾ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ। ਨਵੇਂ ਬਣ ਰਹੇ ਇਸ ਯਾਤਰੀ ਨਿਵਾਸ ਬਾਰੇ ਵੇਰਵੇ ਦੇਂਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ  ਇਸ ਯਾਤਰੀ ਨਿਵਾਸ ਪੁਰ ਤਕਰੀਬਨ ਸਾਢੇ ਪੰਜ ਕਰੌੜ ਰੁਪਿਆ ਖਰਚ ਆਵੇਗਾ। ਇਹ ਨਿਵਾਸ ਇਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਣੇਗਾ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕਾਰਸੇਵਾ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਲਾਭ ਸਿੰਘ ਜੀ ਕਿਲ੍ਹਾ ਅਨੰਦਗੜ੍ਹ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ੪੫ ਕਮਰੇ, ੨੨ ਹਾਲ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਇਹ ਛੇ ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਇਮਾਰਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ੧੦ ਦੁਕਾਨਾ ਵੀ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਬੇਸਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਕਾਰਪਾਰਕਿੰਗ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਗਰਾਊਂਡ ਫਲੌਰ ਤੇ ਦਫ਼ਤਰ, ਰਿਸੈਪਸ਼ਨ ਰੂਮ, ਵੇਟਿੰਗ ਹਾਲ ਤੇ ਯਾਤਰੀ ਹਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਨਿਵਾਸ ਵਾਤਾ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਵੇਗਾ।ਸਾਰਾਗੜ੍ਹੀ ਨਿਵਾਸ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਸ ਸਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਡ ਆਦਿ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਹ ਸਰਾਂ ਸੰਗਤਾਂ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਜਥੇਦਾਰ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਲਾਭ ਸਿੰਘ ਜੀ ਤੇ ਬਾਬਾ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਭਲਵਾਨ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਘਰ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਸਿਰੋਪਾਓ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਇਸ ਮੌਕੇ ਸ੍ਰ: ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਸਿੰਘ ਰਣੀਕੇ ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀ, ਸ੍ਰ: ਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮਹਿਤਾ ਮੈਂਬਰ ਅੰਤ੍ਰਿੰਗ ਕਮੇਟੀ, ਸ੍ਰ: ਮਗਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਖਾਪੜਖੇੜੀ ਮੈਂਬਰ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ, ਸ੍ਰ: ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਮੁੱਖ ਸਕੱਤਰ, ਸ੍ਰ: ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸਕੱਤਰ, ਸ੍ਰ: ਦਿਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬੇਦੀ ਤੇ ਸ੍ਰ: ਮਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਡਾ: ਏ ਪੀ ਸਿੰਘ ਵਧੀਕ ਸਕੱਤਰ, ਸ੍ਰ: ਸਤਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨਿੱਜੀ ਸਹਾਇਕ, ਸ੍ਰ: ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਮੈਨੇਜਰ, ਸ੍ਰ: ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ‘ਰਮਦਾਸ’ ਇੰਚਾਰਜ ਪਬਲੀਸਿਟੀ,ਸ੍ਰ: ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸ੍ਰ: ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਐਕਸੀਅਨ, ਸ. ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗਰੇਵਾਲ ਮੈਨੇਜਰ ਤਖ਼ਤ ਸ੍ਰੀ ਕੇਸਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ, ਸ੍ਰ: ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੁਪ੍ਰਿੰਟੈਂਡੈਂਟ, ਸ੍ਰ: ਮਲਕੀਤ ਸਿੰਘ ਸਹਾਇਕ ਸੁਪ੍ਰਿੰਟੈਂਡੈਂਟ, ਸ੍ਰ: ਗੁਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਪੀ ਏ, ਬਾਬਾ ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ, ਬਾਬਾ ਮੇਜਰ ਸਿੰਘ ਵਾਂ, ਬਾਬਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਬਾਬਾ ਸੁੱਚਾ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਫੋਰਮੈਨ ਆਦਿ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।

Thursday, July 02, 2015

ਪੰਜਾਬੀਆ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਧੜਕਣ ਹੇਮਾ ਮਾਲਿਨੀ ਸੜਕ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਜਖਮੀ

ਦੋਸਾ ਨੇੜੇ ਹੋਏ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੀ ਵੀ ਮੌਤ ਹੋਣ ਦੀ ਚਰਚਾ 
ਦੌਸਾ (ਰਾਜਸਥਾਨ), 2 ਜੁਲਾਈ 2015 (SMW): 
ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਖਾਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਬਾਲੀਵੁਡ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਭਾਜਪਾ ਦੀ ਲੋਕ ਸਭਾ ਮੈਂਬਰ ਹੇਮਾ ਮਾਲਿਨੀ ਅੱਜ ਰਾਤ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਦੌਸਾ ਨੇੜੇ ਵਾਪਰੇ ਸੜਕ ਹਾਦਸੇ ਵਿਚ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਖਮੀਂ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਖਬਰ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਵਾਇਰਲ ਹੋ ਗਈ।ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਹ ਗਈ ਹੈ।ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਅਤੇ ਪੈਰ 'ਤੇ ਸੱਟ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਜੈਪੁਰ ਦੇ ਫੋਰਟਿਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟਾਂਕੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਹੇਮਾ ਮਾਲਿਨੀ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸੂਤਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ। ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੁਤਾਬਿਕ ਹਾਦਸਾ ਰਾਤ ਕਰੀਬ 8:50 ਵਜੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਾਪਰਿਆ ਜਦੋਂ ਹੇਮਾ ਮਾਲਿਨੀ ਆਪਣੀ ਮਰਸਡੀਜ਼ ਕਾਰ ਵਿਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਹੋ ਕੇ ਜੈਪੁਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਸੰਸਦੀ ਹਲਕੇ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੌਸਾ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਰ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਆਲਟੋ ਕਾਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਈ। ਇਸ ਹਾਦਸੇ ਦੌਰਾਨ ਆਲਟੋ ਕਾਰ ਵਿਚ ਸਵਾਰ ਦੋ ਸਾਲਾ ਬੱਚੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਜਦਕਿ ਉਸੇ ਕਾਰ ਵਿਚ ਸਵਾਰ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੱਚੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ। ਦੌਸਾ ਦੇ ਕੁਲੈਕਟਰ ਸਵਰੂਪ ਪੰਵਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਹਾਦਸਾ ਰਾਤ ਕਰੀਬ 8:50 ਵਜੇ ਵਾਪਰਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਹਾਦਸੇ 'ਚ ਜ਼ਖਮੀਂ ਹੋਏ ਦੋ ਦਾ ਇਲਾਜ ਦੌਸਾ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਬਾਕੀ ਦੋ ਗੰਭੀਰ ਜਖਮੀਆਂ ਨੂੰ ਜੈਪੁਰ ਦੇ ਐਸ ਐਸ ਐਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਸੁੰਧਰਾ ਰਾਜੇ ਨੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਕਾਰਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੇਮਾ ਦੇ ਜਲਦੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਾਦਸੇ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਹਮਦਰਦੀ ਜਾਹਰ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਲਟੋ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। 

Saturday, January 17, 2015

ਨਵੰਬਰ-84 'ਤੇ ਬਣੀ ਫਿਲਮ AMU ਦਾ ਸ਼ੋਅ 18 ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ

 ਫਿਲਮ ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਵੀ ਹੋਵੇਗੀ
ਭਾਰਤ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਨਵੰਬਰ-1984 ਦਾ ਕਲੰਕ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਇਨਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਚਿੜਾਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸ ਪਾਸੇ ਕੋਈ ਠੋਸ ਕਦਮ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਹੁਣ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਹੀਨਾ ਬੀਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਵੰਬਰ-84 ਦੀ ਕਤਲਾਮ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼  ਆਯੋਜਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੈਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ। ਇਸਦਾ ਆਯੋਜਨ 18 ਜਨਵਰੀ 2015 ਨੂੰ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਵੇਰੇ 10 ਵਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਖਾਸ ਆਯੋਜਨ  ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਫਿਲਮ ਦਿਖਾਈ ਜਾਏਗੀ AMU----ਇਹ ਫਿਲਮ ਸੰਨ 2005 ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਸੀ। ਫੇਸਬੁਕ 'ਤੇ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ Avtar Arsh  ਹੁਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ  ਸੂਚਨਾ ਮੁਤਾਬਿਕ ਇਹ ਸ਼ੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਯਾਦਗਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ। 
ਇਸ ਫਿਲਮ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ, ਲੇਖਣ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ-ਸ਼ੋਨਾਲੀ ਬੋਸ ਨੇ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਹਨ ਕਿ ਬੰਗਲਾ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕਲਾ ਦੀ ਇੰਤਹਾ ਛੂਹਣ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਵੀ ਅਸਲਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਨਾਲੀ ਬੋਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।  ਉਹ ਨਾਵਲ ਵੀ ਇਸੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਛਪਿਆ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਫ਼ਿਕਸ਼ਨ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਇਸ ਫਿਲਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹਕੀਕਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਬਿਆਨ ਹੈ। ਇਸ ਬਦਨਾਮ ਕਤਲਾਮ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਤਾਂ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ ਪਰ ਇਹ ਫਿਲਮ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਕੌਮਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਜਰੂਰ ਆ ਗਈਆਂ। ਉਮੀਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਜਬਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਾਰੀਆਂ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ਸ਼ੀਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਚ ਤੇ ਲੈ ਹੀ ਆਉਣਗੇ। 
Konkona Sen Sharma as Kajori Roy
Brinda Karat as Keya
Ankur Khanna as Kabir 
Kuljeet Singh as Gurbachan Singh
Bharat Kapoor as Arun Sehgal
Lushin Dubey as Meera Sehgal

Tuesday, September 30, 2014

ਅੱਜ ਪੰਜਾਬੀ ਹੀਰੋ ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ ਬੇਬਸ ਹੈ-ਆਓ ਸਾਰੇ ਰਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਦਦ ਕਰੀਏ

ਕਿੱਥੇ ਗਈ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਦਾਨਵੀਰਤਾ
ਲੁਧਿਆਣਾ:ਇਹ ਉਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਪ੍ਰਸਿਧ ਹੀਰੋ ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਭੱਜ ਭੱਜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।  ਉਸਦਾ ਆਟੋਗ੍ਰਾਫ ਲੈਣ ਲਈ ਧੱਕੋਮੁੱਕੀ ਹੋਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਫੋਟੋ ਖਿਚਵਾਉਣ ਲਈ  ਸਿਫ਼ਾਰਿਸ਼ਾਂ ਪਵਾਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਮੀਡੀਆ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਫੋਟੋ ਸੈਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਅਖਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲੇ ਉਸਦੀ ਫੋਟੋ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸਫਿਆਂ 'ਤੇ ਛਾਪ ਕੇ ਪੈਸੇ ਕਮਾਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਉਹ ਬੀਮਾਰ ਹੈ। ਖਾਲੀ ਜੇਬ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੇਬਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਲਾਚਾਰੀ ਦੀ ਏਸ ਤਰਸਯੋਗ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਓਹ ਫੈਨ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੱਥੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ ਹਨ? ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਫੋਟੋ ਛਪਵਾਉਣ ਲਈ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਡੋਨੇਸ਼ਨਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ।  
