Showing posts with label Narinder Kaur Sohal. Show all posts
Showing posts with label Narinder Kaur Sohal. Show all posts

Wednesday, September 07, 2022

ਪੰਜਾਬ ਭਰ ਵਿੱਚ ਉੱਠੀ ਬਿਲਕਿਸ ਬਾਨੋ ਨਾਲ ਇੱਕਜੁੱਟਤਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼

6th September 2022 at 09:24 PM
ਨਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸੋਹਲ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਮੁਜ਼ਾਹਰੇ 

ਲੁਧਿਆਣਾ
: 6 ਸਤੰਬਰ 2022: (ਕਾਰਤਿਕਾ ਸਿੰਘ//ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ)::
ਬਿਲਕਿਸ ਬਾਨੋ ਨਾਲ ਗੈਂਗ ਰੇਪ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗੁਨਾਹਗਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰਿਹਾਅ ਕਰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਮੂਹ ਇਨਸਾਫ ਪਸੰਦ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਸ ਅਤੇ ਰੋਹ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਦਰਿੰਦਿਆਂ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਨੰ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰੀ ਰੋਸ ਹੈ। 

ਇਸ ਰੋਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ। ਪੰਜਾਬ ਇਸਤਰੀ ਸਭਾ ਨੇ ਸੱਤਾਂ ਜ਼ਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਸ ਮੁਜ਼ਾਹਰੇ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਸਬੰਧਿਤ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਦਿੱਤੇ। ਜੁਝਾਰੂ ਮਹਿਲਾ ਆਗੂ ਨਰਿੰਦਰ ਸੋਹਲ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਮੁਜ਼ਾਹਰਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਰਹੀ। ਇਸ ਖਬਰ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਮੋਗਾ, ਧਰਮਕੋਟ, ਜ਼ੀਰਾ ਅਤੇ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਧੁੱਪ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਔਰਤਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਜ਼ੁਲਮ ਚੁਪਚਾਪ ਸਹਿਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। 

ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਭਰੇ ਬੈਨਰ ਵੀ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਫਿਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਵੋਟ ਵੀ ਭੁੱਲ ਜਾਣ ਇਹ ਲੋਕ। ਇਸਤਰੀ ਜਾਤੀ ਚੋਣਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਬਕ ਸਿਖਾਏਗੀ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਮੁਜ਼ਾਹਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਅਤੇ ਵੇਰਵਾ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਕਿ ਬਿਲਕੀਸ ਬਾਨੋ ਨਾਲ ਇੱਕਜੁੱਟਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀਆਂ  ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਲਾਮਬੰਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। 


ਸਮਾਜਿਕ ਚੇਤਨਾ ਅਤੇ ਜਨ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ  ਹੋਏ ਬਲਾਗ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗੀ ਬਣੋ। ਜੋ ਵੀ ਰਕਮ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹਰ ਹਫਤੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਲਈ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹੋ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕੱਢੋ। ਹੇਠਲੇ ਬਟਨ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। 

Thursday, July 29, 2021

ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਤਾਪ ਹੰਢਾਉਂਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ

28th July 2021 at 11:17 PM

ਇਸ ਲਈ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ

ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂ ਨਰਿੰਦਰ ਸੋਹਲ ਵੱਲੋਂ ਕੁਝ ਅਹਿਮ ਸੁਆਲ  

ਸਮਾਜ ਦੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਿਸਟਮ ਵੱਲੋਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਖੋਖਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਇਸ ਹੱਡੀ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਸਮਾਜ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ? ਵੱਧਦੀ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਕਾਰਨ ਨੌਜਵਾਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਤਾਪ ਹੰਢਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਤੋਂ ਹੀ ਮਾਪੇ ਉਸਦੇ ਰੋਸ਼ਨ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਸੁਪਨੇ ਬੁਣਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਬੱਚਾ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਦਹਿਲੀਜ਼ ਵੱਲ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਲੈਕੇ ਚਿੰਤਾ ਵੀ ਵੱਧਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਮਾਪੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਕੁੱਝ ਵੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਦੁੱਖ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਜਦੋਂ ਕਰਜ਼ੇ ਚੁੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਡਿੱਗਰੀਆਂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਸਰਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨੌਕਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ, ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨੌਜਵਾਨ ਸੜਕਾਂ ਉਤੇ ਜ਼ਲੀਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਠੇਕੇਦਾਰੀ ਸਿਸਟਮ ਤਹਿਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਨਿਗੂਣੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹਨਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਮਾਪੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ-ਜਾਇਦਾਦ ਵੇਚ ਕੇ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ ਭੇਜਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹਨ। 'ਸਟੱਡੀ ਵੀਜੇ' ਨੇ ਹਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ 'ਸੁਪਨੇ' ਸੌਖਿਆ ਹੀ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਮੁੱਹਈਆ ਕਰਵਾਇਆ। ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਕਿਹਾ ਇਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਪਰ ਅਸਲੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬਹਾਨੇ ਚੰਗੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਹਰ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਜਾਂ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹਰ ਹੀਲਾ ਵਰਤ ਕੇ ਬਾਹਰਲੇ ਮੁਲਕ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜੀ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵਧੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਵੀ ਗਿਰਵੀ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਛੁਡਾ ਲਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਦਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਕੁੱਝ ਦੁਖਦਾਇਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸੱਟ ਮਾਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਇਦਾਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਾਂਝੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 

