ਥੈਲੇਸੀਮੀਆ: ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹਰ ਕਦਮ ਇੱਕ ਨਈ ਜੰਗ ਹੈ---

ਖੂਨ ਦੀ ਇੱਕ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਆਸਰੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੱਸੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਜਾਚ 

ਸ਼ਮ੍ਹਾ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਿਆਂ 25 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਸੁੱਖ ਸੋਹਿਤ 

ਲੁਧਿਆਣਾ। ਐਤਵਾਰ 19 ਮਈ, 2013. ਥਾਂ ਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਦੇ ਐਨ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਗੁਰੂਨਾਨਕ ਭਵਨ। ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਆਓ-ਭਗਤ ਲਈ ਖੜੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਾਈਵ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਬੜੀ ਹੀ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ  ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਸਭਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ  ਆਖਦਿਆਂ ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੇ ਪੁੱਜਣ ਲਈ ਆਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਹੋਣੀ ਸੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਖਤਰਨਾਕ ਰਸਤਿਆਂ ਦੀ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਮੌਤ ਵਰਗੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਦੀਵਾਨਿਆਂ ਦੀ ਜਿਹੜੇ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਕੋਲ ਖੜੋ ਕੇ ਵੀ ਹੇਠ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ ਆਬ-ਏ-ਹਯਾਤ ਵੱਲ, ਸੰਜੀਵਨੀ ਵੱਲ---ਸਦੀਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੱਲ। । ਇਹ ਲੋਕ ਨਾ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਜਲਸੇ ਜਲੂਸ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਸ਼ੋਭਾ ਯਾਤਰਾ, ਰਥ ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਨਗਰ ਕੀਰਤਨ ਵਿੱਚ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਾਸੂਮ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਗਮ ਸੀ। ਕਈ ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਚੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਨ੍ਹੇ ਮੁੰਨੇ ਵੀ ਕਹੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।  ਪਰ ਇੱਕ ਜੰਗ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗਲ ਆ ਪਈ ਸੀ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਜੰਗ। ਉਘੇ ਸ਼ਾਇਰ ਡਾਕਟਰ ਜਗਤਾਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ---

ਹਰ ਮੋੜ ਤੇ ਸਲੀਬਾਂ, ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਹਨੇਰਾ; 

ਫਿਰ ਵੀ ਅਸੀਂ ਰੁਕੇ ਨਾ, ਸਾਡਾ ਵੀ ਦੇਖ ਜੇਰਾ ! 

ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਬਿਲਕੁਲ ਸਚ ਸੀ--ਹਰ ਸਾਹ ਤੇ ਮੂੰਹ ਅੱਡੀ ਖੜੀ ਮੌਤ। ਹਰ ਸਾਹ ਦਰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ । ਹਰ ਸਾਹ ਇੱਕ ਚੁਨੌਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਮਾਸੂਮ ਜਿੰਦਾਂ ਨਾਲ--ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜਿਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ---ਯੇ ਵੋ ਨਨ੍ਹੇ ਫੂਲ ਹੈਂ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਕੋ ਲਗਤੇ ਪਿਆਰੇ---ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਰੱਬ ਹੈ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਇਹਨਾਂ  ਨੂੰ ਕਿਸ ਜੁਰਮ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਖੂਨ ਦੀ ਇੱਕ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਤਰਸਦੀਆਂ ਏਹ ਰੱਬ ਵਰਗੀਆਂ ਜਿੰਦੜੀਆਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ---ਪਰ ਨਾ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਵਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਗਿਲਾ ਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਨਿਰਾਸ਼ਾ---ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦ੍ਰਿੜਤਾ---ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ---ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਖੌਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ---ਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜਿੱਤ ਦੀ ਚਾਹਤ ਵਾਲੀ ਚਮਕ---ਪ੍ਰਸਿਧ ਸ਼ਾਇਰ ਜਨਾਬ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬਿਹਾਰੀ ਨੂਰ ਹੁਰਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ---

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੇ ਬੜੀ ਸਜ਼ਾ ਹੀ ਨਹੀਂ; 

ਔਰ ਕਿਆ ਜੁਰਮ ਹੈ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ !

ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੇ ਬੋਲ-----

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹਰ ਕਦਮ--ਇੱਕ ਨਈ ਜੰਗ ਹੈ। 

ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ 'ਚ ਬਾਹਵਾਂ ਪਾਈ ਇਹ ਬੜੇ ਹੀ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਗੀਤ ਦੀ ਅਗਲੀ ਲਾਈਨ ਬੋਲਦੇ ਹਨ-----

ਜੀਤ ਜਾਏਂਗੇ ਹਮ--ਤੂੰ ਅਗਰ ਸੰਗ ਹੈ--! 

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਨਾਲ ਮੱਥਾ ਲਾ ਕੇ ਲਗਾਤਾਰ ਥੈਲੇਸੀਮੀਆ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਇਹਨਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਕਦੇ ਕੋਈ ਵੀਰ ਚੱਕਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨਿੱਤ ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਦੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਚੋਂ ਲੰਘਦਿਆਂ ਕੋਈ ਨੋਬਲ ਪ੍ਰਾਈਜ਼। ਇਹਨਾਂ ਬਹਾਦਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਾਈਵ ਟੀਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਕਿਸੇ ਉੱਚੀ ਸੁੱਚੀ ਸੋਚ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਤੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸਿਰਫ 18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਤੇ ਕਾਫ਼ਿਲਾ ਤੁਰ ਪਿਆ ਥੈਲੇਸੀਮੀਆ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ। ਏਹ ਲੋਕ ਜਿਵੇਂ ਆਖ ਰਹੇ ਹੋਣ-ਹਮ  ਤੇਰੀ ਬੰਦਗੀ ਕਰੇਂ ਨ ਕਰੇਂ---ਤੇਰੇ ਬੰਦੋਂ ਸੇ ਪਿਆਰ ਕਰਤੇ ਹੈਂ---! 

ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਨਿਦਾ ਫ਼ਾਜਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ--

ਘਰ ਸੇ ਮਸਜਿਦ ਹੈ ਅਗਰ ਦੂਰ ਚਲੋ ਯੂੰ ਕਰਲੇਂ-- 

ਕਿਸੀ ਰੋਤੇ ਹੁਏ ਬੱਚੇ ਕੋ ਹੰਸਾਇਆ ਜਾਏ !  ---ਬੜਾ ਹੰਗਾਮਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਇਸ ਸ਼ਿਅਰ ਤੇ ਪਰ ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਮਗਨ ਸਨ ਇਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ।ਇਥੇ ਸਭ ਦਾ ਪੂਜਾ ਪਾਠ ਇਹੀ ਸੀ। ਸਭਦਾ ਮੰਦਿਰ ਗੁਰਦਵਾਰਾ ਵੀ ਇਹੀ ਸੀ--ਸਭਦਾ ਜਰੂਰੀ ਕੰਮ ਵੀ ਇਹੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼।  

ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਰਸਮੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ ਦੇ ਗਾਇਨ ਨਾਲ ਤੇ ਰੰਗਾਰੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ ਇਹਨਾਂ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਉਮੀਦਾਂ ਭਰੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਲੀਕੇ ਅਤੇ ਮਿਠਾਸ ਨਾਲ ਜੀ ਆਇਆਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 

ਇਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੀ ਐਮ ਸੀ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਐਮ ਜੋਸੇਫ਼ ਜੋਨ੍ਹ ਨੇ ਥੈਲੇਸੀਮੀਆ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਕੀਆਂ ਬਾਰੇ ਬੜੇ ਹੀ ਸਾਦਾ ਜਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਲਾਈਡ ਸ਼ੋ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ। ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਜਾਏ ਤਾਂ ਲਗਾਤਾਰ 15 ਕੁ ਦਿਨਾਂ ਮਗਰੋਂ ਸਬੰਧਿਤ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖੂਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਖੂਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ। ਪਰ ਹਰ ਵਾਰ ਹਫਤੇ ਦੋ ਹਫਤੇ ਮਗਰੋਂ ਖੂਨ ਮਿਲਣਾ ਆਸਾਨ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਖੂਨ ਮਿਲ ਵੀ ਜਾਏ ਤਾਂ ਕਈ ਹੋਰ ਸਾਈਡ ਇਫੈਕਟ। ਖੂਨ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾਨ ਵਾਲਾ ਆਇਰਨ ਜਮਾ ਹੁੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਖਤਰਨਾਕ ਸਟੇਜ ਤੱਕ ਪੁੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਜਮਾ ਹੋਏ ਆਇਰਨ ਨੂੰ ਕਢਣਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸਮਸਿਆ। ਬਾਰ ਬਾਰ ਖੂਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਨ ਲਈ ਬੀ ਐਮ ਟੀ ਅਰਥਾਤ ਬੋਨ ਮੈਰੋ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਦੇ ਕੁਲ 15 ਕੇਸ ਡਾਕਟਰ ਜੋਨ੍ਹ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਹੋਏ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 14 ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੇ। ਇਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਬਾਰ ਬਾਰ ਬਲੱਡ ਟਰਾਂਸਫਿਊਜ਼ਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। 

ਇਸੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਬੋਲਦਿਆਂ ਡਾਕਟਰ ਪਰਵੀਨ ਸੋਬਤੀ ਨੇ ਵੀ ਏਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੀ ਐਮ ਟੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਆ ਰਹੀਆਂ ਔਕੜਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। 

ਪੰਜਾਬ ਬੀਜੇਪੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕਮਲ ਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਜ਼ਿਲਾ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰਵੀਨ ਬਾਂਸਲ ਆਖਿਰ ਤੱਕ ਬੈਠੇ। ਸਿਰਫ ਬੈਠੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ---ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਂਸਲਾ ਦੇਂਦੇ ਰਹੇ। ਸਿਆਸਤ ,ਚ ਸਰਗਰਮ ਉਘੇ ਆਗੂ ਮਦਨ ਲਾਲ ਬੱਗਾ ਨੇ ਵੀ ਹਰ ਸੰਭਵ ਸਹਿਯੋਗ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਐਮ ਐਲ ਏ ਸਿਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬੈਂਸ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਲਈ 51 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪੇ ਦੇਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਆਗੂ ਕਮਲ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਦੁਸ਼ਿਅੰਤ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਚੋਂ ਦੋ ਸਤਰਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ---

ਸਿਰਫ ਹੰਗਾਮਾ ਖੜਾ ਕਰਨਾ ਮੇਰਾ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ;

ਮੇਰਾ ਮਕਸਦ ਤੋ ਹੈ ਯੇਹ ਸੂਰਤ ਬਦਲਨੀ ਚਾਹੀਏ!

ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਤੋ ਤੇਰੇ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਸਹੀ; 

ਹੋ ਕਹੀਂ ਭੀ ਆਗ ਲੇਕਿਨ ਆਗ ਜਲਨੀ ਚਾਹੀਏ!

ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸੂਰਤ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਾਈਵ ਦੀ ਟੀਮ ਤਾਂ ਇੱਕ ਕਾਫ਼ਿਲਾ ਬਣਾ ਕੇ ਤੁਰ ਹੀ ਪਈ ਹੈ--ਲੋਕ ਵੀ ਨਾਲ ਆ ਰਹੇ ਹਨ---ਕਿੰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਖਰਚੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਰਕਾਰ ਵੀ ਏਸ ਪਾਸੇ ਤੁਰੇ----ਹਰ ਦੋ ਹਫਤਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਖੂਨ ਦੇ ਆਸਰੇ ਅੱਗੇ ਤੋਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸਿਲਸਿਲੇ ਨੂੰ ਬੀ ਐਮ ਟੀ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਟੈਸਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ--ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਥਾਂ ਜਾਣ ਦੇ ਖਰਚੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ-ਕਈ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ--ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕਈ ਹੋਰ ਖਰਚੇ---ਇਸ ਜੰਗ 'ਚ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁੜ ਵਸੇਬੇ ਦਾ ਖਰਚਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ--ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਸੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਈ ਸੁੱਖ ਸੋਹਿਤ। ਉਹੀ ਸੁੱਖ ਸੋਹਿਤ ਜਿਹੜਾ ਥੈਲੇਸੀਮੀਆ ਤੋਂ ਪੀੜਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਅੱਜ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਅਹੁਦੇ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੁੱਖ ਸੋਹਿਤ ਨੇ ਸਾਬਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕਰਿਸ਼ਮੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਿੰਮਤ ਕਰੇ ਇਨਸਾਨ ਤੋ ਕਿਆ ਕਾਮ ਹੈ ਮੁਸ਼ਕਿਲ। ਜਿੰਦਗੀ ਲਾਈਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੰਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ  ਮਿਸਾਲ ਬਣ ਕੇ ਉਭਰੇ ਇਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਇਹੀ ਨਹੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਮ੍ਹਾ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸੁੱਖ ਸੋਹਿਤ ਦੇ ਬਹਾਦਰੀ ਭਰੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਕਿਸੇ ਵੱਖਰੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਅਰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। --ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ (ਸਹਿਯੋਗ-ਅਮਨ ਕੁਮਾਰ ਮਲਹੋਤਰਾ)ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ 

ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੌਤ 

ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਬੁਲੰਦੀ ਤੋਂ ਬਦਨਾਮੀ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਖੱਡਾਂ

ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼੍ਰੀਸੰਤ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਭਾਰੀ ਰੋਸ ਵਖਾਵਾ

ਰੋਸ ਵਖਾਵੇ ਦੀ ਇਸ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਗ ਬਾਣੀ ਨੇ ਵੀ ਪ੍ਰਮੁਖਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। 

ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਫਿਕਸਿੰਗ  ਦਾ ਰੰਗ ਨਜਰ ਆਇਆ ਹੈ। ਏਸ ਸਨਸਨੀਖੇਜ਼ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਕਟ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡੂੰਘਾ ਸਦਮਾ ਲੱਗਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਕਲ੍ਹ ਕੁਰੱਪਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕੋਈ ਖੇਤਰ ਹੋਵੇ ਜਿਥੇ ਪੈਸੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨ ਕੁਝ ਗੜਬੜ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਇਸ ਸਭਕੁਝ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਾਡੇ ਭੋਲੇ ਭਲੇ ਆਦਰਸ਼ਵਾਦੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਪ੍ਰੇਮੀ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਸੋਚਦੇ ਸਨ ਕਿ ਜੇ ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਘਟੋਘੱਟ ਸ਼੍ਰੀਸੰਤ ਜਰੂਰ ਦੇਵਤਾ ਬਣਿਆ ਰਹੇ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਸਚ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਹਕੀਕਤ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ। ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਸੰਤ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਝਟਕਾ ਲੱਗਿਆ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਸੰਤ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਭਾਰੀ ਰੋਸ ਵਖਾਵਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੂੜੀਆਂ ਪਾਉਣ ਲਈ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਬੁਲੰਦੀ ਤੋਂ ਬਦਨਾਮੀ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿਗਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇ ਜਾਨ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਦੇ ਮਨੋ ਵੀ ਲਹਿ ਗਿਆ ਹੈ।  

ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਸੁਤੰਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋਣ ’ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਚਿੰਨ੍ਹ--ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ

ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਚੋਣ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਕਵਰੇਜ

ਪੰਚਾਇਤੀ ਰਾਜ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ  ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀ ਹਿੰਸਾ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਦਹਿਸ਼ਤ ਵਾਲਾ ਮਾਹੌਲ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਾਜ ਦੀ ਮੰਗ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਨੋਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਸਾ ਦੀਆ ਇਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਸੁਤੰਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸੁਆਲੀਆ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ।  

ਹਿੰਸਕ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਪੰਚਾਇਤੀ ਚੋਣਾਂ  Posted On May - 17 - 2013

ਪੁਲੀਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਲਈ ਇਮਤਿਹਾਨ ਦੀ ਘੜੀ

ਜਗ ਬਾਣੀ 'ਚ ਛਪੀ ਖਬਰ 

पंजाब केसरी में छपी खबर

ਸੂਬੇ ਅੰਦਰ ਪੰਚਾਇਤੀ ਰਾਜ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧ ਰਹੀ ਹਿੰਸਾ ਬੇਹੱਦ ਮੰਦਭਾਗੀ ਹੈ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਚੱਕ ਮਿਸ਼ਰੀ ਖਾਨ ਵਿਖੇ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਲਾਬਾਰੀ ਨਾਲ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਣ ਅਤੇ ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਹਲਕਾ ਰਾਮਪੁਰਾ ਫੂਲ ਵਿਖੇ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਆਗੂ ’ਤੇ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਵਰਕਰ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਗਰਸੀ ਆਗੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਸੁਤੰਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋਣ ’ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਚਿੰਨ੍ਹ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਚੋਣਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਵਕ ਨੇਪਰੇ ਚਾੜ੍ਹਨ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਖੋਖਲੇ ਸਾਬਤ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਫ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬਲਾਕ ਸਮਿਤੀ ਪੱਟੀ ਦੇ ਨਦੋਹਰ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਚੋਣ ਲੜ ਰਹੇ ਕਾਂਗਰਸੀ ਨੇਤਾ ਸੁਖਰਾਜ ਸਿੰਘ ਭੱਗੂਪੁਰ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਵਾਲਿਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬਲਾਕ ਸਮਿਤੀ ਦੀਆਂ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਦੇ ਸਿਲਸਿਲੇ ਵਿੱਚ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਵਿਧਾਇਕ ਰਾਣਾ ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਸੋਢੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਸਹਾਇਕ ਨਸੀਬ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਉੱਪਰ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਵੱਲੋਂ ਕਾਤਲਾਨਾ ਹਮਲਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਆ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਧਿਰ ਦੇ ਵਰਕਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ-ਧਮਕਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਾਰਨ-ਕੁੱਟਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਹਨ। ਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ, ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਆਗੂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੇ ਸੱਤਾ ਧਿਰ ਤੋਂ ਜਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਬਾਜਵਾ ਨੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਤੇ ਬਲਾਕ ਸਮਿਤੀ ਚੋਣਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕਾਂਗਰਸੀ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਰਕਰਾਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਧਿਰ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸਿਆਸੀ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਾਜ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ’ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਿਆਂ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿ ਯੁੱਧ ਵਰਗੀ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਣ ਦਾ ਖ਼ਦਸ਼ਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਪੰਚਾਇਤੀ ਰਾਜ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਦਰਅਸਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਘਿਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਧਿਰ ਵੱਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਮੰਤਵ ਨਾਲ ਚੋਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੋਧਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਚੋਣ ਕਮਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਇਆ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਾਰਡਬੰਦੀ ਅਤੇ ਰਾਖਵੇਂਕਰਨ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ’ਤੇ ਵੱਡੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰੋਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਚੋਣ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋਣ ਬਾਅਦ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਧਿਰ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸਿਆਸੀ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਮੀਡੀਆ ਦੀਆਂ ਸੁਰਖ਼ੀਆਂ ਬਣਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਚੋਣ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੌਰਾਨ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਿੰਸਾਤਮਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਫ਼ਸੋਸਨਾਕ ਪਹਿਲੂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਸੂਬਾ ਚੋਣ ਕਮਿਸ਼ਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪੁਲੀਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਲੋੜੀਂਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਜਾਪਦੇ ਹਨ। ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰਾਂ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਤੁਰੰਤ ਸਖ਼ਤ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਪੁਲੀਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੁਆਰਾ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਲਿਖਣ ਅਤੇ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪੱਲਾ ਝਾੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਸੁਤੰਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਖ਼ਦਸ਼ੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣੇ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹਨ।
ਪੰਚਾਇਤੀ ਰਾਜ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਮੁਢਲੀ ਇਕਾਈ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਸੁਤੰਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋਣੀਆਂ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਅਤੇ ਸਫ਼ਲਤਾ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਚੋਣ ਕਮਿਸ਼ਨ, ਪੁਲੀਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਇਹ ਚੋਣਾਂ ਨਿਰਪੱਖ, ਸੁਤੰਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਵਕ ਨੇਪਰੇ ਚਾੜਨ ਲਈ ਸੰਜੀਦਾ ਅਤੇ ਸੁਹਿਰਦ ਯਤਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਹਿੰਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸੂਬਾ ਚੋਣ ਕਮਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਮੂਕ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣਿਆ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਕਠਪੁਤਲੀ ਜਾਪ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਵਕ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੱਗਜ਼ਨੀ ਹਥਿਆਰ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ ਪਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸੀਮਤ ਹਥਿਆਰ ਹੀ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾਏ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਗੋਲਾਬਾਰੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਪਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਚੌਕਸੀ ਵਧਾਈ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਦੇ ਹੌਂਸਲੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ। ਆਦਰਸ਼ ਚੋਣ ਜ਼ਾਬਤੇ ਦੀਆਂ ਨਿੱਤ ਧੱਜੀਆਂ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਸੂਬਾ ਚੋਣ ਕਮਿਸ਼ਨ ਕੋਈ ਠੋਸ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਲਗਪਗ ਅਸਮਰੱਥ ਜਾਪ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਗਾਮੀ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਹਾਕਮ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਲਈ ਇਹ ਚੋਣਾਂ ਵੱਕਾਰ ਦਾ ਸਵਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਹੌਲ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਲੋੜੀਂਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਵੋਟਾਂ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੋਰ ਹਿੰਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਪਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਸੂਬੇ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਉਪ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸਬੰਧੀ ਧਾਰੀ ਚੁੱਪ ਵੀ ਠੀਕ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੀ। ਸੁਤੰਤਰ, ਨਿਰਪੱਖ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਵਕ ਚੋਣਾਂ ਸੰਪੰਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਤੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸਭਾ ਅਤੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਸਮੇਂ ਵੀ ਕਦੇ ਅਜਿਹੀ ਹਿੰਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।  ਪੁਲੀਸ, ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਲਈ ਨਮੋਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਹ ਚੁਣੌਤੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਹਿੰਸਾਤਮਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਖੇਰੂੰ-ਖੇਰੂੰ ਹੋ ਰਹੀ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਲਈ ਹਾਕਮ ਧਿਰ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਲਈ ਪੰਚਾਇਤੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਾਕਮ ਧਿਰ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਤੀਆਂ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਗੰਭੀਰ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀਬਾਜ਼ੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਅਤੇ ਮਿਲਵਰਤਨ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਥਾਂ ਈਮਾਨਦਾਰ, ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਸੂਝਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਸਰਵਪੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਹੋ ਸਕੇ। ਸੌੜੇ ਸਿਆਸੀ ਮੰਤਵਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਚੇਤਨ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਹੋ ਰਹੇ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਨਾਜ਼ੁਕ

ਚੋਣ ਰੈਲੀ 'ਚ ਦਿਨ ਦਹਾੜੇ ਚੱਲੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ

ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਗ ਬਾਣੀ 'ਚ ਛਪੀ ਖਬਰ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਲਗਾਤਾਰ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਦੀ ਅਖਬਾਰ ਫਿਰ ਇਹੀ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਭਵਿੱਖ ਬੇਹੱਦ ਖਤਰਨਾਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਰੀਆਂ ਹੀ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਪ੍ਰਮੁਖਤਾ ਨਾਲ ਛਪੀ ਇੱਕ ਖਬਰ ਹੈ ਬਠਿੰਡਾ ਤੋਂ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਖਬਰ ਹੈ ਫਿਰੋਜਪੁਰ ਤੋਂ। ਬਠਿੰਡਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੋਣ ਰੈਲੀ 'ਚ ਫਾਇਰਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰੋਜਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਜਿਊਂਦੇ ਜੀ ਸਾੜ  ਕੇ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਠਿੰਡਾ ਤੋਂ ਚਰਨਜੀਤ ਭੁੱਲਰ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਵਿੱਚ  ਲਿਖਿਆ ਹੈ,"ਪਿੰਡ ਆਦਮਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਅਣਪਛਾਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਆਗੂ ਲੱਖਾ ਸਧਾਣਾ ਤੇ ਕੀਤੀ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਫਾਈਰਿੰਗ  ਵਿੱਚ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਹਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਲੱਖਾ ਸਧਾਣਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਗਰਸੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਦਾ ਲੜਕਾ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਏ। ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੇ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ ਅਤੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਉਤੇ ਉਦੋਂ ਫਾਈਰਿੰਗ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿੰਡ ਆਦਮਪੁਰਾ ਦੀ ਸੱਥ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਚੋਣਾਂ ਸਬੰਧੀ ਰੈਲੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਆਪਣੀ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਲੱਗੇ ਸਨ। ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਭਾਈਰੂਪਾ ਜ਼ੋਨ ਤੋਂ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਮਲਕੀਤ ਸਿੰਘ ਜੋ ਪਿੰਡ ਬੁਰਜ ਰਾਜਗੜ੍ਹ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਸਰਪੰਚ ਹਨ,ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਲੜਕਾ ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰਾਜੂ (26) ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਡੀ.ਐਮ.ਸੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਭਰਤੀ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਜੂ ਦੇ ਤਿੰਨ  ਗੋਲੀਆਂ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੱਟ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੈ।" ਇਸ  ਵਿੱਚ   ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਵੇਰਵਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਫਾਈਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਰਕਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਉਰਫ ਜੱਸਾ ਪੁੱਤਰ ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ (30) ਵਾਸੀ ਸਿਧਾਨਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। 