ਕੁਝ ਅਰਸਾ ਪਹਿਲਾਂ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਆਕੂਪੰਕਚਰ ਹਸਪਤਾਲ ਵਾਲੇ ਡਾਕਟਰ ਇੰਦਰਜੀਤ ਢੀੰਗਰਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਾਨ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਗੰਭੀਰ ਉੱਦਮ ਉਪਰਾਲੇ ਕੀਤੇ ਪਰ ਸੀਮਤ ਵਸੀਲਿਆਂ ਕਾਰਣ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਵੀ ਕਦੇ ਉਸਦੀ ਸਾਰ ਤਕ ਨਹੀਂ ਲਈ। ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪਰ ਵਫ਼ਾ ਨ ਹੋਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾਕਾਰੀ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਉਹ ਅੱਜ ਗੁਮਨਾਮੀ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਹ ਕਲਾਕਾਰ ਆਪਣੇ ਦਮ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦਾ ਲੋਹਾ ਮਨਵਾਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਉਦੋਂ ਤਕ ਸਮਾਜ ਦੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਹਿਲਕਾਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਮਾੜਾ ਵਕਤ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਹੀ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਾਂਗ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਤਕਰੀਬਨ 150 ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਬਤੌਰ ਹੀਰੋ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਕੇ ਇਕ ਦਹਾਕਾ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਹੀਰੋ ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ ਕੋਲ ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵੀ ਕੋਈ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ। ਆਪਣਾ ਇਲਾਜ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਬੇਬਸ ਹੈ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਮੌਤ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੂਜਾਪਾਠ ਅਤੇ ਦਾਨ ਪੁੰਨ ਵਿੱਚ ਮਿਸਾਲਾਂ ਕਾਇਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ? ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਕੰਮ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ 'ਚ ਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਪਟਿਆਲਾ ਦੀਆਂ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਰਿਕਸ਼ੇ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਘੁੰਮਦਾ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਉਹ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਭਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਲਾਜ ਦਾ ਬਿੱਲ ਦੇਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ।  ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਮਹੀਨਾ ਕੁ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ ਦਾ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿਚ ਪੈਰ ਫਿਸਲਣ ਕਾਰਨ ਚੂਲ੍ਹਾ ਉਤਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਨਰਾਇਣ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਇਲਾਜ 'ਤੇ ਹੁਣ ਤਕ ਕਾਫੀ ਖਰਚਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। 
ਇਹ ਫੋਟੋ ਜਗ ਬਾਣੀ ਚੋਂ ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ 
ਹੁਣ ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ ਵਲੋਂ ਆਪਣੀ ਬੀਮਾਰੀ 'ਤੇ ਖਰਚ ਹੋਏ ਪੈਸੇ ਦੇਣੇ ਵੀ ਔਖੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਅੱਗੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਸਮਾਜ ਸੇਵਿਕਾ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸਤਿੰਦਰਪਾਲ ਕੌਰ ਵਾਲੀਆ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀਆਂ ਨੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਪਣਾ ਅਹਿਮ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਹੀਰੋ ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਵੀ ਵਧ-ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ ਦੇ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੇ। ਮੈਡਮ ਵਾਲੀਆ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ 98784-47565 'ਤੇ ਸੰਪਰਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

