Showing posts with label ਕਵਿਤਾ ਜਗਤ. Show all posts
Showing posts with label ਕਵਿਤਾ ਜਗਤ. Show all posts

Saturday, April 20, 2013

ਕਵਿਤਾ ਮੇਲਾ 2013--ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਡੈਡੀਕੇਟਡ ਲੋਕ ਸਨ

 ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ  --ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ
ਇਥੇ ਕੋਈ ਤਮਾਸ਼ਬੀਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਡੈਡੀਕੇਟਡ ਲੋਕ ਸਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਕ ਸਦਕਾ, ਆਪਣੀ ਜੇਬ੍ਹ ਚੋਂ ਕਿਰਾਇਆ ਖਰਚ ਕੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਪੈਕਡ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਵਿੱਚ ਸੀਟ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਥੇ ਕੋਈ ਦੂਸ਼ਣ ਬਾਜ਼ੀ ਜਾਂ ਸਵੈ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੇ ਗੱਲ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਹੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬੜੇ ਠਰੰਮੇ ਨਾਲ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ। ਜੋ ਵੀ ਬੁਲਾਰਾ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੱਧੇ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਦਿ ਤਿੰਨ ਸ਼ੈਸ਼ਨ ਮੈਂ ਲਾਏ, ਸਾਨੂੰ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਤਾਂ ਵੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਚਾਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਟਾਲਾਂ ਦੁਆਲੇ ਜੁੜਨ ਵਾਲੀ ਭੀੜ ਨਹੀ ਸੀ। ਨਵੀਂ ਕਵਿਤਾ ਉਪਰ ਸੱਭ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰਚੇ ਬਹੁਤ ਬੌਧਿਕਤਾ ਨਾਲ ਲੱਦੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰਚੇ ਤਾਂ ਲਿਖੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਨ ਗਏ,
ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ

ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੋਈ ਵਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇ ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਤਿੰਨਾਂ ਸ਼ੈਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ ਮਾਣਿਆ। ਅਜਿਹਾ ਤਾੜੀਆਂ ਦੇ ਹੁੰਗਾਰੇ ਤੋਂ ਜਾਪਿਆ। 90% ਲੋਕ ਫੇਸ ਬੁਕ ਵਾਲੇ ਸਨ ਤੇ ਸੱਭ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਫੇਸ ਤੋਂ ਹੀ ਵਾਕਫ ਸਨ, ਪਛਾਣਦੇ ਸਨ, ਮਿਲਦੇ ਸਨ, ਕਿਤੇ ਕਿਏ ਫੇਸ ਬੁਕ ਦੇ ਗਰੁਪਾਂ ਵਾਂਗੂ ਜੁੜੇ ਵੀ ਦੇਖੇ ਗਏ, ਜੋ ਆਪੋ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਬਾਤ ਦਾ ਉਹੀ ਲਹਿਜ਼ਾ ਦਰਸਾ ਰਹੇ ਸਨ ਜੋ ਅਕਸਸਰ ਫੇਸ ਬੁਕ ਦੀ ਚੈਟ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਭੀੜ ਦੇਖੀ। ਮੈਨੂੰ ਗਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਯਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਥੇ ਭੀੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਨੁਸ਼ਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੁਰਖਿਆ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਜੋ ਸਿਰਫ ਰੂਹ ਦੀ ਭੁੱਖ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਦੁਰੋਂ ਦੂਰੋਂ ਆਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫਰ ਇਸ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਸਿਹਰੇ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਪਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਗਦੀਸ਼ ਕੌਰ ਜੀ, ਸਵੀ, ਹਰਲੀਨ, ਜਨਮੇਜਾ, ਗੁਰੀ, ਰਵੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜੋ ਇਸ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮੇਲਾ ਜਾਣ ਕੇ ਸਰਗਰਮ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਇਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ। ਪਾਤਰ ਸਾਹਿਬ ਬਾਬਾ ਬੋਹੜ ਵਾਂਗ ਇਸ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਬਿਰਖ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਗੁਰਭਜਨ ਗਿੱਲ ਬਾਬੇ ਬੋਹੜ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਗਲਵਕੜੀ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਲੈ ਕੇ ਖੜੋਤੇ ਸਨ। ਇਹ ਮੇਲਾ ਫੇਸ ਬੁਕ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਦਾ ਮੇਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਰਸਤੇਦਾਰੀ ਵਾਲੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਪਾ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਧਾਅ ਕੇ ਆਏ ਸਨ। ਕਵੀ ਨਵੇਂ ਸਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਨ, ਇਸ ਗਲ ਦਾ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪਰ ਗੱਲ ਸਾਰੀ ਬੌਧਿਕ ਸੀ ਤੇ ਨਵੀਂ ਨਵੀਂ ਸੀ। ਮੇਲਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅੱਜ ਇਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਦਿਨ ਹੈ।---Gurdip Singh


ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਦੋ-ਰੋਜ਼ਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਮੇਲਾ ਅੱਜ ਤੋਂ



Friday, April 19, 2013

ਕਵਿਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗਹਿਰੀ ਆਵਾਜ਼-ਡਾ. ਪਾਤਰ

ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਤੇ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਕਵੀ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਾਠਕਾਂ, ਸਰੋਤਿਆਂ ਦੇ ਸਨਮੁੱਖ
ਲੁਧਿਆਣਾ : 19 ਅਪ੍ਰੈਲ: (*ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫ਼ਰ):ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਡਮੀ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਚਿੰਤਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਆਦਾਰਾ ਸ਼ਬਦਲੋਕ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਦੋ ਰੋਜ਼ਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਮੇਲਾ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨੀ ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰਦਿਆਂ ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਕਵਿਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗਹਿਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਉਨਾਂ ਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਮਿਆਂ ’ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਕਵਿਤਾ ਉਤਸਵਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਦਾ ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਮੇਲਾ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਨੁਹਾਰ ਤੇ ਵੱਖਰੀ ਤਾਸੀਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰ ਕਵੀਆਂ, ਪਾਠਕਾਂ ਤੇ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਹਾਜ਼ਰੀ ਇਸ ਗਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਵਿਤਾ ਅਜੇ ਵੀ ਲੋਕ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਇਸ ਮੇਲੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਤੇ ਵਿਚਰਦੇ ਕਵੀ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਾਠਕਾਂ, ਸਰੋਤਿਆਂ ਦੇ ਸਨਮੁੱਖ ਹੋਏ ਹਨ। ਮੇਲੇ ਦਾ ਆਗ਼ਾਜ਼ ਚਾਰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਤੇ ਵੰਨਗੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਇਰਾਂ ਦੇ ਕਲਾਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਔਰਤ ਕਵਿੱਤਰੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ  ਗੀਤਕਾਰ ਵਜੋਂ ਮੋਹਨਜੀਤ, ਗ਼ਜ਼ਲ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਵਿਜੈ ਵਿਵੇਕ ਅਤੇ ਨਜ਼ਮ ਦੇ ਸ਼ਾਇਰ ਪ੍ਰਮਿੰਦਰਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ।
ਉਦਘਾਟਨੀ ਸਮਾਗਮ ਦੇ ਕੁੰਜੀਵਤ ਭਾਸ਼ਨ ਵਿਚ ਡਾ. ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਚੰਡੀਗੜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਸਥਾਪਿਤ ਵਲਗਣਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਗਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਜ ਦੇ ਕਵੀ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਮਸਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਉਥੇ ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਅਣਜਾਣੇ/ਅਣਪਛਾਣੇ ਛਿਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਕਵਿਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਸਵਾਗਤੀ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਡਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰੋ. ਗੁਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਮੇਲਾ ਕਵੀਆਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਮੇਲ ਤੇ ਸੰਵਾਦ ਸਿਰਜਣ ਦਾ ਇਕ ਸਾਰਥਿਕ ਵਸੀਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਸੀਲਾ ਜਟਾਉਣ ਵਿਚ ਸ਼ਬਦ ਲੋਕ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਡਮੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਯਤਨ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਾਰਥਿਕ ਕਦਮ ਹਨ। ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਕਰਉਦਿਆਂ ਸ਼ਬਦ ਲੋਕ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਮਰਜੀਤ ਗਰੇਵਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਸਰੋਕਾਰ ਕਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਾਂ ਪਾਠਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਤਾਰੇ ਵਿਚ ਰਚੀ ਮਿਚੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿਚ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਛਪੀਆਂ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਆਂ ਚਰਚਿਤ ਕਾਵਿ-ਪੁਸਤਕਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਹੋਈ। ਇਸ ਵਿਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਵ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕਾਂ ਬਾਰੇ ਗੰਭੀਰ  ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਹੋਈ। ਇਸ ਵਿਚ ਇਕ ਵਿਦਵਾਨ ਵਲੋਂ ਕਵੀ ਬਾਰੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਕਵੀ ਵਲੋਂ ਚੋਣਵੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਕਵਿਤਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਪਟਿਆਲਾ ਤੋਂ ਆਏ ਸ਼ਾਇਰ ਬਲਵਿੰਦਰ ਸੰਧੂ ਦੀ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕ ‘ਮੈਂ ਵੀ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ’ ਬਾਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਬੁੱਟਰ ਤੇ ਮੋਹਨਜੀਤ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਸੋਢੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ‘ਪਲ ਛਿਣ ਜੀਣਾ’ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਮਿੰਦਰਜੀਤ ਤੇ ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ, ਗੁਰਦੀਪ ਚੌਹਾਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ‘ਅਕਸਮਾਤ’ ਬਾਰੇ ਡਾ. ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਜੈਪਾਲ ਦੀ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕ ‘ਯਾਤਰੀ ਹਾਲੇ ਪਰਤੇ ਨਹੀਂ’ ਬਾਰੇ ਡਾ. ਨਰਿੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਤੇ ਡਾ. ਪਾਲ ਕੌਰ, ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕ ‘ਪਰਦਿਆਂ ਦੀ ਓਟ’ ਬਾਰੇ ਡਾ. ਗੁਰਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਅੰਮਿ੍ਰਤ, ਗਗਨਦੀਪ ਸ਼ਰਮਾ ਦੀ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕ ‘ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਬੰਦਾ’ ਬਾਰੇ ਡਾ. ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ ਤੇ ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਬੇਜਾਰ ਨਾਗਾ ਦੀ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕ ‘ਡੇਢ ਅੱਖ’ ਬਾਰੇ ਡਾ. ਲਾਭ ਸਿੰਘ ਖੀਵਾ ਤੇ ਡਾ. ਰਮੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਲੇਖਕ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋ. ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਵਿਚ ਹੋਏ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਦੋ ਦਰਜਨ ਦੇ ਕਰੀਬ ਸ਼ਾਇਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ। ਜਿਨਾਂ ਦਾ ਹਾਜ਼ਰ ਸਰੋਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੁਰਜ਼ੋਰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵੀ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਬਟਾਲਾ ਤੋਂ ਆਏ ਦੌਰਾਨ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਬਲਵਿੰਦਰ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਕਾਵਿ ਪੋਸਟਰ ਅਤੇ ਅਤੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਲੋਟੇ ਵਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਲਾ-�ਿਤਾਂ ਦੀਆਂ ਨੁਮਾਇਸ਼ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖਿੱਚ ਦਾ ਸਥਾਨ ਰਹੀ। ਇਸ ਮੇਲੇ ਦੇ ਸੰਯੋਜਕ ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫ਼ਰ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਕੱਲ 20 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਸੈਸ਼ਨ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਖੁੱਲਾ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।

