Saturday, September 23, 2017

ਲੁਧਿਆਣਾ ਇੰਮਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਦੇ "ਐਕਸ਼ਨ" ਵਿਰੁੱਧ ਤਿੱਖਾ ਲੋਕ ਰੋਹ

18 ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਆਈਆਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ:ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਐਤਵਾਰ 
ਲੁਧਿਆਣਾ: 23 ਸਤੰਬਰ 2017: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਟੀਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸਤੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ):: 
ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਰੂ ਰੁਝਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਝੁਲਾ ਰਹੇ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰੂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਭੂ ਮਾਫੀਆ। ਅਫਸੋਸ ਹੈ ਕਿ ਭੂ ਮਾਫੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਦੂਰ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਦਾਰੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਓਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖਰਚੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਫ਼ੰਡ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਨਮਾਨੀਆਂ ਇਹ ਲੋਕ ਆਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਉਹ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਚਹੇਤੇ ਵਿਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਅਜਿਹੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਹੀ ਵਾਪਰਦੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਪਿੰਡ ਸੁਨੇਤ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਸ਼ਹੀਦ ਗਦਰ ਬਾਬਾ ਭਾਨ ਸਿੰਘ ਹੁਰਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ। ਜਿਸ ਯਾਦਗਾਰ ਨੂੰ ਗਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਤ ਕਮਾਈ ਚੋਂ  ਕੱਢੇ ਫ਼ੰਡ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਪੈ ਗਈ ਹੈ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੰਪਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਦੀ। ਇਸ ਅਦਾਰੇ ਨੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸ਼ਾਮਲਾਟ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਬਣੀ ਇਸ ਯਾਦਗਾਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਭਰੇ ਐਕਸ਼ਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰੰਗ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਇਥੇ ਬਣੀ ਪੱਕੀ ਸਟੇਜ ਨੂੰ ਢਾਅ ਕੇ। ਇਸ ਥਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਲਿਕੀ ਵਾਲੇ ਸਬੂਤ ਕੋਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਟਰਸਟ ਨੇ ਇਸ ਥਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਦੀ ਇਕ ਨਾ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸਟੇਜ ਨੂੰ ਢਾਅ ਕੇ ਹੀ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੋਹ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਮਲਬਾ ਵੀ ਫਟਾਫਟ ਚੁਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹੀ 18 ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਇਕੱਤਰ ਹੋਏ ਅਤੇ ਇਸ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਉਲੀਕੀ ਜਿਸਦਾ ਐਲਾਨ ਕੱਲ੍ਹ ਐਤਵਾਰ 23 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਜਾਏਗਾ। 
More Pics on Facebook Please
ਗਦਰੀ ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਭਾਨ ਸਿੰਘ ਸੁਨੇਤ ( ਲੁਧਿਆਣਾ) ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਉਸਾਰਣ ਅਤੇ ਪਾਰਕ ਆਦਿ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਾਂਝੀ ਜਮੀਨ ਮਹਾਂ ਸਭਾ ਲੁਧਿਆਣਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਇੰਪਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਲੋਂ ਨਜ਼ਾਇਜ਼ ਕਬਜਾ ਕਰਕੇ ਉਸਾਰੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵੇਰ ਇੰਪਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਈ ਸਾਰਥਿਕ ਗੱਲ ਕਰਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਭਾਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਯਾਦ''ਚ ਉਸਾਰੀ ਪੱਕੀ ਸਟੇਜ ਢਾਹ ਕੇ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਨਜ਼ਾਇਜ਼ ਕਬਜਾ ਕਰਣ ਲਈ ਜੇ. ਸੀ.ਬੀ ਮਸ਼ੀਨ ਨਾਲ ਕਾਫੀ ਏਰੀਏ ਵਿੱਚ ਪੁਟਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਇੰਪਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਦੀ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਤਕਰੀਬਨ ਡੇਢ ਦਰਜਨ ਜਨਤਕ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਕੁੰਨਾਂ ਵਲੋਂ ਜਬਰਦਸਤ ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ ਇੰਪਰੂਵਮੈਂਟ ਟਰਸਟ ਦੇ ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਕਬਜ਼ੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਪਾਰਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤਹਿ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
 More Pics on Facebook Please
    ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ ਸਭਾ ਲੁਧਿਆਣਾ, ਲੋਕ ਮੋਰਚਾ ਪੰਜਾਬ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ, ਇਨਕਲਾਬੀ ਕੇਂਦਰ ਪੰਜਾਬ, ਜਮਹੂਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਸਭਾ ਪੰਜਾਬ, ਪੰਜਾਬ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਯੂਨੀਅਨ, ਇਨਕਲਾਬੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਮੰਚ, ਪੀਪਲਜ਼ ਮੀਡੀਆ ਲਿੰਕ, ਨੌਜਵਾਨ ਸਭਾ, ਬਿਗੁਲ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦਸਤਾ, ਐਕਸ ਸਰਵਿਸ ਮੈਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਮੋਲਡਰ ਐਂਡ ਸਟੀਲ ਵਰਕਰਜ਼ ਯੂਨੀਅਨ, ਪੰਜਾਬ ਸਿਹਥ ਵਿਭਾਗ ਪੈਨਸ਼ਨਰਜ਼ ਵੈਲਫੇਅਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਕਰਨਲ ਜੇ ਐਸ ਬਰਾੜ, ਜਸਵੰਤ ਜੀਰਖ, ਗੁਰਮੇਲ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ, ਕਸਤੂਰੀ ਲਾਲ, ਹਿੰਮਤ ਸਿੰਘ, ਸਤੀਸ਼ ਸਚਦੇਵਾ, ਧਰਮ ਪਾਲ ਸਿੰਘ, ਮਾਸਟਰ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ, ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਅਰੁਣ ਕੁਮਾਰ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀਰਖ, ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ, ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਡਾਕਟਰ ਸੰਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ, ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਸਾਹਨੀ, ਕਾਮਰੇਡ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਡਾਕਟਰ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ, ਕਰਨਲ ਐਸ ਐਸ ਸੋਹੀ, ਕਰਨਲ ਹਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਕੁੰਨ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ।


Friday, September 22, 2017

ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਦੇ ਕਤਲ ਤੇ ਖਾਮੌਸ਼ ਕਿਉਂ ?