Wednesday, June 25, 2014

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰਿਸਦੇ ਜਖਮਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ-ਪੰਜਾਬ-1984

Tue, Jun 24, 2014 at 4:54 PM
27 ਜੂਨ ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਵੇਗੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਪੰਜਾਬ 1984’ -ਮਾਂ-ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਪੰਜਾਬ 1984’
ਫਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ  ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੇ ਲੁਧਿਆਣਾ
ਲੁਧਿਆਣਾ,24ਜੂਨ 2014: (ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ):
ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮ ਪ੍ਰਮੋਸ਼ਨਲ ਟੂਰ ਪਹੁੰਚਿਆ ਲੁਧਿਆਣਾ,ਜਿੱਥੇ ਦਿਲਜੀਤ ਦੁਸਾਂਝ, ਸੋਨਮ ਬਾਜਵਾ, ਮਨਮੋਰਦ ਸਿੱਧੂ 1984 ਦੇ ਉਸ ਮਾੜੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਈ ਪਰਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੰਚਾਇਆ। ਲੋਕ ਬੇਘਰ ਹੋਏ, ਬੇਵਜਾ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨੁੱਕਰ ’ਚ ਉਨਾਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਇੱਕ ਪਰਵਾਰ ਦੇ ਦਰਦ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ‘ਪੰਜਾਬ 1984’ ਜਿਥੇ ਇੱਕ ਮਾਂ ਪਿਛਲੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਹੋਰ ਰੋਜ਼ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ , ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਮਹਿਲਾ ਹੈ ਸਤਵੰਤ ਕੌਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਖੇਤਾਂ ’ਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਗਿਆ, ਪਰ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਇਆ। ਮਾਂ ਦੇ ਇਸ ਦਰਦ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਰਦੇ ’ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਵਾਈਟ ਹਿੱਲ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਅਤੇ ਬੇਸਿਕ ਬ੍ਰਦਰਜ਼ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ। ਮਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ’ਚ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇਗੀ ਕਿਰਨ ਖੇਰ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਸਟਾਰ ਦਲਜੀਤ ਦੋਸਾਂਝ ਨੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਪਰਹਿੱਟ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਾ ਚੁੱਕੇ ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਡਾਈਰੈਕਟ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਡਾਇਲਾਗ ਲਿਖੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਡਿਊਜ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ ਗੁਣਬੀਰ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ ਅਤੇ ਮਨਮੋਰਦ ਸਿੱਧੂ ਨੇ। ਫ਼ਿਲਮ ’ਚ ਪਵਨ ਮਲਹੋਤਰਾ, ਸੋਨਮ ਬਾਜਵਾ, ਅਰੁਣ ਬਾਲੀ, ਰਾਣਾ ਰਣਬੀਰ, ਮਾਨਵ ਵਿਜ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਨੀ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣਗੇ।
ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਇਸ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦਲਜੀਤ  ਨਾਲ ਕਈ ਹਿੱਟ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਲਜੀਤ  ਅਜਿਹੇ ਅਦਾਕਾਰ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਕਦੇ ਡਾਇਲਾਗ ਦਾ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਸੀਨ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਕੇ ਇੰਮਪ੍ਰੋਵਾਈਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ‘ਪੰਜਾਬ 1984’ ਬਣਾਉਣਾ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ’ਚ ਹਿੱਕ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ’ਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸਾਦਾਰਨ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ’ਚ ਕਿੰਨੀ ਵਿਲੱਖਣ ਬਹਾਦਰੀ ਹੈ। ਦਿਲਜੀਤ ਦੋਸਾਂਝ ਨੇ ਕਿਰਨ ਖੇਰ ਅਤੇ ਪਵਨ ਮਲਹੋਤਰਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਿੱਖਿਆ। ਉਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਸੀਨੀਅਰ ਅਤੇ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੌਣ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਨਾਲ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਟੂਡੈਂਟ ਦੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਈ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਹਾਂ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ  ਬਾਜਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ’ਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਮੇਰਾ ਲਈ ਮਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਪਾਲੀਵੁੱਡ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਟੀਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਕਿਰਦਾਰ ਲਈ ਚੁਣਿਆ। ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਸਪੀਡ ਰੀਕਾਰਡਜ਼ ’ਤੇ ਰੀਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੜਾ ਚੰਗਾ ਹੁਲਾਰਾ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ, ਨਿਕ ਧਾਮੂ, ਜਤਿੰਦਰ ਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਗੁਰਮੋਹ ਨੇ ਗਾਣਿਆ ਨੂੰ ਕੰਪੋਜ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਵੀਤ ਬਲਜੀਤ, ਰਾਜ ਰਣਜੋਧ, ਜਗਵੀਰ ਸੋਹੀ ਅਤੇ ਡਾ. ਤਜਿੰਦਰ ਹਰਜੀਤ ਨੇ ਗਾਣਿਆਂ ਦੀ ਬੋਲ ਲਿਖੇ ਹਨ। ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਖੁਦ ਵੀ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਐਲਬਮ ’ਚੋਂ ਹਿੱਕ ਗਾਣਾ ‘ਅਮੀ ਉਡੀਕਦੀ’ ਉਨਾਂ ਨੇ ਖੁਦ ਲਿਖਿਆ ਹੇ। ਦਲਜੀਤ ਦੋਸਾਂਝ ਨੇ ਕੁੱਲ ਚਾਰ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਮਨਮੋਰਦ ਸਿੱਧੂ ਪੰਜਾਬੀ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਰਜ਼ ਦਾ ਹਿੱਸੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਇੱਕ ਮਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਆਪਸੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ’ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਹੈ। ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਇਤਫਾਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਤਾਂ ਨਾ ਕਹਿਣ ਦੀ ਤੁਕ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਣਦੀ।

Tuesday, June 10, 2014

ਮਨੋਰੰਜਨ ਜਗਤ ਦੀਆਂ ਤਲਖ਼ ਹਕੀਕਤਾਂ ਨੂੰ ਪਰਦੇ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰੇਗੀ 'ਅਰਸ਼ੋ'