दैनिक भास्कर में प्रकाशित खबर

ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਹਲਕਾ ਰਾਮਪੁਰਾ ਫੂਲ ਤੋਂ ਅਸੈਂਬਲੀ ਚੋਣ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਲੱਖਾ ਸਧਾਣਾ ਦੇ ਇਸ ਫਾਈਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਗੋਲੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਹਸਪਤਾਲ ਬਠਿੰਡਾ ਭਰਤੀ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਅੱਜ ਕਰੀਬ 11 ਵਜੇ ਵਾਪਰੀ। ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਸਿਕੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮਲੂਕਾ ਦੇ ਅਸੈਂਬਲੀ ਹਲਕੇ ਰਾਮਪੁਰਾ ਫੂਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਆਦਮਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਪੰਚਾਇਤ ਸੰਮਤੀ ਭਗਤਾ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਦੀ ਚੋਣ ਰੈਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੇ ਭਾਈਰੂਪਾ ਜ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਮਿਤੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਲੱਖਾ ਸਧਾਣਾ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਰੈਲੀ ਖਤਮ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਗੋਲੀਆਂ ਚੱਲਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰੈਲੀ ਵਿੱਚ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਦ ਇੱਧਰ ਉਧਰ ਭੱਜ ਕੇ ਜਾਨ ਬਚਾਈ। ਚੋਣ ਰੈਲੀ ਦੀ ਸਟੇਜ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਆਗੂ ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰੈਲੀ ਮਗਰੋਂ ਜਦੋਂ ਲੱਖਾ ਸਧਾਣਾ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਆਪਣੀ ਇਨੋਵਾ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਏ ਤਾਂ ਕਰੀਬ ਡੇਢ ਦਰਜਨ ਅਣਪਛਾਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਫਾਈਰਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।  ਮੌਕੇ ’ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਫਾਈਰਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਜਦੋਂ ਲੱਖਾ ਸਧਾਣਾ ਜਦੋਂ ਗੱਡੀ ਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਉਸ ’ਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਹੀ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਕੋਲ ਅਸਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦੀ ਉਮਰ 30 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੀ। ਫਾਈਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾ ਸਧਾਣਾ ਦੀ ਗੱਡੀ ਵੀ ਭੰਨ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਾਇਰ ਮਾਰ ਕੇ ਟਾਇਰ ਵੀ ਪੈਂਚਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਹਮਲਾਵਰ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਦੂਰ ਹੀ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰਕੇ ਆਏ ਸਨ। ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਪੁਲੀਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਪੁੱਜ ਗਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘਟਨਾ ਸਥਾਨ ਦਾ ਜਾਇਜ਼ਾ ਲਿਆ। ਮੌਕੇ ਉਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਖੋਲ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਕਰੀਬ ਪੌਣੇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਜੇ ਵਾਪਰੀ। ਘਟਨਾ ਕਾਰਨ ਪਿੰਡ ਆਦਮਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।" ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਐਸ.ਐਸ.ਪੀ ਰਵਚਰਨ ਸਿੰਘ ਬਰਾੜ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਹਮਲੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਲੱਖਾ ਸਧਾਣਾ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਧਾਣਾ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀਰਾ ਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸ਼ਨਾਖ਼ਤ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੇ ਚੋਣਾਂ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਕਮਲ ਕਿਸ਼ੋਰ ਯਾਦਵ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਫਿਲਹਾਲ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਮੈਜਿਸਟਰੇਟੀ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ ਕਰਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਲੀਸ ਜਾਂਚ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਡੀ.ਐਸ.ਪੀ ਫੂਲ ਹਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਹਾਲੇ ਬਿਆਨ ਦਰਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਮਗਰੋਂ ਕੇਸ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। 

ਹੁਣ ਦੇਖਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀਆਂ ਧੱਜੀਆਂ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੀ ਏਸ ਘਟਨਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਐਕਸ਼ਨ ਕੀ ਅਤੇ ਕਿੰਨਾ ਜਲਦੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

......ਤੇ ਹੁਣ ਪੰਚਾਇਤ ਚੋਣਾਂ 'ਚ ਵੀ ਹਿੰਸਾ

ਕਾਮਰੇਡ ਗੁਰਮੇਲ ਹੂੰਝਣ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਜੁਡ਼ੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਜੂਮ

ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੌਤ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਹੋ ਰਹੇ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਨਾਜ਼ੁਕ

......ਤੇ ਹੁਣ ਪੰਚਾਇਤ ਚੋਣਾਂ 'ਚ ਵੀ ਹਿੰਸਾ

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਚੱਲੀ ਗੋਲੀ ਪੀ. ਪੀ. ਪੀ. ਸਮਰਥਕ ਦੀ ਮੌਤ

ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇਹੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਬੰਦੂਕਾਂ ਆਸਰੇ ਮਨਆਈਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਹੂਬਲੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਆਕਰੀ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਆਗੂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਦਿਨਦਹਾੜੇ ਘਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਡਰਾ ਧਮਕਾ ਕੇ ਕੁੜੀ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਗੋਲੀ ਚੱਲਣ ਦੀ ਨਵੀਂ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਹੈ ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਆਦਮਪੁਰ 'ਚ ਜਿਥੇ ਪੀ. ਪੀ. ਪੀ. ਦੇ ਨੇਤਾ ਲੱਖਾ ਸਿਧਾਨਾ 'ਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।  ਫਾਇਰਿੰਗ ਦੀ ਇਸ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਦੀ ਤਾਂ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਹੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਖੁਦ ਲੱਖਾ ਗੋਲੀ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਇਲਾਜ ਹੁਣ ਇਕ ਨਿਜੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਬਾਰੀਕੀ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਪੁਲਸ  ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕੀ ਇਹ ਤਾਂ ਨਿਜੀ ਰੰਜਿਸ਼ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।  

ਕਾਬਿਲੇ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਗੋਲੀ ਇੱਕ ਚੋਣ ਰੈਲੀ 'ਚ ਚੱਲੀ। ਰਾਮਪੁਰਾਫੂਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਆਦਮਪੁਰ 'ਚ ਬਲਾਕ ਸੰਮਤੀ ਚੋਣਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦ ਉਮੀਦਵਾਰ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਪੀ. ਪੀ. ਪੀ. ਨੇਤਾ ਲੱਖਾ ਸਿਧਾਨਾ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰੈਲੀ 'ਚ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਰੈਲੀ ਖਤਮ ਹੋਈ ਅਚਾਨਕ 15 ਤੋਂ 20 ਲੋਕ ਰੈਲੀ 'ਚ ਆਏ ਜਦੋਂ ਲੱਖਾ ਆਪਣੀ ਕਾਰ 'ਚ ਬੈਠਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੱਖਾ ਸਿਧਾਨਾ 'ਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਿਸ 'ਚ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅਤਿਅੰਤ ਨੇੜਲਾ ਸਾਥੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਮਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਲੱਖਾ ਸਿਧਾਨਾ, ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਥਕਾਂ 'ਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਇਸ ਹਮਲੇ 'ਚ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ 'ਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਥੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ। 
ਹੁਣ ਦੇਖਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਟਿਚ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਅਜਿਹੇ ਗੁੰਡਾ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧੀ ਅਨਸਰਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਆਪਣੇ ਡੰਡੇ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਦ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ?

......ਤੇ ਹੁਣ ਪੰਚਾਇਤ ਚੋਣਾਂ 'ਚ ਵੀ ਹਿੰਸਾ

ਕਾਮਰੇਡ ਗੁਰਮੇਲ ਹੂੰਝਣ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਜੁਡ਼ੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਜੂਮ

ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੌਤ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਹੋ ਰਹੇ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਨਾਜ਼ੁਕ

ਕਾਮਰੇਡ ਗੁਰਮੇਲ ਹੂੰਝਣ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਜੂਮ

ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿਵਸ ਮੌਕੇ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਨੇ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਹਥੀਂ ਲਿਆ

ਲੁਧਿਆਣਾ 14 ਮਈ (ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ) ਦੇਸ਼ ਦੀ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਅਖੰਡਤਾ ਦੇ ਲਈ ਖਾਲਿਸਤਾਨੀ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ  ਦੇ

ਵੱਖਵਾਦੀ ਮਨਸੂਬਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਰੁਧ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਉਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਰਕੱਢ ਆਗੂ ਸ਼ਹੀਦ ਕਾਮਰੇਡ ਗੁਰਮੇਲ ਹੂੰਝਣ ਅਤੇ ਕਾਮਰੇਡ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੀ 24ਵੀਂ ਬਰਸੀ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਪੰਧੇਰ ਖੇੜੀ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕਤਰ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਂਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਸ਼, ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਦਰਪੇਸ਼ ਅਜੋਕੇ ਮਸਲਿਆਂ ਦੇ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦਾ ਪ੍ਰਣ ਲਿਆ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ ਬੋਲਦਿਆਂ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸੂਬਾਈ ਸਕੱਤਰ ਕਾਮਰੇਡ  ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਬਰਾੜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੇ ਸਦਕਾ ਅੱਜ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਬਾ ਅੱਤਵਾਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਮਨ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਕੁੱਝ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਸ ਤ੍ਰਾਸਦੀ ਭਰੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਫ਼ੇਰ ਤੋਂ ਲਿਆਉਣ ਦੀਆਂ ਕੁਚਾਲਾਂ ਜਾਰੀ ਹਨ। ਅਫ਼ਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਨਾ ਕੇਵਲ ਨੱਥ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਬਲਕਿ ਇਸਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਲੋਂ ਸ਼ਹਿ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸੌੜੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਧਰਮ ਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨੂੰ ਰਲਗੱਢ ਕਰਨ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਕਾਲੀ ਤੇ ਭਾਜਪਾ ਦੋਵੇਂ ਫ਼ਿਰਕਾਪ੍ਰਸਤ ਇੱਕਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਮਿਉਨਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਧਾਰੀ ਲੜਾਈ ਲੜਨੀ ਪੈ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਫ਼ਿਰਕਾਪ੍ਰਸਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੇਂਦਰੀ ਤੇ ਸੂਬਾਈ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਆਰਥਿਕ ਨੀਤੀਆਂ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼। ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਵਪਾਰ ਸੰਗਠਨ (ਡਬਲਯੂ ਟੀ ਉ) ਅਤੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮਾਲੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਹੇਠ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਆਰਥਿਕ ਨੀਤੀ ਅਪਣਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਹੱਕ ਖੋਹੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿਰਤ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਖੌਤੀ ਸੁਧਾਰ, ਜਿਹੜੇ ਕੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਧਨੀ ਵਰਗ ਦੇ ਲਈ ਹਨ, ਇਸਦੀ ਜੀੳਂਦੀ ਜਾਗਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਸਰਕਾਰੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਬੜੇ ਹੀ ਸਾਜਿਸ਼ੀ ਪਰ ਸੂਖਮ ਢੰਗ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਦ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨਾ ਦੀਆਂ ਧੱਜੀਆਂ ਉਡਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਊਟ ਸੋਰਸ ਕਰ ਕੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਠੇਕੇ ਤੇ ਕੱਚੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਥੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਣਦੇ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ। ਬਰਾਮਦ ਦੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਰਥਿਕ ਖੇਤਰ ਉਸਾਰਨ ਦੇ ਨਾਂ ਹੇਠ ਮਜ਼ਦੁਰਾਂ ਤੋਂ ਯੂਨੀਅਨ ਬਨਾਉਣ ਦੇ ਹੱਕ ਵੀ ਖੋਹੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਛੋਟੇ ੳਦਯੋਗਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਖੋਹੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਨੂੰਨ ਇਜਾਰੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਬਹੁਕੌਮੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸਕੱਤਰ ਕਾਮਰੇਡ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਬੁਆਣੀ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਮੌਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਵੰਡ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਤਹਿਸ ਨਹਿਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਰ ਕੇ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਪੋਸ਼ਣ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ੳਦਯੋਗਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਦਰ 218 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ। ਕਿਸਾਨੀ ਦਾ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਸਮੇਤ ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਪਿਛਲੇ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ 2 ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕਿਸਾਨ ਆਤਮ ਹਤਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਖੇਤ ਮਜ਼ਦੂਰ ਤਾਂ ਦਰਿਦਰਤਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੱਲ ਨੂੰ ਧੱਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।

ਪੈਸੇ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹੀ ਦੌੜ ਵਾਲੇ ਇਸ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਘੋਟਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੰਤਹਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਨੇ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਅੱਜ ਫ਼ਿਰ

ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਭਰੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਮਾਗਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ

ਸੀ ਪੀ ਐਮ ਦੇ ਜ਼ਿਲਾ ਸਕੱਤਰ ਕਾ ਅਮਰਜੀਤ ਮੱਟੂ, ਸਾਬਕਾ ਮੰਤਰੀ ਪੰਜਾਬ ਸ਼੍ਰੀ ਮਲਕੀਤ ਦਾਖਾ, ਕਾਮਰੇਡ  ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਗੋਰੀਆ,ਡਾ ਅਰੁਣ ਮਿੱਤਰਾ, ਕਾਮਰੇਡ  ਓ ਪੀ ਮਹਿਤਾ, ਕਾਮਰੇਡ  ਰਮੇਸ਼ ਰਤਨ, ਕਾਮਰੇਡ  ਡੀ ਪੀ ਮੌੜ, ਕਾਮਰੇਡ  ਕੁਲਵੰਤ ਸਿੰਘ, ਸ: ਲਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਲੱਖਾ, ਕਾਮਰੇਡ  ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਲਤਾਲਾ, ਕਾਮਰੇਡ ਸਿਕੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੜਤੌਲੀ,  ਕਾਮਰੇਡ  ਭਗਵਾਨ ਸਿੰਘ, ਕਾਮਰੇਡ  ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਭੱਟੀਆਂ, ਡਾ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਪੰਧੇਰ, ਕਾਮਰੇਡ  ਮੇਵਾ ਸਿੰਘ ਰਾਏਕੋਟ, ਕਾਮਰੇਡ  ਪਰਮਜੀਤ ਸਿਹੋੜਾ, ਕਾਮਰੇਡ  ਅਵਤਾਰ ਗਿੱਲ, ਕਾਮਰੇਡ  ਗੁਰਨਾਮ ਗਿੱਲ, ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ  ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਕਾਮਰੇਡ  ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ, ਸ਼ੀ ਚਰਨ ਗੁਰਮ, ਕਾਮਰੇਡ ਅਵਤਾਰ ਗਿੱਲ, ਕਾਮਰੇਡ ਇਸਮਾਈਲ ਖ਼ਾਨ, ਕਾਮਰੇਡ ਸ਼ਿਗਾਰਾ ਸਿੰਘ। ਕਾਮਰੇਡ   ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਗੋਰੀਆ ਨੇ ਮੰਚ ਸੰਚਾਲਨ ਕੀਤਾ। ਸੀਨੀਅਰ ਕਮਿਉਨਿਸਟ ਆਗੂ ਕਾਮਰੇਡ  ਸਾਧੂ ਸਿੰਘ ਸੇਖਾ ਦਾ ਕਾਮਰੇਡ  ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਬਰਾੜ ਅਤੇ ਕਾਮਰੇਡ  ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਬੁਆਣੀ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਤੋਂ ਪੰਜਵੀਂ ਤੱਕ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਦੂਜਾ ਤੇ ਤੀਜਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਮਾਲੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ ਡਾ. ਅਰੁਣ ਮਿੱਤਰਾ ਵਲੋਂ ਕੰਨ ਨੱਕ ਗਲਾ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਮੁਫ਼ਤ ਮੈਡੀਕਲ ਚੈਕ ਅੱਪ ਕੈਂਪ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 150 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਦਵਾਈਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਮੰਡਲੀ ਜੀਦਾ ਜ਼ਿਲਾ ਬਠਿੰਡਾ ਵਲੋਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰੋਗਰਾਮ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਲੁਧਿਆਣਾ 'ਚ ਪਾਰਕਿੰਗ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਗਰਮਾਇਆ

ਦੁਕਾਨਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਉਤਰੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰ

ਲੁਧਿਆਣਾ:14 ਮਈ (ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ): ਆਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭਾਰੀ ਇੱਕਠ ਸੀ, ਨਾਅਰੇਬਾਜ਼ੀ ਵੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬੈਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਮਾਟੋ ਵੀ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਹ ਕੋਈ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਇਕੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੇ ਇਸ ਮੌਕੇ ਕੁਝ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਆਗੂ ਆਏ ਵੀ ਹੋਏ ਸਨ ਤਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਿੱਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠ ਕੇ ਸਿਰਫ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਸਾਧਾਰਣ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋਣ। 

ਇਹ ਇੱਕ ਰੋਸ ਸੀ ਪਾਰਕਿੰਗ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼। ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਜੇ ਸਾਡੀ ਦੁਕਾਨ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਗਾਹਕ ਆਪਣਾ ਵਾਹਨ ਹੀ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਦੁਕਾਨਦਾਰੀ ਚੱਲੇਗੀ ਕਿਵੇਂ? ਇਹਨਾਂ ਸੁਆਲਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਰੋਡ ਦੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਨੇ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਅਤੇ ਪੁਲਸ ਵਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਪਲੈਕਸਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹੇ ਵਾਹਨਾਂ ਖਿਲਾਫ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਵਿਰੋਧ 'ਚ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਬੰਦ ਵੀ ਰੱਖਿਆ, ਧਰਨਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ 'ਚ ਆਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਨਵੀਂ ਕਚਹਿਰੀ ਤੱਕ ਮਾਰਚ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਵਖਾਵਾਕਾਰੀ  ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਡੀ. ਸੀ. ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਆਪਣੇ ਮੰਗ ਪੱਤਰ 'ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ 'ਤੇ ਹਾਈਕੋਰਟ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਵੀ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ  ਪਾਰਕਿੰਗ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸੁਲਝਾਉੁਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਆਰਤੀ ਚੌਕ 'ਚ ਧਰਨੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਦੇ ਪੱਖ 'ਚ ਆਏ ਵਿਧਾਇਕ ਭਾਰਤ ਭੂਸ਼ਣ ਆਸ਼ੂ ਨੇ ਬੜੇ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨਿਗਮ ਅਤੇ ਪੁਲਸ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜਨ 'ਤੇ ਤੁਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਏਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕੀ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਤੋਂ ਕੰਮ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਇਹ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਾਇਆ ਕਿ ਖੁਦ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਨੇ ਹੀ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਪਾਰਕਿੰਗ ਬਣਾਉੁਣ ਲਈ ਵਣ ਵਿਭਾਗ ਤੋਂ ਜਗ੍ਹਾ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਟੈਂਡਰ ਵੀ ਲਗਾਏ ਸਨ। ਹੁਣ ਫਿਰ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਰੋਡ ਦੀ 8 ਲੇਨਿੰਗ ਸਬੰਧੀ ਬਣੀ ਯੋਜਨਾ 'ਚ ਸਰਵਿਸ ਲੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਰਕਿੰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਡਿਪਟੀ ਮੇਅਰ ਆਰ. ਡੀ. ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ 

ਇਸ ਅੰਦੋਲਨਕਾਰੀ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਾਮਲਾ ਚੁੱਕਣਗੇ। ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪਵਨ ਪੁਰੀ, ਚਰਨਜੀਤ ਗਰੇਵਾਲ, ਕਾਮਰੇਡ ਰਮੇਸ਼ ਰਤਨ, ਦੀਪਕ ਬੜਿਆਲ, ਸੁਨੀਲ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਅਤੇ  ਅਮਰਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸਮੇਤ ਕਈ ਹੋਰ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਦਾਲਤੀ ਆਦੇਸ਼ ਨਿਗਮ ਤੋਂ ਨਕਸ਼ਾ ਪਾਸ ਕਰਵਾਉੁਂਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਰਕਿੰਗ ਦੇ ਲਈ ਦਿਖਾਈ ਜਗ੍ਹਾ ਦਾ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਕੁਝ ਦੀ ਸੀਲਿੰਗ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਪੁਲਸ ਅਤੇ ਨਿਗਮ ਦਾ ਡੰਡਾ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਛੋਟੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ, ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਅਤੇ ਗਾਹਕਾਂ ਦੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਚੱਲ ਪਿਆ ਹੈ. ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਛੋਟੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦਾ ਟਰੈਫਿਕ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਬੰਧ 

ਹੀ ਨਹੀਂ। ਉਲਟਾ ਇਸ ਨਾਦਰਸ਼ਾਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰੋਡ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਜ਼ਰੂਰ ਠੱਪ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਕਈ ਜਗ੍ਹਾ ਸਰਵਿਸ ਲੇਨ ਬਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਪਾਰਕਿੰਗ ਸਪੇਸ 'ਚੋਂ ਹੀ ਦੁਕਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਵਾਹਨ ਨਾ ਜਾਣ ਦੇਣ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਖੜੀਆਂ ਕਰਕੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਤਾ ਗਿਆ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਗੱਡੀ 'ਚ ਬੈਠੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਾਲਾਨ ਕੱਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ  ਨਾਲ ਕਰਫਿਊ ਵਰਗਾ ਦਹਿਸ਼ਤਜਦਾ ਮਾਹੌਲ ਕਾਇਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਧਰਨੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਰੋਸ ਮਾਰਚ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਨਵੀਂ ਕਚਹਿਰੀ ਤਕ ਗਏ ਅਤੇ ਡੀ. ਸੀ. ਰਾਹੁਲ ਤਿਵਾੜੀ ਨੂੰ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਸੌਂਪ ਪਾਰਕਿੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਭਰ 'ਚ ਯੈਲੋ ਲਾਈਨ ਲਗਵਾ ਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਖੁਦ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰਕਿੰਗ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਮਾਲ ਰੋਡ ਤੇ ਤਾਂ ਯੈਲੋ ਲਾਈਨ ਅਲ ਸਿਸਟਮ ਚਾਲੂ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਰੋਡ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਚ ਨਵੇਂ ਨਾਦਰਸ਼ਾਹੀ ਹੁਕਮ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।

ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੌਤ

ਆਫਤ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਜਾਨ--ਕੌਣ ਬਣੇਗਾ ਰਖਿਅਕ ?

ਅਸੀਂ ਸਚਮੁਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੋਗਲੇ ਹਾਂ। ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕਲ੍ਹ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਆਖਦੇ ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।  ਸਿਰਫ  ਦਿਖਾਵੇ ਲਈ ਹੀ ਆਖਦੇ ਹਾਂ ਅੱਜ ਦੇ ਬੱਚੇ ਕਲ੍ਹ ਦੇ ਨੇਤਾ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਖੌਫਨਾਕ ਕਤਲਾਂ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫ਼ੇਰ ਕਈ ਗੰਭੀਰ ਸੁਆਲ ਖੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਆਮ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਓ ਆਪਸੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਓਹ ਕਿਸੇ ਰੇਲਵੇ ਫਾਟਕ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫ਼ਿਰੌਤੀ ਪਿਛੇ ਅਗਵਾ ਕਰਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਤਲਬ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੌਤ ਮੂੰਹ ਅੱਡੀ ਖੜੀ ਹੈ--ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਯਕੀਨੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਨ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਮਾਜ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਜਾਂ ਪੁਲਿਸ। ਤੁਸੀਂ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਨਾ ਹੋਵੋ---ਪੁਲਿਸ----ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕਈ ਕਈ ਦਿਨ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਪਈ ਲਾਸ਼ ਦਾ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ  ਕਾਤਲ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪੀੜਤ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਗੁੰਮਰਾਹ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਕਾਤਲਾਂ ਦਾ ਖ਼ੁਰਾ ਖੋਜ ਲਭਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਦਬਾਅ ਵਧਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੁਲਿਸ ਬਿਆਨ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ਹਾਂ ਜੀ ਕਾਤਿਲ ਇਹੀ ਸਨ। ਬਿਲਕੁਲ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਬਸ ਜ਼ਰਾ ਡੁੰਘਾਈ ਤੱਕ ਪਤਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਾਂ। ਪੁਲਿਸ ਤਹਿ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਹਿ ਫਰੋਲ ਕੇ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਆਪਣੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਿਪੋਰਟ ਲੜੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਲਿਆਵਾਂ ਗੇ ਹਰ ਵਾਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਵਾਰਦਾਤ ਦਾ ਵੇਰਵਾ।