Thu, Sep 21, 2017 at 11:32 PM
ਪ੍ਰੈਸ ਕਲੱਬਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਕਾਲੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਛੁਪਾਉਣ ਲਈ?
ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਅਜਾਦੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣੀ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਪੱਤਰਕਾਰਤਾ ਦੀ ਨਾਰਾਜਗੀ
5 ਸਤੰਬਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੱਤਰਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ‘ਚ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਬਚੈਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਇਜਾਫਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਬੇਚੈਨੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਉੱਭਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰ ਲਿਖਣ ਬੈਠਦਾ ਤੇ ਫੇਰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਕਈ ਵਾਰ ਰੋਜਮਰਾ ਦੀਆਂ ਖਬਰਾਂ ਲਿਖਦੇ ਦਾ ਮੇਰਾ ਮਨ ਏਸੇ ਬੇਚੈਨੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਖਬਰਾਂ ਲਿਖਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਰਲੇਖ ਲਿਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਤੱਕਦਾ ਤੱਕਦਾ ਉਸ ਸਿਰਲੇਖ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਕੇ ਮੁੜ ਖਬਰਾਂ ਲਿਖਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ। ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਬੀਤ ਗਿਆ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਤੇ ਲੇਖਿਕਾ ਉਪਮਾ ਡਾਗਾ ਦੇ ਲੇਖ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਲਿਖਣ ਬੈਠ ਗਿਆ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ। ਇਸਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਤੋਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਗਏ ਹੋਵੋਗੇ ਕਿ ਕਿ ਮੈਂ ਸਦਾ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਪਰ ਏਹ ਮੇਰੀ ਬੇਚੈਨੀ ਨਹੀ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਵੱਢ ਵੱਢ ਖਾਂਦੀ ਰਹੀ, ਇਸਨੂੰ ਬੇਚੈਨੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਜਰੂਰ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। 
ਪਾਠਕੋ ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹ ਚੁੱਕੋ ਹੋ ਅਤੇ ਜਾਣ ਚੁੱਕੇ ਹੋ ਕਿ 5 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਕੰਨੜ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਤੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਲੇਖਿਕਾ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੋ ਅਣਪਛਾਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਤਲ ਕਰਨ ਪਿੱਛੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਅੰਖਡਤਾ ਨੂੰ ਤਾਰ ਤਾਰ ਕਰਨ ‘ਤੇ ਤੁਲੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਏਕਤਾ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣੀਆਂ ਹਿੰਦੂਤਵੀਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਹੱਥ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਜਾਤ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵਰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਸਾਂਝੀ ਅਵਾਜ ਬਣ ਕੇ ਉੱਠੀ। ਹਿੰਦੂਵਾਦ ਪ੍ਰਤੀ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਇਸ ਤਰਕ ਸੰਗਤ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੀਮਤ ਤੇ ਨਕਾਰਿਆ ਨਹੀ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਹੀ ਨਹੀ ਬਲਕਿ 20 ਅਗਸਤ 2013 ਨੂੰ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਡਾ: ਨਰਿੰਦਰ ਡਭੋਲਕਰ, 20 ਫਰਵਰੀ 2015 ਨੂੰ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਕਾਮਰੇਡ ਗੋਵਿੰਦ ਪਾਨਸਾਰੇ ਅਤੇ 30 ਅਗਸਤ 2015 ਨੂੰ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਐਮ ਐਮ ਕਲਬੁਰਗੀ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਇਸ ਵੰਡ ਪਾੳੂ ਤੇ ਵਰਣ ਅਤੇ ਜਾਤੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਮਜਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹਿੰਦੂਵਾਦੀ ਸੋਚ ਦੇ ਪਾਜ ਉਦੇੜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਜਲਦ ਤੋਂ ਜਲਦ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਭਗਵਾਂ ਪਾਰਟੀ ਵੱਲੋਂ ਖੇਡੀ ਜਾ ਰਹੀ ਘਟੀਆ ਤੇ ਗੰਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਬਾਰੇ ਤਰਕਸੰਗਤ ਸੁਚੇਤ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਏਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਿੰਦੂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਦਲਿਤਾਂ, ਪਿਛੜਿਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਿਆਦਾ ਘਾਤਕ ਹੈ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਪ੍ਰਗਟਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹੱਲ ਲਈ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਤ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਏਹ ਲਿਖਤਾਂ। ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਨਹੀ ਕੌਣ ਕੀ ਕੀ ਲਿਖੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਕੀ ਲਿਖ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਪੜੀਆਂ, ਸੁਣੀਆਂ ਤੇ ਸਾਇਦ ਵਿਚਾਰੀਆਂ ਵੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ ਵੀ ਨਹੀ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਵਰਗੇ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਜੇਕਰ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੱਕ ਦੀ ਹੱਦ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਤਾਂ ਸਿੱਧਾ ਸਿੱਧਾ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਜਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ ਐਵੇਂ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਤਲ ਥੋੜੀ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਏਹ ਕਤਲਾਂ ਸੰਬਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਅਜਿਹਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਜੋ ਏਸੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਖੁਦ ਹੀ ਉੱਤਰ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਤੁਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਲੇਖਿਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਕੰਮਜੋਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਇੰਝ ਕਹਿ ਲਵੋ ਕਿ ਏਹ ਅਜਿਹੀ ਕਿਰਿਆ ਹਨ ਜਿਸ ਤੋਂ ਖਿੱਝ ਕੇ ਹਿੰਦੂਵਾਦੀ ਤਾਕਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਿੰਦੂਵਾਦੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਵੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਵਰਗਾ ਅਗਾਂਹ ਵਧੂ ਤੇ ਨਿਡਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵੀ ਹੁਣ ਰੜਕਣ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਸਰੀ ਤਰਕਸੰਗਤ ਤਿੱਖੀ ਕਿਰਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ ਹਿੰਦੂਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਤੋਂ ਹੀ ਸੁਚੇਤ ਹੋਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। 
ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਕੰਨੜ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਪੰਜਾਬ ਸਮੇਤ ਕੰਨੜ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰਨਾਂ ਸੂਬਿਆਂ ਦਾ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵਰਗ ਸਾਇਦ ਉਸਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ਬਾਰੇ ਨਹੀ ਸੀ ਜਾਣਦਾ ਪਰ ਉਸਦੇ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਆਖਰੀ ਸੰਪਾਦਿਕੀ ਨੂੰ ਸ਼ੋਸਲ ਮੀਡੀਆ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਰ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅਖਬਾਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਡੀਟੋਰੀਅਲ ਪੰਨੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਏਸੇ ਕਾਰਨ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਨਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੱਕ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਕਰੋੜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੜੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਉਸਦੀ ਇਸ ਸੰਪਾਦਿਕੀ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਦਾ ਤੇ ਉਹ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੰਦੇ। ਪਰ ਉਸਦੀ ਸੰਪਾਦਿਕੀ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਹਿੰਦੂਵਾਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਏਥੇ ਬੇਖੌਫ ਅਤੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕੀਤਿਆਂ ਲਿਖਾਂਗਾ ਕਿ ਏਹ ਘਬਰਾਹਟ ਹੀ ਉਸਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਭਗਵਾਂ ਰੰਗ ਹੁਣ ਮੁਨਕਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। 
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਚੰਗਾ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦਾ ਸੌਂਕ ਤਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਪਰ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਸੌਂਕ ਘੱਟ ਹੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਸੌਂਕ ਚਾਹੇ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਰਸਾਲਿਆਂ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦਾ, ਜਿਆਦਾ ਜਨ ਸੰਖਿਆ ਦੀ ਇਸਤੋਂ ਦੂਰੀ ਹੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿਆਦਾਤਰ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਕਲਮ ਵੀ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਜਿਹੇ ਕਲਮਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣੀ ਤਾਂ ਦੂਰ ਉਹ ਹੀਰ ਰਾਂਝਿਆਂ ਦੇ ਗਾਣਿਆਂ, ਚਿੜੀਆਂ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਖਿਆਲੀ ਕੁਦਰਤੀ ਨਜਾਰਿਆਂ ਰੂਪੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਨਾਵਲਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਰਹੀ। ਜੇਕਰ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਸਰੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਛੱਡੋ ਆਪਣੇ ਅਖਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਛਪਿਆ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀ  ਹੁੰਦਾ। ਆਪਣੀ ਇਸ ਕਮਜੋਰੀ ਤੇ ਪਰਦਾ ਪਾਉਣ ਦਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘੜਿਆ ਘੜਾਇਆ ਜਵਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਘਰੋਂ ਜਲਦੀ ਨਿਕਲਣਾ ਪੈ ਗਿਆ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਅਖਬਾਰ ਨਹੀ ਪੜ੍ਹ ਸਕਿਆ। ਹੱਦ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਖਬਾਰ ਦੀ ਸੰਪਾਦਕੀ ਤੱਕ ਨਹੀ ਪੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ। ਏਸੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਜਾਂ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਘਾਟ ਹੈ ਜੋ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਵਾਂਗ ਸਾਂਝੇ ਪੀੜੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਲਿਖਦੇ ਹੋਣ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਖਤਰਿਆਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੇ ਹੋਣ। ਅਜਿਹੇ ਖਤਰੇ ਜੋ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਹੱਲ ਹੋਣ ਦੀ ਚਾਹਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਣ। 
ਆਪਣੀ ਬੇਚੈਨੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਪਰੋਕਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣਾ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਏਹ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਦਾ ਮੇਰਾ ਮਕਸਦ ਹੰਕਾਰ ਤੇ ਫੌਕੀ ਹਉਮੇ ਦੀ ਗੂੜੀ ਨੀਂਦੇ ਸੁੱਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਣਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਪ੍ਰਤੀ ਹਿਲੂਣਾ ਦੇਣਾ ਸੀ ਕਿ ਪਿਛਲੇ 3 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ 10 ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਪੱਤਰਕਾਰ/ ਲੇਖਕ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡੇਢ ਸੌ ਦੇ ਕਰੀਬ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ/ ਲੇਖਕਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਮਲੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਛੋਟੇ ਹਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਆਮ ਹੀ ਜਲੀਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਕੋਈ ਗਿਣਤੀ ਹੀ ਨਹੀ। ਏਨ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰ (ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਹਨ ਤਾਂ ਏਹ ਅਵਾਜ ਉਥੋਂ ਦੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ) ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਦੇ ਕਤਲ ਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਤੇ ਖਾਮੌਸ਼ ਕਿਉਂ ਹਨ ਜਦਕਿ ਏਹ ਵਿਚਾਰ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਏਕਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਰੌਲਾ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਜਿਹੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਕੀ ਬਿਗਾੜ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਕਲਮ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜਗੀ ਬਣਾਈ ਬੈਠੇ ਹਨ ਜੋ ਅਖੰਡ ਭਾਰਤ ਤੇ ਟੋਟੇ ਹੋਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਦੇ ਕਤਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਨੇ ਲੱਗੇ, ਜਲਸੇ ਜਲੂਸ ਨਿਕਲੇ, ਕਈਆਂ ਨੇ ਜਿਆਦਾ ਨਹੀ ਤਾਂ ਬਿਆਨਬਾਜੀ ਕਰ ਇਸ ਕਤਲ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ 400 ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੰਘੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਿਉਂ ਘੁੱਟੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਏਹ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰੈਸ ਕਲੱਬ ਦੀ ਚੋਣ ਲਈ ਖੁਦ ਦੇ ਵੋਟਰ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਏਸੇ ਸੰਘ ‘ਚੋਂ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਏਸੇ ਸੰਘ ‘ਚੋਂ ਉੱਚੀ  ਉੱਚੀ ਵੱਡੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਆਹੁਦੇਦਾਰੀਆਂ ਲਈ ਲ਼ਾਲ਼ਾਂ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਏਹ ਕਹਿ ਕੇ ਵੀ ਪੱਲਾ ਨਹੀ ਛੁਡਾ ਸਕਦੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਖਬਾਰ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਨਹੀ ਸੀ ਦਿੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਏਨ੍ਹਾਂ ਅਖਬਾਰਾਂ ਨੇ ਹੀ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਦੀ ਆਖਰੀ ਸੰਪਾਦਕੀ, ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਵੱਖ ਵੱਖ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਮਾਰਦੇ ਲੇਖ ਅਤੇ ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਅਜਾਦੀ ਦੇ ਹਾਮੀਂ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਕਵਰੇਜ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਰੋਕ ਟੋਕ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਛਾਪੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ‘ਚ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਅਦਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਕੀ ਫਾਇਦਾ ਪ੍ਰੈਸ ਕਲੱਬਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਜੇਕਰ ਅਸੀ ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਤੇ ਹੋਏ ਕਤਲ ਵਰਗੇ ਹਮਲੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੀ ਨਹੀ ਖੋਲਣਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਾਇਦ ਇਸਦੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ ਹੀ ਨਹੀ ਕੀਤੀ ਹੋਣੀ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਉਦੋਂ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਿਕ ਸ: ਜਸਪਾਲ ਸਿੰਘ ਹੇਰਾਂ ਨਾਲ ਉਪਰੋਕਤ ਵਿਸ਼ਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਈ ਮੋਹਰੀ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਖੁਦ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਖਾਮੋਸ਼ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਪੱਤਰਕਾਰਤਾ ਦੀ ਏਹ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੈਸ ਕਲੱਬਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਕਾਲੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਛੁਪਾਉਣ ਜਾਂ ਨਿੱਜੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਫਸਰਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਫੌਕਾ ਰੋਅਬ ਜਮਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਨਾ ਕਿ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਜਾਂ ਪੱਤਰਕਾਰਤਾ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ। ਮੇਰੀ ਬੇਚੈਨੀ ਏਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀ ਹੋਇਆ ਜੋ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਅਜਾਦੀ ਤੇ ਹੋਏ ਹਮਲੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਤੋੜ ਜਵਾਬ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮੇਰੀ ਬੇਚੈਨੀ ਹੋਰ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਖਾਮੋਸ਼ ਪੱਤਰਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ ਕੇ ਏਹ ਦੱਸਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਕੀ ਗੌਰੀ ਲੰਕੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਠੀਕ ਨਹੀ ਸਨ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸਦੇ ਹੱਕ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੂੰਹ ਨਹੀ ਖੋਲਿਆ। ਜਾਂ ਖਾਮੌਸ਼ ਪੱਤਰਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਏਹ ਮੰਨਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਅਸੀ ਸਾਰੇ (ਮੇਰੇ ਸਮੇਤ) ਅਜੇ ਨਾਸਮਝ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਅਜਾਦੀ ਤੇ ਮੰਡਰਾ ਰਹੇ ਝੱਪਟਮਾਰ ਬਾਜਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ ਲਈ ਇਕੱਠਿਆਂ ਰਲ ਕੇ ਚੱਲਣ ਤੇ ਅਵਾਜ ਬੁਲੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ। 
ਪੱਤਰਕਾਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਮਹਿਦੂਦਾਂ
98889-75440
  