Tue, Jun 10, 2014 at 7:48 PM
ਕਈ ਗੁੱਝੇ ਭੇਦ ਖੁਲ੍ਹਣਗੇ ਇਸ ਰੰਗੀਨ ਅਤੇ ਦਿਲਕਸ਼ ਦੁਨੀਆ ਦੇ 
13 ਜੂਨ ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਵੇਗੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ ਫ਼ਿਲਮ 'ਅਰਸ਼ੋ'
ਦਕਸ਼ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮੰਨਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਨਿਭਾਈ ਹੈ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ
ਲੁਧਿਆਣਾ: 10 ਜੂਨ 2014: (ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ):
ਇਸ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ 'ਅਰਸ਼ੋ' ਦੀ ਟੀਮ ਅੱਜ ਇਥੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਪੁੱਜੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਸ ਪਹਿਲੀ ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਪਰਦੇ ਦੇ ਨਾਮਵਾਰ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਦਕਸ਼ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮੰਨਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸ਼ਪਿੰਦਰ ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਪੰਜਾਬੀ ਸੰਗੀਤ ਜਗਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕਈ ਅਹਿਮ ਤਲਖ਼ ਹਕੀਕਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰਦਾ ਚੁੱਕੇਗੀ। ਅੱਜ ਇਥੇ ਪ੍ਰੈਸ ਕਾਨਫੰਰਸ ਦੌਰਾਨ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸ਼ਪਿੰਦਰ ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜਿਸ 'ਚ ਹੀਰੋ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਨਾਇਕਾ ਹੈ।  ਇਹ ਸਾਰੀ ਫ਼ਿਲਮ 'ਅਰਸ਼ੋ' ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਗਾਇਕਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਗਾਇਕਾ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਮੰਨਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਮੁਤਾਬਕ  ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ 'ਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਇਕ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਤੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕੋਈ ਫ਼ਿਲਮ ਨਹੀਂ ਬਣੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਜ਼ਰੀਏ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਇਕ ਗਾਇਕ ਜੋੜੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਪਰਦੇ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਗਾਇਕ ਜੋੜੀ ਜ਼ਰੀਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਇਸ ਮਨੋਰੰਜਨ ਜਗਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕਈ ਅਹਿਮ ਗੱਲਾਂ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ 'ਚ ਲਹਿੰਦੇ ਅਤੇ ਚੜਦੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰਦੇ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਮੰਨਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣਾ ਇਕ ਚੁਣੌਤੀ ਭਰਿਆ ਕਾਰਜ ਰਿਹਾ ਹੈ।  ਉਸਨੇ ਇਹ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।  
ਆਪਣੇ ਕਿਰਦਾਰ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਮੰਨਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅਰਸ਼ੋ ਗਾਉਂਦੀ ਵੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਹੈ, ਨੱਚਦੀ ਵੀ ਕਮਾਲ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਅੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਰੱਜ ਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਵੀ ਪੀਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੇਬਾਕੀ ਨਾਲ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣ ਦਾ ਵੀ ਦਮ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।  ਦਕਸ਼ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ 'ਚ  ਦੀਪ ਨਾਂ ਦੇ ਇਕ ਗਾਇਕ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਦੀਪ ਹੀ ਅਰਸ਼ੋ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਅਰਸ਼ਦੀਪ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਜੋੜੀ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾ ਦਾ ਵਰਤਾਰਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਦਿਆਂ ਹੀ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਭਾਅ 'ਚ ਤਬਦੀਲੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਕਿਰਦਾਰ ਕਈ ਗੁੱਝੇ ਭੇਤ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ। ਦਕਸ਼ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਮੁਤਾਬਕ ਦਰਸ਼ਕ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਚੁਣੌਤੀ ਭਰਪੂਰ ਕਿਰਦਾਰ 'ਚ ਦੇਖਣਗੇ। ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਗੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਦ ਲਿਖੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੰਨਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਇਕ  ਸ਼ਫਾਕਤ ਅਲੀ ਖਾਨ ਨੇ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸੁਰਿੰਦਰ ਬੱਚਨ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।  ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਲੋਕੇਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਫ਼ਿਲਮਾਈ ਗਈ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਸਿਰਫ ਡੇਢ ਘੰਟੇ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ 'ਚ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਆਨੰਦ, ਸੁਖਬੀਰ, ਸੋਨੀਆ ਗਿੱਲ ਅਤੇ ਰਜ਼ੀਆ ਸੁਖਬੀਰ ਨੇ ਵੀ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। 