ਲੇਖਿਕਾ ਨਰਿੰਦਰ ਸੋਹਲ 
ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ ਭੇਜਣ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਹੁਣ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਸਟੱਡੀ ਵੀਜੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਆਈਲੈਟਸ ਪਾਸ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕੇ ਬਾਹਰ ਭੇਜਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਵੀ ਅਪਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੰਦਰਾਂ ਵੀਹ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਉਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀਏ ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਦੋਂ ਵੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਕਈ ਹੱਥਕੰਡੇ ਅਪਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਪੇ ਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਬੁੱਢਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਬਾਹਰੋਂ ਆ ਕੇ ਮਨਪਸੰਦ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਇਕ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਰਹਿ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ। ਮੁੜ ਵਿਆਹੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਸਾਰ ਨਾਂ ਲੈਂਦੇ ਅਤੇ ਉਹ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਡੀਕਦੀਆਂ ਇਥੇ ਹੀ ਬੁੱਢੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਮੋਟਾ ਦਹੇਜ਼ ਲੈਕੇ ਉਡਾਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਪਤੀਆਂ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਧੀਆਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਖਰਾਬ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦੇ ਰੁਝਾਨ ਨੂੰ ਠੱਲ੍ਹ ਨਹੀਂ ਪਈ। 

ਸਮੇਂ ਨੇ ਕਰਵਟ ਲਈ ਅਤੇ ਜੋ ਧੀਆਂ ਕਦੇ ਬੋਝ ਸਮਝੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਝ ਉਤਾਰਨ ਲਈ ਮੋਟਾ ਦਹੇਜ਼ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਧੀਆਂ ਦੀ ਹੁਣ ਕਦਰ ਪੈਣ ਲੱਗੀ। ਦਾਜ ਦਹੇਜ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਖੁਦ 25,30 ਲੱਖ ਚੁੱਕੀ 'ਆਈਲੈਟਸ' ਪਾਸ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਮਗਰ ਤੁਰੇ ਫਿਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗੇ। ਮੁੰਡੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸ਼ਰਤ ਕੁੜੀ ਦਾ ਆਈਲੈਟਸ ਪਾਸ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ-ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਜਾਤ-ਪਾਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ। ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਭੇਜਣ ਦਾ ਸਾਰਾ ਖਰਚਾ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵਿਆਹ ਦਾ ਖਰਚਾ ਵੀ ਮੁੰਡੇ ਵਾਲੇ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਕਸਦ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣ( ਇਹ ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਖੁਦ ਆਈਲੈਟਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੇ )। ਉਧਰ ਕੁੜੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਆਰਥਿਕ ਹਾਲਤ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਰੋਲ ਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਆਈਲੈਟਸ ਦੇ ਖਰਚੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਬੋਝ ਲੱਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਪੱਣਤ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚਲੇ ਨਿੱਘ ਨੂੰ ਹੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ ਭੇਜਣ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆਂ ਵੱਲੋਂ +2 ਕਰਨ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵਰਗੇ ਅਹਿਮ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਬੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਜੇ ਉਹਨਾਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਅਹਿਮ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 18-20 ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਿਰ ਉਤੇ 25,30 ਲੱਖ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਪੰਡ ਧਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਹੇ ਸਟੱਡੀ ਵੀਜੇ ਤਹਿਤ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇਥੇ ਆਈਲੈਟਸ ਪਾਸ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ। ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਜਾਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀ ਬੀਤਦੀ ਹੈ? ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਕੁਝ ਸਹਿਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੇ ਹਨ? ਜਿਵੇਂ ਦੂਰ ਦੇ ਢੋਲ ਸੁਹਾਵਣੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਦੂਰੋਂ ਪਿਆਰੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਪਰ ਅਸਲੀਅਤ ਤਾਂ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਲੱਗਦੀ।