Thursday, September 21, 2017

ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ ਇਸ ਵਾਰ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ

Thu, Sep 21, 2017 at 2:21 PM
ਲੋਕ ਦੋਖੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਫੂਕਕੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ
ਲੁਧਿਆਣਾ: 21 ਸਤੰਬਰ 2017: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):: 
ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਅਗਾਂਹ ਵਧੂ, ਬੁੱਧੀ-ਜੀਵੀਆਂ, ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਗਦਰੀ ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਭਾਨ ਸਿੰਘ ਯਾਦਗਾਰ ਸੁਨੇਤ ਵਿਖੇ ਡਾ. ਸਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ਪੀਏਯੂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਹੇਠ ਹੋਈ। ਇਸ ਮੀਟਿੰਗ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਪ੍ਰੈਸ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕਰਦਿਆਂ ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਭਾਨ ਸਿੰਘ ਟਰਸਟ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਜਸਵੰਤ ਜੀਰਖ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੀਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਵਾਰ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ 28 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਬਾਰੇ ਬਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹਨਾਂ  ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਘੁਣ ਵਾਂਗੂੰ ਚਿੰਬੜੀ ਗੰਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ, ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਪਰਦੇ ਹੇਠ ਹੋ ਰਹੇ ਕੁਕਰਮ,ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਫਿਰਕਾਪ੍ਰਸਤੀ, ਅੰਧਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ, ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਫਾਸੀਵਾਦੀ ਰੁਝਾਨ, ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ, ਵੋਟਾਂ ਲਈ ਝੂਠੇ ਵਾਅਦੇ, ਅਮੀਰੀ-ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਵਧ ਰਿਹਾ ਪਾੜਾ, ਬੇ ਇਨਸਾਫੀ ਆਦਿ ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਸੰਗਦੇ ਨਿਜ਼ਾਮ ਦੀ ਦੇਣ ਹਨ। ਇਸ ਨਿਜ਼ਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਇਕ 15 ਫੁੱਟ ਦੇ ਕਰੀਬ ਉੱਚਾ ਤੇ ਹੱਟਾ-ਕੱਟਾ ਪੁਤਲਾ ਖੜਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅੱਗ ਲਾਕੇ ਸਾੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
         ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੋਟੋ ਲਗਾਕੇ , ਉਸ ਦੇ ਹੇਠ ਆਜਾਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਨਿਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਤੀ ਲਏ ਗਏ ਬਰਾਬਰਤਾ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ , ਮਨੁੱਖ ਹੱਥੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਲੁੱਟ ਬੰਦ ਕਰਨ, ਹਰ ਇਕ ਲਈ ਇਨਸਾਫ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਗਾਰ, ਦੇਸੀ- ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੁੱਟ ਖਤਮ ਕਰਨ, ਹਰ ਕਿਰਤੀ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮੁੱਲ, ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਾਈਵਾਲਾਂ, ਪਿੱਠੂਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਜ਼ਬਤ ਕਰਕੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਬਣਾਉਣਾ ਵਰਗੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਾਗੂ ਕਰਕੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਰ ਪੱਖੋਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸਿਰਜਣ ਦਾ ਪ੍ਰਣ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
     ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਯਤਨ ਜੁਟਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਦੇ ਮੌਕਾਪ੍ਰਸਤ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਚਿਤਵੀ ਅਸਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਿਲਵਾੜ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਸਕਣ। ਇਹ ਸਮਾਗਮ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ 4 ਵਜੇ ਤੋਂ 6 ਵਜੇ ਤੱਕ ਗਦਰੀ ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਭਾਨ ਸਿੰਘ ਯਾਦਗਾਰ ਸੁਨੇਤ ਵਿਖੇ ਚੱਲੇਗਾ।
      ਮਹਾਂ ਸਭਾ ਲੁਧਿਆਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਭਾਨ ਸਿੰਘ ਗ਼ਦਰ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਟ੍ਰੱਸਟ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜ਼ੁਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਇਕ ਮੇਲੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰਨਲ ਜੇ ਐਸ ਬਰਾੜ, ਪ੍ਰੋ. ਏ ਕੇ ਮਲੇਰੀ, ਗੁਰਮੇਲ ਸਿੰਘ ਕਨੇਡਾ, ਕਸਤੂਰੀ ਲਾਲ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਪਾਲ ਪੀਏਯੂ, ਸਤੀਸ ਸੱਚਦੇਵਾ , ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਲੀਲ, ਮਾ. ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ, ਐਡਵੋਕੇਟ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਜੀਰਖ, ਰਾਕੇਸ਼ ਆਜਾਦ, ਅਰੁਣ ਕੁਮਾਰ , ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੁਨੇਤ, ਬਲ ਰਾਮ, ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੁਨੇਤ, ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੁਨੇਤ,ਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ,ਸੁਬੇਗ ਸਿੰਘ, ਗੁਰਟੇਕ ਸਿੰਘ ਵਿਰਕ, ਕੈਪਟਨ ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ।
ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੇਰਵਾ ਲੈਣ ਲਈ ਸੰਪਰਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ-ਜਸਵੰਤ ਜੀਰਖ ਹੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮੋ.ਨੰਬਰ 98151-69825 'ਤੇ। 

Wednesday, September 20, 2017

ਪੀਏਯੂ ਕਿਸਾਨ ਮੇਲਿਆਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਦਾ ਸਫ਼ਰ-ਡਾ. ਢਿੱਲੋਂ

Wed, Sep 20, 2017 at 5:32 PM
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕੋਨੇ ਕੋਨੇ  ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ
ਲੁਧਿਆਣਾ: 20 ਸਤੰਬਰ 2017: (ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ):: 
ਕਈ ਵਾਰ ਤਕਨੀਕੀ ਵਿਕਾਸ ਸੁੱਖ ਸਹੂਲਤ ਤਾਂ ਦੇਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਸਕੂਨ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੇ। ਜੋ ਗੱਲ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਕੱਚੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ, ਸਰਪੋਸ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਖੂਹ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਉਹ ਗੱਲ ਅੱਜ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁਗ ਦੀਆਂ ਸੁੱਖ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਇਸ ਹਨੇਰੀ ਵਿੱਚ ਸਕੂਨ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਖੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਹਿੰਗੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ। ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਇਸ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਰੇ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੀ ਹੋਈ ਇਸ ਸਕੂਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਝੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਿਸਾਨ ਮੇਲਿਆਂ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਇਹਨਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੀ ਹੀ ਇੱਕ ਕੜੀ ਹੈ। ਇੰਟਰਨੈਟ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਕਾਨਫਰੰਸਿੰਗ ਦੇ ਇਸ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿਛਕ ਜਦੋਂ ਪੀਏਯੂ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਹਾਇਕ ਧੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਲੈ ਕੇ ਕਿਸੇ ਰੱਬ ਵਾਂਗੂ ਆ ਬਹੁੜਿਆ ਹੋਵੇ। 
ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਹਰ ਨੁੱਕਰੇ ਕਿਸਾਨੀ ਲਈ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਹੀਲੇ ਵਸੀਲੇ ਕਰ ਰਹੀ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਾਲੇ ਹਨੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਸਾਂ ਉਮੀਦਾਂ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਚਿਰਾਗ ਜਗਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਵੈ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਮਸ਼ਾਲਾਂ ਬਾਲ ਰਹੀ ਹੈ। 
ਹਰ ਸਾਲ ਵਾਂਗ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਸਤੰਬਰ ਮਹੀਨੇ ਹਾੜੀ ਦੇ ਮੇਲੇ ਲਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕੈਂਪਸ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਇਹ ਕਿਸਾਨ ਮੇਲਾ 22-23 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਲੱਗੇਗਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਿੱਤ ਮੰਤਰੀ ਸ. ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਹੋਣਗੇ। 
ਪੀਏਯੂ ਦੇ ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ, ਡਾ. ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਨੇ ਇਸ ਕਿਸਾਨ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਸਰਹੱਦੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰਦਿਕ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਪੀਏਯੂ ਦੇ ਕਿਸਾਨ ਮੇਲਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਪਰੰਪਰਾ ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਦੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਪੀਏਯੂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਮਾਣ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਕਿਸਾਨ ਮੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲਾਉਣੇ ਆਰੰਭੇ ਅਤੇ ਅੱਜ ਇਹ ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸਿਰਜ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀਆਂ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵਿਕਸਿਤ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਦਾ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਾਧਨ ਹਨ।
ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਪਸਾਰ ਸਿੱਖਿਆ ਡਾ. ਅਸ਼ੋਕ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਐਗਰੋ ਇੰਡਸਟ੍ਰੀਅਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ, ਸਵਾਲ-ਜਵਾਬਾਂ ਦਾ ਤਕਨੀਕੀ ਸ਼ੈਸ਼ਨ, ਖੇਤੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ, ਭੂਮੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਜਾਂਚ, ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਗਿਆਨ ਕਾਲਜ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਖੇਤੀ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਰੰਗਾਰੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਇਸ ਸਮਾਰੋਹ ਦੇ ਮੁੱਖ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੋਣਗੇ । ਡਾ. ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਮੇਲੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੌਕਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸਾਨਾਂ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖੇਤੀ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇਸੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਹੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 
ਪੀਏਯੂ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਬੀਜ, ਡਾ. ਟੀ ਐਸ ਢਿੱਲੋਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਿਸਾਨ ਮੇਲੇ ਦੌਰਾਨ ਕਣਕ, ਜੌਂ, ਛੋਲੇ, ਮਸਰ, ਤੋਰੀਆ, ਰਾਇਆ, ਗੋਭੀ ਸਰ੍ਹੋਂ, ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਸਰ੍ਹੋਂ, ਅਲਸੀ, ਜਵੀਂ, ਰਾਈ ਘਾਹ, ਮੇਥੇ ਅਤੇ ਅਜਵੈਣ ਆਦਿ ਫ਼ਸਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਉਪਲੱਬਧ ਹੋਣਗੇ । ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿੱਟਾਂ ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਪੈਕੇਟ ਵੀ ਮੇਲੇ ਦੌਰਾਨ ਵੇਚੇ ਜਾਣਗੇ। ਹੁਣ ਦੇਖਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਕਿੰਨੀ ਛੇਤੀ ਪੀਏਯੂ ਦੀਆਂ ਇਹਨਾਂ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਦੇ ਹਨ। 

Tuesday, September 19, 2017

ਵਿਸ਼ਵ ਅਮਨ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਲਈ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸਾਲਾਨਾ ਜੱਪ-ਪ੍ਰਯੋਗ ਦਾ ਮਹਾਂ ਕੁੰਭ