Tuesday, December 31, 2013

ਆਂਧੀ ਵਾਲੀ ਸੁਚਿਤਰਾ ਸੇਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸਥਿਰ

"ਦੇਵਦਾਸ" ਅਤੇ "ਆਂਧੀ' ਨਾਲ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ
ਕੋਲਕਾਤਾ: 31 ਦਸੰਬਰ 2013: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):
   ਵੀਡੀਓ Courtesy: Filmi Gaane//YouTube ਇਸ ਫਿਲਮ ਦਾ ਇਹ ਗੀਤ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਆਂਧੀ ਦੇ ਇਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਪ੍ਰਸਿਧ ਸ਼ਾਇਰ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਨੇ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਸੀ ਆਰ ਦੀ ਬਰਮਨ ਨੇ। ਕਿਸ਼ੋਰ  ਲਤਾ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਗੀਤ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਗੀਤ ਬਣ ਗਿਆ। 
ਕੋਲਕਾਤਾ: 31 ਦਸੰਬਰ 2013: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):
ਸੰਨ 1974 ਵਿੱਚ ਆਈ ਫਿਲਮ ਆਂਧੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਲੋਹਾ ਮਨਵਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੁਚਿਤਰਾ ਸੇਨ ਹੁਣ ਮੰਜੇ ਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਹੈ।  ਸਾਹ ਸੰਬੰਧੀ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਇਸ ਬੰਗਾਲੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੁਚਿਤਰਾ ਸੇਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਬਣੀ ਰਹੀ। ਬੇਲੇ ਵਿਊ ਕਲੀਨਿਕ ਵੱਲੋਂ ਜਾਰੀ ਮੈਡੀਕਲ ਬੁਲੇਟਿਨ 'ਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸੋਮਵਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਥਿਰ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਸੂਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ 82 ਸਾਲਾਂ ਸੁਚਿਤਰਾ ਸੇਨ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਕੰਟਰੋਲ 'ਚ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੇਫੜਿਆਂ 'ਚ ਜਮਾ ਹੋਏ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਐਂਟੀਬਾਓਟਿਕਸ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਸੁਧਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਆਪਰੇਸ਼ਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗ ਦੇ ਮਾਹਰ ਡਾਕਟਰ ਸੁਬਰਤ ਮੋਈਨਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ 5 ਮੈਂਬਰੀ ਕਮੇਟੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਬੰਬਈ ਕਾ ਬਾਬੂ ਫਿਲਮ ਦਾ ਇਹ ਗੀਤ ਵੀ ਹਿੱਟ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਲਿਖੀ ਸੀ ਮਜਰੂਹ ਸੁਲਤਾਨ ਪੁਰੀ ਨੇ। ਰਾਜ ਖੋਸਲਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਇਸ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਨੰਦ ਅਤੇ ਸੁਚਿਤਰਾ ਸੇਨ ਨੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਅਧਿਆਏ ਜੋੜਿਆ ਸੀ। 
6 ਅਪ੍ਰੈਲ 1931 ਨੂੰ ਜਨਮੀ ਇਸ ਬੇਹਤਰੀਨ ਅਦਾਕਾਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਸੰਗ੍ਰਾਮ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇ ਬਲਬੂਤੇ ਸਾਬਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸ਼ਾਦੀ ਕਦੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ। ਕਾਬਿਲੇ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਏ ਗੁਜ਼ਰੇ ਸਮਝਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਉਦੋਂ ਇਸ ਕਲਾਕਾਰ ਨੇ ਸ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ 1952 ਵਿੱਚ ਫਿਲਮੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ।  ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਵੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਕਮਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੇਟੀ ਮੂਨ ਮੂਨ ਸੇਨ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਜ ਉਹ ਮਹਾਂ ਕਲਾਕਾਰ ਬੀਮਾਰ ਹੈ ਆਓ ਉਸ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਦੁਆ ਕਰੀਏ। 
ਸੰਨ 1957 ਵਿੱਚ ਆਈ ਇਸ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਭੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸੁਚਿਤਰਾ ਸੇਨ ਨੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਲੋਹਾ ਮਨਵਾਇਆ। ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਮਲਿਕਾ ਲਤਾ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ ਦੇ ਗਾਏ ਇਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਸੀ ਹੇਮੰਤ ਨੇ।