ਇਥੇ ਅਸੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਡਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਲਾਸ ਵੀ ਆਪ ਚੁੱਕ ਕੇ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦੇ। ਪਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਰਜ਼ਾ ਉਤਾਰਨ ਲਈ ਲੇਬਰ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਅਤੇ ਦੋ ਦੋ ਸ਼ਿਫਟਾਂ ਵੀ ਲਗਾਉਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕੰਮ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਸਾਜ਼ਗਾਰ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਵਰਗਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਉਥੇ ਵੀ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਾਦ ਕਰੋ ਬਰਨਾਲੇ ਵਾਲੇ ਲਵਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੋਗੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਚੜਿੱਕ ਦਾ ਲਵਪ੍ਰੀਤ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਡੀ ਅੱਗੇ ਛਾਲ ਮਾਰਕੇ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਾਰਨ ਇਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮਾਪਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਵੇਚ ਕੇ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ ਚੁਕ ਕੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਉਥੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਬੋਝ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਤਾਪ ਹੰਢਾਉਂਦਿਆਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਐਨਾ ਵੱਡਾ ਬੋਝ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸੋਚੋ ਹੱਸਣ ਖੇਡਣ ਦੀ ਉਮਰ ਬੋਝ ਥੱਲੇ ਆਈ, ਆਤਮ-ਹੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰੂ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੂ? ਉਹ ਚਾਹੇ ਇਥੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਘਟਨਾ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਖਰੀ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਤ੍ਰਾਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਰਜ਼ੇ ਦਾ ਬੋਝ ਜਿਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਿਸਟਮ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਕਤਲ ਹੀ ਕਹੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਪਰ ਅਫਸੋਸ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਬਾਇੱਜ਼ਤ ਬਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਉਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਪਾ-ਪਾ ਕੇ ਲਾਹਣਤਾਂ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਮੋੜਨ ਦਾ ਰੌਲਾ ਪਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਕੀ ਕੁੱਝ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਸਲੇ ਹੱਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ? ਕੀ ਫਿਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਮੰਦਭਾਗੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਪਰਨੀਆਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ? ਨਹੀਂ ਅਜਿਹਾ ਵਾਪਰਦਾ ਰਹੇਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਜਾਗਰੂਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਹੈ ਕਿ ਕਈਆਂ ਨੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ। ਮਤਲਬ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦੋਸ਼ੀ ਬਣਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਕੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਦੋਸ਼ੀ ਸਾਡਾ ਸਿਸਟਮ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦਕਿ ਚੌਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਨੌਜਵਾਨ ਵੋਟਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਸੱਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲੁਭਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰ ਘਰ ਘਰ ਨੌਕਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਸੱਤਾ ਵਿਚ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਸਟਮ ਸਾਡੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ੱਈ, ਅੱਤਵਾਦੀ ਜਾਂ ਗੈਂਗਸਟਰ ਤਾਂ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਜ਼ਤ ਮਾਣ ਨਾਲ ਜੀਣ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।

ਇਸ ਲਈ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨੇ ਲਵਪ੍ਰੀਤ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰ ਜਾਣ। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਲੜਕੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਪੇ ਜ਼ਲੀਲ ਹੋਣ। ਲੋੜ ਹੈ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਾਮੱਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਉਤੇ ਝਾਤੀ ਮਾਰਨ ਦੀ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਲੜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਯਾਦ ਕਰੋ ਉਹ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਸਦਕਾ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਨਿੱਘ ਮਾਣ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈਂਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ, ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਇਸ ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਤਾਪ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਆਪ ਯਤਨ ਕਰੀਏ। ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਹੈ ਕਿ ਆਪਾਂ ਮੁਫ਼ਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਧਿਰਾਂ ਅੱਗੇ ਸਵਾਲ ਚੁੱਕੀਏ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਜ਼ਤ ਮਾਣ ਨਾਲ ਜੀਣ ਦੇ ਕਾਬਲ ਬਣਾਓ। ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਯੋਗਤਾ ਮੁਤਾਬਿਕ ਕੰਮ ਅਤੇ ਕੰਮ ਮੁਤਾਬਕ ਤਨਖਾਹ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੱਕ ਦਿਓ ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਜਿਗਰ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਕਿਸੇ ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਤਹਿਤ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਤੋਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਾ ਹੋਣਾ ਪਵੇ।

ਨਰਿੰਦਰ ਸੋਹਲ

9464113255

Saturday, July 15, 2017

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ 90 ਲੱਖ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ 40 ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ-AISF