ਇਸ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਦਰਦਨਾਕ ਮੌਤ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਬਲੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਕਿਰਿਆ ਦੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਿਆ ਇਹ ਮਾਸੂਮ ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਸਿਰਫ ਸਾਢ਼ੇ ਅਠ ਜਾਂ ਫੇਰ ਪੌਣੇ ਕੁ ਨੋ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ। ਗੱਲ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਹੈ। ਭੀੜ ਭੜੱਕੇ ਵਾਲੇ ਚੌੜੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੇੜੇ ਪੈਂਦੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਜਿਹੜਾ ਕਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਜਾਨ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਧਰਮ ਕਰਮ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਰੀੜ੍ਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਜਬੂਤ ਸੀ। ਥਾਂ ਥਾਂ ਤੇ ਮੰਦਿਰ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਕਦੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਇਸਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਦੇਂਦੇ। ਧੂਫ ਅਤੇ ਅਗਰਬੱਤੀਆਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਏਥੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ ਤਕਰੀਬਨ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਲੌਕਿਕ ਜਹੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ। ਹੋਲੀਆਂ ਆਈਆਂ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਬੌਛਾਰ ਸੀ। ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਕੋਈ ਰੰਗਿਆ ਗਿਆ। ਸਿਰਫ ਤਨੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮਨੋ ਵੀ। ਦਿਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਹੀ ਰੰਗ ਹੁੰਦੇ। ਪਰ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਇਸ ਵਾਰ ਦੀ ਹੋਲੀ ਕਿਸੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲੈ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਰੰਗ ਦੇ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਬਰ ਆਈ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੀ। ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼ਾਲ ਉਰਫ ਕਾਲੂ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਮਿਲੀ ਸੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿਧ ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭੈੜੀ ਅਤੇ ਬਦਬੂਦਾਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ। ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਰੰਜਿਸ਼ ਬਿਨਾ ਅਜਿਹਾ ਕਤਲ ਸੰਭਵ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ  ਤੇ ਮਿਰਤਕ ਦੇ ਇਵਾਰ ਦੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਰੰਜਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ।। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਭੁਪਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਕਿਲ ਠੋਕੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਵੱਖੀ ਵਿੱਚ ਗਰਿੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨ ਨਾਲ ਮੋਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕਾਲੂ 22 ਮਾਰਚ 1997 ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਾਢ਼ੇ ਕੁ ਪੰਜ ਵਜੇ  ਘਰੋਂ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਫਤੇ ਕੁ ਮਗਰੋਂ 29 ਮਾਰਚ 1997 ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੇੜੇ ਹੀ ਇੱਕ ਮੰਦਿਰ ਚੋਂ ਮਿਲੀ। ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇਸਦੀ ਐਫ ਆਈ ਵੀ ਆਰ ਦਰਜ ਕੀਤੀ, ਕਾਰਵਾਈ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ ਵੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਭਰੋਸੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪਰ ਪੀੜਿਤ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਇਨਸਾਫ਼ ਅੱਜ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਨਸਾਫ਼ ਲਈ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਕੋਈ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ, ਕੋਈ ਲੀਡਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਪਰ ਇਨਸਾਫ਼ ਅਜੇ ਤੱਕ ਦੂਰ ਹੈ। ਭੁਪਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਡਿਸਕ ਦੀ ਪ੍ਰੋਬਲਮ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਸ ਸਦਮੇ ਮਗਰੋਂ ਅਧਰੰਗ ਦੀ ਸਮਸਿਆ ਨੇ ਆ ਘੇਰਿਆ। ਚਾਹ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਥੋਹੜੀ ਬਹੁਤ ਆਮਦਨੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਖਿਚ ਧੂਹ ਕੇ ਘਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਖਰਚਾ। ਪਰ ਹਰ ਪਲ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵਿਛੜ ਚੁੱਕੇ ਬੇਟੇ ਦੀ ਯਾਦ। ਉਸਦੇ ਸਿਰ 'ਚ ਠੋਕੇ ਗਏ ਕਿੱਲਾਂ ਦੀ ਉਹ ਵਹਿਸ਼ੀਆਨਾ ਘਟਨਾ ਦੀ ਯਾਦ ਉਸਨੂੰ ਸੋਣ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੀ। ਉਸਨੂੰ ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਕਿਲ ਠੋਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਵੱਖੀ 'ਚ ਗਰਿੱਲ  ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮੋਰੀ ਉਸਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵੱਖੀ 'ਚ ਹੁੰਦੀ ਮੋਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਕੋਈ ਕਿਲ ਠੋਕਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ  ਗਰਿੱਲ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸਭ ਉਸਦੇ ਬੇਟੇ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਗਲੀ ਸੜੀ ਲਾਸ਼ ਦਾ ਖਿਆਲ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਤ੍ਰਭਕ ਉਠਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਸੋਂ ਨਹੀਂ। ਦਿਨ ਚੜਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਫਿਰ ਬਾਵਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ। ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਲੀਡਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਅਫਸਰ ਦੇ ਦਫਤਰ। ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਉਠਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਠ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਉਦਾਸੀ ਉਸਦੇ ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਉਕਰੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਸੋਲਾਂ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਰੀ ਹੈ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦੇ ਕਾਤਲਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਾਉਣ ਲਈ , ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਟਹਿਰੇ 'ਚ ਲਿਆਉਣ ਲਈ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਸਚਿਨ ਗੁਪਤਾ ਦਾ ਕਤਲ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਰੋ ਪਿਆ। ਕਹਿਣ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਉਸਦਾ ਬੇਟਾ ਹੀ ਕਤਲ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਵੀ ਅਖਬਾਰ 'ਚ ਕਿਸੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਕਤਲ ਦੀ ਖਬਰ ਛਪਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਜ਼ਖਮ ਹਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਇਹਨਾਂ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਕੋਈ ਟਾਈਮ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਕਈ ਲੋਕ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਜੀ ਛੱਡੋ ਹੁਣ। ਸੋਲਾਂ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪੁਰਾਨੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੀ ਕੀ ਹੈ? ਹੈ ਵੀ ਸ਼ਾਇਦ ਠੀਕ। ਉਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਏਨੀਆਂ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਏਨੇ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਕੌਣ ਯਾਦ ਰੱਖੇ ਉਸ ਪੁਰਾਣੀ ਗੱਲ ਨੂੰ। ਪਰ ਗੱਲ ਦਾ ਸਾਰ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਦੋਂ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਏਨੇ ਬੱਚੇ ਬਚ ਜਾਂਦੇ। ਏਥੋਂ ਹੀ ਉਠਦਾ ਹੈ ਸੁਆਲ ਕਿ ਆਖਿਰਕਾਰ ਕਿਓਂ ਲੱਗਿਆ ਕਿਸੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕਿ ਉਸਦੇ ਬੇਟੇ ਦੇ ਕਤਲ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਰਫ਼ਾਦਫ਼ਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿਓਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ? ਅੱਜ ਇਹ ਸੁਆਲ ਕਿਓਂ ਖੜਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਵੀ ਪੈਸੇ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਬੇਟੇ ਦੇ ਕਾਤਿਲ ਵੀ ਸਲਾਖਾਂ ਪਿਛ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ। ਕੀ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਭੁਪਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ  ਲਈ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕਰੇਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਭੁਪਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਲੱਗੇ ਕੀ ਹਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਇਨਸਾਫ਼ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਤੱਸਲੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਸਦੇ ਬੇਟੇ ਦੇ ਕਾਤਲਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਮਿਲ ਜਾਣਗੀਆਂ।

ਮਥੁਰਾ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਬੱਚੀ ਦੀ ਬਲੀ 

ਮਥੁਰਾ ਨੇੜੇ ਪੈਂਦੇ ਪਿੰਡ ਮੁਸਤਫਾਬਾਦ ਪਰਖਮ  ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬੱਚੀ ਨਾਲ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਸਾਢ਼ੇ ਅਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਉਰਫ ਕਾਲੂ ਨਾਲ  ਹੋਇਆ ਸੀ। ਥਾਣਾ ਫਰਹਾ ਅਧੀਨ ਪੈਂਦੇ ਇਸ ਇਆਲਕੇ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਾਮੂ ਦੇ ਘਰ ਮੰਗਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸੀ। ਏਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਉਸਦੀ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਾਸੂਮ ਕੁੜੀ ਭੂਰੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ। ਕੁੜੀ ਗੁਮ ਹੋਣ ਤੇ ਉਸਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦਰਜ ਕਰਾਈ ਗਈ। ਦੋ ਕੁ ਦਿਨਾਂ ਮਗਰੋਂ ਸ਼ੁਕਰਵਾਰ ਦਸ ਮਈ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਪੰਜ ਵਜੇ ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਬਿਲਡਿੰਗ ਮੈਟੀਰੀਅਲ ਵਾਲੀ ਦੁਕਾਨ ਨੇੜਿਓਂ ਝਾੜੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬੀ ਮਿਲੀ। ਉਸਦੇ ਹਥ ਅਤੇ ਪੈਰ ਸੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰਗੜ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਸਨ। ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਨੇ ਉਸਦੀ ਬਲੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਕਾਬਿਲੇ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ਕਿ ਪਿੰਡ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇ ਦੱਸਣ ਮੁਤਾਬਿਕ ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ ਇੱਕ ਦਰਜਨ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਅਤੇ ਗੁਆਚੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਦੱਸ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਬੂਝਾ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਓਹ ਪੂਜਾ ਅਰਚਨਾ ਅਤੇ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਕਸਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਥਾਣਾ ਮੁਖੀ ਸੀਪੀ ਸਿੰਘ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਰਤਕਾ  ਦੇ ਪਿਤਾ ਸੁਰੇਸ਼ ਚੰਦਰ ਦੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕੋਈ ਰੰਜਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਟੀਮ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਥਾਣਾ ਮੁਖੀ ਨੇ ਬਲੀ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾਰਿਜ ਕੀਤਾ। ਬੱਚੀ ਨਾਲ ਕੁਕਰਮ ਵਰਗੀ ਵੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। 

--------------

ਟੋਟਕਿਆਂ ਆਸਰੇ ਚਲਦੀ (ਰਾਜ) ਨੀਤੀ 

ਆਖਦੇ ਨੇ ਯਥਾ ਰਾਜਾ ਤਥਾ ਪਰਜਾ। ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਐਮ ਐਲ ਏ, ਐਮ ਪੀ, ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੀ ਆਈ ਪੀ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਵਿਗੜੀ ਸੰਵਾਰਨ ਲਈ ਬੱਕਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਦੇਂਦੇ ਹੋਣ, ਨਜ਼ਰਾਂ ਉਤਾਰਦੇ ਹੋਣ, ਦਫਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੱਗਿਆਂ ਬੱਕਰਿਆਂ ਨੂੰ ਟਿੱਕੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋਣ, ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਾਅ ਕਰਦੇ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਇੰਨਸਾਨੀ ਬੱਚੇ ਦੀ ਬਲੀ ਵੀ ਕੋਈ ਅਨਹੋਨੀ ਨਹੀਂ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾ ਦੇ ਮਹਾਂ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਰਾਸ਼ੀਫਲ ਪੜ੍ਹਕੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਹੋ ਵੀ ਕੀ ਸਕਦਾ ਹੈ।   ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਮੰਗਲ, ਸ਼ੁੱਕਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਤਪਤੀ ਤੇ ਵੱਸੋਂ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਜੁਗਤਾਂ ਲਭ ਰਹੀ ਹੈ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਟੋਟਕਿਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਲਭਣ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਲੈ ਜੇ ਪੁਲਿਸ ਕਿਸੇ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਬੁਰਾ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿਓਂਕਿ ਯਥਾ ਰਾਜਾ ਤਥਾ ਪਰਜਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਟੋਟਕੇ ਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਬਾਕਾਇਦਾ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦੇ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।ਕਿਓਂਕਿ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਆਖਦੇ ਨੇ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲ ਗਈ ਸੀ 14 ਅਗਸਤ 1947 ਨੂੰ ਪਰ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਮੁਖ ਆਗੂ ਆਖ ਲੱਗੇ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਅਸੀਂ ਗੁਲਾਮੀ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣੀ ਕਲ੍ਹ ਛੱਡਾਂਗੇ ਕਿਓਂਕਿ ਕਲ੍ਹ ਮਹੂਰਤ ਬਹੁਤ ਵਧਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿਵਸ ਬਣਿਆ 15 ਅਗਸਤ 1947। ਇਸਲਈ ਜੇ ਹੁਣ ਵੀ ਮਹੂਰਤ ਦੇਖ ਕੇ ਸੰਹੁ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁਛ ਕੇ ਫੈਸਲੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਟੋਟਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕਿਸਮਤ ਬਦਲਣ ਦੇ ਭਰਮ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਹੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਰਾਖਾ। 

------------------------

ਥੈਲੇਸੀਮੀਆ: ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹਰ ਕਦਮ ਇੱਕ ਨਈ ਜੰਗ ਹੈ 

ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਹਿੰਦੀ ਰੰਗ:ਜਿਓਤੀ ਡੰਗ

ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰਾ 

ਕਹਿਣ, ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਦੇਖਣ  ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਪੰਜਾਬ, ਪੰਜਾਬੀ  ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਦੂਰੀਆਂ ਕਿਓਂ ਨਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹੋਣ ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਕਾਫੀ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਅਟੁੱਟ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਈ ਵਾਰ ਬਣੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹਾਲਾਤ ਵੀ ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਅਮੀਰ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਵਰਗ ਵੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਕਲਮਕਾਰਾਂ ਚੋਂ  ਹੀ ਇੱਕ ਯੁਵਾ ਨਾਮ ਹੈ ਜਿਓਤੀ ਡੰਗ ਦਾ। ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਅਣਥੱਕ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਇਸ ਪੰਜਾਬਣ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਲਗਾਓ ਹੈ। ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੋਵੇ ਉਥੇ ਜਿਓਤੀ ਡੰਗ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਕਸਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਰੁਝੇਵੇਂ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਹਿਤਿਕ ਰੁਝਾਨਾਂ ਅਤੇ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੇਣਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਪਰ ਜਿਓਤੀ ਹਰ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਦੇ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਜਾਂ ਸਾਹਿਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਕੁਝ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜਿਓਤੀ ਉਥੇ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਾਹਿਤਿਕ ਇਕੱਤਰਤਾ ਭਾਵੇਂ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਜਲੰਧਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ---ਜਿਓਤੀ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਉਥੇ ਜਰੂਰ ਪੁੱਜੇ। ਜਿਓਤੀ ਦੇ ਇਸ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੇਮ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ  ਭੁਲੇਖਾ ਨ ਲੱਗੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਓਤੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਵੀ ਪੂਰਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਪਤੀ ਨੂੰ ਟਾਈਮ ਸਿਰ ਕੰਮ ਤੇ ਭੇਜਣਾ, ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਪਰਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਖਾਣਾ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਉਸ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। 
ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦਰਦ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦਾ ਵੀ ਖਿਆਲ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੀ ਚੱਕੀ 'ਚ ਪਿਸ ਰਹੇ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ-

ਰੋਟੀ ਜੁਟਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਰੋਜ਼ ਜੋ ਘਿਸਤਾ ਹੈ ਏੜੀਆਂ 

ਉਸ ਸ਼ਖਸ ਸੇ ਆਪ ਬਸ ਆਟੇ ਕਾ ਭਾਵ ਪੂਛੀਏ!