 *ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫ਼ਰ ਉਘੇ ਕਾਰਟੂਨਿਸਟ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਹਲੂਣਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਇਰ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਚਿੰਤਕ ਅਤੇ ਇਸ ਮੇਲੇ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ ਹਨ 


ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਦੋ-ਰੋਜ਼ਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਮੇਲਾ ਅੱਜ ਤੋਂ




ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਦੋ-ਰੋਜ਼ਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਮੇਲਾ ਅੱਜ ਤੋਂ

ਕਵਿਤਾ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਖੁੱਲਾ ਸੱਦਾ
ਲੁਧਿਆਣਾ : 18 ਅਪ੍ਰੈਲ : (*ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫ਼ਰ)ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਚਿੰਤਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਆਦਾਰਾ ਸ਼ਬਦਲੋਕ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਡਮੀ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਭਰਵੇਂ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਵਿਲੱਖਣ ਕਿਸਮ ਦਾ ਦੋ ਰੋਜ਼ਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਮੇਲਾ -2013 ਮਿਤੀ 19 ਅਤੇ 20 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਡਮੀ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਲੋਕ ਦੇੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਕਵੀ ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫ਼ਰ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ ਤੋਂ 100 ਦੇ ਕਰੀਬ ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਵੀ ਭਾਗ ਲੈਣਗੇ ਉਥੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪੁੰਗਰਦੇ ਕਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨਗੇ। ਇਸ ਵਿਚ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈਆਂ ਕਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਨਾਂ ਦੇ ਕਵੀ ਚੋਣਵੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ। ਵਿਦਵਾਨ ਇਨਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ’ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਕਰਨਗੇ। ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਸਕਰੀਨ ਸ਼ੋਅ ਅਤੇ ਖੁੱਲੇ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਹੋਣਗੇ। ਪੁਰਾਤਨ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਮੇਲੇ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਇਕ ਲਹਿਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਇਸ ਮੇਲੇ ਦਾ ਰਸਮੀ ਉਦਘਾਟਨ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਸ. ਸਰਵਨ ਸਿੰਘ ਫਿਲੌਰ ਕਰਨਗੇ। ਉਦਘਾਟਨੀ ਸਮਾਰੋਹ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਪਦਮਸ੍ਰੀ ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਭਾਸ਼ਨ ਉੱਘੇ ਵਿਦਵਾਨ ਡਾ. ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇਣਗੇ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਡਮੀ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪੋ੍ਰ. ਗੁਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕਵੀਆਂ ਨੂੰ ਅਕਾਡਮੀ ਵਲੋਂ ਇਸ ਮੇਲੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯਾਦ-ਚਿੰਨ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਉਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਮੇਲੇ ਦੌਰਾਨ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਪੀੜੀ ਨੂੰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਰੂਬਰੂ ਹੋਣ ਦਾ ਅਤੇ ਜਾਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇਗਾ। ਉਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਬਦ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਸੰਚਾਰਿਆ ਅਤੇ ਪਸਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਸਥਾਨਕ ਕਵੀਆਂ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜਪਾਨ ਤੋਂ ਕਵੀ ਪਰਮਿੰਦਰ ਸੋਢੀ, ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਡਾ. ਮੋਹਨਜੀਤ, ਡਾ. ਕੁਲਬੀਰ ਅਤੇ ਡਾ. ਜਗਬੀਰ ਸਿੰਘ, ਹਰਿਆਣਾ ਤੋਂ ਡਾ. ਰਮੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ, ਡਾ. ਪਾਲ ਕੌਰ ਅਤੇ ਡਾ. ਨਰਿੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ, ਅੰਮਿ੍ਰਤਸਰ ਤੋਂ ਸ੍ਰੀ ਪ੍ਰਮਿੰਦਰਜੀਤ ਅਤੇ ਡਾ. ਅਮਰੀਸ਼, ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਤੋਂ ਗੁਰਤੇਜ ਕੁਹਾਰਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਨਿਲ ਆਦਮ, ਫਰੀਦਕੋਟ ਤੋਂ ਵਿਜੇ ਵਿਵੇਕ, ਚੰਡੀਗੜ ਤੋਂ ਗੁਰਦੇਵ ਚੌਹਾਨ, ਡਾ. ਸਰਬਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਡਾ. ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ, ਡਾ. ਗੁਰਮਿੰਦਰ ਸਿੱਧੂ, ਡਾ. ਯੋਗਰਾਜ, ਲਾਭ ਸਿੰਘ ਖੀਵਾ ਅਤੇ ਜੈਪਾਲ, ਬਟਾਲਾ ਤੋਂ ਡਾ. ਅਨੂਪ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਡਾ. ਰਵਿੰਦਰ, ਮਾਨਸਾ ਤੋਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਲਿੱਪੀ, ਖੰਨਾ ਤੋਂ ਬਲਵਿੰਦਰ ਗਰੇਵਾਲ ਅਤੇ ਡਾ. ਹਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਭੱਟੀ, ਜਲੰਧਰ ਤੋਂ ਸਿਮਰਨਜੋਤ ਮਾਨ, ਜਗਵਿੰਦਰ ਜੋਧਾ, ਮਾਲੇਰਕੋਟਲੇ ਤੋਂ ਡਾ. ਸ. ਤਰਸੇਮ, ਪਟਿਆਲਾ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਸਿੰਘ ਭਾਸ਼ੋ, ਬਲਵਿੰਦਰ ਸੰਧੂ, ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਬਰਨਾਲੇ ਤੋਂ ਤਰਸੇਮ ਅਤੇ ਸੁਰਿੰਦਰ ਭੱਠਲ ਸਮੇਤ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਜਾਂ ਪੰਜਾਬੋਂ ਦੂਰ ਗਏ ਹੋਏ ਕਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਛਪੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਚਾਰ ਗੋਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਵਿਚ ਨਵਤੇਜ ਭਾਰਤੀ, ਮਨਮੋਹਨ, ਜਸਵੰਤ ਦੀਦ, ਕਮਲ ਦੇਵ ਪਾਲ, ਪਰਦੀਪ, ਰਾਣਾ ਰਣਦੀਪ ਅਤੇ ਜਗਜੀਤ ਸੰਧੂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਕਵੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਸ਼ਾਇਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਂ ਨਕੋਰ ਸ਼ਾਇਰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕਲਾਮ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਸਕਣਗੇ। ਮੇਲੇ ਦੌਰਾਨ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਬਲਵਿੰਦਰ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਲੋਟੇ ਵਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਲਾ-�ਿਤਾਂ ਦੀਆਂ ਨੁਮਾਇਸ਼ਾਂ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
19 ਅਪ੍ਰੈਲ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਨ ਦੇ ਉਸਤਾਦ ਸੰਤ ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ ਕਿਸ਼ਨਪੁਰੇ ਵਾਲੇ ਵਿਰਾਸਤੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦਾ ਗਾਇਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ। ਉਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤਬਲਾ ਵਾਦਕ ਜਨਾਬ ਅਕਰਮ ਖ਼ਾਨ ਆਪਣੀ ਵਾਦਨ ਕਲਾ ਦਾ ਮੁਜਾਹਰਾ ਕਰਨਗੇ। ਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੇਡੀਓ ਚੈਨਲ ਇਸ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਰਾਹੀਂ ਨਾਲੋ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਕਰਨਗੇ। ਇਸ ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਹਰ ਕਵੀ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਹੈ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਖੁੱਲਾ ਸੱਦਾ ਹੈ।

*ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫ਼ਰ ਉਘੇ ਕਾਰਟੂਨਿਸਟ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਹਲੂਣਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਇਰ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਚਿੰਤਕ ਅਤੇ ਇਸ ਮੇਲੇ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ ਹਨ 


ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਦੋ-ਰੋਜ਼ਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਮੇਲਾ ਅੱਜ ਤੋਂ



Thursday, October 04, 2012

ਗਜ਼ਲਾਂ ਵਾਲੇ ਡਾਕਟਰ ਲਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਖੁੱਲੀ ਕਵਿਤਾ

ਮੈਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਖੁੱਲੀ ਕਵਿਤਾ ਨਹੀ ਲਿਖਦਾ, ਪਰ ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਓਦੋਂ ਲਿਖੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਨਕਸਲੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚਲੇ ਝੁਝਾਰੂਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਬਲੇ ਬਣਾ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਯਾਦ ਵੀ ਨਹੀ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ, ਓਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਨਵਾਂ ਜ਼ਮਾਨਾ ਵਿਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿਚ ਛਪੀ ਵੀ ਸੀ-- ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਲਾਲ
ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੇਖਣ ਦੀ ਸਜ਼ਾ 
ਹਨੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜੰਮੇ ਇੱਕ ਪੌਦੇ ਨੇ
ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿਥੋਂ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਵੇਲੇ
ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇਖੀ
ਤੇ ਓਹ ਤੁਰ ਪਿਆ ਇੱਕਲਾ ਹੀ
ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਰ ਵੱਲ
ਤਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਜਿਹੇ ਸਾਰੇ ਰੁਖਾਂ ਨੂੰ
ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨੂਰ ਨਾਲ
ਸਰਸ਼ਾਰ ਕਰ ਦੇਵੇ
ਪਰ ਫਡ਼ ਲਿਆ
ਰਾਹ ਵਿਚ ਹੀ
'ਨੇਰੇ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨੇ
ਤੇ ਕਰ ਕੇ ਟੁਕਡ਼ੇ ਟੁਕਡ਼ੇ
ਪਾ ਦਿੱਤਾ 
ਸਮੇ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ
ਕੁੱਤਿਆਂ ਅੱਗੇ
ਤੇ ਉਸਤੋਂ ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ
ਫਡ਼ ਲਿਆ
ਉਸ ਰੁਖ ਦੇ ਬੁੱਢੇ ਬਾਪ ਨੂੰ
ਡੱਕ ਦਿਤਾ ਰਾਜੇ ਕਾਲ ਕੋਠਡ਼ੀ ਵਿਚ
ਕਿਹਾ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਬਾਗੀ ਏ ਭਗੌਡ਼ਾ ਏ
ਓਹ ਜਦ ਤੱਕ 
ਪੇਸ਼ ਨਹੀ ਹੁੰਦਾ
ਤੈਨੂ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ
ਉਸਦੀ ਜਮਾਨਤ ਵਜੋਂ
ਪਰ ਓਹ ਰੁਖ ਕਿਥੋਂ ਮੁਡ਼ਦਾ ?
ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਂ ਸਮੇ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੁੱਤੇ
ਕਦੋਂ ਦਾ ਚਟਮ ਕਰ ਗਏ ਸਨ |



ਗਜ਼ਲਾਂ ਵਾਲੇ ਡਾਕਟਰ ਲਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਖੁੱਲੀ ਕਵਿਤਾ



Saturday, August 04, 2012

ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ:ਇਸ ਵਾਰ ਦਾ ਸਾਵਨ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਐਤਵਾਰ 5 ਅਗਸਤ ਨੂੰ

ਕਵਿਤਾ ਕੇਂਦਰ ਚੰਡੀਗਡ਼੍ਹ ਵਲੋਂ ਤ੍ਰੈਭਾਸ਼ੀ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ
by Karam Vakeel Vakeel on Saturday, August 4, 2012 at 6:17pm ·

ਕਵਿਤਾ ਕੇਂਦਰ ਚੰਡੀਗਡ਼੍ਹ ਵਲੋਂ ਅਜੇ ਭਵਨ, ਚੰਡੀਗਡ਼੍ਹ ਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਜੀ ਐਮ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਗੋਸਟਿ ਤੇ ਸਾਵਨ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ! ਗੋਸਟਿ ਦੋਰਾਨ ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸਿਧ ਡਾਕ੍ਟਰ ਸਵਰਾਜ ਸਿੰਘ ' ਏਸ਼ੀਆ ਚ ਅਮਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਦਰਪੇਸ਼ ਚਨੋਤੀਆਂ ' ਉਤੇ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ ! ਗੋਸਟਿ ਦੀ ਪਰਧਾਨਗੀ ਗੁਰਨਾਮ ਕੰਵਰ ਸੰਪਾਦਕ ਸਾਡਾ ਜੁਗ ਨੇ ਕਰੀ ! ਸਮਾਰੋਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਿਸੇ ਵਿਚ ਸਾਵਨ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਨੰਦੀ ਤੇ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਿਸ਼ਾਨ੍ਪੁਰੀ ਨੇ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਿਸ਼ਸ਼ ਕਵੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋ ਦਰਜਨ ਦੇ ਕਰੀਬ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ, ਹਿੰਦੀ ਤੇ ਉਰਦੂ ਵਿਚ ਕਵੀਤਾਵਾਂ ਦੀ ਛੈਹਿਬਰ ਲਾਈ !ਮੀਟਿੰਗ ਦੋਰਾਨ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਰਾਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸੁਪਤਨੀ ਗੁਰ੍ਮੋਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਵਕੀਲ, ਗੁਰਨਾਮ ਕੰਵਰ, ਡਾਕ੍ਟਰ ਸਵਰਾਜ ਸਿੰਘ ਤੇ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੋਗੀ ਤਲਵੰਡੀ ਵਾਲਾ(7/8/2011))
 ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮੈਂ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲਿਖਦਾ. ਚਾਰ ਅਗ੍ਸ੍ਯ 1997 ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਬੇਟਾ ਜਾਸਮੀਨ ਪੌਣੇ 9 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਦੀਵੀ ਵਿਛੋੜਾ ਦੇ ਗਿਆ ਸੀ. ਥੈਲੇਸੀਮੀਆ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹਰ ਹਫਤੇ ਦੋ ਹਫਤੇ ਮਗਰੋਂ ਖੂਨ ਮੰਗਦੀ ਸੀ. ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹਿੰਗੇ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੁੰਦੇ ਸਨ. ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੱਜ ਕਲ੍ਹ ਵਾਂਗ ਥੈਲੇਸੀਮੀਆ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਲੱਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਗਠਨ ਨਹੀਂ ਸਨ ਹੁੰਦੇ. ਅਜਿਹਾ ਸਹਿਯੋਗ ਕੇਵਲ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਤੱਕ ਹੀ ਪੁੱਜਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵੀ ਆਰਥਿਕ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਕਾਫੀ ਦੂਰ ਜਾਪਦੇ ਸਨ. ....ਤੇ ਉਹ ਲੁੜੀਂਦੇ ਇਲਾਜ ਖੁਣੋਂ ਚੱਲ ਵੱਸਿਆ ਸੀ.ਹਰ ਸਾਲ ਚਾਰ ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਦਿਲ ਖੋਹਲ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹਨ. ਜਿਹਨਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਕਾਰਣ ਉਸ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਮ ਤੋੜਨਾ ਪਿਆ ਉਹਨਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹਨ, ਉਸ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਵਾਦੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹਨ ਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ. ਅੱਜ ਵੀ ਇਹੀ ਕੁਝ ਸੀ. ਕਿਸੇ ਖਬਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਫੋਨ ਆਇਆ ਤਾਂ ਮੇਲ ਚੈਕ ਕਰਨੀ ਜਰੂਰੀ ਲੱਗੀ. ਮੇਲ ਚੈਕ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਵੀਰ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਵਕੀਲ ਹੁਰਾਂ ਦੀ ਇਕ ਪੋਸਟ ਬਾਰੇ ਸੂਚਨਾ ਵੀ ਸੀ. ਉਹਨਾਂ ਟੈਗ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇਖੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਰਨਾ.  ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਦਿਲ ਦੇ ਕਈ ਦਰਦ ਸਾਂਝੇ ਹਨ. ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਸਕੂਨ ਜਿਹਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ. ਇਕ ਹੋਂਸਲਾ ਜਿਹਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਗੀਤ ਯਾਦ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੀਵਨ ਹੈ ਅਗਰ ਜਹਿਰ ਤੋ ਪੀਣਾ ਹੀ ਪੜੇਗਾ. ਵੀਰ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਵਕੀਲ ਹੁਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ...ਤਦਬੀਰ ਸੇ ਬਿਗੜੀ ਹੁਈ ਤਕਦੀਰ ਬਣਾ ਲੈ...ਆਪਣੇ ਪੈ ਭਰੋਸਾ ਹੈ ਤੋ ਏ ਦਾੰਵ ਲਗਾ ਲੇ...! ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਾਕਟਰ ਲੋਕਰਾਜ ਹੁਰਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਕਦੇ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਅੱਖਾਂ ਖੁਲਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਏਥੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਲੋਕ ਇਲਾਜ ਖੁਣੋਂ ਦਮ ਤੋੜਦੇ ਹਨ...ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਬੱਚੇ  ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹਨ....ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਲੋਕ ਪੜ੍ਹ ਲਿਖ ਕੇ ਵੀ ਬੇਰੋਜ਼ਗਾਰ ਹਨ.... l ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾਅਵਿਆਂ ਵਿਚਲਾ ਖੋਖਲਾਪਨ ਦੇਖ ਕੇ  ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਦਿਲ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹਕੀਕਤ ਉਜਾਗਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਢਕਵੰਝ ਬੇਨਕਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.  ਸੋ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਤੁਰੰਤ ਫੇਸਬੁਕ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਵੀ ਆਇਆ. ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਸਹਿਤੀ ਸੂਚਨਾ ਸੀ. ਮਨ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲ ਸਾਵਨ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸੰਬੰਧ  ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਾਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੈ.  ਦਿਲ 'ਚ ਦਰਦ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੇ ਦਿਲ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਉਮੜਦੀ ਹੈ. ਸਿਰਫ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪੂਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਜਿਵੇਂ ਸਵੈ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਲਈ ਤੜਪ ਰਹੀ ਹੋਵੇ. ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਟਰਾਜ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਦਾਰ ਭਾਗ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਭਲਾ ਕੌਣ ਭੁੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕੋਨਾ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਯਾਦ ਹੈ. ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ  ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਅੱਜ ਵੀ  ਫਿਕਰਾਂ ਨਾਲ ਤਪਦੇ ਦਿਲ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ. ਧੋਖਿਆਂ, ਫਰੇਬਾਂ ਅਤੇ ਸਵਾਰਥਾਂ ਭਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਸਚਮੁਚ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ. ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਯਾਦ ਹੈ ਉਹ ਸੋਮਵਾਰ ਦਾ ਵਰਤ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ. ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੀ ਹੋ ਕਿ ਸਾਵਨ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਵੀ ਹੈ. ਸ਼ਿਵ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਾਵਨ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਮਿੱਕ ਹਨ. ਇਸ ਰਹਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਸਮਝ ਆਉਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਅਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ. ਇਹ ਗਿਆਨ ਕਿਤਾਬੀ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਖਰਾ ਅਤੇ ਉਚੇਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਭਾ ਨੂੰ ਤੰਗ ਵਲਗਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਢ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਬਣਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਲਾ ਸਿਰਫ ਕਲਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਲੀਆਂ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ...ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਲੋਕ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਚੱਲ ਰਹੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਤੇ ਸਾਵਨ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ. ਕਵਿਤਾ ਕੇਂਦਰ ਚੰਡੀਗਡ਼੍ਹ ਵਲੋਂ 05.08. 2012 ਨੂੰ 3 ਵਜੇ ਤੋਂ 5 ਜਿਲਾ ਅਦਾਲਤ ਚੰਡੀਗਡ਼੍ਹ  'ਚ ਡਾਕਟਰ ਬੀ ਕੇ ਪੰਨੂ ਪਰਵਾਜ਼ ਦੀ ਪਰਧਾਨਗੀ ਵਿਚ  ਹੋਵੇਗੀ !  ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਵਕੀਲ, ਜਨਰਲ ਸਕਤਰ, ਕਵਿਤਾ ਕੇਂਦਰ ਚੰਡੀਗਡ਼੍ਹ  ਨੇ ਦਸਿਆ ਕੇ ਸਮਾਗਮ ਦੋਰਾਨ ਸਾਵਨ - (ਤਿੰਨ ਭਾਸ਼ੀ) ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਦੋਰਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ, ਹਿੰਦੀ ਤੇ ਉਰਦੂ ਚ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਕਵੀ ਗਜ਼ਲਾਂ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਤੇ ਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ ! ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰ  ਆਓ ਸਮਾਗਮ ਮਾਣੀਏ ਜੀ ! ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਵਕ਼ਤ ਜਰੂਰ ਕਢਣਾ. ਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਗੀਤ ਦੀਆਂ ਸਤਰਾਂ...ਤੇਰੀ ਦੋ ਤਾਕੀਆਂ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਤੇ ਮੇਰਾ ਲੱਖਾਂ ਦਾ ਸਾਵਨ ਜੇ..ਹੈ ਹੈ ਏ ਮਜਬੂਰੀ...ਏ ਸਾਵਨ ਔਰ ਏ ਦੂਰੀ..... ਉਮੀਦ ਹੈ ਇਸ ਵਾਰ ਦੇ ਸਾਵਨ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਦੁਨੀਆ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹਿਣਾ ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹੋਵੇਗੀ. ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੁਛ੍ਗੀਚ੍ਹ ਜਾਣ ਹੋਰ ਵੇਰਵੇ ਲਈ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਵਕੀਲ ਹੁਰਾਂ ਦਾ ਸੰਪਰਕ ਨੰਬਰ ਹੈ: 8054980446. ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਰੂਰ ਜਾਣੂ ਕਰਾਉਣਾ. --ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ  

Saturday, March 03, 2012

ਖਾਮੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼

ਜਦ ਅੰਦਰੋਂ ਕੁਝ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫਿਰ ਦਿਲ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਰ .....!
ਜਨਮ ਜਨਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਪਲ ਪਲ ਵਾਪਰਦਾ ਹਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ...
ਹਰ ਇੱਕ ਅੰਦਰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮਰਦਾ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜੰਮਦਾ ਹੈ ਕੁਝ ਤਾਂ                 (ਫੋਟੋ ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ:ਸੂਫੀ ਜ਼ੇਨ) 
ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਮਾੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.. ਜੈਨੇਟਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀਆ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਹਕੀਕਤਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਜਾਗੀ ਸੀ ਕਿ ਜਨਮ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਪਲਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜਿਓਂ ਹੋ ਕੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਜਾਏ. ਸੱਜਣਾਂ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਫੇਰ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਵੇਲੇ ਮੈ ਕਈ ਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਤੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ, ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਭਾਣਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂ ਫੇਰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ. ਉਹ ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਜਾਂ ਇਸਦਾ ਸਾਹਮਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ. ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਉਹ ਅੰਤਲੀ ਹਾਲਤ, ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਉਹ ਆਖਿਰੀ ਹਾਲਤ, ਖਿਆਲਾਂ ਦੀ ਕਸ਼ਮਕਸ਼ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਿੰਟ ਵਾਂਗ ਛਪੀ ਹੁੰਦੀ.  ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਝਕਦਿਆਂ ਝਕਦਿਆਂ  ਮਿਰਤਕ ਦੇ ਘਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ  ਨੂੰ ਮੌਤ ਮਗਰੋਂ ਛਿੜੀ ਕਿਸੇ ਝਗੜੇ ਵਾਲੀ ਬਹਿਸ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਜਾਂ ਟਾਲਣ  ਲਈ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਭੂਮਿਕਾ ਦੇ ਬਸ ਇਸ਼ਾਰੇ ਜਿਹੇ 'ਚ ਹੀ ਆਖ ਦੇਂਦਾ ਕਿ ਅੰਤਲੇ ਵੇਲੇ ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਇਹ ਸੀ ਇਹ ਸੀ ਇਸਲਈ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਨਾ ਕਿ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ. ਅਕਸਰ ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸਹੀ ਬੈਠਦਾ. ਲੋਕ ਪੁਛਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਕਾਫੀ ਚਿਰ ਤੋਂ  ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਕਲ ਇਸ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਸੀ.. ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਪੁਛਦੇ ਕਿ ਸਚ ਦੱਸੋ ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਚਿੱਠੀ ਜਾਂ  ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਫੋਨ ਵਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੀ ਕੀ  ਦੱਸਿਆ. 
ਕਈ ਕਾਰਨਾਂ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨੀਆਂ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਠੀਕ ਨਾਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਇਹ ਅੰਤਲਾ ਚਿਹਰਾ ਏਨਾ ਸਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ. ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਖੁਦ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ. ਮੈਨੂੰ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ਸਮਝ ਆਉਣ ਲੱਗੀ ਕਿ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਭਰ ਦਾ ਲਾਈਫ  ਸਟਾਈਲ, ਉਮਰ ਭਰ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਉਮਰ ਭਰ ਦੀ ਜੱਦੋਜਹਿਦ ਕਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਆਖਿਰੀ ਪਲਾਂ ਤੇ ਭਾਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਅੰਤਲੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਆਖਿਰੀ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਆਖਿਰੀ ਤਸਵੀਰ ਕਿਹੜਿਆਂ ਕਿਹੜਿਆਂ  ਖਿਆਲਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਮੰਦੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਹਥੋਂ ਛੁੱਟ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਧੰਨ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮੋਹ ਜਾਂ ਫੇਰ ਕਿਸੇ ਅਸੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲ ਲਗਾਓ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਆਖਿਰੀ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ...ਅੰਤ ਕਾਲ ਜੋ ਲੱਛਮੀ ਸਿਮਰੇ ਵਰਗੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤੁਕਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਪੈਣ ਲੱਗਦੀ. 
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਪਾਸੇ ਧਿਆਨ ਲਾਉਣ ਦਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ ਕੋਈ ਦੁਨਿਆਵੀ ਲਾਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਣਾ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਇਸ ਪਾਸੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ. ਇਸ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਅਣਅਧਿਕਾਰਿਤ ਖੋਜ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਮੈਂ ਨਵ ਜਨਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੀ ਬੜੇ ਗਹੁ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ. ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਵਜਨਮੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਉਸ ਅੰਦਰਲੀ ਜਮਾਂਦਰੂ ਸਿਆਣਪ  ਬਾਰੇ, ਉਸ ਅੰਦਰ ਛਿਪੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਬਾਰੇ, ਉਸ ਅੰਦਰ ਲੁਕੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਬੜਾ ਕੁਝ ਦਸ ਦੇਂਦਾ. ਫਿਰ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਅੰਕ ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦੇਖਣਾ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ. ਬੱਚੇ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਹਾਲਾਤ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੇਖਦਾ. ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇਖੇ ਕਿ ਹਾਲਾਤ ਦੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਜਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ  ਸੀ. ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਇਹ ਸਮਝ ਆਇਆ ਕਿ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਕੀ ਹੈ. ਸਾਡੇ ਬਾਰ ਬਾਰ ਟੁੱਟਦੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸੈਲ ਕੀ ਆਖਦੇ ਹਨ. ਅਸੀਂ ਪਲ ਪਲ ਕਿਵੇਂ ਮਰਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ. ਸਦਾ ਬਚਪਨ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਕਿਓਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਾਡੀ ਜੋਬਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿਓਂ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੀ. ਕਈ ਵਾਰ ਹਿਸਾਬ ਕਿਤਾਬ ਬੜਾ ਉਲਝਿਆ ਲੱਗਦਾ. ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਜੇ ਸਚਮੁਚ ਰਬ ਰੱਬ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹਿਸਾਬੀ ਕਿਤਾਬੀ ਹੈ. ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਲਏ ਬਿਨਾ ਉਹ ਦੂਜੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ. ਫਿਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਭਾਵੇਂ ਮਨ ਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤਨ ਦੀ. ਹੁਣ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਇਰ ਦਾ ਉਹ ਸ਼ਿਅਰ ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਮਝ ਆਉਣ ਲੱਗਿਆ...
ਲੜਕਪਨ ਵੀ, ਜਵਾਨੀ ਵੀ, ਬੁਢਾਪਾ ਵੀ ਮਿਰੇ ਰੱਬਾ !.
ਮੈਂ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਮੋੜਦਾ ਜਾਨਾਂ ਆਂ ਸੌਗਾਤਾਂ !
ਬਾਰ ਬਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਹੈ ਪਰ ਇਸ  ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਕੁਝ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਕਿਸਮ ਦਾ ਵੀ ਹੈ...ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਉਮਰ ਘਟੋਘੱਟ ਸਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਲੰਮੀ ਲਮੇਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ  ਇਸ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਵਿਚ ਲਿਖਤਾਂ ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ. ਇਹ ਸਭਕੁਝ ਯਾਦ ਆਇਆ ਜਗਰਾਓਂ ਦੇ ਸ਼ਾਇਰ ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਦੀ ਇੱਕ ਰਚਨਾ ਪੜ੍ਹਕੇ. ਇਹ ਰਚਨਾ ਸੰਨ 1974  ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਕਲਪ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਬੜੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਮੇਰੇ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਪੁੱਜੀ ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ. ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਏਗਾ ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਰਚਨਾ ਪੜ੍ਹੋਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਵੀ ਪ੍ਰਤਿੱਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਾਰ ਬਾਰ ਇਹ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ:    
"ਪ੍ਰਤਿੱਗਿਆ"
ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ (1974)
ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਰਾਂਗਾ,
ਸੱਚ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ
ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ
ਮੌਤ ਦੀ ਨਹੀਂ,
ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ
ਸਰਦ ਹੋਏ ਦਿਲਾਂ ਅੰਦਰ
ਸੱਧਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਬਲਾਂਗਾ
ਕਿਸੇ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਜ਼ਖਮਾਂ 'ਤੇ
ਸਾਹਸਾਂ ਦੀ ਟਾਕੀ ਰੱਖ ਕੇ
ਆਸਾਂ ਦੇ ਤੋਪੇ ਭਰਾਂਗਾ
ਮੈਂ ਕੋਈ ਅਰਜਣ ਨਹੀਂ
ਜੋ ਇਹ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰਾਂਗਾ
ਜੇ ਸੂਰਜ ਛੁਪਣ ਤੱਕ 
ਜੰਗ ਨਾ ਜਿੱਤ ਸਕਿਆ
ਤਾਂ ਸਡ਼ ਕੇ ਮਰਾਂਗਾ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਯਾਰੋ
ਇਹ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰਾਂਗਾ
ਜਿਨਾਂ ਚਿਰ ਜ਼ੁਲਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਫੂਕਦਾ
ਮੈਂ ਜੀਂਦਾ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ
ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ
ਇਮਾਨ ਨੂੰ ਸੱਜਦਾ ਕਰਾਂਗਾ
ਇਨਸਾਫ਼ ਨੂੰ ਸੱਜਦਾ ਕਰਾਂਗਾ
ਮੈਂ ਕੋਈ ਸੁਕਰਾਤ ਨਹੀਂ
ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਘੁੱਟ
ਹੱਸ-ਹੱਸ ਕੇ ਭਰਾਂਗਾ
ਯਾਰੋ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਹਾਂ ਦੀਪ ਸਿੰਘ
ਜੋ ਜੂਝ ਕੇ ਮਰਾਂਗਾ
ਬੇਸ਼ੱਕ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇ ਲੱਖ ਵਾਰ ਸੀਸ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਮੁਡ਼ ਸੀਸ ਤਲੀ 'ਤੇ ਧਰਾਂਗਾ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ 
ਇਨਸਾਫ਼ ਫ਼ਿਰ ਕਰਾਂਗਾ
ਮੈਂ ਕੋਈ ਮਸੀਹ ਨਹੀਂ
ਜੋ ਸੂਲ਼ੀ ਦੀ ਸੇਜ 'ਤੇ
ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਹੀ ਸੌਂ ਜਾਵਾਂਗਾ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਯਾਰੋ ਸੂਲ਼ੀ ਦੀ
ਤੰਦ-ਤੰਦ ਤੋਡ਼ਾਂਗਾ
ਮੈਂ ਕੋਈ ਗੌਤਮ ਨਹੀਂ
ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਕੇ
ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਤੁਰਾਂਗਾ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ
ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਛਾਣਾਂਗਾ ਤੇ
ਗਮਾਂ ਦੇ ਸਾਗਰ ਤਰਾਂਗਾ
ਭਾਵੇਂ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਿੱਤਾਂਗਾ
ਭਾਵੇਂ ਲੱਖ ਵਾਰ ਹਰਾਂਗਾ
ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ
ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਰਾਂਗਾ
ਸੱਚ ਦੀ ਗੱਲ
ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਗੱਲ
ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ
ਕਿਸੇ ਗੌਤਮ ਦੀ ਨਹੀਂ
ਕਿਸੇ ਸੁਕਰਾਤ ਦੀ ਨਹੀਂ
ਕਿਸੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਨਹੀਂ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ- ਆਪ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ
ਤੇ ਇਨਕਲਾਬ ਦੀ ਕਰਾਂਗਾ !
-----ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ
   (ਪਿੰਡ ਗਗਡ਼ਾ-ਜਗਰਾਓਂ ) 
ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਾਇਰ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ ਕਿ ਮਿਹਨਤ, ਹੱਕ-ਸਚ ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸ਼ਾਇਰ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਲਿਖਣਾ ਕਿਓਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਇੱਕ ਜਿਊਂਦੇ ਜਾਗਦੇ ਇਨਸਾਨ ਅੰਦਰਲਾ ਸ਼ਾਇਰ ਮਾਰ ਗਿਆ / ਸੋਂ ਗਿਆ ਜਾਂ ਫੇਰ ਕੁਝ ਹੋਰ ???? 
ਸ਼ਾਇਰ ਦੀ ਇਸ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਇਰਾ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹਲੂਣਿਆ. ਸ਼ਾਇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸ਼ਾਇਰ ਦੀ ਭੈਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ. ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਇਹ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਉਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਸਦਮੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਕਾਰਣ ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਵੀ ਰਹੇ ਹੋਣ ਪਰ ਭੈਣ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਕਲਮ ਹਾਰ ਗਈ ਹੈ ਜਾਂ ਫੇਰ ਉਸ ਦੇ ਜਜ਼ਬਿਆਂ ਨੇ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਈ ਹੈ. ਆਖਿਰ ਉਸ ਭੈਣ ਨੇ ਵੀ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਇਨਸਾਨ ਅੰਦਰਲੇ ਸ਼ਾਇਰ ਨੂੰ ਮਰਨ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗੀ. ਉਸਨੇ ਵੀ ਸੰਕਲਪ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦਾ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਫਿਰ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰੇਗੀ. ਉਸ ਸ਼ਾਇਰਾ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੰਕਲਪ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵੇਰਵਾ ਕਿਸੇ ਅਗਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੀ. ਫਿਲਹਾਲ ਇਹ ਦੱਸੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗੀ...ਇਸ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਜ਼ਰੂਰ ਭੇਜੋ. ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਬਣੀ ਰਹੇਗੀ.--ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ. 

Friday, November 11, 2011

ਇੱਕ ਹੋਣਹਾਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ

ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਭੁਲਾਂਗੇ ਚੰਨ ਪੁੱਤਰ 'ਮਨੀਤ' ਪਿਆਰਾ....!
ਮਨੀਤ ਕੰਵਰ 23 ਅਗਸਤ1977 ਤੋਂ 10 ਨਵੰਬਰ 2007 
ਸਾਬਕਾ ਖੇਡ ਪਤਰਕਾਰ,ਸਹਾਰਾ ਸਮਯ ਟੀ. ਵੀ ਚੇਨਲ,ਦਿੱਲੀ
ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਮਨੀਤ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰਾ ਵੀਰ ਗੁਰਨਾਮ ਕੰਵਰ ਤੇ ਭਾਬੋ ਰਾਣੀ ਉਸ਼ਾ ਜੀ ਦੇ ਘਰੇ 23 ਅਗਸਤ 1977 ਨੂੰ ਆਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਭਰਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਨਾ ਤੇ ਕੰਵਰ ਪਰਿਵਾਰ ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌਡ਼ ਗਈ ! ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਓਹ ਬਹੁਤ ਹਸਮੁਖ, ਜਾਂਬਾਜ਼ ਤੇ ਹੋਣਹਾਰ ਬੱਚਾ ਸੀ ! ਉਸ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਮੇਹਨਤ ਕਰ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨਿਵਰਸਿਟੀ ਪਟਿਆਲਾ ਤੋਂ  ਟੀ. ਵੀ ਜਨਰਲਿਜ਼ਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਹਾਰਾ ਸਮਯ ਟੀ. ਵੀ ਚੇਨਲ, ਦਿੱਲੀ ਚ ਜਾ ਮੋਰਚਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ! ਕਾਲਜ ਸਮੇ ਤੋਂ ਹੀ ਓਹ ਕਵਿਤਾ, ਸਾਹਿਤ ਤੇ ਹੋਰ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿਚ ਵਧ ਚਡ਼ ਕੇ ਹਿੱਸਾ ਲੇੰਦਾ ਸੀ ! ਕ੍ਰਿਕਟ ਉਸ ਦਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਖੇਲ ਸੀ ! ਕੇਂਦਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸਭਾ ਦੇ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਬਣਦੇ ਮੁਕਾਮ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਧਾਰਨੇਆਂ ਚ ਓਹ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿਖੇ ਪਡ਼ਦੇ ਹੋਏ ਹਰ ਵਾਰ ਆਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ ! ਹਸੁ ਹਸੁ ਕਰਦੇ ਇਸ ਨਾਜ਼ੁਕ ਫੁਲ ਉਤੇ ਅਚਾਨਕ ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿਥੋਂ ਕਹਿਰ ਟੁਟ ਪਿਆ ਤੇ ਓਸ ਨੂੰ ਸਰੇਂਜੋਮਿਲਿਆ ਬਿਮਾਰੀ ਨੇ ਆ ਘੇਰਿਆ ਤੇ ਹਲਾ ਬੋਲਿਆ ...ਵੀਰ ਗੁਰਨਾਮ ਨੇ ਹਰ ਵਾਹ ਲਾਈ ਪੁੱਤਰ ਦੇ 23  ਤੋਂ  30 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਚ ਦਿਮਾਗ ਦੇ 7 ਅਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਹੋਏ ! ਹਰ ਸਾਲ ਇਕ... ਤੇ ਆਖਰ ਚ ਫੂਡ ਪੀਏਪ ਨੂੰ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਅਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ! ਅਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਫਲ ਰਿਹਾ ਪਰ ਸੇਪਟਿਕ ਹੋਣ ਕਰਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹੋ ਗਈ...ਲੋਕ ਦਿਵਾਲੀ ਦੀਆਂ ਬਤੀਆਂ ਬਾਲ ਖੁਸੀਆਂ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸਾਡਾ ਚੰਨ 10 ਨਵੰਬਰ 2007 ਨੂੰ ਬਦਲੀ ਓਹਲੇ ਲੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਚ ਹਨੇਰ ਚਡ਼ ਗਿਆ...! ਪਰ ਚੰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਧ ਚਾਨਣੀ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਚ ਹੇ...! ਵੀਰ ਗੁਰਨਾਮ ਕੰਵਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਿਤਾਬ 'ਸੂਹੇ ਮੋਸਮਾਂ ਦੇ ਬੋਲ 'ਪੁੱਤਰ ਮਨੀਤ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਕੀਤੀ ! 
ਅਜ ਇਕ ਕਵੀ ਪਿਤਾ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਏਨੀ ਚੰਗੀ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਏ... ਅਜ ਚਾਰ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਨੇ ਪਰ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਮਨੀਤ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰਾ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀ ਭੁਲਿਆ ....
ਗੁਰਨਾਮ ਕੰਵਰ
1.ਮਨੀਤ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ... 
ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਸ਼ਹਿਦ ਘੋਲਦਾ
ਤੇਰੇ ਬੋਲਾਂ ਦਾ ਸੰਗੀਤ।
ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਵਿਚ ਸਦਾ ਜਿਉਂਦੀ 
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ।
ਮੱਮੀ, ਪਾਪਾ, ਭੈਣਾਂ ਨਿੱਕੀਆਂ
ਵੀਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ
ਗੁੱਗੀ-ਟੋਨੀ, ਮਾਨਿਆ- ਟਿਨੀ,
ਅਮਾਨ ਦੇ ਨਕਸ਼ ਪਿਆਰੇ।
ਅੱਜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲਗਦਾ ਸਭ ਨੂੰ
ਸਮਾਂ ਗਿਆ ਜੋ ਬੀਤ।
ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ
ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਮਨੀਤ !

2.ਵੀਰ ਗੁਰਨਾਮ ਕੰਵਰ ਜੀ ਦੀ ਅੱਜ ਲਿਖੀ ਕਵਿਤਾ ...
ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਭੁਲਾਂਗੇ
ਚੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰਾ,
ਚਲੇ ਗਿਆ
ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਨੂੰ
ਸੋਚ ਕੇ ਮਨ ਘਬਰਾਵੇ
ਐਪਰ ਸਚ ਦੇ ਅਗੇ

 ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਵਕੀਲ
ਹਾਏ ਵੇ ! ਵਾਹ ਨਾ ਕੋਈ ਜਾਵੇ !
ਮਨੀਤ ਪਿਆਰਾ ਸਾਡੇ ਮਨ ਤੇ
ਰਾਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰੇਗਾ
ਇਸ ਦਸ ਨੰਬਰੀ ਦਿਨ ਦਾ ਛਲ
ਤਾ ਉਮਰ ਨਾ ਭੁਲ ਹੋਵੇਗਾ !        

ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਵਕੀਲ
ਸੰਪਰਕ : 8054980446
ਮਨੀਤ ਕੰਵਰ 23 ਅਗਸਤ1977 ਤੋਂ 10 ਨਵੰਬਰ 2007 ਸਾਬਕਾ ਖੇਡ ਪਤਰਕਾਰ, ਸਹਾਰਾ ਸਮਯ ਟੀ. ਵੀ ਚੇਨਲ, ਦਿੱਲੀ

(ਕਰਮ ਵਕੀਲ ਵਕੀਲ ਵੱਲੋਂ ਵੀਰਵਾਰ 10 ਨਵੰਬਰ 2011 ਨੂੰ ਰਾਤ  9:09 ਵਜੇ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ ਲਿਖਤ) 

Sunday, October 30, 2011

ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਸੱਖਣੇਪਣ ਦੇ ਰੂ-ਬ-ਰੂ // ਜਸਪਾਲ ਜੱਸੀ

ਸਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈਡ਼ਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਧਾਰਾ ਹੋ ਜਾਣਾ
ਸੁਰਖ ਰੇਖਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਕ
ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇ. ਉਹਨਾਂ  ਦੇ ਇਸ ਸਦੀਵੀ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਅੰਦੇਸ਼ਾ ਬੜੇ ਚਿਰਾਂ ਤੋਂ ਚਲਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੰਗਰਾਮੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਲਗਾਤਾਰ ਹਰਾਉਂਦੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ. ਆਖਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਨ ਰੁਕ ਗਈ ਪਰ ਉਸ ਧੜਕਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਦੇਖਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਉਹ ਨਜਰ ਅਜੇ ਵੀ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਕਦਮਾਂ ਨੇ ਚਲਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਸਫ਼ਰ ਅਜੇ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ. ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੌਇਰ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੋਰ ਵੀ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ. ਸੁਰਖ ਰੇਖਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਕ ਕਢਿਆ ਹੈ, ਕਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਸੁਖਿੰਦਰ ਜੀ ਵੀ ਸੰਵਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਕ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਭਾਅ ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ. ਪਹਿਲੀ ਨਵੰਬਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਾਟਕਾਂ ਦਾ ਇਕ ਲੰਮਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਹਾਲ ਜਲੰਧਰ ਵਿਖੇ ਹੋਵੇਗਾ. ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸਮ ਮਿਟ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਉਹ ਊਰਜਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਹੈ. ਸਾਡੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ. ਇਸ ਮੌਕੇ ਪੜ੍ਹੋ ਜਸਪਾਲ ਜੱਸੀ ਹੁਰਾਂ ਦੀਆ ਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੁਰਖ ਰੇਖਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਕ. ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਣਾ ਕਿ ਇਹ ਅੰਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਲੱਗਿਆ.-ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ 
ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿੰਘ ਚਲੇ ਗਏ! ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਅਟੱਲ ਨੇਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹਨਾਂ ਜਾਣਾ ਹੀ ਸੀ। ਫ਼ਖ਼ਰਯੋਗ, ਮਾਣਮੱਤੀ, ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ, ਸੰਗਰਾਮੀ, ਇਨਕਲਾਬੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਧਡ਼ਕਣ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣਦੇ ਸਾਂ। ਜਦੋਂ 11 ਜਨਵਰੀ 2006 ਨੂੰ ਕੁੱਸੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਠਾਠਾਂ ਮਾਰਦੇ ਇਕੱਠ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਘਾਲਣਾ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਸਲਾਮ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ''ਇਨਕਲਾਬੀ ਨਿਹਚਾ ਸਨਮਾਨ'' ਦੇ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਉਦੋਂ ਵੀ ਨੇਡ਼ੇ ਢੁਕ ਰਹੀ ਇਸ ਅਟੱਲ ਹੋਣੀ ਦੇ
ਫਿਕਰ ਭਰੇ ਸੰਕੇਤ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੰਮੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ
ਭੇਟ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਮੌਤ ਅਜਿਹੇ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਘਾਲਣਾ
ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ 'ਚੋਂ ਖਾਰਜ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ:

''ਸਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈਡ਼ਾਂ ਨੇ
ਜੀਵਨ ਦੀ ਧਾਰਾ ਹੋ ਜਾਣਾ
ਜਿਉਂਦੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਨੇ

ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਲਿਸ਼ਕਾਰਾ ਹੋ ਜਾਣਾ
ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਕੂਚ ਨਗਾਰੇ ਦਾ
ਜੇਤੂ ਧਮਕਾਰਾ ਹੋ ਜਾਣਾ
ਸਾਹਾਂ

ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਦੀਵਾ // ਡਾ.ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸੰਧੂ

ਦੀਵਾਲੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ
ਹਨ੍ਹੇਰੀ ਕੋਠਡ਼ੀ 'ਚ
ਬੈਠਾ ਇੱਕ ਖੂੰਜੇ ਲੱਗਿਆ
ਵਿਰਲਾਂ 'ਚੋਂ ਦੀ ਝਾਕਦਾ
ਤੇ ਇੱਕੋ ਟਕ ਨਿਹਾਰਦਾ
ਕਿਸੇ ਬਨ੍ਹੇਰੇ 'ਤੇ ਲੱਗੀਆਂ
ਟਿਮਟਮਾਉਂਦੀਆਂ ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਨੂੰ
ਕਿਸੇ ਜੰਗਲੇ 'ਤੇ ਜਗਮਗਾਉਂਦੀਆਂ
ਰੰਗ - ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਲਡ਼ੀਆਂ ਨੂੰ
ਤੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ
ਸ਼ਾਇਦ ਆਵਦੀ ਬੀਤੇ ਦੀ 

ਬਾਤ ਬੈਠਾ ਪਾਉਂਦਾ
ਓਹ ਵੀ ਦਿਨ ਸਨ
ਜਦ ਹੁੰਦੀ ਸੀ
ਦੀਵੇ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ
ਪੁੱਛ ਓਸ ਦੀ ਹੋਰ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ
ਜਦ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਦੀਵਾਲੀ
ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ' ਕੱਠੇ ਕਰਕੇ
ਬੇਬੇ ਬੱਠਲ 'ਚ ਸੀ ਪਾਉਂਦੀ
ਠੰਡੇ -ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ
ਡੋਬ -ਡੋਬ ਨਹਾਉਂਦੀ
ਆਥਣ ਵੇਲੇ 'ਕੱਲੇ -'ਕੱਲੇ ਦਾ 

ਡਾ.ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸੰਧੂ 
ਮੁੰਹ -ਮੱਥਾ ਪੂੰਝਦੀ
ਸਰੋਂ ਦਾ ਤੇਲ 
ਹਰ ਦੀਵੇ 'ਚ ਪਾਉਂਦੀ 
ਰੂੰ ਦੀਆਂ ਵੱਟੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ 
ਹਰ ਦੀਵੇ 'ਚ ਟਿਕਾਉਂਦੀ 
'ਨ੍ਹੇਰਾ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਅਸੀਂ 
ਜੁਗਨੂੰ ਬਣ ਟਿਮਟਿਮਉਂਦੇ 
ਸਾਡੇ 'ਚੋਂ ਦੋ-ਦੋ ਦੀਵੇ 
ਪਿੰਡ ਦੀ ਫਿਰਨੀ 
ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 
ਬਾਹਰਲੇ ਘਰ ਵਾਲੀ ਰੂਡ਼ੀ 
ਬੁੱਢ਼ੇ ਬੋਹਡ਼ ਵਾਲੇ ਚੁਗਲ - ਚੌਂਕ 
ਖੇਤ ਵਾਲੀ ਮੋਟਰ 
ਸਾਂਝੇ ਖੂਹ 'ਤੇ 
ਤੇ ਨਾਲੇ .....
ਪਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਾਧ 'ਤੇ 
ਆਪਣੇ -ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ 
ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ ਖਿੰਡਾਉਂਦੇ 
ਬਾਕੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਦੀਵੇ 
ਘਰ ਦੇ ਬ੍ਨ੍ਹੇਰਿਆਂ 'ਤੇ 
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁਡ਼ ਬੈਠ ਕੇ 
ਤੇਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਕੱਤਰੇ ਤੱਕ 
ਗਈ ਰਾਤ ਤੱਕ 
ਘਰ ਦੇ ਵਿਹਡ਼ੇ ਨੂੰ 
ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ਜਗਮਗਾਉਂਦੇ !

Thursday, September 29, 2011

ਸੰਤ ਰਾਮ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ


ਸੰਤ ਰਾਮ  ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਕਹੇ ਗਏ ਸਨ ਪਰ ਅੱਜ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਅਰਥ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ.

Monday, August 15, 2011

15 ਅਗਸਤ ਹੈ ਆ ਗਈ

ਯਾਰੋ 15 ਅਗਸਤ ਹੈ ਆ ਗਈ
ਹੁਣ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏ ਜਾਣਗੇ
ਹਰ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸਟੇਡੀਅਮ'ਚ
ਤਿਰੰਗੇ ਲਹਿਰਾਏ ਜਾਣਗੇ

ਅੱਜ ਫੇਰ ਸਾਡੇ ਫੁੱਲਾਂ ਜੇਹੇ ਅਰਮਾਨਾ ਨੂ
ਝੰਡੇ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ
ਤੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿਟਕਪੜੀਏ ਹਥੋਂ
ਪੈਰਾਂ ਚ ਰੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ
ਅੱਜ ਫੇਰ ਦੋਗਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣ ਸੁਣਾਏ ਜਾਣਗੇ
ਯਾਰੋ 15 ਅਗਸਤ ਹੈ ਆ ਗਈ
ਹੁਣ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏ ਜਾਣਗੇ

ਬੇਮਤਲਬ ਦੇ ਦੰਗਿਆਂ ਚ ਮਾਰੇ
ਫੌਜੀ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਨੂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ
ਓਹਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਸਾਈ ਦੇ ਬਦਲੇ
ਇਕ ਤਗਮਾ ਫੜਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ
ਪਰ ਓਸ ਫੌਜੀ ਦੀ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਦੇ ਬਣਦੇ ਪੈਸੇ
ਨਾ ਛੇਤੀ ਓਹਦੇ ਹਥ ਚ ਫੜਾਏ ਜਾਣਗੇ
ਯਾਰੋ 15 ਅਗਸਤ ਹੈ ਆ ਗਈ
ਹੁਣ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏ ਜਾਣਗੇ

ਸਾਡੀ ਅਰਥ ਵਿਵਸਥਾ ਕੁਝ % ਸੁਧਰੀ
ਓਹ ਲਾਲ ਕਿਲੇ ਤੇ ਚੜਕੇ ਬੋਲੇਗਾ
ਪਰ ਅਸਲ ਚ ਲੈਣ ਨੂ ਕਰਜ਼ੇ ਬਾਹਰੋ
ਰਾਹ ਮਲਟੀ ਨੈਸ਼ਨਲਜ ਲਈ ਖੋਲੇਗਾ
ਤੇ ਆਰਥਿਕ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਇਹ ਬੇੜੀਆਂ ਸੰਗਲ
ਭਾਰਤ ਮਾਂ ਦੇ ਹਥਾਂ-ਪੈਰਾਂ ਚ ਪਾਏ ਜਾਣਗੇ
ਯਾਰੋ 15 ਅਗਸਤ ਹੈ ਆ ਗਈ
ਹੁਣ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏ ਜਾਣਗੇ

ਅਸੀਂ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਹੈ ਕਰ ਦੇਣੀ
ਸਕੀਮਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ
ਪਰ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਿਓਂ ਦਮ ਤੋੜ ਗਈਆਂ
ਇਸ ਤਥ ਨੂ ਛੁਪਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ
ਅੱਜ ਫੇਰ ਉੱਜਡੀਆਂ ਅਖਾਂ ਤੇ ਚਸ਼੍ਮੇ
ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਚੜਾਏ ਜਾਣਗੇ
ਯਾਰੋ 15 ਅਗਸਤ ਹੈ ਆ ਗਈ
ਹੁਣ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏ ਜਾਣਗੇ

ਇਸ ਮੈਂਹਿਗਾਈ ਨੂੰ ਨਥ ਪਾਵਣ ਦੀ
ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀ ਹੋਵੇਗੀ
ਬੇਰੁਜਗਾਰੀ ਮਿਟਾਵਣ ਦੀ
ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਗਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ
ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਰਹੇਗੀ ਚੜਤ ਓਦਾ ਹੀ
ਸਮਾਜਵਾਦ ਲਿਆਵਣ ਦੀ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ
ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੋ ਬਾਹਰ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ
ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂ ਹਟਾਏ ਜਾਣਗੇ
ਯਾਰੋ 15 ਅਗਸਤ ਹੈ ਆ ਗਈ
ਹੁਣ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏ ਜਾਣਗੇ

ਭਲਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਜੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਤਾ
ਸਚ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਸੇਕੋ
ਕੀ ਕਰ ਹਾਸਿਲ ਗੱਲ ਛਡੋ
ਜੋ ਰਹੰਦਾ ਬਾਕੀ ਸਬ ਦੇਖੋ
ਪਰ ਸੁਖਵੀਰ ਓਏ ਕੁਰਸੀ ਖਾਤਿਰ ਹੀ
ਸਬ ਬਿਗਲ ਵਜਾਏ ਜਾਣਗੇ
ਯਾਰੋ 15 ਅਗਸਤ ਹੈ ਆ ਗਈ
ਹੁਣ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏ ਜਾਣਗੇ
 --ਸੁਖਵੀਰ ਸਰਵਾਰਾ
  










ਮੋਬਾਈਲ ਸੰਪਰਕ: 9914886488. 997, 
ਡਾਕ ਸੰਪਰਕ: ਆਦਰਸ਼ ਕਲੋਨੀ, ਪਟਿਆਲਾ