ਇਹਨਾਂ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ  ਨਸ਼ਿਆਂ, ਲੁੱਟਾਂਖੋਹਾਂ ਅਤੇ ਕਤਲੋਗਾਰਤ ਲਈ?
ਢੁੱਡੀਕੇ (ਮੋਗਾ): 15 ਜੁਲਾਈ 2017: (ਪੰਜਾਬ ਸਕਰੀਨ ਬਿਊਰੋ):: 
ਖੱਬੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤਜਿਸ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੇ ਗਏ ਗੁਜ਼ਰੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ ਉਹ ਹੁਣ ਫੇਰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜੇ ਕੰਨਿਆਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ ਲੌਂਗ ਮਾਰਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਸਵਾਗਤ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਵੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਹਨ। ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੁਲ ਵਾਂਗ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।  ਇਹ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਪੰਜਾਬ ਭਰ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਨਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡੋਬ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਜਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਇਹ ਜੱਥਾ ਮਾਰਚ। 
ਅੱਜ ਇਸਦੀ ਚੜ੍ਹਤ ਢੁੱਡੀਕੇ ਵਿਖੇ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਲਾਲਾ ਲਾਜਪਤ ਰਾਏ ਅਤੇ ਗ਼ਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਿੰਡ ਢੁੱਡੀਕੇ ਤੋਂ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਂਅ 'ਤੇ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਕੌਮੀ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਗਰੰਟੀ ਕਾਨੂੰਨ 'ਬਨੇਗਾ' ਸਥਾਪਤ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨਾਂ-ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸੂਬਾ ਪੱਧਰੀ ਇੱਕ ਜਥਾ ਮਾਰਚ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਗਰੰਟੀ ਕਾਨੂੰਨ (ਬਨੇਗਾ) ਸਥਾਪਤ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨਾਂ-ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸੂਬਾ ਪੱਧਰੀ ਇੱਕ ਜਥਾ ਮਾਰਚ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਸਰਵ ਭਾਰਤ ਨੌਜਵਾਨ ਸਭਾ ਅਤੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਜਥਾ ਜਿੱਥੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਥੇ ਵਿੱਦਿਆ, ਫਿਰਕੂ ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਫਿਰਕੂ ਨਾਅਰਿਆਂ ਵੱਲ ਧੱਕਣ ਦੀ ਖਤਰਨਾਕ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਾਕਾਮ ਬਣਾਉਂਦਿਆਂ ਇਸ ਜੱਥਾ ਮਾਰਚ ਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅਸਲੀ ਮਸਲਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। 
ਆਰੰਭ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਸੀ। ਅੱਜ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੇਲੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਸਰਵ ਭਾਰਤ ਨੌਜਵਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪਰਮਜੀਤ ਢਾਬਾਂ ਅਤੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚਰਨਜੀਤ ਛਾਂਗਾਰਾਏ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਦੋਹਾਂ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਸ਼ ਵਿਆਪੀ ਲੰਮਾ ਮਾਰਚ ਕੰਨਿਆ ਕੁਮਾਰੀ (ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ) ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ 9 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਯਾਦ ਰਹੇ ਕਿ 9 ਸਤੰਬਰ 1981 ਨੂੰ ਹਿੰਦ ਸਮਾਚਾਰ ਪੱਤਰ ਸਮੂਹ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਲਾਲਾ ਜਗਤ ਨਾਰਾਇਣ  ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈ ਸੀ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਦਾ ਸਿਖਰਲਾ ਸਮਾਗਮ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਥਾਨ ਹੁਸੈਨੀਵਾਲਾ ਵਿਖੇ 12 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਹੋਵੇਗਾ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਸ਼ੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਪਰੋਂਦਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਲੌਂਗ ਮਾਰਚ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਦੇਸ਼ ਵਿਆਪੀ ਮਾਰਚ ਕੰਨਿਆ ਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹਰੇਕ ਸੂਬੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ। ਖੱਬੀ ਧਿਰ ਦੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਇਦ ਏਨਾ ਵੱਡਾ ਅਯੋਜ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੂਰਾ ਦੇਸ਼ ਇਸ ਲੌਂਗ ਮਾਰਚ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। 