ਕੰਮਕਾਰ ਦੇ ਬੋਝ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਖੁਦ ਆਪਣੀ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਿੱਤ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਰੂਟੀਨ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਸਨੂੰ ਓਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਦੌਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਾਂ ਲੰਘ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿਵੇਂ ਅੱਜ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿਰੋਧੀ ਅਰਥਚਾਰਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ 24 ਘੰਟੇ ਬਸ ਕੰਮ---ਕੰਮ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਘੇਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।  ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਵੀ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਬੈਠ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਦੋ ਪਾਲ ਲੈ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਦੋ ਬੋਲ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ ਵਕ਼ਤ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਦੇਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੰਮ ਤੋਂ ਘਰ ਆਉਣਾ---ਫਿਰ ਤੜਕੇ ਉਠਕੇ ਮੂੰਹ ਹਨੇਰੇ ਦੋਬਾਰਾ ਕੰਮ ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਣਾ----ਕਈ ਵਾਰ ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਦਾ ਵੀ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ---ਸਿਖਰਾਂ ਛੂੰਹਦੀ ਮਹਿੰਗਾਈ---24 ਚੋਂ 12-18 ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਮਿਲਦੇ ਥੋਹੜੇ ਬਹੁਤ ਪੈਸੇ----ਬਸ ਉਹ ਕੋਹਲੂ ਦੇ ਬੈਲ ਵਾਂਗ ਸਿਰਫ ਦਾਲ ਰੋਟੀ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਇਸ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਤੇ ਤਰਸਯੋਗ ਹਾਲਾਤ ਦਾ ਬੜਾ ਹੀ ਸੂਖਮ ਜਿਹਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ--- 

ਸੁਬਹ ਹੀ ਬੇਧੁਲੇ ਮੂੰਹ ਚਲਤੇ ਹੈ ਕਾਮ ਕੋ;

ਬੋਝ ਕਿਤਨਾ ਹੈ ਲਾਸ਼ ਕਾ ਕਿਆ ਆਪ ਪੂਛੀਏ !

ਇਬਾਦਤ, ਖੁਦਾ ਅਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਇੱਕਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਜਜਬਾਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ--

ਖੁਦਾ ਕੋ ਕਿਆ ਸਲਾਮ ਖੁਦਾ ਆਈਨੇ ਕੇ ਸਾਮਨੇ;

ਜਿੰਦਗੀ ਕੀ ਇਬਾਦਤ ਕਾ ਨ ਅੰਜਾਮ ਪੂਛੀਏ !

ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਇਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ---

ਜਿੰਦਗੀ ਹੈ ਯਾ ਕੋਈ ਤੁਫਾਨ ਹੈ;

ਹਮ ਤੋ ਇਸ ਜੀਨੇ ਕੇ ਹਥੋਂ ਮਰ ਚਲੇ !

ਜਿਓਤੀ ਵੀ ਜਿੰਦਗੀ 'ਚ ਛਾਏ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ--

ਖੁਦ ਮੌਤ ਡਰ ਰਹੀ ਹੋ ਆਨੇ ਸੇ ਜਿਸ ਸ਼ਖਸ ਸੇ;

ਖੁਸ਼ੀਓਂ ਕੀ ਆਮਦ ਕਾ ਨ ਕੋਈ ਖਿਆਲ ਪੂਛੀਏ !

ਅੱਜ ਦਾ ਇਨਸਾਨ ਬਸ ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਹੀ ਜਿਊਂਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੌਤ ਤਾਂ ਬਸ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਾਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਅੱਜ ਦੇ ਆਮ ਸਾਧਾਰਣ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ, ਉਸਦੇ ਦੁੱਖ, ਉਸਦੀਆਂ ਮਜਬੂਰੀਆਂ,  ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਊਂਦੇ ਜੀਅ ਹੀ ਕਈ ਕਈ ਵਾਰ  ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਬਿਨਾ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਚਿਖਾ ਦੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਕਈ ਵਾਰ ਸਾੜਦੇ ਹਨ----- ਤੇ ਜਿਓਤੀ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਜਿਹਾ ਰੰਗ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਏਗੀ।-ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ 

ਸਾਡਾ ਹੱਕ: ਕਾਟਾ ਤੋ ਬਸ ਇੱਕ ਕਤਰਾ ਏ ਖੂੰ ਨਿਕਲਾ

ਇਨ੍ਹੇਂ ਤਾਂ ਨਕਸਲੀ ਲਹਿਰ ਵੇਲੇ ਵੀ ਚੁਣ ਚੁਣ ਕੇ ਮਾਰੇ ਸੀ...--Subhash Rabra

ਸੋਚਿਆ.... ਚਲ ਬਈ ਮਿੱਤਰਾ ' ਸਾਡਾ ਹੱਕ ' ਈ ਦੇਖ ਆਈਏ I ਲੱਗੀ ਬੰਦਿਸ਼ ਚੱਕੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਲਮ ਰੀਲਿਜ਼ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ.... ਦੂਜਾ ਸ਼ੋ I ਜੇ ਬੰਦਿਸ਼ ਲੱਗੀ ਸੀ ਤਾਂ ਕੋਈ ਨਾਂ ਕੋਈ ਨੁਕਤਾ ਤਾਂ ਹੋਊ ਹੀ ...ਸਰਕਾਰਾਂ ਕੋਈ ਸੇਲਜ਼ ਪ੍ਰੋਮੋਸ਼ਨ ਦਾ ਕੰਮ ਤਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਨਹੀਂ ਬਈ ਐਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਘਤਿਤਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਫ਼ਿਲ੍ਮਸਾਜ਼ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹੋਣ I ਮਲਟੀ ਪਲੈਕਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਮੁੰਡੇ ਖੁੰਡਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਿਆਦਾ .... ਗਲਾਂ ' ਚ ਪੀਲੇ ਪਰਨੇ .I ਲਾਅ ਐਂਡ ਆਰਡਰ ਵਾਸਤੇ ਪੁਲਸ ਨਦਾਰਦ I ਸੋਚਿਆ ਸ਼ਾਇਦ ਟਿਕਟਾਂ ਨਾਂ ਮਿਲਣ .. ਪਰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈਆਂ I ਹਾਲ ਲਗਭਗ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ , ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ....ਹਾਂ ਗੈਲਰੀ ਖਾਲਮ ਖਾਲੀI 
----- ਕਹਾਣੀ ' ਸੰਤਾਪੇ ਦੌਰ ' ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਅੱਕਾਸੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ' ਲਹਿਰ ' ਉਤਰਾਅ ਦੇ ਦੌਰ ' ਚ ਸੀ --- 88 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ I ਹੁਣ ਇਹ ਤਾਂ ' ਰੱਬ ' ਹੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂ ਫਿਲਮ ਸਾਜ਼ , ਕਿ ਸਮੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਇਹ ਚੋਣ ਕਿੰਨੀਂ ਕੁ ਕੁਦਰਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿੰਨੀਂ ਕੁ ਸੋਚੀ ਸਮਝੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਹਿਰ ਦਾ ਸ਼ੁਰੁਆਤੀ ਸਮਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ Iਜਾਣਨਾ ਬਣਦਾ ਤਾਂ ਹੈ ਕਿ ਆਖਿਰ ਧੁਆਂ ਕਿਹੜੀ ਸੁਲਗਣ 'ਚੋਂ ਨਿੱਕਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ , ਕਿਹਨੇ ਕਿਹਨੇ ਫੂਕਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਇਹਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਨੇ ਕਿਹਨੇ ਤੇਲ ਪਾ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪ੍ਰਚੰਡ ਕੀਤਾ I ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਜੁਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿਵਾ ਫਿਲਮ ਵਿਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਇਨਹਾਂ ਅਹਿਮ ਸੁਆਲਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲੰਦ ਆਵਾਜ਼ ' ਚ ਨਹੀਂ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ , ....ਜੁਮਲੇ , ਮਸਲਨ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹੱਕ ਦਾ ਮਸਲਾ ਅਤੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁ ਗਿਣਤੀ ਵੱਲੋਂ ਹੁੰਦੇ ਅਨਿਆਂ ਦਾ ਮਸਲਾ ( ਕਿਵੇਂ ਅਤੇ ਕਿਥੇ ...ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਅਣਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਰਿਹਾ ਹਾਲਾਂ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਬੇਹਦ ਜਰੂਰੀ ਬਣਦਾ ਸੀ ) I ਫਿਲਮ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਕਿਰਦਾਰ ' ਬਾਗੀ ' ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਸਲਿਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪੀ ਐਚ ਡੀ ਦੀ ਥੀਸਿਸ ਦੇ ਸਿਲਸਿਲੇ ਚ ਆਈ ਸ਼ਰਨ ਨਾਲ ਹੋਈ ਗੱਲ ਬਾਤ ਵਿਚ ਕਰਦਾ ਹੈ I ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਓਦੋਂ ਵੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਨ ਦਾ ਦੋਸਤ ਕਰਨ , ਕਰਤਾਰ ਕੋਲੋਂ , ਬੱਸਾਂ ਚੋਂ ਲਾਹ ਲਾਹ ਮਾਰੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਆਲ ਕਰਦਾ ਹੈ I ਇਨ੍ਹਾਂ ਜ਼ਿਕਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾਂ ਤਾਂ ਆਂ ਕਿਤੇ OBS ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦੌਰ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਚੱਲਿਆ ਨਾਂ ਹੀ OBS ਦਾ ਅਤੇ ਨਾਂ ਹੀ 84 ਦੇ ਦੰਗਿਆਂ ਦਾ ਅਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਜਿਆਦਾ ਓਨਹਾਂ ਸਿਆਸੀ ਧਿਰਾਂ ਦਾ ਜਿਹੜੀਆਂ ਅੱਗ ਭੜਕਾ ਦੂਰ ਖੜੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ I ------ ਬਾਕੀ ਸਾਰੀ ਫਿਲਮ ਤਾਂ ਬਸ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਲੜੀ ਸੀ ...ਆਤੰਕਵਾਦਾਂ ਦੁਆਲੇ ਘੁਮਦੀ ਹੋਈ ....ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਆਤੰਕਵਾਦਾਂ ਦੁਆਲੇ--- ਭਾਵੇਂ ਓਹ ਰਾਜ ਸੱਤਾ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਭਾਵੇਂ ਖਾੜਕੂਆਂ ਵੱਲੋਂ I ਕਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਪੁਲਸ ਮੁਕ਼ਾਬਲੇ ਬਣਾਏ ਗਏ , ਕਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜ ਸੱਤਾ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਏ ਦਮਨ ਚੱਕਰਾਂ ਨੇੰ ਖਾੜਕੂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ , ਕਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜ ਸੱਤਾ ਨੇੰ ਕਾਲੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਿਵੇ ਕਿਵੇਂ ਖਾੜਕੂਆਂ ਰਾਜ ਸੱਤਾ ਵਿਚ ਸੰਨ ਲਾਈ ਵਗੈਰਾ ਵਗੈਰਾ I
....... ਫਿਲਮ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵੀ ਓਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਓਹ ਦੌਰ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦਾ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ ਜਾਂ ਹੁਣ ਵੀ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ...ਹਵਾਰਾ .ਗਿੱਲ , ਸੈਣੀ , ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਮ ,ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਵਗੈਰਾ ਵਗੈਰਾ I ਜਦੋਂ ' ਕੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਥਾਣੇਦਾਰ ' ਸਕਰੀਨ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਇੱਕ ਬੜੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਟਿੱਪਣੀ ਨੇੜਿਓਂ ਹੀ ਉਭਰੀ... , " ਇਨ੍ਹੇਂ ਤਾਂ ਨਕਸਲੀ ਲਹਿਰ ਵੇਲੇ ਵੀ ਚੁਣ ਚੁਣ ਕੇ ਮਾਰੇ ਸੀ .. ਓਦੋਂ ਅਕਾਲੀਆਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਸੀ ... ਐਹੋ ਜਿਹੇ ਦਾ ਕੀ ਐ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਭਾਰੇ ਚਾਹੀਦੇ ਨੇੰ ... ਸਰਕਾਰ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ ਇਨਹਾਂ ਤਾਂ ਬੂਟ ਖੜਕਾ , ਅੱਡੀਆਂ ਚੱਕ ਸਲੂਟ ਹੀ ਮਾਰਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
...... ਫਿਲਮ ਵੇਖਦਿਆਂ ਵੇਖਦਿਆਂ , ਧਿਆਨ ,ਮੱਲੋ ਜੋਰੀ , ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਦੀ, 'ਮਾਚਿਸ ' ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਗੋਵਿੰਦ ਨਿਹਲਾਨੀ ਦੀ ' ਤਮਸ ' ਅਤੇ ' ਪਾਰਟੀ ' ਉੱਤੇ ... ਮੌਜੂਦਾ ਦੌਰ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਫਿਲਮਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇੰ ਰਾਜ ਤੰਤਰ ਦੇ ਡੱਟ ਕੇ ਬਖੀਏ ਉਧੇੜੇ I ' ਸਾਡਾ ਹੱਕ ' ਲੈ ਦੇ ਕੇ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਦੀ ' ਮਾਚਿਸ ' ਦਾ ਰੀਮੇਕ ਜਿਹੀ ਹੀ ਲੱਗੀ .. ਓਨੀਂ ਹੀ ਰੋਮਾਂਸਵਾਦ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ...ਫਰਕ਼,ਬਸ ਉੰਨੀ ਇੱਕੀ ਦਾ I ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸਾਂ , ਕਾਸ਼ !! ਕਿਤੇ ਸੰਤਾਪੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ, ਨਿਹਲਾਨੀ ਪਰਦੇ ਉੱਤੇ ਖਿਚ ਲਿਆਉਂਦਾ , ਓਵੇਂ ਹੀ ਜਿਵੇਂ ਓਹ 1947 ਨੂੰ ' ਤਮਸ ਦੇ ' ਜਰੀਏ ਪਰਦੇ ਉੱਤੇ ਖਿਚ ਲਿਆਇਆ ਸੀ ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇੰ ' ਪਾਰਟੀ ' ਰਾਹੀਂ ਮੌਜੂਦਾ ਰਾਜ ਤੰਤਰ ਦੇ ਜੜੀਂ ਸੱਟ ਮਾਰੀ ਸੀ I ਸਟੇਟ ਜੇ ਕਰ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਉਣਾ ਮੁਨਾਸਿਬ ਸਮਝਦੀ ਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਤਮਸ ਜਾਂ ਪਾਰਟੀ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਉਂਦੀ
.......ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨਮਾ ਉਸ ਦੌਰ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ , ਜੱਟ ਅਤੇ ਜੱਟੀ ਜਾਂ ਜੱਟ ਦਾ ਬਦਲਾ ਜਿਹੇ ਮੌਜ਼ੂ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਸਨ I ਹੁਣ ਤਾਂ , ਅੰਨੇ ਘੋੜੇ ਦਾ ਦਾਨ , ਕਿਤੇ ਤਾਂ ਮਾਹੀ ਮਿਲ ਵੇ , ਨਾਬਰ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਹੱਕ ਜਿਹੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਹਵਾ ਚ ਹਲਕੀ ਹਲਕੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਫੈਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ... ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਆਮਦੀਦ ਕਹਿਣਾ ਸਾਡਾ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ I
....... ਫਿਲਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਅਗਲੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਚੋਂ ਇੱਕ ਦੋ ਨਾਹਰੇ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਲਾਈਟ ਆਉਟ I ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਾਂ ..ਐਨੇ ਪੈਸਿਆਂ ਚ ਦੋ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ AC ਦੀ ਠੰਡ ਮਾਣ ਲੈਣੀ, ਸਾਥੀਆਂ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਆਉਟਿੰਗ ਕਰ ਲੈਣੀ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗੀ ਕੰਮ ਧੰਦੇ ਲਈ ਕੁਝ ਸੁਆਲ ਖਰੀਦ ਲੈਣੇ , ਕੋਈ ਘਾਟੇ ਵਾਲਾ ਸੌਦਾ ਨਹੀਂ I

ਪਾਕਿਸਤਾਨ:ਖਤਰਿਆਂ ਭਰੀ ਜਿੱਤ

ਨਵਾਜ਼ ਸ਼ਰੀਫ਼:ਕਦਮ ਕਦਮ ਤੇ ਖਤਰਾ

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਚੋਣ ਨਤੀਜੇ ਆ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਨਵਾਜ਼ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਸਰਕਾਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਸੱਤਾ ਸੰਭਾਲ ਲਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ 14 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਵਾਜ਼ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਦਾ ਬਨਵਾਸ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਦੋਂ ਵੀ ਹਾਲਤ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਏਸ ਡੇੜ ਕੁ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਹਾਲਤ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਗੜਦੀ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਏਸ ਜਿੱਤ ਉਪਰੰਤ ਨਵਾਜ਼ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਏ ਸਮਰਥਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਦੌਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਕਦਮ ਕਦਮ ਤੇ ਖਤਰੇ, ਹਰ ਮੋੜ ਤੇ ਨਵੀਂ ਚੁਨੌਤੀ, ਹਰ ਸਾਜਿਸ਼ਾਂ ਦੀ ਬਿੜਕ--ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਏਸ ਮੌਜੂਦਾ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਵਾਜ਼ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਦੀ ਜਿੱਤ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਤੇ ਦਾ ਕਾਰਟੂਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਮਨੋਜ ਚੋਪੜਾ ਨੇ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਗ ਬਾਣੀ ਚੋ ਇਹ ਕਾਰਟੂਨ ਇਥੇ ਵੀ ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।--ਆਰ ਕੇ ਤਾਰੇਸ਼//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ 

ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਐਵਾਰਡਸ -2013

ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਯੋਜਨ

ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਨਰਸ ਦਿਵਸ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ 12 ਮਈ 2013 ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਯੋਜਨ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ  ਪ੍ਰਣਵ ਮੁਖਰਜੀ ਨੇ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਐਵਾਰਡਸ -2013 ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਯਾਦਗਾਰੀ ਮੌਕੇ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਸੰਭਾਲਦਿਆਂ ਪੀ ਆਈ ਬੀ ਦੇ ਕੈਮਰਾਮੈਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੰਜੋ ਲਿਆ। (PIB)

ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ ਅਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਭਾਵਨਾ

 ਲਗਾਤਾਰ ਸੰਘਣਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹੈ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਸਾਇਆ 

ਹੁਣ 19 ਦਿਨਾਂ ਮਗਰੋਂ ਮਿਲੀ ਅਗਵਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਾਬਾਲਗਾ ਪੁਸ਼ਪਾ ਦੀ ਲਾਸ਼

ਲੁਧਿਆਣਾ: ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਸੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਵਾ ਕੀਤੇ ਸਚਿਨ ਨੂੰ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਕੇ ਪਾਉਣ 'ਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀ ਪੁਲਸ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਅਸਫਲ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬੱਚੀ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ 19 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਵਾ ਕੀਤੀ ਗਈ 10 ਸਾਲਾ ਨਾਬਾਲਗ ਬੱਚੀ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਪੁਲਸ ਨੂੰ ਇਕ ਬੇਆਬਾਦ ਪਲਾਟ 'ਚੋਂ ਬਰਾਮਦ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ  ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਵੀ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸ਼ੰਕਾ ਹੈ। ਲਾਸ਼ ਦੀ ਹਾਲਤ ਇੰਨੀ ਬਦਤਰ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੰਕਾਲ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਕਾਬਿਲੇ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਾਰਦਾਤ ਥਾਣਾ ਬਸਤੀ ਜੋਧੇਵਾਲ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਕੁ ਹਫਤੇ ਪਹਿਲਾਂ 22 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ ਟਿੱਬਾ ਚੌਕੀ ਦੇ ਇਲਾਕੇ 'ਚੋਂ 10 ਸਾਲਾ ਪੁਸ਼ਪਾ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਕਰੀਬ ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਵਜੇ ਬਾਹਰ ਗਲੀ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ।ਗਾਇਬ ਕੀਤੇ  ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਚਿਨ ਵਾਂਗ ਇਸਦਾ ਵੀ ਕੋਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗਿਆ।  ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਭਾਲ ਕੀਤੀ ਪਰ ਜਦ ਕੋਈ ਸੁਰਾਗ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਤਾਂ ਇਸ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਪੁਲਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿਤੀ ਗਈ। ਪੁਲਸ ਨੇ ਮਾਮਲਾ ਦਰਜ ਕਰਕੇ ਪੂਰੇ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਬਾਰੀਕੀ ਨਾਲ ਪੜਤਾਲ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਸਾਰੀ ਪੁਣ-ਛਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪੁਸ਼ਪਾ ਦਾ ਕੋਈ ਸੁਰਾਗ ਹੱਥ ਨਾ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਬੱਚੀ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਬਾਰੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ, ਜਦ ਨਿਊ ਸ਼ਕਤੀ ਨਗਰ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਨੀਸ਼ ਦਾ ਭਰਾ ਨਦੀਮ ਬੇਆਬਾਦ ਪਲਾਟ ਵਿਚ ਬੱਕਰੇ ਲਈ ਘਾਹ ਕੱਟਣ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਥੇ ਕੰਕਾਲ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਸਿੱਧਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸੀ। ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਥਾਣਾ ਬਸਤੀ ਜੋਧੇਵਾਲ ਦੀ ਪੁਲਸ ਨੂੰ ਸੂਚਨਾ ਦਿਤੀ ਗਈ। ਏ. ਸੀ. ਪੀ. ਸਤੀਸ਼ ਮਲਹੋਤਰਾ ਅਤੇ ਥਾਣਾ ਮੁਖੀ ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਪੁਲਸ ਪਾਰਟੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮ²ੌਕੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਪੁਲਸ ਨੇ ਪੰਚਨਾਮਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੰਕਾਲ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਪੋਸਟਮਾਰਟਮ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਪੁਲਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਰਜ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਹੁਣ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਲਾਸ਼ ਖੁਰਦ-ਬੁਰਦ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਾਲੀ ਧਾਰਾ ਵੀ ਜੋੜ ਦਿਤੀ ਹੈ। ਪੁਲਸ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਜਬਰ-ਜ਼ਨਾਹ ਬਾਰੇ ਵਿਚ ਪੋਸਟਮਾਰਟਮ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪਤਾ ਚੱਲ ਸਕੇਗਾ। ਲਾਸ਼ ਦੀ ਹਾਲਤ ਅਜਿਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਸਿਰਫ ਫਟੇ ਹੋਏ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਗਲੇ ਹੋਏ ਵੀ ਸਨ। ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਪੈਰ ਅਤੇ ਲੱਤਾਂ ਹੀ ਬਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਬਾਕੀ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੁਕਸਾਨੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ ਕਿ ਪੈਰ ਦੇ ਇਕ ਅੰਗੂਠੇ 'ਤੇ ਨੇਲ ਪਾਲਿਸ਼ ਵੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਪੁਲਸ ਨੇ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁਸ਼ਪਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਬੇਟੀ ਦੀ ਸ਼ਨਾਖਤ ਕੀਤੀ। ਪੁਲਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਸ਼ਪਾ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰ ਸੰਭਵ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਇਕ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਾਰੋਹ ਵੀ ਸੀ। ਪੁਲਸ ਨੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਇਲਾਕੇ 'ਚ ਸਰਚ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਥੇ ਬਣੀ ਵੀਡੀਓ ਫਿਲਮ ਵੀ ਦੇਖੀ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਪਤਾ ਚੱਲ ਸਕੇ ਕਿ ਨਾਬਾਲਗਾ ਉਥੇ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਪੁਲਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਸੁਰਾਗ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਕ ਵਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਪੁਸ਼ਪਾ ਘਰੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੱਸੇ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਭੱਟੀਆਂ ਸਥਿਤ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਘਰੋਂ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਪੁਲਸ ਕਈ ਥਿਊਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਅਸਲ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਪਰ ਇਸ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਹ ਗੱਲ ਤਾਂ ਸਾਫ਼ ਹੈ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕਤਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ---ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਤੱਕ। ਜੇ ਕਲ੍ਹ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਵੀ  ਵਾਰਦਾਤ ਹੋਈ ਤਾਂ ਨਿਸਚੇ ਹੀ ਪੀੜਿਤ ਪਰਿਵਾਰ ਅਗਵਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗੀ ਗਈ ਰਕਮ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਕਤਲ ਹੋਣ ਦਾ ਰਿਸਕ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ   ਹੀ ਨਹੀਂ ਲਵੇਗਾ। ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਪੁਲਿਸ ਤੰਤਰ ਲਈ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਨਮੋਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇਗੀ।

ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਪੁਲਸ 5-10 ਕਿਲੋ ਚੂਰਾ-ਪੋਸਤ ਵੀ ਫੜਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੁਖਬਰ ਖਾਸ ਦੀ ਇਤਲਾਹ 'ਤੇ ਪੁਲਸ ਨੇ ਇਹ ਰਿਕਵਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਪਰ ਨਗਰ ਵਿਚ ਇੰਨੇ ਘਿਨੌਣੇ ਅਪਰਾਧ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਪੁਲਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮੁਖਬਰ ਪੁਲਸ ਨੂੰ ਸੂਚਨਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਅਪਰਾਧ ਕੌਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਪਰਾਧੀ ਸ਼ਾਤਿਰ ਅਤੇ ਜੋਰਾਵਰ ਹਨ ਤੇ ਜਾਂ ਫੇਰ ਜਾਂ ਪੁਲਸ ਦਾ ਖੁਫੀਆ ਤੰਤਰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਖੋਖਲੇ ਖੁਫਿਆ ਤੰਤਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਖੇਪ ਫੜਨ ਵਰਗੇ ਐਕਸ਼ਨ ਹੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਾਸੂਮ ਬੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਹੀ ਬੜੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਕਤਲ ਕਰ ਦੇਣ ਵਰਗੀਆਂ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ   ਦੇ  ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਇਹ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਇਹੀ ਆਖ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪੁਲਸ ਦੀ ਤਫਤੀਸ਼ ਵਿਚ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਕਮੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੇਖਣਾ ਹੈ ਕੀ ਪੁਲਿਸ ਘਟੋਘੱਟ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆਂ ਕਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ? 

ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ//ਵਰਿੰਦਰ ਕਪੂਰ

ਕੀ ਸਾਡਾ ਲੋਕਤੰਤਰ ਸਿਰਫ਼ 'ਪਖੰਡ' ਨਹੀਂ ਬਣ ਗਿਆ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਫਲ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਹੀ ਅਪਰਾਧੀ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਿਆਸੀ ਵਰਗ ਦੀ ਤਾਕ਼ਤ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸੋਮਾ

ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਗ ਬਾਣੀ ਚੋਂ ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ

ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਕੀ ਸੱਚਮੁਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਹੀਂ? ਜੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ? ਆਖਿਰ ਇਸ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਕਰੋੜਾਂ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਇਹੋ ਗੱਲ ਅਸਲ 'ਚ ਅਪਰਾਧੀ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਿਆਸੀ ਵਰਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸੋਮਾ ਹੈ। 
ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਮੂਹਿਕ ਮਾਨਸਿਕਤਾ 'ਚ ਰਾਜਾ-ਪਰਜਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇੰਨੀ ਡੂੰਘੀ ਰਚੀ-ਵਸੀ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਅਕਾਟ ਸਬੂਤਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਮ ਆਦਮੀ ਠੱਗ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਇਕ ਹੀ ਗਿਰੋਹ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚੋਣਾਂ 'ਚ ਜਿਤਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ 'ਚ ਕੀ ਸਾਡਾ ਲੋਕਤੰਤਰ ਸਿਰਫ਼ ਪਖੰਡ ਬਣ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ? 
ਕਰਨਾਟਕ 'ਚ ਇਕ ਦਹਾਕੇ ਬਾਅਦ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਸੱਤਾ 'ਚ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਭਲਾ ਕੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਬੰਗਲੌਰ 'ਚ ਲਗਾਤਾਰ ਸੱਤਾ 'ਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਰਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਵੋਟਰਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਸ਼ਾਇਦ ਭਿਆਨਕ ਨਹੀਂ, ਇਸੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਭੁਲਾ ਕੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਠੱਗਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 5 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁੱਤਕਾਰਿਆ ਸੀ।  ਬਸ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਹੋਰ ਉਡੀਕ ਕਰੋ, ਉਹ ਫਿਰ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਲੈ ਕੇ  ਖੜੇ ਹੋਣਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸਰਕਾਰ ਤਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਘਟੀਆ ਨਿਕਲੀ। ਅਜਿਹਾ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ਆਪਣੇ ਘਿਨਾਉਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ  ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। 
ਭਾਜਪਾ ਹਾਰਨ ਦੇ ਹੀ ਲਾਇਕ ਸੀ 
ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਚਰਚਾ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਰਨਾਟਕ 'ਚ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਣਕਿਆਸਾ ਸੀ। ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਵੋਟਰਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬਦਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਰਮਨਪਿਆਰਤਾ ਗੁਆਉਣ ਲਈ ਹਰੇਕ ਉਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਭਾਜਪਾ ਨੂੰ ਚੋਣਾਂ 'ਚ ਜੋ ਧੂੜ ਚੱਟਣੀ ਪਈ ਹੈ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ। ਸੂਬਾਈ ਭਾਜਪਾ ਇਕਾਈ 'ਚ  ਧੜੇਬੰਦੀ ਦੇ ਸਬੂਤ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਿਲ ਰਹੇ ਸਨ ਪਰ ਕੇਂਦਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਲੇਸ਼ ਨੇ ਇਸ ਧੜੇਬੰਦੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 
ਜਿਥੇ ਸੁਸ਼ਮਾ ਸਵਰਾਜ ਬਦਨਾਮ ਰੈੱਡੀ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਲਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਡਵਾਨੀ ਪਾਰਟੀ 'ਚ ਲਗਾਤਾਰ ਹੁੜਦੰਗ ਮਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਨੰਤ ਕੁਮਾਰ ਦੇ 'ਗੌਡਫਾਦਰ' ਬਣੇ ਰਹੇ। ਰੈੱਡੀ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਬੀ. ਐੱਸ. ਯੇਦੀਯੁਰੱਪਾ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਸੁੱਖ ਦਾ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਲੈਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੁਣ ਸੁਸ਼ਮਾ-ਅਡਵਾਨੀ ਦੀ ਜੁੰਡਲੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦੇ ਦਿੱਲੀ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕ ਕੇ ਨਿਕੰਮੀ ਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਯੂ. ਪੀ. ਏ. ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣ ਦੇ ਇਕੋ-ਇਕ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਬਦਲ ਤੋਂ ਭਾਜਪਾ ਨੂੰ ਵਾਂਝੀ ਕਰਨ 'ਤੇ ਉਤਾਰੂ ਹੈ।
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ 'ਚ ਭਾਜਪਾ ਦਾ ਕੋਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੇਤਾ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਬੰਗਲੌਰ 'ਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੜਿਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਟੰਗਾਂ ਖਿੱਚਦੇ ਰਹੇ। 
ਯੇਦੀਯੁਰੱਪਾ ਨੇ ਇੰਨੇ ਗੁਨਾਹ ਕੀਤੇ ਨਹੀਂ, ਜਿੰਨੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਯੇਦੀਯੁਰੱਪਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਪੱਧਰ ਦਾ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਲੋਕ-ਆਯੁਕਤ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਮੁਤਾਬਿਕ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲ ਵਾਲੇ ਇਕ ਟਰੱਸਟ ਲਈ ਇਕ ਕੰਪਨੀ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਉਸ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਮਾਈਨਿੰਗ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਜੇ ਇਹੋ ਮਾਪਦੰਡ ਹੋਰਨਾਂ ਸੱਤਾਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖਦੇੜਨ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸੱਚਮੁਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ 'ਚ ਫਸ ਜਾਣਗੇ। ਜਦੋਂ 3 ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਆਪਣੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕੋਲਾ ਮੰਤਰੀ ਸਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਹੀ ਜਾਂਚ-ਪਡ਼ਤਾਲ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ 140 ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਈਨਿੰਗ ਲਾਇਸੈਂਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਉਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲਾ ਸਕੱਤਰ ਨੇ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ 'ਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਕੋਲਾ ਖਾਨਾਂ ਦੀ ਨਿਲਾਮੀ ਕਰਵਾਉਣ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਬੋਲੀ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਖਾਨਾਂ ਦੀ ਅਲਾਟਮੈਂਟ 
ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਜੋ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕੀਤੀ। 
ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਸ ਕੰਮ 'ਚ ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਕ ਧੇਲੀ ਵੀ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾ ਕਮਾਈ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਪਰਾਧ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਨੁਕਸਾਨ ਪੁੱਜਾ। 
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਾਨਾਂ ਦੀ ਅਲਾਟਮੈਂਟ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਰਚੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ  'ਤੇ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸੂਤਰਧਾਰਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਚੀ ਮੋਤੀ ਲਾਲ ਵੋਹਰਾ ਅਤੇ ਸਰਵਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਅਹਿਮਦ ਪਟੇਲ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਕੇ ਕਾਂਗਰਸ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਬੇਸ਼ੱਕ ਆਪਣੀਆਂ ਜੇਬਾਂ ਖ਼ੂਬ ਭਰੀਆਂ ਪਰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਸੋਮਿਆਂ ਦਾ ਤਾਂ ਉਜਾੜਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। 
ਆਪਣੇ ਅਕਸ ਨੂੰ ਬੇਦਾਗ਼ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ 'ਚ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਕੋਲਾ ਘਪਲੇ 'ਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਦੀ ਜਾਂਚ 'ਚ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਦਾ ਮਾਮੂਲੀ ਜ਼ਿਕਰ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਰਲੋਮੱਛੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਘਪਲੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਰੇ ਤੱਥ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਰਚਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇਹ ਤੈਅ ਹੈ ਕਿ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ 'ਚ ਆਪਣੇ ਆਕਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਥੋਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਗਲਤ ਅਲਾਟਮੈਂਟਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦੇ। 
ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਉਲਟ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਾਰਨ ਹੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਦੀ ਜਾਂਚ ਰਿਪੋਰਟ 'ਚ ਪੀ. ਐੱਮ. ਓ. ਦੇ ਸੰਯੁਕਤ ਸਕੱਤਰ  ਅਤੇ ਕੋਲਾ ਮੰਤਰਾਲੇ ਵਲੋਂ ਦਖ਼ਲ ਦੇਣ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਮੰਤਰੀ ਵਲੋਂ ਇਸ 'ਚ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ 'ਚ ਕਟਹਿਰੇ 'ਚ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। 
ਭਾਜਪਾ ਦੀ ਹਾਰ ਯੂ. ਪੀ. ਏ. ਲਈ ਚਿਤਾਵਨੀ 
ਜਦੋਂ ਹਰਸ਼ਦ ਮਹਿਤਾ ਦੇ ਘਪਲੇ ਦਾ ਖ਼ੁਲਾਸਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਵਿੱਤ ਮੰਤਰੀ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਮੰਨਿਆ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਕੋਲਾ ਖਾਨਾਂ ਦੀ ਅਲਾਟਮੈਂਟ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਉਹ ਜ਼ਰਾ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਅਲਾਟਮੈਂਟਾਂ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਲਾ ਉਦਯੋਗ ਨਾਲ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤਕ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਆਕਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਨੇਡ਼ਤਾ ਦੇ ਬਲਬੂਤੇ 'ਤੇ ਹੀ ਹੱਥ ਰੰਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਕੋਲਾ ਖਾਨਾਂ ਦੀ ਅਲਾਟਮੈਂਟ 'ਚ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਪੈਮਾਨਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਨਿਰੀ ਲੁੱਟ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। 
ਜੇ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਤੋਂ ਚਾਬੁਕ ਖਾ ਚੁੱਕੀ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਇਸ ਘਪਲੇ ਦੀ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ 
ਕਰਕੇ ਅਦਾਲਤ ਸਾਹਮਣੇ 10 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਰਿਪੋਰਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਕਤ ਦੁਖਦਾਈ ਸੱਚਾਈ ਵਿਰਾਟ ਰੂਪ 'ਚ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇਗੀ। 
ਸਪੱਸ਼ਟ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਚੋਣ ਨਤੀਜਿਆਂ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਾਂਗਰਸ ਨੂੰ ਚਿੰਤਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਕਰਨਾਟਕ 'ਚ ਵੋਟਰਾਂ ਨੇ ਭਾਜਪਾ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇਪਣ ਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਵੀ ਸਨਮਾਨਜਨਕ ਨਹੀਂ। ਪਿਛਲੇ 4 ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਘਪਲਿਆਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਸੂਚੀ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਕਰਨਾਟਕ ਵਾਂਗ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਿਆਂ ਹੀ ਵੋਟਰ ਇਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਸੱਤਾ ਤੋਂ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣਗੇ। ਕਰਨਾਟਕ 'ਚ ਭਾਜਪਾ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਨਾਕਾਮੀਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਸੱਤਾ ਉਤੇ ਕਾਬਜ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ, ਨਿਕੰਮੇਪਣ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਫਰਜ਼ਾਂ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਵੱਡੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਕਰਨਾਟਕ ਦੀ ਹਾਰ ਨੇ ਜਿਥੇ ਭਾਜਪਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਰਾਜਗ ਲਈ ਨਵੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਦੇ ਬੂਹੇ ਖੋਲ੍ਹੇ ਹਨ,ਉਥੇ ਹੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਯੂ. ਪੀ. ਏ. ਲਈ ਨੇੜ-ਭਵਿੱਖ 'ਚ ਇਹ ਇਕ ਵੱਡੀ ਆਫ਼ਤ ਦੀ ਚਿਤਾਵਨੀ ਵੀ ਹੈ।