Showing posts with label Desh Sewak. Show all posts
Showing posts with label Desh Sewak. Show all posts

Sunday, April 28, 2013

ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਦਾ 100ਵਾਂ ਸਥਾਪਨਾ ਦਿਵਸ

ਆਓ ਇਸ ਜੰਗ ਨੂੰ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈਏ.......     -ਗੁਰਮੀਤ
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ 100ਵਾਂ ਦਿਵਸ ਮਨਾ ਰਹੇ ਹਾਂ.....ਇਹ ਮੌਕਾ ਜਿਥੇ ਇਸ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਸਿੰਜਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਸੂਰਬੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਤੋਂ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਲੜੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਿਸ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਬਰਾਬਰੀ ਵਾਲੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸਮਾਜ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵੱਲ ਲੜੇ ਗਏ ਇਸ ਸੰਗਰਾਮ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ 66 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾ ਸਕੇ ਹਨ...."ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਲਅੰਕਣ ਕਰਨਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਦੀ 50ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ 'ਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗ਼ਦਰੀ ਆਗੂ ਬਾਬਾ ਗੁਰਮੁੱਖ ਸਿੰਘ ਲਲਤੋਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਸੀ,""...ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਮਾਣ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਹਿੰਦ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ 1947 ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਰਟੀ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹਮਵਤਨਾਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਤੇ ਕਰਨੀਆਂ ਦਾ ਬੜਾ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਮਾਣ ਵਾਲਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ। ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਸਾਮਰਾਜੀ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਖਲਾਸੀ ਪਾਉਣ ਲਈ ਨਿਰ੍ਹਾ ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿਰੁੱਧ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਪਾਇਆ ਹੈ...."
ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, "...ਅੱਜ ਗਰੀਬ ਜਮਾਤਾਂ ਦੀ ਤਕਰੀਬਨ ਉਹੀ ਹਾਲਤ ਹੈ, ਉਹੀ ਬੇਕਾਰੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ ਬੀਏ, ਐਮਏ ਪਾਸ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਰਿਕਸ਼ੇ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਭੁੱਖ-ਨੰਗ, ਕੰਗਾਲੀ ਅਤੇ ਬੇਕਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਮਰਾਜ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਖੋਹਣ ਵੇਲੇ ਲੜੇ ਸਾਂ, ਮੁੜ ਉਹੀ ਖ਼ਤਰੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਗੁਲਾਮ ਹੁੰਦਿਆਂ ਸਾਨੂੰ ਦਰਪੇਸ਼ ਸਨ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਫੇਰ ਸਾਮਰਾਜੀਆਂ ਹੱਥੋਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਤੇ ਸਿਆਸੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਖੋਹ ਲਏ ਜਾਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਦੋ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਲੰਮੀ ਤੇ ਮਾਰੂ ਗੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਮਾਰਿਆ, ਅੱਜ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੁੜ ਕੁਝ ਸੋਚਣਾ ਤੇ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਤੇ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੁਕਾਰ ਦੇਣੀ ਪਏਗੀ...."
ਅੱਜ 50 ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਾਮਰਾਜੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਸੀ ਭਾਈਵਾਲ ਮੁਲਕ ਦੀ ਕੁੱਲ ਪੂੰਜੀ ਦੀ 80 ਫ਼ੀਸਦੀ ਤੋਂ ਵੱਧ 'ਤੇ ਕਾਬਜ਼ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੀ 80 ਫ਼ੀਸਦੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਨਤਾ ਭੁੱਖ-ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਨਰਕੀ ਜੀਵਨ ਭੋਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਮਾਲ-ਖਜ਼ਾਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਸੀ ਅਜਾਰੇਦਾਰ ਘਰਾਣਿਆਂ, ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰੋਸੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਅਹਿਮ ਅਦਾਰੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵੀ ਅੰਨ੍ਹੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਧਾੜਵੀ, ਲੁਟੇਰੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਅੰਦਰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਲੋਕ ਹੱਕ, ਸੱਚ, ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਉਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਮੋਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਬਰ-ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਬੇਦਰੇਗ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਵਰਗੀ ਅਨਮੋਲ ਕੁਦਰਤੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦਾ ਧੰਦਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨਵੇਂ ਕਾਨੂੰਨ ਘੜੇ ਜਾਣ, ਜਿੱਥੇ ਐਨਸੀਟੀਸੀ ਵਰਗੇ ਕਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਮੜ੍ਹੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਕੀ ਅਜਿਹਾ ਭਾਰਤ, ਗ਼ਦਰੀ ਸੰਗਰਾਮੀਆਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਭਾਰਤ ਹੈ ?..... ਨਹੀਂ!
ਦੇਸ਼-ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਲੜੇ ਸੰਗਰਾਮ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੱਕ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਹੋਕਾ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਤਾਬਾਂ, "ਦੇਸ਼-ਭਗਤ ਯਾਦਾਂ', "ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਥ" ਆਦਿ ਮਾਸਿਕ ਪਰਚਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। "ਮੇਲਾ ਗ਼ਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦਾ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਪਿਛਲੇ 21 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਲਿਖਤਾਂ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵੰਨਗੀਆਂ ਅਤੇ ਗ਼ਦਰ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਭਾਸ਼ਣ ਤੇ ਕੁਇਜ਼ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਨੇ ਜਿਥੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਬਾਹਰਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠੀ ਗ਼ਦਰ ਲਹਿਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਫਿਰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਾਲ ਦੀ ਨਾਲ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ ਦੇਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨੰਗਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲ ਵੀ ਉਭਾਰੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਲਹਿਰ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿਚ ਸਾਰਥਕਤਾ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿਚ ਦੇਖਣ ਤੇ ਘੋਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਗ਼ਦਰ ਲਹਿਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀਰੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੀ ਨਹੀਂ ਉਲੀਕਿਆ, ਸਗੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਅੰਦੋਲਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਤਾਂਘ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਕਾਵਿ ਰੂਪ ਅਤੇ ਵਾਰਤਕ ਰੂਪ ਨੂੰ ਤਾਂ ਇਸ ਲਹਿਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੁਲਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਛਪਦੇ Ḕਗ਼ਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ' ਨਾਂ ਦੇ ਰਸਾਲੇ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੌਰ ਵਿਚ ਰਚੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ, ਸਗੋਂ ਭਾਰਤ ਤੱਕ ਵੀ ਅਸਰ ਪਾਇਆ। ਗ਼ਦਰੀ ਬਾਬਿਆਂ ਦੀ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਮਰ ਮਿਟਣ ਦੀ ਤਮੰਨਾ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਮਰਜੀਵੜੇ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੈਨਾਨੀਆਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੀ ਨਾਮਣਾ ਖੱਟਿਆ, ਸਗੋਂ ਚੰਗੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੋਈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਖੱਬੇ-ਪੱਖੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਬੀਜ ਇਸ ਲਹਿਰ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਉਭਰੇ। 
ਦੇਸ਼-ਭਗਤ ਯਾਦਗਾਰ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਤਸੱਲੀ ਹੈ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਤਕਰੀਬਨ 5 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਮੁਕਾਮ ਤੱਕ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਧਿਰਾਂ ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਪੰਜਾਬ ਭਰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਾਮਬੰਦ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ, ਸਾਹਿਤ ਸਭਾਵਾਂ, ਜਨਤਕ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ, ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਤੇ ਔਰਤ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਵੀ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਮੁਹਾਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਗ਼ਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸਰਗਰਮ ਹਨ। 
ਇਸ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਇਕ ਝਲਕ ਵਜੋਂ "ਗ਼ਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ" ਵਿਚ ਦਰਜ ਹੈ :
ਬਾਗ ਹਿੰਦ ਦਾ ਟਹਿਕਦਾ ਲੱਗੇ ਸੋਹਣਾ
ਆਵੇ ਮਹਿਕ ਤੇ ਖਿੜੀ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਹੋਵੇ
ਫਿਰਨ ਮਾਣਦੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਰਲੀਆਂ
ਸਿਰੋਂ ਲੱਥਾ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹੋਵੇ
ਊਚ-ਨੀਚ ਦਾ ਸਵਾਲ ਨਾ ਛਿੜੇ ਕਿਧਰੇ
ਮਿਲਦਾ ਸਭ ਦੇ ਤਾਈਂ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਹੋਵੇ
ਹੱਕ ਹੋਵੇ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ
ਠਾਠਾਂ ਮਾਰਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇ
ਸੁਤੰਤਰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਵਿੱਦਿਆ ਹੋਵੇ ਸਾਰੇ
ਪੂਰਨ ਹੁਨਰ ਦੇ ਵਿਚ ਨਰ ਨਾਰ ਹੋਵੇ
ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਨਾ ਪੈਸਾ ਹਿੰਦ ਵਿਚੋਂ
ਸਮਝੋ ਦੁੱਗਣੀ ਹੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਹੋਵੇ।
ਅੱਜ ਫੇਰ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਮੌਕੇ ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਬਾਨੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਾਬਾ ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਭਕਨਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੁਨੇਹਾ ਬੁਲੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ :
ਗ਼ਦਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ : ਇਨਕਲਾਬ ਦਾ ਬਿਗਲ
ਏਕਤਾ ਦਾ ਫਲ : ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ
ਏਕਤਾ ਦਾ ਮੂਲ : ਸਮਾਜਵਾਦ
ਅਨੇਕਤਾ ਦਾ ਮੂਲ : ਸਾਮਰਾਜਵਾਦ
ਨੌਜਵਾਨੋ! ਉੱਠੋ!! ਯੁੱਗ ਪਲਟ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵ ਪੂਰੇ ਕਰੋ। ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਕੀ ਆਰਥਿਕ, ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਕ ਤੇ ਕੀ ਸਮਾਜਿਕ, ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਉਖੇੜ ਸੁੱਟੋ...।
ਮੋਬਾ : 98149-64455

Monday, March 18, 2013

ਧਰਮ ਤੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਦਰਮਿਆਨ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਮਾਮਲਾ

ਧਰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਦੇ ਵੀ ਨੈਤਿਕ ਸਰੋਕਾਰ ਹਨ      --ਡਾ. ਸਵਰਾਜ ਸਿੰਘ
Courtesy
ਮਾਰਕਸ ਦਾ ਇੱਕ ਕਥਨ "ਰਿਲੀਜ਼ਨ ਇਜ਼ ਦੀ ਓਪੀਯਮ ਆਫ਼ ਪੀਪਲ" ਅਰਥਾਤ ਧਰਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਫੀਮ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਥਨ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਗਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਜਾਣ ਬੁਝ ਕੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਗਲਤ ਵਿਆਖਿਆ ਕਾਰਨ ਜਿੰਨਾ ਕੁ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ `ਤੇ ਸਾਧਾਰਣ ਲੋਕ ਅਤੇ ਕਈ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਨਾ ਤਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ। ਇਹ ਤਾਂ ਹੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਬਾਰੇ ਮਾਰਕਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੀਏ। ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ \'ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੇ ਸਰੋਕਾਰ` ਵਿਸ਼ੇ `ਤੇ ਤਿੰਨ ਰੋਜ਼ਾ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਸੈਮੀਨਾਰ ਸੰਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਸੈਮੀਨਾਰ `ਚ ਇੱਕ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੈਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਭਾਗ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਸੈਮੀਨਾਰ `ਚ ਮੈਂ ਇਹ ਮੁੱਦਾ ਉਠਾਇਆ ਕਿ ਧਰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਦੇ ਵੀ ਨੈਤਿਕ ਸਰੋਕਾਰ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਧਾਂਤ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਦੀ ਨੈਤਿਕਤਾ ਤੋਂ ਸੱਖਣੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹੀਣਤਾ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਜੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਉਤਪਾਦਨ ਤੇ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਹੀ ਮਾਅਨੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਕੀ ਸਰਮਾਏ ਦੀ ਵੰਡ ਜਾਇਜ਼ ਢੰਗ ਜਾਂ ਬਰਾਬਰੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ? ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਦਾ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਖਪਤਕਾਰੀ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਹੀਣਤਾ ਵੱਲ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। 
ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਦੇ ਅਸਲੀ ਮੰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕੌਮੀ ਸਰਮਾਏ ਦੀ ਜਾਇਜ਼, ਇਨਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ `ਤੇ ਵੰਡ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸੇ `ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਕਰਨ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਕਰਮਕਾਂਡ ਅਤੇ ਪਾਖੰਡ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰਕ ਲਹਿਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰੋਟੈਸਟੰਟਾਂ ਨੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਕਰਮਕਾਂਡ ਅਤੇ ਪਾਖੰਡਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ (ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ) ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਹਾਂ-ਪੱਖੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ। ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਫ਼ੀਮ ਕਹਿਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਸੀਮਤ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰਕਸ ਦੇ ਇਸ ਕਥਨ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਸਤਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਫ਼ੀਮ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਾਰਕਸ ਦਾ ਮੰਤਵ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ `ਤੇ ਸੱਟ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਲੈਨਿਨ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ `ਤੇ ਸੱਟ ਨਾ ਮਾਰੋ। ਕੁਝ ਕੱਚ ਘਰੜੇ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੀ ਅਤੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਦੋਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਦੀ ਮਨੁੱਖਹੀਣਤਾ ਅਤੇ ਕਾਣੀ ਵੰਡ ਵਿਰੁੱਧ ਧਰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 
ਭਾਰਤੀ ਚਿੰਤਨ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਅਰਥ ਨਿਆਏ, ਫਰਜ਼ ਅਤੇ ਸਹੀ ਤੇ ਗ਼ਲਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਸ, ਡਿਊਟੀ ਐਂਡ ਰਾਈਟਅਸਨੈਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ। ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ਾਇਦ ਅਤਿਕਥਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਮਨੁੱਖੀ ਚੇਤਨਾ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਫਲਸਫ਼ਾ ਨੈਤਿਕਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਫਲਸਫ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੈ ਕਿ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਵਿੱਚੋਂ ਨੈਤਿਕਤਾ ਨੂੰ ਮਨਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਫਿਰ ਤਾਂ ਇਹ ਫਲਸਫ਼ੇ ਦੀ ਕਸਵੱਟੀ `ਤੇ ਹੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਉਤਰੇਗਾ। ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਦੀ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਉਣਾ, ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਕਾਣੀ ਵੰਡ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਵੀ ਇਹੀ ਨੈਤਿਕ ਸਰੋਕਾਰ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ ਹਿਊਗੋ ਸ਼ਾਵੇਜ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨੈਤਿਕ ਸਰੋਕਾਰ ਉਸ ਦੀ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਥੀਉਲਜੀ (ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਧਰਮ) ਫਲਸਫ਼ਾ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਵਿੱਚੋਂ ਉਪਜਿਆ। ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਬਰਾਬਰੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਆਏ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਸਫ਼ਲ ਕਿਸਾਨੀ ਇਨਕਲਾਬ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਸਤ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੀ ਯੋਗ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਸਾਮਰਾਜੀ ਸੰਸਾਰੀਕਰਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਹਰੇਕ ਥਾਂ ਤੋਂ ਸਾਂਝੇ ਮੁਹਾਜ ਲਈ ਸਾਥ ਤਲਾਸ਼ਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। (ਦੇਸ਼ ਸੇਵਕ ਚੋਂ ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ)
ਮੋਬਾ. 98153-08460
(ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ `ਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਸੱਦਾ ਹੈ-ਸੰਪਾਦਕ)     




ਤਨਖਾਹ ਨਾ ਮਿਲਣ ਤੇ ਪੀਏਯੂ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੋਸ ਰੈਲੀ


ਪੁਸਤਕ 'ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਟਿਕਾਣੇ ਰੱਖੀਏ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਲੋਕ ਅਰਪਣ

ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰ ਡਾ.ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਆਲਮ ਨਾਲ ਰੂਬਰੂ 23 ਮਾਰਚ ਨੂੰ


ਕਿਥੇ ਹਨ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ 4 ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਖਰੜੇ ?

ਕਮਿਉਨਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਦੇ ਚਾਹਵਾਨ ਕਹਿਣਾ ਬਦ-ਤਮੀਜ਼ੀ

''ਜਿਉਣ ਦੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹਤ'' ਦਾ ਕਵੀ:ਪਾਸ਼//--ਜਸਪਾਲ ਜੱਸੀ