ਚੋਣ ਜੁਮਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਿਆਸਤ ਨੂੰ ਗੈਰ ਜ਼ੁੰਮੇਵਾਰ ਬਣਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਾਇਆ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਹਰ ਸਾਲ ਜੋ ਦੋ ਕਰੋੜ ਰੁਜ਼ਗਾਰ, ਪਰ ਸਰਕਾਰਾਂ, ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਵਿਭਾਗ, ਵਿੱਦਿਆ, ਬਿਜਲੀ ਬੋਰਡ, ਸਿਹਤ ਆਦਿ ਨੂੰ ਹੀ ਉਜਾੜਨ ਦੇ ਰਾਹ ਹਨ ਤਾਂ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਕਿੱਥੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਰਕਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਹਿਮ ਮੁੱਦਿਆਂ ਤੋਂ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਜਾਤਾਂ, ਫਿਰਕਿਆਂ, ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚਾਲੇ ਆਪਸੀ ਤਣਾਅ, ਟਕਰਾਅ ਵਧਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਹਕੂਮਤਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿ ਸਕਣ। ਇਸ ਲੌਂਗ ਮਾਰਚ ਨੇ ਇਹ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਉੜਾ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ। 
ਨੌਜਵਾਨ ਆਗੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸਰਗਰਮੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਸੂਬਾਈ ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਨਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸੋਹਲ ਅਤੇ ਏ ਆਈ ਐੱਸ ਐੱਫ ਦੇ ਸੂਬਾ ਸਹਾਇਕ ਸਕੱਤਰ ਸੁਖਦੇਵ ਧਰਮੂਵਾਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ 90 ਲੱਖ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ 40 ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆਂ, ਲੁੱਟਾਂਖੋਹਾਂ ਅਤੇ ਕਤਲੋਗਾਰਤ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਾਲਜਾਂ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲੇ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਧ੍ਰੋਹੀ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਚੱਲੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜੱਥਾ ਮਾਰਚ ਅਤੇ ਲੌਂਗ ਮਾਰਚ ਰਾਹੀਂ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਬੇਨਕਾਬ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। 
ਇਹਨਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੂਬਾ ਪੱਧਰੀ ਇਹ ਜਥਾ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਆਪੀ ਲੰਮਾ ਮਾਰਚ 'ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਕੌਮੀ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਗਰੰਟੀ ਕਾਨੂੰਨ' ਜਿਸ ਤਹਿਤ ਅਣ ਸਿੱਖਿਅਤ ਲਈ 20 ਹਜ਼ਾਰ, ਅਰਧ ਸਿੱਖਿਅਤ ਲਈ 25 ਹਜ਼ਾਰ, ਸਿੱਖਿਅਤ ਲਈ 30 ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਅਤ ਲਈ 35 ਹਜ਼ਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ ਤਨਖਾਹ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਇਸ ਦਰਜਾ ਵਾਰ ਤਨਖਾਹ ਦਾ ਅੱਧ ਕੇਂਦਰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਭੱਤਾ ਦੇਣ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਕਰਦਾ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕਰਵਾਉਣ, ਸਭ ਨੂੰ ਮੁਫਤ, ਲਾਜ਼ਮੀ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿੱਦਿਆ, ਦੱਬੇ ਕੁਚਲਿਆਂ, ਆਦਿਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਫਿਰਕਿਆਂ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੁੱਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਸਤੇ ਸਭਾ ਨੌਜਵਾਨਾਂ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਹਲਕਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਹੋਰਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਰਵ ਭਾਰਤ ਨੌਜਵਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸਕੱਤਰ ਮੰਗਤ ਰਾਏ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਇਕਬਾਲ ਤਖਾਣਬੱਧ, ਹਰਭਜਨ ਛੱਪੜੀਵਾਲਾ, ਰਾਜ ਟਾਹਲੀਵਾਲਾ, ਕੁਲਵੰਤ ਬੱਧਣੀ, ਸਵਰਾਜ ਢੁੱਡੀਕੇ, ਹਰਭਜਨ ਬਲਾਸਪੁਰ, ਸਤੀਸ਼ ਛੱਪੜੀਵਾਲਾ, ਸਤਨਾਮ ਧੂੜਕੋਟ, ਗੁਰਮੀਤ ਚੂਹੜਚੱਕ, ਬਲਜੀਤ ਤਖਾਣਬੱਧ, ਅਮਰੀਕ ਖੁਖਰਾਣਾ, ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਮਮਦੋਟ ਤੇ ਜਸਵਿੰਦਰ ਮਸਤਾ ਗੱਟੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ ਅਤੇ ਨਰੇਗਾ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਸੂਬਾ ਸਕੱਤਰ ਸਾਥੀ ਜਗਸੀਰ ਖੋਸਾ ਨੇ ਜਥੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਹਿਯੋਗ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਹ ਜੱਥਾ ਮਾਰਚ ਅਤੇ ਲੌਂਗ ਮਾਰਚ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰੰਗ ਰੋਪ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਹੜਾ ਨਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਗੁੰਡਾ ਗਿਰੋਹਾਂ ਦੇ ਭੈੜੇ ਰੁਝਾਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜੇਗਾ।  ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੰਸਾਰ।