ਤੰਗਦਿਲੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤਬਕਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜ਼ੋਰ
ਧਰਮ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਵੀ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਤੁਰਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵੀ ਨਿਰੰਤਰ ਵਧਦੀਆਂ ਚਲੀਆਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨਾ ਚਾਂਦੀ ਚੜਾਉਣ, ਮਹਿੰਗੇ ਮਹਿੰਗੇ ਸੰਗਮਰਮਰ ਲਗਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੇ ਇਸ ਰਕਮ ਦਾ ਥੋਹੜਾ ਜਿਹਾ ਪੈਸਾ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਉਸ ਤਬਕੇ 'ਤੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਜਿਹੜਾ ਦਵਾਈਆਂ ਖੁਣੋਂ ਮਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੋ ਢੰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਆਤੁਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿੱਦਿਆ ਨਸੀਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਇਸ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਣਗਿਣਤ ਪਰਿਵਾਰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਐਮ ਸੀ ਸ਼ਾਇਦ ਪਹਿਲਾ ਹਸਪਤਾਲ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਈਸਾਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਨੇ ਖੋਲਿਆ। ਉਦੋਂ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਮਿਸ ਬਰਾਊਨ ਹਸਪਤਾਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਮਿਸ ਬਰਾਊਨ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਬਾਰਾਂ ਆਨੇ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਸਹਾਇਤਾ, ਜਿਹੜੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਾਫੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ-ਗਰੀਬ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇਣੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਡਾਕਟਰੀ ਅਸੂਲਾਂ ਦੀ ਮੁਢਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਿੱਖ ਲੈਣੀ। ਇਸ ਤਰਾਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਹਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇਣ ਦਾ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਦਾਰਾ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਸਿਖਿਅਕ ਗਰੁੱਪ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ ਜਿਸਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਜਾਣੋ ਬਚਾਇਆ।
ਈਸਾਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧੁਰ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਪਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਈਸਾਈ ਬਣਨ ਲਗ ਪਏ। ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਹੁਣ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤਬਕੇ ਹਿੰਦੂ ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਉਦੋਂ ਵੀ ਫਿਰਕੂ ਨਾਅਰੇ ਲਾ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਚੌਧਰਾਂ ਚਮਕਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਚਮਕਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕਰਿਸ਼ਮਾ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਗੁਰੂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੰਗਰ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ ਭੁੱਲਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਵਸੁਧੇਵਕੁਟੰਬਕਮ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਵੀ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ-ਮੰਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੋਲਕਾਂ ਝਗੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚੌਧਰਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਦਾਰੇ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਦਿਆਂ ਹੀ ਬੰਦੇ ਦੇ ਵਾਰੇ ਨਿਆਰੇ ਹੋਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਾਰੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਨਾਮਧਾਰੀ ਮੁਖੀ ਠਾਕੁਰ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਸੇਵਿਕਾਵਾਂ ਝੁੱਗੀਆਂ ਝੋਪੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਜੇ। ਉੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖਰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਮੁਢਲੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵੱਲ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੰਗਦਿਲੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਏਕਤਾ ਵਧੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਭਾਰਤੀ ਧਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧੇਗੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਠਾਕੁਰ ਜੀ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਸੇਵਾ ਦੇ ਇਸ ਐਕਸ਼ਨ ਨੇ ਰੰਗ ਦਿਖਾਉਣਾ ਕੀਤਾ। ਭਾਰਤੀ ਧਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਸਮਾਜ ਇੱਕ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਤੁਰਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ।
ਇਸੇ ਸਿਲਸਿਲੇ ਵਿੱਚ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਜਨਮਅਸ਼ਟਮੀ ਮਨਾਈ ਗਈ। ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਠਾਕੁਰ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰ੍ਸਤੀ ਹੇਠ ਹਿੰਦੂ ਸਿੱਖ ਜਾਗਰਤੀ ਸੈਨਾ ਵੱਲੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਸਿੱਖੀ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਸਿਰਫ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਨਾਮਧਾਰੀ ਸੰਗਤ ਕਰਕੇ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਬਾਕੀ ਬਹੁਤ ਭੀੜ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੇ ਪਰਧਾਨਾਂ ਜਾਂ ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸੀ।
ਠਾਕੁਰ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਨੋਟਿਸ ਲਿਆ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਸਮਾਗਮ ਹਿੰਦੂ ਸਿੱਖ ਏਕਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਕਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਕਿਓਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈ ਗਈ? ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਉਹਨਾਂ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਸਟੇਜ ਤੇ ਹੀ ਗਿਲਾ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਨੋਟਿਸ ਲਿਆ ਕਿ ਜਾਗਰਤੀ ਐਵਾਰਡ ਲਈ ਛਾਪੇ ਗਏ ਸਨਮਾਨ ਪੱਤਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕਿਓਂ ਛਾਪੇ ਗਏ? ਮਾਤਭਾਸ਼ਾ ਪੰਜਾਬੀ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਮੁਖ ਸੰਪਰਕ ਭਾਸ਼ਾ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਕਿਓਂ ਨਹੀਂ? ਹਿੰਦੂ ਸਿੱਖ ਜਾਗਰਤੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀ ਪਰਵੀਨ ਡੰਗ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਜੁਆਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੀਨ ਡੰਗ ਦੀ ਸਾਖ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਹਿੰਦੂਤਵ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉਭਾਰ ਕੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਉਭਾਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਨਗਰਨਿਗਮ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਖੁਲ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਸਮਾਗਮ ਵੀ ਨਿਰੋਲ ਹਿੰਦੂ ਸਮਾਗਮ ਹੀ ਹੋ ਨਿੱਬੜਣਾ ਸੀ ਜੇ ਠਾਕੁਰ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਮੰਚ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਨਾ ਹੁੰਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੁਕਤੇ ਸੰਭਾਲੇ। ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਨਾਲ-ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ ਕੇ।
ਠਾਕੁਰ ਜੀ ਬੜੇ ਹੀ ਪਰੇਮ ਪਿਆਰ ਵਾਲੇ ਲਹਿਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਾਲ 'ਚ ਬੈਠੀ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਖਰੀਆਂ ਖਾਰਿਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ ਅਤੇ ਤੰਗਦਿਲੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਦੇਖਣਾ ਹੈ ਸਿਆਸੀ ਮਣਸ਼ਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਹਲੂਣਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਵੀਡੀਓ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
No comments:
Post a Comment