Wed, Sep 13, 2017 at 10:01 AM
"ਝਾਲਾਘੇ ਉਠਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਅਰਾਧਿ।
ਕਾਰ੍ਹਾ ਤੁਝੈ ਨ ਵਿਆਪਈ ਨਾਨਕ ਮਿਟੈ ਉਪਾਧਿ।"
ਗਉੜੀ ਬਾਵਨ ਅਖਰੀ ਮ.5 ਪੰਨਾ 255                   
ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਨੂੰ ਮੁਖ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਨਾਮਧਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ,ਸਤਿਗੁਰੂ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਸਨ 1906 ਈਸਵੀ ,ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਅੱਸੂ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਨੀਲੋਂ ਨਹਿਰ ਦੇ ਕੰਡੇ ਤੇ ਸਰਬੱਤ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ 40 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸਿਮਰਨ-ਸਾਧਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾਈ। ਸੰਗਤ ਨੇ ਵੱਧ-ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਿੱਸਾ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਸਫਲਾ ਕੀਤਾ। ਬਾਦ ਵਿਚ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਲੜੀ ਨੂੰ ਅਗੇ ਤੋਰਿਆ। ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਅਤੇ ਸੰਗਤ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸਾਲ-ਸਾਲ ਭਰ ਜੱਪ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨਿਰੰਤਰ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਅੱਜ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਪ੍ਰੋੜ੍ਹਤਾ ਲਿਆ ਕੇ ਸਰਬੱਤ ਦੇ ਭਲੇ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸੋਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇਸਾਂਝੀਵਾਲਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤਏਕਤਾ ਦੇ ਬਾਨੀ ਨਾਮਧਾਰੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਦਾ ਮਹਾਤਮ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਹਰ ਸਾਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਸਾਲ ਵੀ 40 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਜੱਪ ਪ੍ਰਯੋਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਵਾਰ ਦਸੂਹਾ ਵਿਖੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਸਰੋਵਰਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪਾਂਡਵ ਤਾਲਾਬਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਾਲੇ ਮੰਦਰ ਵਿਖੇ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ-ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸ਼ਨ ਨਾਲ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਜੱਪ-ਪ੍ਰਯੋਗ (ਸਿਮਰਨ-ਸਾਧਨਾ) ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸਵੇਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ 3 ਵਜੇ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਲਗਭਗ 8 ਘੰਟੇ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨਕਥਾ ਕੀਰਤਨ ਆਦਿ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਸੰਗਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉੱਠ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ, ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਅਨਮੋਲ ਖਜਾਨੇ ਦਾ ਆਨੰਦ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੀ ਹੈਨਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਤਵਿਕ ਆਹਾਰ ਅਤੇ ਸਾਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏਸੇਵਾ-ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਹੀ ਰੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਾਰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਇਸ ਜੱਪ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕੇ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਨਮੋਲ ਬਚਨ ਦੱਸ ਕੇ ਨਿਹਾਲ ਕੀਤਾਆਪ ਜੀ ਨੇ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਆਸਣ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਜਲ ਨਾਲ ਗੜਵਾ ਭਰ ਕੇ ਮਾਲਾ ਫੇਰ ਕੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਧਾਰ, ਸਮਾਧੀਲੀਨ  ਹੋ ਕੇ ਪੰਜੇ ਗਿਆਨ-ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਕੋਚਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਜਾਚ ਦੱਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਲਾਹਾ ਲੈਣ ਲਈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉੱਠ ਕੇ ਨਾਮ ਜੱਪਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾਸੁੱਚ- ਸਫਾਈ ਰੱਖਣ ਬਾਰੇਨਿਰਮਾਣਤਾ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੌਨ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ ਸੁਭਾਗੇ ਮੌਕੇ ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਜਾਚ ਦੱਸੀ। ਇਹ ਭਾਦੋਂ-ਅੱਸੂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ  ਜੱਪ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦਾ ਮਹਾਕੁੰਭ 4 ਸਤੰਬਰ 2017 ਤੋਂ 13 ਅਕਤੂਬਰ 2017 ਤੱਕ ਚਲੇਗਾ। ਫਿਰ 13 ਅਕਤੂਬਰ ਤੋਂ 15 ਅਕਤੂਬਰ 2017 ਤੱਕ ਅੱਸੂ  ਦੇ ਮੇਲੇ ਦਾ ਸਮਾਗਮ ਧੂਮ-ਧਾਮ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸਮੁੱਚੀ ਨਾਮਧਾਰੀ ਸਾਧ-ਸੰਗਤ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਸੱਜਣਾਂ ਨੂੰ ਸਨਿਮਰ ਨਿੱਘਾ ਸੱਦਾ ਵੀ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ਜੀ ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਅਮਨਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਲਈ ਚਲ ਰਹੇ ਇਸ ਸਾਲਾਨਾ ਜੱਪ-ਪ੍ਰਯੋਗ (ਸਿਮਰਨ ਸਾਧਨਾ) ਵਿੱਚ  ਹਾਜਰੀ ਭਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ  ਸਫਲ ਬਣਾਓ ਜੀ 
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਰਾਜਪਾਲ ਕੌਰ,
ਪ੍ਰੈਸ ਸਕੱਤਰ    
ਮੋਬਾਈਲ ਸੰਪਰਕ ਨੰਬਰ: 9023150008                           

ATM ਬਦਲ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੈਸੇ ਆਪਣੀ ਜੇਬ 'ਚ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਗਿਰੋਹ ਕਾਬੂ

ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੈਂਕਾਂ ਦੇ ਛੇ ATM ਕਾਰਡ ਵੀ ਬਰਾਮਦ 
ਲੁਧਿਆਣਾ: 19 ਸਤੰਬਰ 2017: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):: 
ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੇ ਆਰਥਿਕ ਅਪਰਾਧਾਂ ਅਤੇ ਲੁੱਟਾਂ ਖੋਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਸ ਕਰਾਈ ਪਈ ਹੈ। ਅਨਪੜ੍ਹ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੰਗੇ ਲਿਖੇ ਵੀ  ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਾਤਰ ਅਨਸਰਾਂ ਤੋਂ ਮਾਰ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ।  ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਵਿਰੋਧੀ ਅਨਸਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਕੰਜਾ ਕੱਸਦਿਆਂ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਗਿਰੋਹ ਕਾਬੂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਾਤਰ ਵਿਅਕਤੀ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਏਟੀਐਮ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਸੇ ਕਢਵਾਉਣ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਸਲੀ ਏਟੀਐਮ ਕਾਰਡ ਹੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। 
ਲੁਧਿਆਣਾ ਪੁਲਿਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰੇਟ ਵੱਲੋ ਲੁੱਟਾਂ-ਖੋਹਾਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਕਾਰਡ ਬਦਲ ਕੇ ਪੈਸੇ ਕਢਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਚਲਾਈ ਵਿਸ਼ੇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਤਹਿਤ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਪ੍ਰੇਮ ਸਿੰਘ ਇੰਚਾਰਜ ਐਸ.ਟੀ.ਯੂ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਪੁਲਿਸ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਸਹਿਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਏਰੀਆ ਵਿੱਚ ਏ.ਟੀ.ਐਮਾ ਕਾਰਡ ਬਦਲ ਕੇ ਪੈਸੇ ਕਢਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਮੁੱਕਦਮਾ ਨੰਬਰ 203 ਮਿਤੀ 18-9-2017 ਨੂੰ 420,379 ਭਾਰਤੀ ਦੰਡ ਥਾਣਾ ਡਵੀਜਨ ਨੰਬਰ 06 ਲੁਧਿਆਣਾ ਦਰਜ ਕਰਕੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਵਿਆਕਤੀਆ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਹਗੀਰਾ ਨੂੰ  ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਮਦਦ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਲਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਸੋਂ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਬਦਲ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਪੈਸੇ ਕਢਵਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਾਤਰ ਅਨਸਰਾਂ ਨੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਸਹਿਰ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਇਲਾਕਿਆਂ ਜਿਵੇ ਸਿਮਲਾਪੁਰੀ, ਕੰਗਣਵਾਲ , ਫੋਕਲ ਪੁਆਇੰਟ ਏਰੀਆ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 25-30 ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਪਾਸੋਂ ਕੁੱਲ 6 ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੈਂਕਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਮਦ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਮੋਟਰਸਾਇਕਲ ਵੀ ਬ੍ਰਾਮਦ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋ ਇਲਾਵਾ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਜਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਬ੍ਰਾਮਦਗੀ ਹੋਣ ਦੀ ਆਸ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਸ਼ੀਆਨ ਕਰੀਬ 5 ਮਹੀਨੇ ਤੋ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਪਰ ਕਾਬੂ ਨਹੀ ਆਏ ਸਨ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਫੜੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਾਥੀ ਅੰਕੁਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਉਰਫ ਕਾਲੀ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਚਕਮਾ ਦੇ ਕੇ ਫਰਾਰ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਦੋਸੀਆ ਦੇ ਨਾਮ 
1 ਅਰੁਨ ਜੈਨ ਉਰਫ ਲੂਸੀ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਤੀਸ ਜੈਨ ਵਾਸੀ ਗਲੀ ਨੰਬਰ 08 ਮਹੱਲਾ ਵਿਜੈ ਇੰਦਰ ਨਗਰ ਡਾਬਾ ਰੋਡ ਲੁਧਿਆਣਾ
2 ਰਾਜਨ ਜੈੱਨ ਉਰਫ ਬੱਬੂ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਤੀਸ ਜੈਨ ਵਾਸੀ ਗਲੀ ਨੰਬਰ 08 ਮਹੱਲਾ ਵਿਜੈ ਇੰਦਰ ਨਗਰ ਡਾਬਾ ਰੋਡ ਲੁਧਿਆਣਾ
3 ਅੰਕੁਸ ਕੁਮਾਰ ਉਰਫ ਕਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਵਾਸੀ ਗਲੀ ਨੰਬਰ 11//15 ਮੁਹੱਲਾ ਗੁਰਪਾਲ ਨਗਰ ਡਾਬਾ ਰੋਡ ਨੇੜੇ ਅਮਨ ਸੀਮੈਂਟ ਸਟੋਰ ਥਾਣਾ ਡਾਬਾ ਲੁਧਿਆਣਾ (ਫਰਾਰ) 
ਵਾਰਦਾਤ ਦਾ ਤਰੀਕਾ:-ਉਕਤਾਨ ਦੋਸੀ ਏ.ਟੀ.ਐਮਾ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜੇ ਹੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾ ਨੂੰ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਬਨਾ ਕੇ ਉਹਨਾ ਤੋ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਕਾਰਡ ਲੈ ਲੇਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਬਦਲ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡੱਮੀ ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਵਾਪਿਸ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਸਲ ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਦਾ ਗਲਤ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖਾਤਿਆ ਵਿੱਚੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਪੈਸੇ ਕਢਵਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ ਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਕਾਰਡ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਕਢਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਕਤੀਆਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। 
ਬ੍ਰਾਮਦਗੀ:- ਕੁੱਲ 6 ਏ.ਟੀ.ਐਮ ਕਾਰਡ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੈਂਕਾਂ ਦੇ 
1 ਮੋਟਰਸਾਇਕਲ ਹਾਂਡਾ ਸ਼ਾਇਨ
   5   ਹਜਾਰ ਰੁਪਏ ਕਰੰਸੀ ਨੋਟ
ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਦੀ ਜਗਾ :-ਦੋਰਾਨੇ ਨਾਕਾਬੰਦੀ ਦੋਸੀਆ ਨੂੰ ਓਸਵਾਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵੱਲੋ ਆਉਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਚੀਮਾ ਚੋਂਕ ਤੋ ਮਿਤੀ 18-9-17 ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਜਨਾਬ ਅਫ਼ਜ਼ਲ ਅਹਿਸਨ ਰੰਧਾਵਾ

ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰਹਿਣਗੇ ਸਾਡੇ ਦਰਮਿਆਨ 
ਵਕਾਲਤ ਦਾ ਪੇਸ਼ਾ, ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਲਾਅ ਅਫਸਰ ਵੱਜੋਂ ਨੌਕਰੀ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਪੂਰੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ। ਜਨਾਬ ਅਫ਼ਜ਼ਲ ਅਹਿਸਨ ਰੰਧਾਵਾ ਹੁਰਾਂ ਦਾ ਤੁਰ ਜਾਣਾ ਦਿਲ ਨੂੰ ਬੇਹੱਦ ਉਦਾਸ ਕਰ ਗਿਆ। ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਅਸਥਾਨ--ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ 'ਤੇ ਹੋਏ ਹਮਲੇ ਨੇ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਜ਼ਲ ਸਾਹਿਬ ਵੀ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਇਸ ਮੌਕੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀਂ ਕਲਮੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਦਿਆਂ ਇੱਕ ਅਮਰ ਰਚਨਾ ਲਿਖੀ-ਨਵਾਂ ਘੱਲੂਘਾਰਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਦੁਖਦਾਈ ਅਤੇ ਉਦਾਸ ਮੌਕੇ ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਰਚਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।-ਸੰਪਾਦਕ 
ਨਵਾਂ ਘੱਲੂਘਾਰਾ 
ਸੁਣ ਰਾਹੀਆ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆ !
ਮੈਂ ਬੇਕਰਮੀ ਦੀ ਬਾਤ ।
ਮੇਰਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਸੂਰਜ ਡੁਬਿਆ
ਮੇਰੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਖਾ ਗਈ ਰਾਤ ।

ਮੇਰੀ ਸਾਵੀ ਕੁੱਖ ਜਨਮਾ ਚੁੱਕੀ
ਜਿਹੜੀ ਗੁਰੂ ਸਿਆਣੇ ਵੀਰ ।
ਅੱਜ ਤਪਦੀ ਭੱਠੀ ਬਣ ਗਈ
ਤੇ ਉਹਦੀ ਵੇਖ ਅਸੀਰ ।

ਅੱਜ ਤਪਦੀ ਭੱਠੀ ਬਣ ਗਈ
ਮੇਰੀ ਸਾਵੀ ਕੁੱਖ ਅਖ਼ੀਰ ।
ਵਿਚ ਫੁਲਿਆਂ ਵਾਂਗੂੰ ਖਿੜ ਪਏ
ਮੇਰੇ ਸ਼ੇਰ ਜਵਾਨ ਤੇ ਪੀਰ ।

ਅੱਜ ਤਪਦੀ ਭੱਠੀ ਬਣ ਗਈ
ਮੇਰੀ ਮਹਿਕਾਂ ਵੰਡਦੀ ਕੁੱਖ ।
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਥਣਾਂ 'ਚੋਂ ਚੁੰਘਦੇ
ਮੇਰੇ ਬਚੇ ਲਹੂ ਤੇ ਦੁੱਖ ।

ਅੱਜ ਤਪਦੀ ਭੱਠੀ ਬਣ ਗਈ
ਮੇਰੀ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਅੱਖ ।
ਅੱਜ ਝੱਲੀ ਜਾਏ ਨਾ ਜੱਗ ਤੋਂ
ਮੇਰੀ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਵਾਲੀ ਦੱਖ ।

ਅੱਜ ਤਪਦੀ ਭੱਠੀ ਬਣ ਗਈ
ਮੇਰੀ ਚੂੜੇ ਵਾਲੀ ਬਾਂਹ ।
ਅੱਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦੀ ਝੰਡਿਆਂ
ਹੈ ਮੇਰਾ ਝੰਡਾ 'ਤਾਂਹ ।

ਅੱਜ ਤਪਦੀ ਭੱਠੀ ਬਣ ਗਿਆ
ਮੇਰਾ ਸਗਲੇ ਵਾਲਾ ਪੈਰ ।
ਅੱਜ ਵੈਰੀਆਂ ਕੱਢ ਵਿਖਾਲਿਆ
ਹੈ ਪੰਜ ਸਦੀਆਂ ਦਾ ਵੈਰ ।

ਅੱਜ ਤਪਦੀ ਭੱਠੀ ਬਣ ਗਈ
ਮੇਰੀ ਦੁੱਧਾਂ ਵੰਡਦੀ ਛਾਤ ।
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਰੱਤ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ
ਪਰ ਬਾਹਰ ਨਾ ਮਾਰੀ ਝਾਤ ।

ਅੱਜ ਤਪਦੀ ਭੱਠੀ ਬਣ ਗਿਆ
ਮੇਰਾ ਮੱਖਣ ਜਿਹਾ ਸਰੀਰ
ਮੈਂ ਕੁੱਖ ਸੜੀ ਵਿੱਚ ਸੜ ਮਰੇ
ਮੇਰਾ ਰਾਂਝਾ ਮੇਰੀ ਹੀਰ ।

ਅੱਜ ਤਪਦੀ ਭੱਠੀ ਬਣ ਗਿਆ
ਮੇਰਾ ਡਲ੍ਹਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਰੰਗ ।
ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਿਆ
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਅੰਗ ।

ਅੱਜ ਤਪਦੀ ਭੱਠੀ ਬਣ ਗਈ
ਮੇਰੇ ਵਿਹੜੇ ਦੀ ਹਰ ਇੱਟ ।
ਜਿਥੇ ਦੁਨੀਆਂ ਮੱਥਾ ਟੇਕਦੀ
ਓਹ ਬੂਟਾਂ ਛੱਡੀ ਭਿੱਟ ।

ਮੇਰੇ ਬੁਰਜ ਮੁਨਾਰੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ
ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਤਖਤ ਅਕਾਲ ।
ਮੇਰਾ ਸੋਨੇ ਰੰਗ ਰੰਗ ਅੱਜ
ਮੇਰੇ ਲਹੂ ਨਾ' ਲਾਲੋ ਲਾਲ ।

ਮੇਰੀਆਂ ਖੁੱਥੀਆਂ ਟੈਂਕਾਂ ਮੀਢੀਆਂ
ਮੇਰੀ ਲੂਹੀ ਬੰਬਾਂ ਗੁੱਤ ।
ਮੇਰੇ ਕੁੱਛੜ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ
ਭੁੰਨ ਸੁੱਟੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ।

ਮੇਰਾ ਚੂੜਾ ਰਾਤ ਸੁਹਾਗ ਦਾ
ਹੋਇਆ ਏਦਾਂ ਲੀਰੋ ਲੀਰ ।
ਜਿੱਦਾਂ ਕਿਰਚੀ ਕਿਰਚੀ ਹੋ ਗਈ
ਮੇਰੀ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ।

ਮੇਰਾ ਸ਼ੇਰ ਬਹਾਦਰ ਸੂਰਮਾ
ਜਰਨੈਲਾਂ ਦਾ ਜਰਨੈਲ ।
ਉਸ ਮੌਤ ਵਿਆਹੀ ਹੱਸ ਕੇ
ਓਹਦੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਰਤਾ ਨਾ ਮੈਲ ।

ਪਰ ਕੋਈ ਨਾ ਉਹਨੂੰ ਬਹੁੜਿਆ
ਉਹਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਮਾਰਿਆ ਘੇਰ ।
ਉਂਝ ਡੱਕੇ ਰਹਿ ਗਏ ਘਰਾਂ 'ਚ
ਮੇਰੇ ਲੱਖਾਂ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੇਰ ।

ਸੁਣ ਰਾਹੀਆ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆ !
ਮੈਂ ਬੇਕਰਮੀ ਦੀ ਬਾਤ ।
ਮੇਰਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਸੂਰਜ ਡੁਬਿਆ
ਮੇਰੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਖਾ ਗਈ ਰਾਤ ।

ਮੇਰੇ ਲੂੰ ਲੂੰ 'ਚੋਂ ਪਈ ਵਗਦੀ
ਭਾਵੇਂ ਲਹੂ ਦੀ ਇਕ ਇਕ ਨਹਿਰ ।
ਮੈਂ ਅਜੇ ਜਿਉਂਦੀ ਜਾਗਦੀ
ਮੈਂ ਝੱਲ ਗਈ ਸਾਰਾ ਕਹਿਰ ।

ਮੈਂ ਮਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਕਦੇ ਵੀ
ਭਾਵੇਂ ਵੱਢਣ ਅੱਠੇ ਪਹਿਰ ।
ਭਾਵੇਂ ਦੇਣ ਤਸੀਹੇ ਰੱਜ ਕੇ
ਭਾਵੇਂ ਰੱਜ ਪਿਆਲਣ ਜ਼ਹਿਰ ।

ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਗਰ ਜ਼ੋਰ ਦਾ
ਹਰ ਹਰ ਬਾਂਹ ਇਕ ਇਕ ਲਹਿਰ ।
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿੰਡੋ ਪਿੰਡ ਨੇ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰੋ ਸ਼ਹਿਰ ।

ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਵੇਖ ਲੈ
ਤੂੰ ਹਰ ਹਰ ਵਰਕਾ ਪੜ੍ਹ ।
ਜਦੋਂ ਭਾਰੀ ਬਣੀ ਹੈ ਮਾਂ 'ਤੇ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਆਏ ਚੜ੍ਹ ।

ਪੜ੍ਹ ! ਕਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਮਾਂ ਤੋਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ।
ਪੜ੍ਹ ! ਕਿਸ ਦਿਨ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰੱਖਿਆ ਮਾਣ ।

ਸੁਣ ਰਾਹੀਆ ਰਾਹੇ ਜਾਂਦਿਆ !
ਤੂੰ ਲਿਖ ਰੱਖੀਂ ਇਹ ਬਾਤ ।
ਮੇਰਾ ਡੁੱਬਿਆ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇਗਾ
ਓੜਕ ਮੁੱਕੇਗੀ ਇਹ ਰਾਤ ।

Monday, September 18, 2017

ਪੁਸਤਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਖਿਲਾਫ਼ ਹੋਏ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਹਮਲੇ

Mon, Sep 18, 2017 at 3:13 PM
ਇਹਨਾਂ ਹਮਲਿਆਂ ਦਾ ਜੁਆਬ ਵੀ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਹੋਵੇ-ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ
ਲੁਧਿਆਣਾ: 18 ਸਤੰਬਰ 2017: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਟੀਮ)::
ਇਹ ਸੈਮੀਨਾਰ ਮਾਰੂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਚਿਰਾਗ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵਰਗਾ ਉਪਰਾਲਾ ਸੀ। ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਹਿਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿਸ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਲੋਪ ਕਰ ਕੇ ਜੋ ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਕਿਸੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਮੁਜਰਾ ਦੇਖਣ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।  ਦਾਰੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਸ਼ੇ ਖਰੀਦ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੇ ਖਰਚਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਰੋਤੇ ਘੱਟ ਸਨ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ ਖਾਲੀ ਸਨ। ਇਸ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਾ ਤਾਂ ਨਾ  ਬੁੱਇਸ ਨਾਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬੁੱਕ ਟਰਸੱਟ ਵੱਲੋਂ ਪਹੁੰਚੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਨਵਜੋਤ ਕੌਰ ਨਿਰਾਸ਼ ਸੀ ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆਈ ਬਾਕੀ ਟੀਮ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰ। ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਡਾਕਟਰ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਅਭੂਤ ਕੁਝ ਏਨਾ ਸਾਰਥਕ ਬੋਲਿਆ ਕਿ ਸਾਡੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਪਛਤਾਵਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਰਿਕਾਰਡ  ਕਿਓਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਪੁਸਤਕ ਕਲਚਰ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕੀਤੀ, ਕਲਮੀ ਫਰਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵੀ ਅਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਜੁਗਾੜਾਂ ਦੀ ਵੀ। ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਹ ਸਭ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਅਤੇ ਕਲਮ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉਚੇਰਾ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਸੀ। 
ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬੁੱਕ ਟਰੱਸਟ ਵਲੋਂ ਕਰਵਾਏ ਸੈਮੀਨਾਰ ‘ਪਾਠਕਾਂ ਵਿਚ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਘੱਟ ਰਹੀ ਰੁਚੀ’ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਰਥਕ ਰਹੀ। ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰਦਿਆਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਡਮੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੁਸਤਕ ਪੜ੍ਹਨ ਸਭਿਆਚਾਰ ਖਿਲਾਫ਼ ਯੋਜਨਾਬਧ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਸਾਨੂੰ ਯੋਜਨਾਬਧ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਤਾਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋਈ ਪਰ ਸਾਡੇ ਪਾਸੋਂ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਪਰੰਪਰਾ ਗੁਆਚ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾਬਧ ਯਤਨ ਕਰਨੇ ਪੈਣਗੇ। ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਸਾਥ ਨਿਭਾਉਦਿਆਂ ਉੱਘੇ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇਸ ਰਾਜ ਕਾਲੀ ਨੇ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਾਡੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਚ ਸਾਹਿਤ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਗਾਉਣ ਪਰੰਪਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੰਡ ਸਮੇਂ ਹੋਇਆ। ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦਿਆਂ ਉੱਘੇ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ "ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ" ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਡਾ. ਗੁਰਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਚੰਗੇ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਪਾਠਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਰਚਨਾਕਾਰ ਨੂੰ ਫ਼ਕੀਰੀ ਦੀ ਹੱਦ ਤਕ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕਰਨੀ ਅਤਿ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਮਿੰਨੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ "ਅਣੂੰ" ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸ੍ਰੀ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੈਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁਸਤਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲਿਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇੇ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਪਾਠਕ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉੱਘੇ ਕਵੀ ਤੇ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸ੍ਰੀ ਸੁਰਿੰਦਰ ਰਾਮਪੁਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ, ਕਹਾਣੀ ਸਾਹਿ, ਸਵੈ ਜੀਵਨੀ ਵਰਗੀਆਂ ਬਿਰਧਾਂਤਕ ਵਿਧਾਵਾਂ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇੀ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨੇ ਉੱਘੇ ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਡਮੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਡਾ. ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਸਿੰਘ ਪੰਧੇਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗਲੋਬਲਾਈਜੇਸ਼ਨ ਦੇ ਦੌਰ ਨੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਜਗਤ ਦੇ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਸਰਕਾਰਾਂ, ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਲੇਖਕ, ਪਾਠਕ ਸਭ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਸਕੂਲ, ਘਰ, ਮਾਪੇ, ਧਰਮ, ਅਧਰਮ ਸਭ ਦੀ ਦਿ੍ਰਸ਼ਟੀ ਬਦਲ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਿਚ ਉੱਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪੈ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਲਹਿਰਾਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁਸਤਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇੋ ਇਕੋ ਇਕ ਆਸ ਅਜੇ ਵੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦਿਆਂ ਪੀ.ਏ.ਯੂ. ਦੇ ਵਿਦਿਾਰਥੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਮਸਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਨ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮਪੁਰ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਸਵੀਰ ਝੱਜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁਸਤਕਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾਵਾਂ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਇਹ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨੇ। ਚੇਤਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਅਤੇ ਤਿ੍ਰਸ਼ੰਕੂ ਦੇ ਸੰਚਾਲਕ ਸ੍ਰੀ ਸਤੀਸ਼ ਗੁਲਾਟੀ ਨੇ ਚਰਚਾ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦਿਆਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਛਾਪੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਘਟੀ ਜੋ ਲੇਖਕ ਖੁਦ ਕਿਤਾਬ ਛਾਪ ਕੇ ਭੇਟਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਠਕ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਸਿਲੇਬਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਖਰੀਦਣ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਰੁਚੀ ਵਿਖਾਉਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਮੌਕੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬੁਕ ਟਰੱਸਟ ਵਲੋਂ ਸਹਿ ਸੰਪਾਦਕ ਪੰਜਾਬੀ ਨਵਜੋਤ ਕੌਰ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਸ਼ਾਮ ਲਾਲ ਕੋਰੀ ਨੇ ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਦੇਸ ਰਾਜ ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਸੈੱਟ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਹੋਰਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਲੇਖਕ ਸੰਘ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਸ੍ਰੀ ਸੁਰਜੀਤ ਜੱਜ, ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਇੰਦਰਜੀਤਪਾਲ ਕੌਰ, ਬਲਵੀਰ ਜਸਵਾਲ, ਬਰਿਸ਼ ਭਾਲ ਘਲੋੀ, ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਧਾਲੀਵਾਲ, ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫ਼ਰ, ਗਗਨ ਸ਼ਰਮਾ ਘੁਡਾਣੀ, ਪਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਮਹਿਕ, ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਕਿਰਨ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ ਧਾਲੀਵਾਲ, ਹਰੀਸ਼ ਮੋਦਗਿਲ ਸਮੇਤ ਕਾਫ਼ੀ ਗਿਣਤੀ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਨੈਸ਼ਨਲ ਬੁੱਕ ਨਰੱਸਟ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਵਿਖੇ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ 21 ਸਤੰਬਰ 2017 ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗੀ।

Sunday, September 17, 2017

ਸ. ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਕੰਗ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਉੱਪਰ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਮੁਕਾਬਲਾ

Sun, Sep 17, 2017 at 4:26 PM
ਜੇਤੂ ਵਿਦਿਆਰਥਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਨਗਦ ਇਨਾਮ 
ਲੁਧਿਆਣਾ: 17 ਸਤੰਬਰ 2017: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ)::
ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਕਾਦਮੀ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਸਰਦਾਰ ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਕੰਗ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪੁਸਤਕ ਪੜ੍ਹਨ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਿਤਾ ਕਰਵਾਈ ਗਈ। ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ  ਪੀ.ਏ.ਯੂ. ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ, ਡਾ. ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕੰਗ, ਨੇ ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ। ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਮਨਜੀਤ ਕੌਰ ਸੋਢੀਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ। ਕਾਲਜ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਪ੍ਰੋ.[ਡਾ.] ਮੁਹਿੰਦਰ ਕੌਰ ਗਰੇਵਾਲ ਜੀ ਨੇ ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਇਸ ਉੱਦਮ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ. ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਕੰਗ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਉੱਪਰ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਮੁਕਾਬਲਾ ਵੀ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਜੇਤੂ ਵਿਦਿਆਰਥਣਾਂ ਸਿਮਰਜੀਤ ਕੌਰ [ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਕਾਲਜ], ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ [ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਲੜਕੀਆਂ, ਲੁਧਿਆਣਾ], ਕਰਮਜੀਤ ਕੌਰ [ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਲੜਕੀਆਂ, ਲੁਧਿਆਣਾ] ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿੰਤਪਾਲ ਕੌਰ [ਗੁੱਜਰਖਾਨ ਕੈਂਪਸ, ਲੁਧਿਆਣਾ] ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 2000\-, 1500\-, 1000\- ਅਤੇ 500\- ਰੁਪਏ ਦਾ ਨਗਦ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਮੁਖੀ ਪ੍ਰੋ.[ਡਾ.] ਮੁਹਿੰਦਰ ਕੌਰ ਗਰੇਵਾਲ, ਡਾ. ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕੰਗ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਪਤਨੀ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਮਨਜੀਤ ਕੌਰ ਸੋਢੀਆ, ਸ਼੍ਰੀ ਸ.ਨ. ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਪ੍ਰੇਮ ਸਿੰਘ ਬਜਾਜ ਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥਣਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵੰਡੇ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸ. ਗੁਲਜਾਰ ਸਿੰਘ ਪੰਧੇਰ ਨੇ ਬੋਲਦਿਆ ਆਖਿਆ ਕਿ ਸ. ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਕੰਗ ਨੇ ਮੌਲਿਕ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਪ੍ਰੇਮ ਸਿੰਘ ਬਜਾਜ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਮਨਜੀਤ ਕੌਰ ਸੋਢੀਆ ਅਤੇ ਡਾ. ਅਨੀਤਾ ਕੰਗ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ।
ਪੀ.ਏ.ਯੂ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ ਡਾ. ਮਨਜੀਤ ਕੰਗ ਨੇ ਬੋਲਦਿਆਂ ਆਖਿਆ ਕਿ ਸਰਦਾਰ ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਪੱਲਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਉੱਘੇ ਗਾਇਕ ਕੇ.ਦੀਪ. ਸਿੰਘ ਨੇ ਗੀਤ ਕੁਝ ਰੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤ ਲੱਗਦੇ ਨੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਪਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਨੇ ਆਏ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਮੰਚ ਸੰਚਾਲਨ ਅਕਾਦਮੀ ਦੀ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ, ਡਾ. ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਮਿਨਹਾਸ ਨੇ ਕੀਤਾ।